www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο





O
ΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ, ΤΙΘΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΘΕΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΜΠΛΟΚΩΝ

·        ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ

·        ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΡΑΠΕΖΩΝ-ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ

 

Είναι γνωστό ότι από τις αρχές του 1998 βρίσκεται σε εξέλιξη μια ιδιότυπη σύρραξη μεταξύ των Ελληνικών και ξένων τραπεζών που λειτουργούν στην Ελληνική αγορά και των δανειοληπτών πελατών τους. Το πρώτο ξέσπασμα ήταν με τις αποφάσεις 8 και 9 του Αρείου Πάγου οι οποίες έκριναν ότι ο συχνότερος του εξαμήνου ανατοκισμός των τόκων των δανείων που είχε επιτραπεί με την 289/30.10.1980 απόφαση της Νομισματικής Επιτροπής ήταν καταχρηστικός και συνεπώς παράνομος. Αυτό άνοιξε την πόρτα για την διεκδίκηση των διαφορών μεταξύ τρίμηνου -αλλά ακόμα και μηνιαίου- ανατοκισμού τόκων και εξάμηνου, αναδρομικά για δέκα επτά χρόνια. Εκδηλώθηκε τότε η παρέμβαση του τραπεζικού «λόμπυ» με υποδείξεις που πήραν την μορφή «κυβερνητικών θέσεων» δια στόματος του τότε Υπουργού Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννου Παπαντωνίου, με τις αφανείς ευλογίες βέβαια του πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη. Οι βασικές θέσεις ήταν δύο αλλά υπεραρκετές όχι μόνο να βγάλουν τις τράπεζες απο την δύσκολη θέση αλλά να τους ανοίξουν τον δρόμο για το «υπέρτατο δώρο» που πάντα ζητούσαν, δηλαδή την καθιέρωση του υποχρεωτικού δια νόμου εξάμηνου ανατοκισμού, κάτι που για τελευταία φορά είχε καταργήσει για τους Ελληνες ο Ιουστινιανός πρίν 1500 περίπου χρόνια. Και, βέβαια, κάτι που δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και στις περισσότερες του τρίτου κόσμου. Σ’ αυτή την επιστροφή στον μεσαίωνα, παράδοξα, δεν ακούστηκαν οι διαμαρτυρίες που θα περίμενε κανείς. Με εξαίρεση την Δικαιοσύνη που συνεχίζει να στέκεται όρθια και προσηλωμένη στην εφαρμογή του δικαίου και την προστασία του πολίτη, «εκκωφαντική» ήταν η σιωπή των Δικηγορικών Συλλόγων, πολλά από τα μέλη των οποίων είναι συνεργάτες των τραπεζών και πρωτοστατούν στην παροχή των «συμβουλών» τους στην υπηρεσία της είσπραξης των «τοκογλυφικών» απαιτήσεων των τραπεζών, κύρια με αναγκαστικές εκτελέσεις που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε μια απέραντη αίθουσα πλειστηριασμών. «Αφωνο» και το Οικονομικό Επιμελητήριο ενώ στάση «Πόντιου Πιλάτου» τήρησε και συνεχίζει να τηρεί η Τράπεζα Ελλάδος που έχει την ευθύνη της εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Το θέμα το ανέδειξε με μαχητική στάση στη Βουλή η Νέα Δημοκρατία ενώ προβλήθηκε απο σημαντική μερίδα του Τύπου. Η τηλεόραση κράτησε το θέμα σε πολύ χαμηλούς τόνους με εξαίρεση τα λεγόμενα «μικρά» κανάλια. Ο λόγος είναι απλός: Οι τραπεζικοί όμιλοι (τράπεζες, θυγατρικές ασφαλιστικές, αμοιβαίων κεφαλαίων, χρηματιστηριακές, πιστωτικών καρτών, κλπ) δαπανούν ετήσια στα ΜΜΕ, κύρια στην τηλεόραση, ποσά που συνολικά ξεπερνούν τα 50 εκ. Ευρώ (Δρχ 17 δις). Λίγοι μόνο τολμηροί δημοσιογράφοι τόλμησαν πραγματική τομή στο καυτό πρόβλημα που μετρά πάνω από 500 θανάτους από αυτοκτονίες και βαρύτατα εγκεφαλικά-καρδιακά επεισόδια ενώ οι καταστροφές σε καταστραμμένες επιχειρήσεις, χαμένες θέσεις εργασίας είναι ανυπολόγιστες. Η μεγαλύτερη ζημιά όμως είναι αυτή που έχει γίνει στην αξιοπρέπεια του Ελληνα πολίτη. Για μια ακόμη φορά μετά απο την ανεπανάληπτη ληστεία των Ασφαλιστικών Ταμείων απο τις τράπεζες επί 40 χρόνια, ο πολίτης έπεφτε και πάλι ανυποψίαστο θύμα πρωτοφανούς θεσμικής λεηλασίας. Περισσότεροι από 2 εκ. Ελληνες πολίτες αντιμετώπισαν προβλήματα απο τις τράπεζες ενώ ο νεοσοσιαλιστής Υπουργός κ. Παπαντωνίου τους απεκάλεσε συλλήβδην «μπαταχτζήδες», έναν ανεπίτρεπτο χαρακτηρισμό που οι δανειολήπτες του τον επέστρεψαν σαν απαράδεκτο. Η σπίθα αυτή πυροδότησε την έκρηξη οργής και αγανάκτησης των δανειοληπτών που, βέβαια, δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια. Παρά τις έντονες ενστάσεις της Αντιπολίτευσης, ο κ. Παπαντωνίου πέρασε το άρθρο 12 του ν. 2601/1998 με τα δύο «δώρα» προς τις τράπεζες ενώ αυτοί που είχαν ανάγκη νομοθετικής προστασίας ήταν τα θύματα και όχι οι θύτες. Καθιέρωσε τον υποχρεωτικό δια νόμου εξάμηνο ανατοκισμό των τόκων δανείων και απέκλεισε την δυνατότητα των δανειοληπτών να αναζητήσουν αναδρομικά τα πανωτόκια. Με το ίδιο άρθρο νομοθέτησε την προστασία των τραπεζών απο τις απαιτήσεις των δανειοληπτών για επιστροφές αναδρομικά των πανωτοκίων, δηλαδή των διαφορών μεταξύ του (παράνομου) τρίμηνου και εξάμηνου ανατοκισμού από το 1980. Η τελευταία αυτή ρύθμιση έχει κριθεί αντισυνταγματική με γνωμοδότηση των Καθηγητών Δ. Τσάτσου, Α. Λοβέρδου και Ε. Στεφάνου. Σε αντιστάθμισμα, ο Υπουργός απηύθυνε «ευχολόγιο» προς τις τράπεζες να προχωρήσουν σε «ευνοϊκές» ρυθμίσεις των εκκρεμών καθυστερημένων δανείων, κάτι που, φυσικά, οι τράπεζες αγνόησαν ομαδικά. Ακολούθησαν άλλες δύο αποτυχημένες νομοθετικές παρεμβάσεις των Κυβερνήσεων Σημίτη που δεν έλυσαν το πρόβλημα αλλά επιβεβαίωσαν την παντοδυναμία του τραπεζικού καρτέλ και την διαχρονική του απαίτηση να παρανομεί ανενόχλητο. Οι τραπεζίτες, όμως, έκαναν τρία «μοιραία» λάθη. Πρώτα, υποτίμησαν την αντίδραση των θιγομένων πολιτών, δεύτερο, υποτίμησαν το ενδεχόμενο τα θύματά τους να μπορέσουν να αποκρυπτογραφήσουν και να τεκμηριώσουν τις άριστα συγκεκαλυμμένες παράνομες μεθοδεύσεις τους και τρίτο –και σοβαρότερο- υποτίμησαν την βαρύτητα και την αποφασιστικότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Από την άλλη πλευρά, οι δανειολήπτες οργανώθηκαν αποτελεσματικά και έκαναν τις δύο σωστές επιλογές στρατηγικής που αξιοποίησαν τα λάθη των τραπεζών: Πρώτον, ότι οι μόνος τρόπος να αποκατασταθεί η νομιμότητα είναι μόνο μέσα από την Ελληνική Δικαιοσύνη και, δεύτερον, προχώρησαν στην συστηματική αποκρυπτογράφηση και καταγραφή της τραπεζικής παρανομίας που έδωσαν στη Δικαιοσύνη με αγωγές και μηνύσεις, κύρια για τοκογλυφία. Αυτά, έγιναν με προσοχή και μεγάλη υπευθυνότητα λόγω της ευαισθησίας που υπάρχει στα θέματα των πιστωτικών ιδρυμάτων και δεδομένου ότι η αντίθεσή των δεν είναι με τις τράπεζες αλλά με την τραπεζική αθλιότητα.

Μετά από σημαντικές αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης και ενώ συνεχίζεται η διερεύνηση των ποινικών πτυχών πολλών προβληματικών μεθοδεύσεων των τραπεζών που φέρονται σαν «τοκογλυφικές», το τοπίο πλέον έχει αλλάξει ριζικά. Εχει ξεκαθαρίσει το τοπίο, δηλαδή τι ήταν και είναι νόμιμο και τι παράνομο στις τραπεζικές πρακτικές με αποτέλεσμα, σήμερα, κάθε δανειολήπτης να μπορεί να ξέρει ακριβώς ποιο ποσό είναι αυτό που νόμιμα οφείλει στην τράπεζα και να μπορεί να αποδείξει ότι οποιαδήποτε απαίτηση τράπεζας για μεγαλύτερο ποσό είναι παράνομη και τοκογλυφική. Ηδη, έχει κριθεί ότι με άκυρο τον τρίμηνο ανατοκισμό των τόκων από το 1980, οι τράπεζες δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να κάνουν οποιονδήποτε ανατοκισμό, έστω και εξάμηνο. Με το ξεκαθάρισμα αυτό, η Ελληνική Δικαιοσύνη άφησε την Κυβέρνηση «ουραγό» των εξελίξεων και αμήχανο θεατή της μετατροπής της θέσης των δανειοληπτών από αμυνόμενους σε επιτιθέμενους. Κάτι που, όμως, φέρνει τις τράπεζες απέναντι σε ουσιαστικούς κινδύνους. Οι δανειολήπτες πλέον δεν έχουν ανάγκη καμία «ευνοϊκή» ρύθμιση της Κυβέρνησης, παρά τις επίμονες προσπάθειες που συνεχίζει να καταβάλει η Νέα Δημοκρατία και ορισμένοι διακεκριμένοι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με αιχμή τον κ. Γ.Γιαννακόπουλο της Μεσσηνίας και ο ανεξάρτητος κ. Γ.Καρατζαφέρης που συντηρούν το κρίσιμο αυτό ζήτημα σαν «κοινωνικά, ηθικά και πολιτικά ανοιχτό» και που έφερε ξανά το θέμα στη Βουλή η Ν.Δ. στις 28.2.2002 με πρόταση νόμου. Εγινε και πάλι «μάχη» αλλά το τείχος της Κυβερνητικής αδιαφορίας για την τύχη 400.000 και πλέον Ελληνικών οικογενειών και της διαχρονικής «σοσιαλιστικής» της αλαζονείας για την «προστασία» των αθέμιτων συμφερόντων των τραπεζών ήταν ανυπέρβλητο. Στη μάχη αυτή, όμως, πλέον έχουν μπει οργανωμένοι και εξοπλισμένοι με δικαστικές αποφάσεις οι ίδιοι οι πολίτες. Πρόκειται για μια μοναδικής έκτασης εξέγερση των πολιτών που κάνουν πλέον συντονισμένη χρήση του δικαιώματος που τους δίνει το άρθρο 120, παρ. 2, του Συντάγματος: «Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων». Και όλα αυτή η κινητοποίηση είναι αναγκαία δεδομένου ότι και οι τράπεζες αλλά και οι Κυβερνήσεις Σημίτη που έσπευσαν να «προστατεύσουν» τις παρανομίες τους έχουν παραβιάσει βάναυσα και τους νόμους και το Σύνταγμα. Και γιατί οι υπέρτατοι προστάτες της νομιμότητας είναι οι Ελληνες πολίτες και όχι τα τραπεζοπολιτικά «λόμπυ» και τα άλλα κέντρα παραεξουσίας. Το επιτακτικό πλέον αίτημα κάθε πολίτη είναι ένα και ξεκάθαρο: «ή νόμιμες ή κλειστές τράπεζες». Ετσι, η μικρότητα και η αλαζονεία τραπεζιτών και Κυβέρνησης οδήγησαν τις εύλογες και νόμιμες ενστάσεις των πολιτών πέρα απο τα στενά όρια του αρχικού προβλήματος των πανωτοκίων, σε ΟΛΑ τα κακώς κείμενα των τραπεζών. Ετσι, αναμένονται νέοι γύροι στο σήριαλ των πανωτοκίων, αυτή τη φορά με πρωταγωνιστές τους δανειολήπτες και αμυνόμενους τους τραπεζίτες που ήδη βρίσκονται σε δυσχερέστατη θέση και λόγω της αποκαρδιωτικής αλλά και συνεχιζόμενης πτωτικής πορείας των μετοχών τους στο Χρηματιστήριο. Το αφιέρωμα αυτό έχει σκοπό να δώσει την αναλυτική πληροφόρηση για τις τελευταίες αυτές ραγδαίες εξελίξεις μαζί με χρηστικές οδηγίες για τον τρόπο που πρέπει κάθε ενδιαφερόμενος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που έχουν ανακύψει με τις παράνομες απαιτήσεις των τραπεζών απο κάθε μορφής δάνεια, καθυστερημένα ή ενήμερα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα προβλήματα με τις πιστωτικές κάρτες, τα προσωπικά και άλλα καταναλωτικά δάνεια που αποτελούν μεγάλη απειλή για κάθε Ελληνικό νοικοκυριό λόγω της εκπληκτικής ευκολίας και πολλές φορές ανευθυνότητας και επιπολαιότητας που δίνονται και που συνεπάγονται μεγάλους κινδύνους υπερχρέωσης. 

 

 

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ

Η Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών που είναι το επίκεντρο της τραπεζικής τεχνογνωσίας στον χώρο των συναλλασσομένων με τις τράπεζες και πρωτοστατεί στη στήριξη των θυμάτων, έχει καταγράψει, τεκμηριώσει και δημοσιοποιήσει τα «προβλήματα νομιμότητας» του τραπεζικού συστήματος στο βιβλίο της «Οι τράπεζες στο μικροσκόπιο» (σελ. 300, Τιμή: Ευρώ 15, τηλ. 010-9848900) από το οποίο δημοσιεύουμε με την άδειά της πολλά αποσπάσματα. Οπως αναφέρει το εξώφυλλο του μοναδικού αυτού βιβλίου, κάνει «πλήρη καταγραφή και αξιολόγηση των προβλημάτων νομιμότητας, του τεράστιου ελλείμματος κοινωνικής προσφοράς και ήθους, του παραλογισμού των πρακτικών και της τριτοκοσμικής υστερίας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος».

Παρατηρεί λοιπόν η Ενωση: «Εκμεταλλευόμενες την διαπραγματευτικά εξαιρετικά ισχυρή τους θέση στην Ελληνική αγορά από τις αρχές της δεκαετίας του ΄50, οι τράπεζες  επέβαλαν και διατηρούν μέχρι σήμερα ένα ιδιότυπο καθεστώς μονόπλευρων όρων και συμβάσεων προσχωρήσεως για όλες σχεδόν τις συναλλαγές με το κοινό. Συμβάσεις προσχωρήσεως λέγονται γενικά αυτές όπου ο προμηθευτής έχει ετοιμάσει ένα κείμενο με τους όρους που έχει επιλέξει αυτός και, προκειμένου να γίνει η συναλλαγή, ο πελάτης θα πρέπει να τους αποδεχθεί χωρίς να έχει απολύτως κανένα περιθώριο όχι μόνο αλλαγής αλλά ούτε συζήτησης.

Κάτω από τις συνθήκες υποχρεωτικής συμπίεσης των κερδών κύρια λόγω των διοικητικά προσδιοριζόμενων επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων, οι τράπεζες επεδίωξαν από την εποχή της δεκαετίας του ΄50 να αυξήσουν την κερδοφορία τους με τη χρήση αρκετών αθέμιτων μεθοδεύσεων και εξειδικευμένων αδιαφανών λογιστικών τεχνασμάτων, τα περισσότερα από τα οποία ισχύουν μέχρι και σήμερα ενώ έχουν προστεθεί και πολλές καινούργιες αθέμιτες μεθοδεύσεις. Μερικά από αυτά παράγουν σημαντικές επιβαρύνσεις οι οποίες, λόγω της πολύπλοκης τεχνικολογιστικής μορφής των, δεν ήταν δυνατό να εντοπισθούν από τους πελάτες με αποτέλεσμα να έχουν παραμείνει μόνιμα στην αθέατη πλευρά των συναλλαγών για πολλές δεκαετίες. Οι επιλήψιμες πρακτικές των τραπεζών μπορούν να ενταχθούν στα παρακάτω σημεία που συγκροτούν δύο μεγάλες θεματικές ενότητες.

Α. “ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ”

Μεταξύ του πλήθους των “πονηρών” μεθοδεύσεων των τραπεζών, ξεχωρίζουμε και καταγράφουμε παρακάτω τις κυριότερες που “παράγουν” αθέμιτα αυξημένα έσοδα, με ή χωρίς την γνώση του πελάτη κατά ενιαίο τρόπο σε όλες τις “ανταγωνίστριες” τράπεζες.

1.      Χρεώσεις τόκων δανείων με επιτόκια υψηλότερα των νομίμων

Αυτό συμβαίνει κατά κανόνα στις πιστωτικές κάρτες, προσωπικά και καταναλωτικά δάνεια της τελευταίας 5ετίας όπου εφαρμόζονται επιτόκια μεγαλύτερα του δικαιοπρακτικού (που σήμερα είναι 9,25% ενώ οι τράπεζες χρεώνουν 10-18%). Ηδη η Ενωση έχει μηνύσει για την τοκογλυφία αυτή 20 τράπεζες. Το πρόβλημα αυτό απαντάται σχεδόν κατά κανόνα στα μακροχρόνια επενδυτικά δάνεια που συνήφθησαν προ του 1987 (ξενοδοχεία, κλπ)

2.      Προβάλουν απαιτήσεις που προκύπτουν απο παράνομους ανατοκισμούς

Οπως έχουν ήδη κρίνει τα Δικαστήρια, η συμφωνία για τρίμηνο ανατοκισμό είναι άκυρη και οι τράπεζες δεν έχουν δικαίωμα για κανένα ανατοκισμό μέχρι τα μέσα του 1998. Εξάλλου, κάνουν παράνομους ανατοκισμούς ακόμα και στον Ειδικό Φόρο Τραπεζικών Εργασιών!

3.      Οι εκτοκισμοί γίνονται με έτος 360 αντί 365 ημερών 

Πρόκειται για το γνωστό πλέον “κόλπο” του αθέμιτου διπλου ημερολογιακού έτους που παράγει παράνομα αυξημένους τόκους δανείων κατά 1.389% (λόγος 365/360) μέχρι το 2001 οπότε και τερματίστηκε αυτή η αδιαφανής μεθόδευση που υπολογίζεται ότι, εάν όλοι οι θιγέντες διεκδικούσαν έντοκα, το ποσό θα ήταν της τάξης των 4 τρισεκατομμυρίων δραχμών.

4.      Οι ετεροχρονισμένες τοκοφόρες ημερομηνίες (valeur)

Πρόκειται για την περίφημη μεθόδευση της “διαβόητης” valeur που έχει κριθεί καταχρηστική και παράνομη στην Ευρώπη αλλά εδώ συνεχίζει να παράγει αθέμιτα κέρδη για τις τράπεζες τόσο σε βάρος των δανειοληπτών όσο και των καταθετών. Ο τόκος αρχίζει απο την επόμενη εργάσιμο της κατάθεσης και σταματά την προηγούμενη κάθε ανάληψης ενώ για επιταγές προς είσπραξη η τοκοφορία αρχίζει μέχρι και δύο εβδομάδες αργότερα! Στο ενδεχόμενο διεκδίκησης από όλους τους θιγέντες της τελευταίας 20ετίας, το ποσό της έντοκης απαίτησης θα ξεπερνούσε τα 6 τρισεκατομμύρια.

5.      Υπέρμετρα υψηλές προμήθειες

Λόγω έλλειψης οποιασδήποτε διαπραγματευτικής δυνατότητας του πελάτη, οι τράπεζες χρεώνουν εξαιρετικά υψηλές προμήθειες για τον κίνδυνο που αναλαμβάνουν (ενώ με την μετακύληση του πιστωτικού κινδύνου σε τριτεγγυητές δεν αναλαμβάνουν τους κινδύνους που τους αντιστοιχούν). Παράδειγμα, τράπεζα έχει χρεώσει περιθώριο δανείου 6,2 εκατοστιαίες μονάδες πέραν του βασικού επιτοκίου χορηγήσεων ενώ άλλη δηλώνει ανώτατο μόνο 3,5 μονάδες.

6.      Χρεώσεις αυθαιρέτων επιβαρύνσεων

Ο κατάλογος είναι μεγάλος και οι ευρηματικές «εμπνεύσεις» απεριόριστες. Εξοδα φακέλου, έξοδα κίνησης, διάφορα έξοδα, Π.Κ.Λ.Χ. (προμήθειες και λοιπές χρεώσεις, αγνώστων λοιπών στοιχείων ταυτότητος!) και πολλά άλλα.

7.      Καθυστερήσεις μειώσεων επιτοκίων

Παραδοσιακή μέθοδος που εφαρμόζεται συχνά κάτω από την γενική αντίληψη των τραπεζών ότι «δεν μπορεί να μας ελέγξει κανείς». Για το καλό τους (και το κακό των πελατών), φροντίζουν να μην δίνουν ποτέ τις μεταβολές των επιτοκίων τους

8.      Ο «αμαρτωλός» κόσμος των συμβάσεων «λήζινγκ»

Πρόκειται για ένα κλάδο στον οποίο οι έλεγχοι της Ενωσης Καταναλωτών & Δανειοληπτών έχει δώσει μεγάλες εκπλήξεις με σοβαρότατα ευρήματα πιθανού μεγάλου ποινικού ενδιαφέροντος. Ηδη, υποθέσεις λήζινγκ έχουν οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη υπό το φώς των νέων στοιχείων που περιλαμβάνουν και ενδεχόμενο τοκογλυφίας. Η Ενωση έχει καλέσει κάθε πελάτη εταιρείας λήζινγκ της τελευταίας 15ετίας να της δώσει τις συμβάσεις και τους λογαριασμούς για πολλά υποσχόμενο έλεγχο.

Β. ΛΟΙΠΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΕΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

Συντονισμένη λειτουργία του συστήματος ουσιαστικά σε βάση καρτέλ

Για τον περιορισμό του ουσιαστικού ανταγωνισμού. Ο πρώτος που είχε κατακεραυνώσει το τότε «Συνδικάτο των Τραπεζών» για το θέμα στη Βουλή, ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1930 λέγοντας «η ένωσις των τραπεζών τείνει να δημιουργήση έναν στενόν κύκλον μεταξύ των τραπεζών προς αμοιβαίαν συνεννόησιν δια την κατάργησιν του τραπεζικού συναγωνισμού…» Που είναι ο ανταγωνισμός όταν οι καταθέτες ταμιευτηρίου εισπράττουν τόκο 1,5% και οι πελάτες των ενήμερων πιστωτικών καρτών μεταξύ 16 – 17% ενώ ο Αρειος Πάγος έχει αποφανθεί ότι το ανώτατο θεμιτό επιτόκιο στις τράπεζες είναι σήμερα 9,25%! Η απορία του πολίτη είναι πως γίνεται να μην υπάρχει ούτε μια τράπεζα που να θέλει να χρεώνει το νόμιμο επιτόκιο. Δύσκολα μπορεί να πεισθεί κανείς ότι αυτό είναι τυχαίο και συμπτωματικό. Μάλλον πρόκειται για άριστα ενορχηστρωμένη πολιτική.

Καταχρηστικοί όροι στις συμβάσεις 

Κάθε δανειακή σύμβαση (και όχι μόνο) περιλαμβάνει μια εξαιρετικά πλούσια συλλογή «έντεχνων» καταχρηστικών όρων που έχουν οδηγηθεί στην Ελληνική Δικαιοσύνη αλλά οι τράπεζες φροντίζουν να επιβραδύνουν την εκδίκαση. Ενδεικτικά, τέτοιοι όροι στις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (κάρτες, προσωπικά δάνεια, κλπ) ξεπερνούν τους 14 ενώ στους αλληλόχρεους λογαριασμούς τους 10. Ο πιο «διαβόητος» όρος που χρησιμοποιούν ανελλιπώς οι τράπεζες –χωρίς βέβαια οι άλλοι να υστερούν με μονομέρεια- είναι αυτός που ορίζει ότι «η τράπεζα δικαιούται να καταγγέλλει και να κλείνει τον λογαριασμό οποτεδήποτε, κατά την απόλυτο κρίση της».

Αρνηση παροχής στοιχείων στους δανειολήπτες

Εφαρμόζοντας ομοιόμορφα ενορχηστρωμένα και απαρέγκλιτα το παραδοσιακό τραπεζικό δόγμα για τους πελάτες τους «πλήρωνε και μη ερεύνα», οι τράπεζες δίδουν κατά πάγιο τρόπο ελλιπή στοιχεία ώστε να είναι αδύνατος ο έλεγχος των λογαριασμών, κατά σαρωτική παράβαση των νομοθετημένων κανόνων διαφάνειας των τραπεζικών συναλλαγών. Πρόκειται για το υπ’ αριθμό 1 παράπονο όλων των πελατών ενώ ο Πρόεδρος της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών (ΕΕΤ) και Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας κ. Θεόδωρος Καρατζάς διακηρύττει (χωρίς βέβαια να πείθει) προς πάσα κατεύθυνση ότι «έχει δώσει αυστηρές οδηγίες να δίδονται τα προβλεπόμενα στοιχεία». Η ΕΕΤ έχει εκδώσει τον Κώδικα Τραπεζικής Δεοντολογίας που δεσμεύει τα μέλη της και που επιβεβαιώνει ότι οι τράπεζες δίδουν τα στοιχεία, πράγμα όμως που δεν συμβαίνει στην πράξη.

Εξαναγκασμοί δανειοληπτών στη μετακύληση του πιστωτικού κινδύνου 

Για να μην κάνουν τον κόπο να αξιολογήσουν μια πρόταση δανειοδότησης, οι Ελληνικές τράπεζες ζητούν εμπράγματες ασφάλειες και τριτεγγυήσεις. Ετσι, παρόλο ότι ο προορισμός τους είναι να αναλαμβάνουν συνήθεις και αποδεκτούς πιστωτικούς κινδύνους, κρατούν τα κέρδη και μετακυλύουν τους κινδύνους σε τρίτους, ξέροντας ότι σε όποια τράπεζα και να απευθυνθεί ο ενδιαφερόμενος, τον περιμένει η ίδια αντιμετώπιση.

Εξαναγκασμός σε υπογραφή αναγνωρίσεων χρέους

Χωρίς να δίνουν στον δανειολήπτη τα στοιχεία των λογαριασμών, ζητούν και παίρνουν (δεν γίνεται και διαφορετικά) δηλώσεις αναγνώρισης οφειλής που, στη συνέχεια, παρουσιάζουν στα δικαστήρια για έκδοση διαταγής πληρωμής. Η συνέπεια «άρνησης» υπογραφής είναι το ακαριαίο κλείσιμο του λογαριασμού και η απαίτηση άμεσης πληρωμής ολόκληρου του υπολοίπου. Τέτοιες αναγνωρίσεις έχουν ήδη κριθεί άκυρες στο βαθμό που αφορούν ποσά που έχουν προκύψει από παράνομους ανατοκισμούς ή χρήση παράνομων επιτοκίων.

Εξαναγκασμός σε παραίτηση απο ένδικα μέσα

Σε κάθε ρύθμιση ή άλλη διαπραγμάτευση, οι τράπεζες υποχρεώνουν τον δανειολήπτη να υπογράψει παραίτηση απο τα ένδικα μέσα που του παρέχει ο νόμος. Τέτοια «συγχωροχάρτια» τις προστατεύουν απο μελλοντικές διεκδικήσεις των θυμάτων τους για αδικοπραξίες και αποζημιώσεις.

Πιέσεις για δάνεια με ενέχυρο μεταχρονολογημένες επιταγές

Παρόλο που συναλλαγές με πίστωση τιμήματος με κάλυψη μεταχρονολογημένων επιταγών δεν επιτρέπεται απο τον νόμο 2251/94 περί προστασίας του καταναλωτή, οι τράπεζες που είναι οι «δημιουργοί» αυτής της συναλλακτικής διαστροφής, θα βρούνε τον τρόπο να εξαναγκάσουν τον δανειολήπτη να τους δώσει και μεταχρονολογημένες επιταγές. Κάποιος που δεν είχε πελάτες που του έδιναν τέτοιες επιταγές, εξαναγκάστηκε απο κρατική τράπεζα να τους δίνει –εν γνώσει τους- επιταγές ευκολίας!

Εκμετάλλευση του «χρυσοφόρου κοιτάσματος» των πλειστηριασμών

Αφού πάρουν ότι πάρουν απο τον δανειολήπτη που θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα απόλυτης συνέπειας, αρχίζουν οι ενέργειες αναγκαστικής εκτέλεσης των ακινήτων του που η τράπεζα θα σπεύσει να πάρει η ίδια σε εξευτελιστική τιμή για να κερδίσει μετά πολλαπλάσια δίδοντάς το, συνήθως με αδιαφανείς και ίσως ύποπτες διαδικασίες, με «εκλεκτούς» αγοραστές της επιλογής των στελεχών της. Κατά τα άλλα, στη χώρα αυτή «η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους» (άρθρο 17 Συντάγματος). Ακίνητα χάνονται τώρα πολύ εύκολα και γρήγορα και για μικροοφειλές απο πιστωτικές κάρτες και προσωπικά δάνεια.

Παραπλανητικές διαφημίσεις τραπεζικών δανείων

Το πρόβλημα είναι γνωστό σε όλους που δεχόμαστε κατά κύματα τα μηνύματα για το πόσο όμορφη είναι η ζωή με πολλές πιστωτικές κάρτες ή ένα ακαριαίο προσωπικό δάνειο. Οσοι έχουν δοκιμάσει την ανάποδη όψη αυτής της «ευτυχίας», ξέρουν ότι εκείνο που είναι πραγματικά ακαριαία είναι η απώλεια της αξιοπρέπειας, της ηρεμίας και της οικογενειακής γαλήνης του άτυχου δανειολήπτη και, πολύ πιθανόν της πολύτιμης υγείας του καθώς και του σπιτιού του ίδιου ή κάποιου που έκανε το λάθος να υπογράψει σαν εγγυητής γι’ αυτόν. Τα λάθη πάντα πληρώνονται. Τα λάθη με τράπεζες πάντα πληρώνονται πάρα πολύ ακριβά. Ηδη, εκκρεμεί στο Πρωτοδικείο Αθήνας η έκδοση απόφασης σε εκδικασθείσα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της Ενωσης Καταναλωτών & Δανειοληπτών με αίτημα την απαγόρευση κάθε τραπεζικής διαφήμισης στα ΜΜΕ για προϊόν που βαρύνεται με τοκογλυφικό επιτόκιο (ήτοι, μεγαλύτερο σήμερα του 9,25%). Η ακροαματική διαδικασία ήταν αποκαλυπτική για τις διαφημίσεις αυτές και η απόφαση αναμένεται μέσα στον Απρίλιο 2002.

Αρνηση υπαγωγής σε νομοθετημένες ρυθμίσεις

Επικαλούμενες «διαφορές ερμηνείας» του νόμου, συχνά οι τράπεζες αρνούνται παράνομα την υπαγωγή δανειοληπτών σε νομοθετημένες ρυθμίσεις. Το αποτέλεσμα είναι οι δανειολήπτες να καταφεύγουν στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας που είναι αυτό που ετοίμασε την τελευταία τροπολογία για τις ρυθμίσεις (ν. 2912/2001). Αυτό όμως, δηλώνει πλήρη αδυναμία να εκφράσει άποψη στο θέμα και στην εφαρμογή της σχετικής διευκρινιστικής του εγκυκλίου, δηλώνοντας «δίκην Ποντίου Πιλάτου» ότι αρμόδια για την επίλυση της διαφοράς είναι η Δικαιοσύνη.

Αρνηση απάντησης σε αίτηση υπαγωγής στη ρύθμιση ν. 2912/2001

Ενω ο νόμος προβλέπει απαντήσεις μέσα σε διάστημα 3 μηνών από την υποβολή της αίτησης, συχνά οι τράπεζες δεν απαντούν εμπρόθεσμα ενώ η Τράπεζα Ελλάδος που καλείται να παρέμβει και να επιβάλλει το προβλεπόμενο σε βάρος των τραπεζών πρόστιμο μέχρι Δρχ 5 εκ. κατά περίπτωση, διστάζει και επιλέγει να κάνει αδικαιολόγητα «ανακρίσεις» που συχνά οδηγούν σε αβεβαιότητα με αποτέλεσμα να μένουν ατιμώρητες τράπεζες που τυπικά παραβίασαν τον νόμο.

Διάφορες αδικοπραξίες στελεχών 

Γίνεται όλο και συχνότερα τα φαινόμενα αδικοπραξιών υπαλλήλων τραπεζών σε βάρος πελατών. Υπάρχει μεγάλη ευρηματικότητα και αξιοθαύμαστη πρωτοτυπία στις μεθοδεύσεις που χρησιμοποιούνται για να μην εντοπιστούν οι «κομπίνες» που στήνονται από «ταλαντούχους» υπαλλήλους που, όμως έχουν μεγάλα ελλείμματα συνείδησης και τιμιότητας. Οι τράπεζες κάνουν ότι τους είναι δυνατό να παραμένουν τέτοιες καταστάσεις μακριά από τη δημοσιότητα που βλάπτει την εμπιστοσύνη που θέλουν να τους έχουν οι πελάτες. Ομώς, η εμπιστοσύνη κερδίζεται και δεν επιβάλλεται με συνθήκες συσκότισης και παρεμπόδισης της πληροφόρησης.

Ατέλειωτες παγίδες

Οι συναλλαγές με τράπεζες επιφυλάσσουν στους πελάτες τους πολλές παγίδες σε όλο το φάσμα των επαφών. Στο βιβλίο της «Οι τράπεζες στο μικροσκόπιο», η Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών καταγράφει 150 (!) που θα είναι πολύ χρήσιμο να γνωρίζουν καλά όλοι όσοι φιλοδοξούν να λύσουν προβλήματα συνεργαζόμενοι με τράπεζες. Η γνώση αυτή ίσως τους βοηθήσει να μην αποκτήσουν περισσότερα από όσα ενδεχόμενα να λύσουν.

Ο (τυφλός μάντης) Τειρεσίας μας παρακολουθεί και μας φακελώνει

Οταν φθάσει κανείς (και είναι πολύ εύκολα και εξαιρετικά πιθανό) στο «τραπεζικό αμάρτημα», δηλαδή να μην είναι απόλυτα συνεπής στις υποχρεώσεις του (που του επέβαλε η καλή του τράπεζα, πάντα για το καλό του), τότε θα μπει στον μαυροπίνακα των ηλεκτρονικών υπολογιστών του συστήματος «Τειρεσίας» που καταγράφει τους Ελληνες που είχαν κάποτε κάποιο πρόβλημα οικονομικές συνέπειας, χωρίς βέβαια να εξετάζει τις πραγματικές συνθήκες. Πόσοι είχαν την τιμή; Περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια Ελληνες, περισσότεροι απο τους μισούς οικονομικά ενεργούς πολίτες. Τώρα πως η Ελλάδα ευημερεί, όπως ισχυρίζονται οι αριθμοί και η Κυβέρνηση με τόσους «προβληματικούς» πολίτες, παραμένει ένα ακόμα άλυτο μυστήριο της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης της Χώρας.

Ο «ανεξάρτητος θεσμός του Τραπεζικού Μεσολαβητή»

Για να «προστατεύσει» τους συναλλασσόμενους, η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών σχεδίασε και λειτούργησε τον «θεσμό» αυτό που, στο εξωτερικό είναι πραγματικά ανεξάρτητος και ουσιαστικός ενώ, αντίθετα, στην Ελλάδα, δεν «βλέπει ούτε ακούει τίποτα επιλήψιμο στον χώρο των τραπεζών και της μεγάλης γκάμας των αδικοπραξιών του έχουν αποδειχθεί. Οι φορείς των δανειοληπτών έχουν συστήσει τον δικό τους «Τραπεζικό Διεκδικητή» (τηλ. 010-9848900) και συνιστούν σε όλους «να αγνοούν τον πρώτο λόγω έλλειψης ανεξαρτησίας, ουσίας και αποτελεσματικότητας». 

Η «στρατιές διαχείρισης εμπλοκών» των τραπεζών

Οι εμπλοκές των τραπεζών σε σύγκριση με τον αριθμό δανείων που κάνουν είναι σε εξαιρετικά υψηλό ποσοστό σε σχέση με άλλες χώρες. Τουλάχιστον 40% των καταναλωτικών δανείων οδηγούνται σε προβλήματα ασυνέπειας ενώ, στα επιχειρηματικά δάνεια, το ποσό είναι γύρω στο 30%. Οι υπόλοιποι πληρώνουν στα ακέραιο ότι τους χρεώνουν οι τράπεζες, νόμιμα ή παράνομα.  Στη «βιομηχανία» αυτή απασχολούνται χιλιάδες υπάλληλοι με τις οδηγίες πεπειραμένων διευθυντικών στελεχών και πάντα με την καθοδήγηση των πολυάριθμων νομικών συμβούλων που είναι αυτοί που παράγουν σε μεγάλες ποσότητες τις αιτήσεις για έκδοση διαταγών πληρωμής (κατά κανόνα για ποσά πέραν των νομίμων αλλά αυτό δεν φαίνεται να προβληματίζει τόσο τούς ίδιους όσο και τους Δικηγορικούς Συλλόγους στους οποίους ανήκουν). Ομορφος κόσμος, νομικά πλασμένος…. Τα δύσκολα όμως γι’ αυτούς δεν έχουν έρθει ακόμα. Στη «νομιμότητα» αυτή των τραπεζών, ρόλο έχουν και οι ορκωτοί ελεγκτές των τραπεζών που, κάθε χρόνο, υπογράφουν και διαβεβαιώνουν τους μετόχους ότι οι ισολογισμοί και τα αποτελέσματα είναι τόσο καλά όσο λένε και γράφουν οι διοικήσεις. Το τι θα επακολουθήσει στο μέλλον γύρω με την ορθότητα των πιστοποιητικών των ελέγχων αυτών, θα το δείξει η πορεία. Τέλος, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε και στην Τράπεζα Ελλάδος και τη διοίκησή της που έχει την ευθύνη της εποπτείας του τραπεζικού συστήματος. Κρίνοντας απο τα αποτελέσματα στην αγορά, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια αμφιβολίας για την αποτυχία της πολιτικής «Πόντιου Πιλάτου». Το κόστος βέβαια αυτής της πολιτικής το επωμίστηκαν αποκλειστικά οι πελάτες των τραπεζών ενώ οι τελευταίες ευτύχισαν να έχουν υπέρμετρη κερδοφορία. «Το τραπεζικό σύστημα είναι Μινώταυρος που τρέφεται με ανθρώπους και δυναμιτίζει την αναπτυξιακή προσπάθεια της οικονομίας της οποίας η βασική δύναμη είναι οι πολλοί μικρομεσαίοι και όχι οι λίγες πολυεθνικές», ισχυρίζεται ο Πρόεδρος της Ενωσης Καταναλωτών & Δανειοληπτών κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος, οικονομολόγος και πρώην διευθυντής τραπεζών ο ίδιος και προσθέτει «όλοι μας θέλουμε φερέγγυες και οικονομικά υγιείς τράπεζες, όπως επιζητά η Πολιτεία, αλλά χωρίς αυτό να γίνεται με καταστροφές πελατών και με παράνομες μεθοδεύσεις» και καταλήγουν «είναι επι τέλους καιρός να δημιουργηθούν συνθήκες πάγιων ισορροπιών μεταξύ υποχρεώσεων και δικαιωμάτων ανάμεσα στους δύο κοινωνικούς εταίρους, δηλαδή τις τράπεζες και τους πελάτες τους. Αν οι τράπεζες δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό, και ξέρουμε, και θέλουμε και μπορούμε να τους υποχρεώσουμε να σεβαστούν τους πελάτες τους και να λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο μέσα στα πλαίσια και όχι εκτός αυτής, όπως συμβαίνει σήμερα. Σε κάθε περίπτωση και για οποιονδήποτε, η υποχρέωση για απόλυτο σεβασμό του νόμου δεν είναι διαπραγματεύσιμη». 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΜΠΛΟΚΩΝ

 

Η πιθανότητα να προκύψει σε κάθε δανειολήπτη κάποιο απρόοπτο πρόβλημα ανωτέρας βίας που θα τον βγάλει απο τον οικονομικό προγραμματισμό τους και θα τον εμποδίσει να εξυπηρετήσει ομαλά την δανειακή του υποχρέωση είναι πάντα υπαρκτή για όλους. Σε μια τέτοια περίπτωση, η τράπεζα θα αρνηθεί να δείξει οποιαδήποτε κατανόηση και διάθεση να διευκολύνει τον πελάτη της να ξεπεράσει τη δυσκολία. Αντίθετα, θα σπεύσει να κινηθεί αδίστακτα, βάζοντας σε κίνηση τους μηχανισμούς «αναγκαστικής εκτέλεσης» με στόχο να βγάλει στο σφυρί κάποιο ακίνητο του οφειλέτη ή του εγγυητή που θα έχει σαν αποτέλεσμα να κερδίσει τελικά πολύ περισσότερα από όσα θα κέρδιζε εάν ο πελάτης της θα αποπλήρωνε κανονικά το δάνειό του. «Το πρόβλημά σου, η ευημερία μου» είναι η πεμπτουσία της σύγχρονης τραπεζικής φιλοσοφίας και των στελεχών που την διακονεύουν. «Και εάν το πρόβλημα δεν έρχεται εύκολα, εμείς θα σε βοηθήσουμε να το αποκτήσεις», φαίνεται να προσθέτουν οι μεγαλόσχημοι τραπεζίτες. Και όλα αυτά τα λένε σε πελάτες που, στις περισσότερες περιπτώσεις, ήξερα καλά ότι δεν πληρούν τα υγιή τραπεζικά κριτήρια χορηγήσεων. Και εδώ ακριβώς είναι ο δόλος και η κακοήθεια. Για το τι ακολουθεί μετά, δίνουμε παρακάτω συγκεκριμένες συμβουλές και οδηγίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση. Γιατί, ακόμα και στη δύσκολη αυτή φάση, η «επέλαση» των τραπεζών αντιμετωπίζεται. Και μάλιστα, τώρα με πλήρη αντεπίθεση των δανειοληπτών.

ΦΑΣΗ ΠΡΩΤΗ – ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ

Οταν διαπιστώσετε ότι δεν θα μπορέσετε να πληρώσετε κάποια ή κάποιες δόσεις που οφείλετε, ενημερώστε γραπτά (με απόδειξη επίδοσης) την τράπεζα δίνοντας τους λόγους ανωτέρας βίας που έχουν προκύψει και ζητήστε της να μεταθέσει τις δόσεις αυτές στο τέλος του δανείου, κάτι που βέβαια δεν θα κάνουν.

ΦΑΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ

Οταν σας επιδοθεί, απαντήστε τους εγγράφως δηλώνοντας ότι το ποσό της απαίτησής των είναι μεγαλύτερο του νομίμου και διαβεβαιώστε τους ότι επιφυλάσσεστε για κάθε νόμιμο δικαίωμά σας στην περίπτωση που θα προχωρήσουν στην έκδοση διαταγής πληρωμής. Αυτά, μόνο εφόσον πρόκειται για:

-         σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού ή επιχειρηματικού δανείου που είχε υπογραφεί πρίν το 1998, λόγω παράνομων ανατοκισμών

-         πιστωτική κάρτα, προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο, δάνειο αυτοκινήτου ή στεγαστικό σταθερού επιτοκίου για το οποίο χρεώθηκαν τόκοι κατά την τελευταία 5ετία λόγω παρανόμων επιτοκίων αλλά και επειδή πριν το 1998 έγιναν παράνομοι ανατοκισμοί.

ΦΑΣΗ ΤΡΙΤΗ – ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ

Μόλις σας επιδοθεί, ενημερώστε χωρίς καθυστέρηση τον δικηγόρο σας προκειμένου να γίνει μέσα στις 15 εργάσιμες η αίτηση ανακοπής και αναστολής εκτέλεσης. Εδώ θα πρέπει να ξέρετε ότι τα δικόγραφα αυτά δεν θα έχουν πρακτικά καμία προοπτική επιτυχίας δεδομένου ότι, γενικά, οι δικηγόροι δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν τις αδικοπραξίες που βρίσκονται στους λογαριασμούς (εκτοκισμοί, νόμιμα επιτόκια, νόμιμοι ανατοκισμοί, νόμιμες χρεώσεις, κλπ), κάτι που απαιτεί εξειδικευμένο οικονομολόγο με μεγάλη πείρα σε τραπεζικά θέματα. Τέτοιο επιτελείο αρμονικά συνεργαζόμενων οικονομολόγων-πρώην τραπεζικών και πεπειραμένων στα τραπεζικά δικηγόρων διαθέτει η Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών που αναλαμβάνει όχι μόνο την παραγωγή αποτελεσματικών δικογράφων (συμπαραγωγής οικονομολόγων-δικηγόρων) για κάθε περιοχή στην Ελλάδα αλλά και την συνολική διαχείριση της εμπλοκής με την τράπεζα.

ΦΑΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ – ΥΠΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ Ν. 2912/2001

Εάν η καθυστερημένη οφειλή σας στην τράπεζα υπήρχε στο τέλος του 2000, δικαιούστε να ζητήσετε την υπαγωγή σας στη ρύθμιση του ν. 2912/2001 που προβλέπει αφ’ ενός το ενδεχόμενο να μειωθεί το ποσό της απαίτησης της τράπεζας, την εξόφλησή του με νέα ρύθμιση σε δόσεις και επίσης την χορήγηση απο την τράπεζα αναλυτικών στοιχείων της οφειλής. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υποβάλετε το συντομότερο σχετική αίτηση και να πάρετε απόδειξη παραλαβής της απο την τράπεζα. Ενα πλήρες κείμενο αίτησης, δίνεται στο υπόδειγμα. Η τράπεζα υποχρεούται να απαντήσει γραπτά το αργότερο σε 90 ημέρες, δίδοντας αναλυτικό υπολογισμό της οφειλής κατά τον νόμο και κατά τα βιβλία της. Το μικρότερο ποσό είναι αυτό που μπορείτε να ρυθμίσετε. Στο ποσό που προκύπτει με την «φόρμουλα» του ν. 2912, η τράπεζα μάλλον θα σας έχει προσθέσει ένα ποσό για έξοδα, χωρίς αυτό να επιτρέπεται. Εσείς θα πρέπει να το αφαιρέσετε. Η διάρκεια της ρύθμισης όμως είναι θέμα διαπραγμάτευσης με την τράπεζα.

ΦΑΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ – «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΘΑΡΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ»

Η Ενωση έχει πρώτη προχωρήσει σε δύο ακόμη νέες και πολύ αποφασιστικές κινήσεις στη σκακιέρα των τραπεζικών εμπλοκών που θεωρείται σίγουρο ότι ήδη δημιουργούν νέο συσχετισμό δυνάμεων, ενισχύοντας δραστικά τη θέση των δανειοληπτών. Ασχετα με την έκδοση διαταγής πληρωμής, όταν λαμβάνει την απάντηση της τράπεζας που προβλέπει ο ν. 2912, και αφού ο δανειολήπτης έχει πάρει από την Ενωση «πόρισμα πραγματογνωμοσύνης» με αναλυτικό επαναπροσδιορισμό της νόμιμης και πραγματικής οφειλής του προς την τράπεζα, κάνει εξώδικη δήλωση αρνούμενος να αποδεχθεί το ποσό της οφειλής που προκύπτει είτε απο τα βιβλία της είτε απο την εφαρμογή της «φόρμουλας» του ν. 2912, δηλώνοντας ότι αναγνωρίζει μόνο το ποσό της οφειλής, όπως αυτό έχει προσδιορισθεί απο την πραγματογνωμοσύνη που γίνεται με βάση την πρόσφατη νομολογία των δικαστηρίων. Και, βέβαια, το ποσό αυτό είναι σημαντικά μικρότερα γιατί δεν περιλαμβάνει ανατοκισμούς και άλλες παράνομες επιβαρύνσεις. Στο εξώδικο δηλούται ξεκάθαρα ότι, στην περίπτωση που η τράπεζα επιμείνει να διεκδικήσει οποιοδήποτε ποσό πέραν αυτού που αναγνωρίζει ο δανειολήπτης, θα τεθεί άμεσα ποινικό θέμα τοκογλυφίας και αστικών διεκδικήσεων εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών, ίσως και ενός δις. Το ίδιο γίνεται και σε περιπτώσεις προγραμμάτων πλειστηριασμών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ένα τυπικό παράδειγμα αλληλόχρεου λογαριασμού που, κατά την τράπεζα, η οφειλή ήταν Δρχ 167 εκ., ο υπολογισμός του ν. 2912 έδινε Δρχ 220 εκ. ενώ η πραγματογνωμοσύνη μόνο 73 εκ. Μετά το εξώδικο, η τράπεζα έσπευσε να προσφέρει μείωση στα 119 εκ. (με βάση εξάμηνο και όχι τρίμηνο ανατοκισμό) αλλά ο δανειολήπτης επέμεινε για τα 73. Η τράπεζα δεν έχει άλλη επιλογή. Η θα δεχθεί τα νόμιμα οφειλόμενα ή θα γίνει μήνυση για τοκογλυφία και αγωγή για αποζημίωση για ηθική βλάβη ενός δις. Θεωρείται αυτονόητο ότι στη ρύθμιση που θα ακολουθήσει, ο δανειολήπτης δεν θα δεχθεί να υπογράψει ούτε αναγνώριση της (κατά τράπεζα) οφειλής ούτε καμία παραίτηση από ένδικα μέσα. Με άλλη ιστορική απόφασή του, το Εφετείο Αθήνας έκρινε ότι ξενοδόχος που αντιμετώπιζε απαίτηση-φούσκα τράπεζας για υπόλοιπο δανείου 2,7 δις δραχμών, νόμιμα δεν χρωστούσε τίποτα αλλά είχε ήδη πληρώσει και 33 εκ. πέραν της πραγματικής οφειλής! Πλέον, για κάθε διαταγή πληρωμής και κάθε πρόγραμμα πλειστηριασμού για ποσό πέραν του νομίμου, οι τράπεζες θα πρέπει να περιμένουν μια μήνυση για τοκογλυφία και μια αγωγή για τεράστια αποζημίωση για ηθική βλάβη λόγω της τοκογλυφίας μαζί με δήλωση συμψηφισμού της οφειλής. Και εκεί τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα για τους τραπεζίτες. 

Στην περίπτωση οφειλής απο πιστωτική κάρτα ή δάνειο καταναλωτικής πίστης, η Ενωση απαντά άμεσα με μήνυση για απόπειρα είσπραξης τοκογλυφικής απαίτησης (404 Π.Κ.) που υποβάλλει η ίδια για λογαριασμό του θύματος και με αγωγή για αποζημίωση εκατό εκατομμυρίων Δραχμών για ηθική βλάβη, μαζί με δήλωση συμψηφισμού της οφειλής. Με τον τρόπο αυτό, καταφέρνει άμεσα να σταματά αποτελεσματικά κάθε προσπάθεια αναγκαστικής είσπραξης τοκογλυφικών απαιτήσεων των τραπεζών. Για κάθε ενδιαφερόμενο, η Ενωση έχει ξεκινήσει πανελλήνια εκστρατεία οργάνωσης ομαδικών αγωγών για παράνομους τόκους και αποζημίωση Ευρώ 200.000 (Δρχ 68 εκ.) για κάθε μια πιστωτική κάρτα ή καταναλωτικό δάνειο της τελευταίας 5ετίας.

ΦΑΣΗ ΠΕΜΠΤΗ – ΚΑΤΑΣΤΡΕΜΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Σε περιπτώσεις που θεωρείτε βάσιμα ότι η καταστροφή της επιχείρησής σας οφείλεται στις ενέργειες ή παραλείψεις της τραπέζης σας, η Ενωση αναλαμβάνει την υποβολή και υποστήριξη αγωγής για δικαστική αποζημίωση για τις θετικές και αποθετικές ζημιές που έχετε υποστεί καθώς και για τις ηθικές βλάβες.

ΦΑΣΗ ΕΚΤΗ – ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΘΕΙ

Εάν κατά τα τελευταία 20 χρόνια έχετε πληρώσει τόκους σε τράπεζες για δάνεια επιχειρήσεων, στεγαστικά και άλλα που είχαν επιβαρυνθεί με οποιονδήποτε παράνομο ανατοκισμό τόκων (δεδομένου ότι ο συμφωνημένος τρίμηνος ανατοκισμός ήταν άκυρος), μπορείτε να ζητήσετε στοιχεία των λογαριασμών και να διεκδικήσετε τα αχρεωστήτως καταβληθέντα είτε σε μετρητά είτε με το προϊόν πλειστηριασμών. 

Τα θέματα αυτά είναι πολύ εξειδικευμένα και τεχνικά που δεν μπορούν να τα χειριστούν αποτελεσματικά μη ειδικοί. Για τον λόγο αυτό, πολλοί δικηγόροι δανειοληπτών από όλη την Ελλάδα ζητούν και έχουν τις συμβουλές, τις αναλυτικές οδηγίες και τις ειδικές υπηρεσίες της Ενωσης. Ιδιαίτερα πολύτιμη είναι η δυνατότητα παραγωγής των αναλύσεων των δανειακών λογαριασμών και των πορισμάτων πραγματογνωμοσύνης που συμβάλλουν ουσιαστικά στη διέξοδο απο το αδιέξοδο των τραπεζών.

Συμπερασματικά, οι τράπεζες έχουν αποδεδειγμένα πλέον εισπράξει ή διεκδικούν ακόμα «ποσά-φούσκες» δανείων που προκύπτουν απο παράνομους ανατοκισμούς και άλλες αθέμιτες χρεώσεις. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων έχουν ξεκαθαρίσει ποιες ακριβώς είναι οι νόμιμες υποχρεώσεις των δανειοληπτών που, σε καμία περίπτωση, δεν οφείλουν τις «απαιτήσεις-φούσκα» που εμφανίζουν τα βιβλία των τραπεζών είτε προκύπτουν από τους υπολογισμούς του ν. 2912. Οι διαφορές μεταξύ των ποσών αυτών είναι τοκογλυφικές απαιτήσεις των τραπεζών που δεν έχουν δικαίωμα να εισπράξουν. Οι τράπεζες χρέωναν και εξακολουθούν να χρεώνουν παράνομα ποσά στους δανειολήπτες. Με την πολύτιμη βοήθεια της Δικαιοσύνης και την συγκροτημένη αντίδραση των φορέων των δανειοληπτών, τα παράνομα χρεωθέντα και εισπραχθέντα ποσά θα επιστραφούν στους δικαιούχους τους και θα εφαρμοσθεί η νομιμότητα στο όνομα του Ελληνικού Λαού και όχι η παρανομία στο όνομα των τραπεζιτών και των πολιτικών που τους ευλόγησαν με την ψήφιση του ν. 2601/1998. Ο υποχρεωτικός δια νόμου ανατοκισμός σύντομα θα καταρρεύσει γιατί αποτελεί αντεθνική ενέργεια και προσβολή ενός ολόκληρου Λαού που δεν θα θυσιαστεί στο βωμό των παρανόμων κερδών των τραπεζιτών και των μετόχων τους. Οσα για την τύχη των τραπεζών, θα εισπράξουν και αυτές αυτό που τους ανήκει: το τίμημα της οργής, αγανάκτησης αλλά και της μνήμης του μεγαλύτερου τμήματος αυτού του Λαού, την αξιοπρέπεια και τα οικονομικά συμφέροντα του οποίου δεν δίστασαν να προσβάλλουν κατάφορα και κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος. Το έγκλημα ήταν βαρύ και διαχρονικό. Είχαν την ευκαιρία να δηλώσουν έμπρακτα δημόσια μετάνοια. Οι «ευνοϊκές ρυθμίσεις» των τρεχουσών οφειλών ήταν μοναδική ευκαιρία. Συνειδητά, δεν το έκαναν. Και η τιμωρία θα είναι εξ’ ίσου βαριά και διαχρονική. Μόλις διαμορφωθούν οι συνθήκες εναλλακτικών επιλογών, την τιμωρία θα την επιβάλλουν οι πελάτες τους. Απλά και δραστικά θα τους εγκαταλείψουν. Και θα είναι άξιες της τύχης τους. «Τέτοιες τράπεζες που στην ουσία δεν είναι τίποτα παραπάνω απο κοινωνικά, αναπτυξιακά και ηθικά χρεωκοπημένα υποθηκοδανειστήρια δεν τις χρειάζεται κανένας», δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ο κ. Τ. Χριστοδουλόπουλος. 

 

ΝΕΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ

 

Η εξέλιξη της αντιπαράθεσης των Ελλήνων με την αθλιότητα του τραπεζικού συστήματος, η πολυπλοκότητα των προβλημάτων και η ανάγκη για ριζικές λύσεις το συντομότερο έκαναν απαραίτητη τη δημιουργία ενός νέου κορυφαίου συντονιστικού φορέα που θα αναλάβει το έργο της επιστημονικής μελέτης, έρευνας και τεκμηρίωσης του συνόλου των θεμάτων με τις τράπεζες και το χρηματιστήριο όσο και της επίσημης εκπροσώπησης. Ενα στρατηγείο δηλαδή που μέχρι τώρα έλλειπε απο τον χώρο των συναλλασσομένων με τα πιστωτικά ιδρύματα. Ενα επιτελείο και think tank. Ο φορέας αυτός ιδρύθηκε απο όλους αυτούς που βλέπουν ότι η λύση των προβλημάτων περνάει και από τον έξυπνο κεντρικό σχεδιασμό, την άριστη επιστημονική ανάλυση, την μαζική και συντονισμένη δράση και την αποτελεσματική κινητοποίηση των εκατομμυρίων Ελλήνων που θέλουμε έντιμες και σοβαρές τράπεζες, αξιοπρέπεια στις συναλλαγές και μόνιμες ισορροπίες μεταξύ υποχρεώσεων και δικαιωμάτων των κοινωνικών εταίρων, δηλαδή των πιστωτικών ιδρυμάτων και της πελατείας. Θα συνεχίσει το ερευνητικό και θεσμικό έργο που μέχρι τώρα γίνεται με αιχμή την Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών.

Ο νέος αυτός φορέας ιδρύθηκε με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (Ε.Ι.Χ.Ε.). Μέλη θα είναι μόνο νομικά πρόσωπα που εκπροσωπούν μεγάλες κατηγορίες επιχειρηματιών και καταναλωτών, Συνομοσπονδίες, Ομοσπονδίες, επαγγελματικοί και συνδικαλιστικοί φορείς, Επιμελητήρια, συνεταιρισμοί, διάφορες ενώσεις επιχειρηματιών και καταναλωτών και πολλοί άλλοι συλλογικοί φορείς. Το Ινστιτούτο αυτό δεν θα έχει μέλη φυσικά πρόσωπα τα οποία θα εξακολουθούν να εξυπηρετούνται απο τις Ενώσεις καταναλωτών. Η λειτουργία του νέου φορέα θα αναβαθμίσει κάθε πλευρά του αγώνα των δανειοληπτών αλλά και των θυμάτων του χρηματιστηρίου ενώ θα δρομολογήσει τόσο τις διεκδικήσεις των αποζημιώσεων αλλά και τις λύσεις που χρειάζονται για την πλήρη προληπτική προστασία των συναλλασσομένων με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

 Οσα νομικά πρόσωπα που έχουν μέλη δανειολήπτες επιθυμούν να γίνουν μέλη του ΕΙΧΕ αλλά και όσοι θέλουν να γίνουν μέλη της Ενωσης Καταναλωτών & Δανειοληπτών μπορούν να επικοινωνήσουν στο τηλ. 9848900 καθημερινά μεταξύ 10-3 μμ.

Πιθανά θέματα για επόμενα τραπεζικά αφιερώματα :

-         Οι μηνύσεις που έχουν υποβληθεί σε τράπεζες απο φορείς δανειοληπτών και μεμονωμένους πελάτες τους

-         Οι ποινικές διώξεις που έχουν ασκηθεί ήδη κατά τραπεζών

-         Η πανελλήνια εκστρατεία διεκδίκησης αποζημιώσεων απο τα 2,5 εκ. θύματα της τοκογλυφίας με τα παράνομα επιτόκια των πιστωτικών καρτών και καταναλωτικών δανείων κατά την τελευταία 5ετία

-         Case studies φακέλων δανείων

-         Τα δυσμενή στοιχεία του Τειρεσία σε βάρος ….. τραπεζών

-         Τι προβλήματα καταλογίζουν οι δανειολήπτες στις τράπεζες

-         Τι λένε οι τράπεζες για όλα όσα τους κατηγορούν οι πελάτες τους

-         Ο νέος εποπτικός ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στα Ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα

 Καυτά θέματα :

- Επιστημονικά αποδεδειγμένη σχέση άγχους απο χρέη καρτών-δανείων και σοβαρών προβλημάτων υγείας των καταναλωτών – Τι λέει η Ευρωπαϊκή Ενωση

-          Πως έχει στηθεί η μεγάλη κομπίνα στο λήζινγκ

-          Το νέο μεγάλο σκάνδαλο στην ΕΤΒΑ FINANCE

-                Η «Τράπεζα Ελληνισμού» που σχεδιάζουν να ιδρύσουν οι Ελληνες πολίτες με επικεφαλής το Ελληνικό Ινστιτούτο Χρηματοπιστωτικών Ερευνών, σε άλλη βάση και με άλλο λειτουργικό μοντέλο.

 


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr