www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο





ΕΥΓΕ, ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΓΙΑΠΗΔΕΣ!!

·        Βαθιά άρρωστη η τραπεζική κουλτούρα

·        Φορείς του «ιού» τα στελέχη των τραπεζών

·        Αποκρυπτογράφηση του ψυχισμού των

Σας έχουμε περιγράψει τα γενικά χαρακτηριστικά των απίστευτων συμπεριφορών των στελεχών των τραπεζών προς τους συναλλασσόμενους. Οι τελευταίοι είναι αυτοί που τους εξασφαλίζουν και τους παχυλούς μισθούς με τα 157 διαφορετικά τραπεζικά επιδόματα, συμπεριλαμβανομένου και του μοναδικού στον κόσμο «επιδόματος καυσοξύλων». Η απώλειες μνήμης τους όμως είναι μόνιμες.

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να εντοπίσουμε και τους βαθύτερους λόγους που συμβάλλουν στην εμφάνιση σκληρής έως βάναυσης συμπεριφοράς τους απέναντι σε δανειολήπτες (και όχι μόνο) που βρίσκονται σε κάποια δύσκολη θέση ως προς την τήρηση των υποχρεώσεών τους απέναντι στη τράπεζα, κύρια για λόγους ανωτέρας βίας. Αυτή η εκδήλωση της ψυχικής σκληρότητας που οδηγεί στην εμφάνιση μιας μεγάλης αλλοτρίωσης της προσωπικότητας και σε βάναυσες ενέργειες σε βάρος αδυνάτων έχει, από πολλά χρόνια, εντοπισθεί, μετρηθεί και αναλυθεί από την επιστήμη της κοινωνικής Ψυχολογίας. Μία ολοκληρωμένη επιστημονική προσέγγιση στο θέμα αυτό το γνωστό στους ειδικούς «πείραμα του Καθηγητή Milgram». Το θέμα αυτό που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και εξηγεί τις άθλιες συμπεριφορές των τραπεζοϋπαλλήλων περιγράφουμε συνοπτικά στη συνέχεια. 

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ MILGRAM

Ο καθηγητής Stanley Milgram, ένας Αμερικανός επιστήμονας στο χώρο της κοινωνικής ψυχολογίας, πραγματοποίησε ένα σημαντικό πείραμα το 1961 το οποίο, από τότε έχει επαναληφθεί και επιβεβαιωθεί σε πολλές χώρες.Τα ευρήματα του πειράματος καταδεικνύουν ότι η παρόρμηση του ανθρώπου που έχει κάποιες δικαιοδοσίες «να ενεργήσει σωστά» καθώς και η αδυναμία του να ασκήσει δημιουργική κριτική στον φορέα ισχύος που υπηρετεί (κράτος, επιστήμη, τράπεζα, επανάσταση, κλπ) δεν είναι επιθετικότητα αλλά βιολογικός συμβιβασμός και ολοκληρωτική υποταγή στο απρόσωπο και γενικό σύνολο-έννοια που αποτελεί ο φορέας. Το φαινόμενο αυτό έχει πάρει διαστάσεις υπέρμετρης παθολογικής κατάστασης σε σημείο που η απρόσωπη βούληση κάποιου φορέα ισχύος να καταλήγει στη νομιμοποίηση οποιασδήποτε πράξης, ακόμα και παράνομης και βάρβαρης, πάντα στο όνομα του συλλογικού και απρόσωπου φορέα που μπορεί να εκφράζεται από ένα όνομα, ένα σύνολο ή μία συλλογική εικόνα ή έννοια. Ετσι, ο Κλίντον και το ΝΑΤΟ δεν διστάζουν να διατάζουν τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας χωρίς νομιμοποίηση αλλά «χάριν των πολλών (αλλά απροσδιόριστων) ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ και της αμυντικής συμμαχίας», ο Στρατηγός Κλάρκ και οι στρατιωτικοί του εκτελούν τις παράνομες διαταγές που του δίνει «η Πατρίδα», ο γιατρός Κεβορκιάν θανατώνει ασθενείς «χάριν της επιστήμης και της ηθικής της ευθανασίας», οι κατά τόπους «αυτόκλητοι σωτήρες» λοχίες ή αξιωματικοί απανταχού των ηπείρων που έκαναν κάποιο πραξικόπημα εκτελούν και καταδιώκουν τους αντιφρονούντες, ο στρατευμένος έκανε καψόνι στους νεότερους «χάριν της παράδοσης» (αυτό φαίνεται ότι τέλειωσε πιθανότατα γιατί εκλείπουν οι στρατεύσιμοι), ο δημόσιος υπάλληλος ταλαιπωρεί τον πολίτη «χάριν αυτών που προβλέπονται από την υπηρεσία» και ούτω καθεξής.

Ο Milgram και οι συνεργάτες του ερευνητές ζητούσαν από διάφορα άτομα 25-50 ετών που τυχαία περνούσαν από κάποιο δρόμο να διαθέσουν λίγες ώρες για να συμμετάσχουν σε ένα επιστημονικό πείραμα του Πανεπιστημίου Yale. Φθάνοντας ο καθένας από αυτούς χωριστά για το πείραμα, εύρισκε εκεί άλλον έναν εθελοντή για το ίδιο πείραμα ο οποίος, όμως, ήταν συνεργάτης του Milgram. Ο διευθυντής του πειράματος, με λευκή ιατρική μπλούζα -σύμβολο αυθεντίας-, έριχνε νόμισμα κορώνα-γράμματα για το ποιος θα έχει το ρόλο του «εξεταστή» και ποιος του «μαθητή» με αποτέλεσμα, σκόπιμα, ο πραγματικός εθελοντής να ορίζεται πάντα σαν εξεταστής. Παρουσία του τελευταίου, ο μαθητής δενόταν σε μία παραλλαγή ηλεκτρικής καρέκλας με ελεύθερο ένα μόνο χέρι για να πατάει κουμπιά για τις απαντήσεις. Με εμφανή δυσφορία και διαμαρτυρίες, ο μαθητής μάθαινε ότι για κάθε λαθεμένη απάντηση θα του γίνεται μία ηλεκτρική εκκένωση. Σε επιβεβαίωση ότι το σύστημα λειτουργεί, γινόταν μία δοκιμή όπου ο εξεταστής γινόταν δέκτης μιας πραγματικής και αρκετά ενοχλητικής εκκένωσης 45 volt για “να δεί πως είναι”. Στη συνέχεια, ο διευθυντής και ο εξεταστής περνούσαν στη διπλανή αίθουσα που είχε οπτική και ηχητική επικοινωνία με τον μαθητή.

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΤΣ

Ο εξεταστής έδινε τότε στο μαθητή ένα κατάλογο λέξεων που έπρεπε να αποστηθίσει και να τις επαναλαμβάνει με το πάτημα κουμπιών. Ο εξεταστής καθόταν μπροστά σε μία κονσόλα με τριάντα διαφορετικούς μοχλούς, ένα για κάθε μία διαφορετική ένταση ρεύματος από 15 έως 450 volt με αντίστοιχες επιγραφές με διαβαθμισμένες ενδείξεις, από “ελαφρύ σόκ” έως “κίνδυνος, σφοδρό σόκ”. Οι οδηγίες προς τον εξεταστή ήταν ότι οι εκκενώσεις ρεύματος θα πρέπει να κλιμακώνονται με κάθε λαθεμένη απάντηση. 

Βέβαια, στη πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένα ηλεκτρικό ρεύμα-τιμωρία προς τον μαθητή. Ο ίδιος έδινε απαντήσεις και έκανε σκόπιμα λάθη, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ενώ δυσφορούσε για τις τιμωρίες. Από τα 75 volt και πάνω, φώναζε αρκετά δυνατά ενώ, μετά το 180 volt ούρλιαζε «σταματήστε!». Μετά έβαζε τα κλάματα και παρακαλούσε για έλεος και μετά γρύλιζε σαν ζώο. Από τα 300 volt και πάνω σταματούσε να απαντά στις ερωτήσεις, δεν αντιδρούσε καθόλου και έδινε την εντύπωση ότι έχει χάσει επαφή με το περιβάλλον. Επειδή όμως, σύμφωνα με τον κανονισμό του πειράματος, έλλειψη απάντησης μετρούσε σαν λαθεμένη απάντηση, ο εξεταστής συνέχιζε να κάνει ερωτήσεις, κλιμακώνοντας συνέχεια τις ηλεκτρικές εκκενώσεις.

Το πείραμα ήταν οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφήνει στον εθελοντή-εξεταστή καμία υπόνοια για τη γνησιότητά του. Αυτό ήταν κάτι που, μετά το πείραμα, αναγνώριζαν όλοι οι εθελοντές. Η πραγματική ερώτηση που έθετε το πείραμα, βέβαια, ήταν: «μέχρι ποιό σημείο θα μπορούσε να φθάσει ένας άνθρωπος στον οποίο μία ανώνυμη αρχή ή εξουσία θα του ζητούσε να βασανίσει ή ακόμη να σκοτώσει ένα συνάνθρωπό του». 

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων ήταν τρομακτικά. Στις ΗΠΑ, 65% των εθελοντών συνέχισαν το ρόλο τους μέχρι το μέγιστο όριο των 450 volt παρά τις κραυγές του θύματος και την μετέπειτα σιωπή του. Οταν το πείραμα επαναλήφθηκε στο Maxwell Planck Institute στο Μόναχο, το ίδιο αποτέλεσμα ήταν 85%! Από τότε, το πείραμα αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές, ακόμη και με παραλλαγές που έκαναν διάφοροι άλλοι επιστήμονες που είχαν αντιρρήσεις και επιφυλάξεις σε κάποιες διαδικαστικές πλευρές, και τα στατιστικά αποτελέσματα πάντα επιβεβαιώθηκαν.

Με άλλα λόγια, κατά μέσο όρο τρεις στους τέσσαρες εθελοντές είναι έτοιμοι να βασανίσουν και να σκοτώσουν συνάνθρωπό τους χωρίς να αμφισβητήσουν την αιτία. Η στατιστική αυτή διαπίστωση συνηγορεί στο ότι δεν θα πρέπει απαραίτητα κανένας από όλους εμάς να πιστεύει ότι ανήκει στη μικρή εξαίρεση. Σχεδόν όλοι οι εθελοντές στα διάφορα πειράματα έδειξαν μία κάποια απροθυμία να συνεχίσουν όταν τα θύματα άρχισαν να παραπονούνται για πόνο. Ο διευθυντής του πειράματος που στεκόταν συνέχεια δίπλα τους με σταυρωμένα τα χέρια και αυστηρό ύφος δεν άφηνε περιθώρια για συζήτηση ενώ, αντίθετα, έδειχνε προβληματισμένος για το ενδεχόμενο διακοπής του πειράματος κάνοντας συνέχεια τις στερεότυπες παροτρύνσεις «Συνεχίζουμε, είναι αναγκαίο για την επιτυχία του πειράματος, δεν μπορώ να σου εξηγήσω τώρα, συνέχισε, δεν έχεις άλλη επιλογή». Οι περισσότεροι εθελοντές δυσφορούσαν ή γελούσαν νευρικά, γκρίνιαζαν και έλεγαν περισσότερο από μία φορά ότι δεν ήθελαν να συνεχίσουν. Αλλά εκείνοι που ακούστηκαν να λένε κάτι για την απάνθρωπη διαδικασία του πειράματος ήταν τελικά και αυτοί που το έφταναν μέχρι τέλος. 

Από συζητήσεις μετά τα πειράματα, αποκαλύφθηκε ότι όλοι οι εθελοντές είχαν νομίσει ότι το θύμα ήταν ή αναίσθητο ή ίσως ακόμη και νεκρό. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν βαθύτατα ενοχλημένοι από την ίδια τους τη συμπεριφορά και δεν μπορούσαν να τη καταλάβουν. Προσπαθώντας να βρουν κάποια εξήγηση, έλεγαν πράγματα όπως «δεν ήθελα να κάνω κάποιο λάθος που θα χαλούσε το πείραμα». Επειθαν τους εαυτούς τους ότι «οι επιστήμονες ήξεραν τι κάνουν». Η παρόρμηση να είναι εντάξει με τις απαιτήσεις του πειράματος και η αδυναμία τους να επικρίνουν την ανώνυμη εξουσία δεν αποτελούν επιθετικότητα αλλά είναι το βιολογικά απαραίτητο συμπλήρωμά της, η πίστη και η υποταγή στο σύνολο. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν, επίσης, αναπτυχθεί παθολογικά σε υπέρμετρο βαθμό στην ανθρώπινη κοινωνία, όπως αποδεικνύει το πείραμα, σε βαθμό που καθιερωμένες ανώνυμες αρχές-εξουσίες όπως «το κράτος, η επιστήμη ή ακόμη η επανάσταση» μπορούν να μετατρέψουν οτιδήποτε σε θεμιτό και νόμιμο με μόνη μία σφραγίδα, μία άσπρη μπλούζα ή ένα περιβραχιόνιο.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Η εικόνα που έχουμε γενικά για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία είναι λανθασμένη. Πριν να αρχίσει τα πειράματά του ο Milgram, ζήτησε από σαράντα περίπου γνωστούς καθηγητές ψυχολογίας και ψυχιατρικής να κάνουν μία πρόβλεψη για τα αποτελέσματα. Οι ειδικοί αυτοί ήταν σίγουροι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εθελοντών θα σταματούσε το πείραμα αμέσως μετά τις πρώτες ενδείξεις πόνου από τα θύματα, ενώ, 4% θα μπορούσε να φθάσει μέχρι το 200 volts (δυνατές φωνές) και μόνο 0.1% θα έφθανε μέχρι το τέλος.

Υπάρχει μία έμφυτη αντίδραση στο να αντικαταστήσουμε την ιδεατή εικόνα της ανθρωπότητας που έχουμε με μία άλλη εικόνα που είναι πιο ρεαλιστική. Οτιδήποτε διαταράσσει την ιδεατή αυτή εικόνα μας, του δίνουμε τον χαρακτηρισμό «απάνθρωπο». Τα κρεματόρια του Αουσβιτς, οι σφαγές στο Κονγκό, στο Μπανγκλαντές, στη Ρουάντα, το μακελειό στο Βιετνάμ, οι βομβαρδισμοί στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία και στο Αφγανιστάν είναι πάντα κάτι που κάνουν «κάποιοι άλλοι» ή αποτελούν «ειδικές περιπτώσεις που προκαλούν κάποιοι λίγοι, ποτέ οι πλειοψηφίες. Αλλά ο κανόνας του 75% που προκύπτει από τα πειράματα του Milgram είναι γραμμένο με ανεξίτηλο μελάνι. Και το 75% δεν παριστάνει εξαιρέσεις, αντιπροσωπεύει τον κανόνα.

Εάν η αντίληψη που έχουμε για την ανθρωπότητα είναι λανθασμένη, τότε οτιδήποτε έχουμε χτίσει επάνω της θα πρέπει να είναι επίσης λάθος. Οχι μόνο η πολιτική, η εκπαίδευση, η ειρηνευτικές προσπάθειες, η πρόνοια του νόμου αλλά επίσης και ο τρόπος ζωής μας, οι κλίμακες των αξιών μας, τα αποδεκτά πρότυπα συμπεριφοράς, ο σχεδιασμός των πόλεων και άλλα. Το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι δεν θα πρέπει να σχεδιάζουμε το μέλλον επάνω σε φαντασιώσεις για το ιδεατό.

ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Οι αναλογίες και οι διαπιστώσεις αυτές με την κατάσταση και τα προβλήματα με τις τράπεζες είναι σχεδόν ταυτόσημες. Οι τράπεζες στην Ελλάδα δεν είναι αυτό που δείχνουν ότι είναι και τα στελέχη τους είναι φορείς του συνδρόμου τυφλής εκτέλεσης προβληματικών, απάνθρωπων ακόμη και παράνομων εντολών της απρόσωπης εξουσίας που άλλοτε κρύβεται πίσω από το δόγμα-σλόγκαν «η Πατρίδα χρειάζεται ισχυρές τράπεζες» που μάλλον είναι έμπνευση της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών ή το εκσυγχρονιστικό «έχουμε μετόχους και ευθύνες απέναντί τους». Και στις δύο περιπτώσεις, ο μοχλός του Milgram δια χειρός στελεχών των Ελληνικών τραπεζών δίνει το μέγιστο σοκ των 450 volts στα θύματα της τραπεζικής τρομοκρατίας και επιβεβαιώνει, και εδώ, την επιστημονική ορθότητα των συμπερασμάτων. Αυτά θα πρέπει να τα σκεφθούν καλά οι 60.000 Ελληνες που κάθε μήνα αποκτούν μια νέα πιστωτική κάρτα, ένα προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο από κάποια από τις εκλεκτές τράπεζές μας που μας τιμούν με την αφρόκρεμα των ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών τους που σερβίρονται σταθερά με την παραδοσιακή δόση της θεσμοθετημένης τοκογλυφίας. Πάντα για το καλό μας, για το καλό του τόπου και για το μέλλον της Πατρίδας. Τραπεζίτες και γενιτσαρογιάπηδες, οι εχθροί της Πατρίδας θα σας ευγνωμονούν για πάντα!!


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr