www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο




Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων και οι τραπεζίτες...

Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα στην ιστορία αυτού του πλανήτη για το πώς μπορεί κάποιος ισχυρός να χαθεί από προσώπου γης. Η εξαφάνιση των τρομερών αυτών πλασμάτων έδωσε τη δυνατότητα να αναδειχθεί το ανθρώπινο γένος.

Σε κάθε περίπτωση η ζωή βρίσκει πάντοτε διεξόδους. Αν αύριο εξαφανιστεί ο άνθρωπος, τη θέση του μπορεί να πάρουν οι μέλισσες!

Ποιοι είναι σήμερα οι... δεινόσαυροι της οικονομικής ζωής του τόπου; Οι τραπεζίτες! Δεν ξέρουμε πώς ήταν οι δεινόσαυροι στην εποχή τους, αλλά αν κρίνουμε από τους τραπεζίτες, θα πρέπει να ήταν φοβερά και τρομερά πλάσματα.

Ο θαυμασμός μας γι’ αυτά τα πλάσματα (τους δεινοσαύρους) έχει πιθανώς να κάνει με το γεγονός ότι έχουμε μάθει να θαυμάζουμε οποιονδήποτε κυρίαρχο σ’ αυτό τον κόσμο. Η κοινωνία μας είναι έτσι φτιαγμένη που να προστατεύει και να αναπαράγει το υπάρχον σύστημα αξιών.

Παραμένει ακόμη άγνωστο σε ποιο γεγονός οφείλουμε το ότι κατεβήκαμε από τα δέντρα και δεν αποτελούμε λεία για τους τυραννόσαυρους και άλλα εκλεκτά είδη.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων οφείλεται σ’ ένα τυχαίο γεγονός. Ας πούμε στην πτώση ενός γιγαντιαίου μετεωρίτη στον πλανήτη. Άλλοι, κρίνοντας τα πράγματα από μία οπτική γωνία περισσότερο κοινωνιολογική, υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να υπήρξε θέμα εσφαλμένης διαχείρισης της δύναμης και της εξουσίας που είχαν αποκτήσει αυτά τα πλάσματα.

Ή ότι επρόκειτο για μία συμπαντική απόφαση, προκειμένου να διατηρηθούν οι ισορροπίες. Σαν να λέμε ότι η φύση δεν αρέσκεται στα φαινόμενα μονοκρατορίας που αμφισβητούν ευθέως τη δική της τάξη πραγμάτων και φροντίζει κατά καιρούς να επεμβαίνει για να επαναφέρει τα πράγματα σε ισορροπία.

Ας επιστρέψουμε, τώρα, στον μικρόκοσμο της Οικονομίας. Τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια; Οι τραπεζίτες έχουν αναδειχτεί σε κυρίαρχη τάξη και σε απόλυτους κυρίαρχους των πραγμάτων.

Πάντοτε είχαν δύναμη και εξουσία, αλλά αυτή έχει πολλαπλασιαστεί στη νιοστή τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο φόβος και ο τρόμος των κομμουνιστών ήταν στο παρελθόν οι πολυεθνικές.

Για μία ακόμη φορά έσφαλαν! Όπως και όταν περίμεναν ότι η επανάσταση των προλετάριων θα ξεκινούσε από την Αγγλία! Η οποιαδήποτε εταιρεία αυτού του πλανήτη, όσο μεγάλη και αν είναι, σε όσες χώρες και αν δραστηριοποιείται, είναι ένα τίποτα μπροστά στη δύναμη των τραπεζιτών.

Οι τραπεζίτες αποφασίζουν με τις πράξεις τους αν οι εταιρείες θα έχουν κέρδη ή ζημίες, αν θα υπάρξει ανάπτυξη στις οικονομίες ή όχι.
Η δύναμη που έχουν αποκτήσει οι χρηματομεσίτες είναι απίστευτη.

Στην ελληνική πραγματικότητα, για παράδειγμα: Αν οι τράπεζες κρίνουν αύριο ότι ένας κλάδος έχει υψηλή επικινδυνότητα, η απόφασή τους να περιορίσουν τη ρευστότητα προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να οδηγήσει εταιρείες ακόμη και στη χρεοκοπία.

Αυτοί είναι οι κανόνες του παιγνιδιού! Σύμφωνοι! Μόνο που η προσπάθεια του τραπεζικού συστήματος να περιφρουρήσει την υψηλή του κερδοφορία στη διάρκεια μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης οδηγεί σε ασφυξία όλους τους υπόλοιπους. Και το θέμα είναι ότι για να βγάζει κανείς κέρδη θα πρέπει να υπάρχει αγορά.

Καλό θα ήταν οι τραπεζίτες να ανέθεταν σε μία εταιρεία δημοσκοπήσεων μία έρευνα για να μάθουν τι πιστεύει γι’ αυτούς ο επιχειρηματικός κόσμος.

Μέσα από την ανωνυμία μιας τέτοιας έρευνας θα λέγονταν πράγματα που δεν ακούγονται σήμερα στις συναντήσεις που έχουν οι τραπεζίτες με τους επιχειρηματίες. Θα ήταν χρήσιμη μία τέτοια έρευνα. Για όλους μας...

Θανάσης Μαυρίδης

thmavridis@euro2day.gr

(01/02/05 - 08:58)
http://www.euro2day.gr/articles/73041/


Επιστολή Αναγνώστη:
Σε συνέχεια του άρθρου σας "Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων και οι τραπεζίτες..." θέλω να συμπληρώσω ότι η τεράστια ακίνητη περιουσία των τραπεζών που περιλαμβάνει σπίτια, επιχ/σεις κτλ (την οποία άλλο μέρος πουλά για λογαριασμό τους οι μεσίτες, και άλλο εκμεταλλεύεται η ίδια η τράπεζα, σε μερικές μάλιστα των περιπτώσεων ακόμα και με τον ίδιο τον ιδρυτή της εταιρείας στην θέση του) έχει περιέλθει στα χέρια των τραπεζών από την κίνηση υπαρκτής χειραγώγησης της αγοράς που αναφέρατε στο άρθρο σας. Τεράστιες περιουσίες έχουν περάσει στα χέρια των τραπεζών και μόνο με απλήρωτες πιστωτικές κάρτες η μικρά δάνεια.!!!

Οι τράπεζες είναι και αυτές επιχειρήσεις και σαν τέτοιες θέλουν μεγιστοποίηση των κερδών τους… Έτσι όταν δανείζουν κάποιον ένα ποσό για να αγοράσει π.χ. ένα σπίτι το συμφέρον της τράπεζας είναι να μην μπορέσει να εξοφλήσει μέχρι το τέλος τον δάνειο, ώστε να βγει στον πλειστηριασμό στην μισή τιμή της αντικειμενικής του αξίας.!!! Έτσι οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει μια τεράστια βάση από ακίνητα τα οποία δεν θα πουλούσαν οι ιδιοκτήτες τους, με κανένα ποσό.!!! Και όμως ήρθαν στα χέρια των τραπεζών και μάλιστα σε εξευτελιστικές τιμές... Συχνά για όλα αυτά κατηγορούμε κατά πάγια τακτική το ίδιο το θύμα. Όταν παίρνει κάποιος -το θύμα- ένα δάνειο για κάποιο λόγο έχει κάνει τις προβλέψεις του και τον λογαριασμό του ή υπακούει στις ανάγκες για ανάπτυξη που οι καιροί επιτάσσουν. Όμως κατά σύμπτωση για κάποιο λόγο του τυχαίνει κάποια οικονομική αναποδιά που τον φέρνει σε μείον (π.χ. μια παγκόσμια ύφεση) και εκεί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Αυτός προσπαθεί να κρατηθεί και ν ανασάνει, η τράπεζα τον πιέζει αυξάνοντας το ποσό που χρωστά με επιπλέον τόκους λόγο καθυστέρησης, ζητά επιπλέον εξασφαλίσεις (δηλαδή να υποθηκεύσει περισσότερο μέρος της περιουσίας του ή να βάλει άλλα συγγενικά του πρόσωπα ως τριτεγγυητές -υπονομεύοντας έτσι και την δική τους περιουσία) και την συνέχεια την ξέρεται. Η οικονομία καταρρέει για κάποιον περίεργο λόγο που δεν γνωρίζει κανείς... (η δεν ψάχνει πραγματικά κανείς…) με αποτέλεσμα να βλέπουμε στις εφημερίδες τα γνωστά άρθρα με τίτλο: 6.000 πλειστηριασμούς έβγαλαν οι τράπεζες το 2002 κ.τ.λ.

Συμπληρωματικά εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι ο συντονιστής J.P. Morgan που υπήρχε από την κρίση του 1929 και γνωρίζει πολύ καλά πως στήνεται το παιχνίδι επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα κατα περιόδους σε κάθε χώρα (βλ. Ιαπωνία 1990). Όσο για τις εγχώριες τράπεζες που φαινομενικά στα μάτια του αδαούς είναι οι ωφελημένοι. Παραθέτω ότι την εποχή της κρίσης και του συνεχούς βομβαρδισμού της αγοράς με μηνύματα του στυλ θα ανακάμψει... υπάρχουν πολύ σημαντικές προοπτικές... κ.τ.λ. ο αφελής κόσμος που δανείζεται προσπαθώντας να κρατήσει το επίπεδο ζωής που η προηγούμενη εποχή ευημερίας έφερε. Δανείζεται ουσιαστικά τα δικά του χρήματα που του πήρε η π.χ. Morgan Stanley μέσα από την γνωστή κομπίνα του χρηματιστηρίου 1999, της «αναβάθμισης» και «της εισόδο των ξένων "επενδυτών"». Τα χρήματα αυτά η π.χ. Morgan Stanley τα δανείζει στις τοπικές τράπεζες οι οποίες με την σειρά τους είναι η βιτρίνα. Στην πραγματικότητα όμως τόσο μετοχικά αλλά και ουσιαστικά, διοικητικά, ανήκουν στην π.χ. Morgan Stanley...

Όσο για τα ΜΜΕ είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων απλά οι σταβλίτες που ταΐζουν τα ζώα μέχρι να έρθει η ώρα της σφαγής…

Αναγνώστης