www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο



ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΗΝ 4.4.2001 ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριοι συνάδελφοι, ως Πρόεδρος του Σώματος, έχω

δικαίωμα να διευθύνω τη συζήτηση και προβλέποντας ότι είναι ενδεχόμενο να διακοπεί η

συνεδρίαση μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης της προηγουμένης τροπολογίας, εισάγω για

συζήτηση την τροπολογία του κ. Παπαντωνίου. Αμέσως μετά και όταν ολοκληρωθεί η συζήτηση

αυτή, θα ολοκληρωθεί και η συζήτηση της τροπολογίας του κ. Βενιζέλου. Τότε, όπως έχει

δικαίωμα η Αντιπολίτευση και ολόκληρο το Σώμα, μπορεί να καταθέσει αίτηση ονομαστικής

ψηφοφορίας.

Αυτό είναι και σύμφωνο με τον Κανονισμό και νομίζω ότι είναι και

σύμφωνο με μία αρχή, pacta sunt servanta. Είπαμε κάτι, να το τιμήσουμε. 'Οχι, διότι κάποιος

συνάδελφος που παρεξηγήθηκε επειδή του είπα στον ενικό μία κουβέντα, να φτάσουμε σε αυτήν

την ένταση. Σας παρακαλώ θερμά, έστω δείξτε μου και αυτήν τη φορά αυτήν την κατανόηση προς

ένα ταλαιπωρούμενο Πρόεδρο του Σώματος.

Επί της τροπολογίας του κ. Παπαντωνίου παρακαλώ εγγραφείτε όσοι

θέλετε να μιλήσετε.

Εν πάση περιπτώσει, σας ευχαριστώ για την κατανόησή σας.

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Παπαντωνίου έχει το λόγο επί της

τροπολογίας.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Είστε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και άλλωστε θα

έπρεπε να προσυπογράψει και κάποιος. Ορίστε, έχετε το λόγο.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, το θέμα που πρόκειται να συζητήσουμε είναι πολύ

σοβαρό και νομίζω ότι θα αδικηθεί αν το συζητήσουμε εν είδει τροπολογίας σε ένα νομοσχέδιο,

το οποίο επιτρέψτε μου να πω ότι έχει λιγότερο βαρύνουσα σημασία από την τροπολογία που

φέρνει ο κύριος Υπουργός. Θα πρότεινα λοιπόν, να γίνει πρώτα η Επιτροπή των Οικονομικών

Υποθέσεων, να συζητηθεί εκεί η τροπολογία την οποία καταθέτει ο κύριος Υπουργός, να κληθούν

οι φορείς, να γίνει μία εμπεριστατωμένη συζήτηση και μετά να έλθει στην Ολομέλεια προς ψήφιση.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): 'Εχω ήδη δώσει το λόγο, κύριοι

συνάδελφοι, στον κύριο Υπουργό. Η άποψη του κ. Λαφαζάνη είναι σεβαστή, αλλά, όπως ξέρετε,

για το θέμα αυτό η Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων έχει επανειλημμένως συζητήσει. Από

πλευράς διαδικαστικής είναι απολύτως νόμιμη η κατάθεση και η συζήτηση της τροπολογίας αυτής

που θα ακολουθήσει, επομένως, παρέλκει κάθε άλλη συζήτηση που θα πάρει χρόνο.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να πω κάτι;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριε Παπαληγούρα, έχω δώσει το λόγο στον κύριο

Υπουργό, αλλά ορίστε, πείτε μας εάν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με αυτό που είπε ο κ. Λαφαζάνης.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, συμφωνούμε ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει

λεπτομερειακή συζήτηση στην επιτροπή. Θεωρούμε όμως ότι είναι πολύ βιαστικό το γεγονός ότι

έρχεται με τη μορφή που έρχεται η τροπολογία αυτή. Γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, ότι η πολυσέλιδη

αυτή τροπολογία διανεμήθη χθες το βράδυ και μόνο. Ξέρετε επίσης, τις κοινωνικές διαστάσεις του

προβλήματος και πιστεύω ότι είναι αναγκαία η συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή. Αυτό είναι που

ζητάει η Νέα Δημοκρατία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Εγώ απάντησα ήδη και δεν θέλω να υποχρεωθώ να το

επαναλάβω. Είναι ένα θέμα που ταλανίζει, όπως ξέρετε, και τη χώρα και τους ενδιαφερόμενους κι

έχει απασχολήσει τη Βουλή τόσο πολύ, ώστε μακάρι όλα τα θέματα που συζητούμε να είχαν το

ποσοστό του χρόνου που έχουμε δώσει γι'αυτό το θέμα. 'Αρα, αν είμαστε έτοιμοι να πούμε τις

απόψεις μας, να ψηφίσουμε ή να καταψηφίσουμε και να τελειώσει το θέμα

αυτό. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Θα ήθελα, αγαπητοί συνάδελφοι, πριν μπω στην ουσία του θέματος, να θυμίσω τη διαδικασία την

οποία είχαμε συμφωνήσει, παρουσία πολλών από εσάς σε μια προηγούμενη συνεδρίαση της

Εθνικής Αντιπροσωπείας, όταν είχε παρεμβληθεί για συζήτηση απλώς, όχι για ψήφιση, μία

τροπολογία που είχαν υπογράψει Βουλευτές απ'όλα τα κόμματα. Τότε η Κυβέρνηση δι'εμού είχε

δεσμευτεί ότι θα επανεξετάσει το θέμα των πανωτοκίων και θα συνεννοηθεί με τα κόμματα πριν

καταλήξει σε μία οριστική πρόταση προς την Εθνική Αντιπροσωπεία.

Πράγματι, πριν από δύο περίπου μήνες, εάν δεν απατώμαι, κάλεσα στο γραφείο μου Βουλευτές

απ'όλα τα κόμματα, οι οποίοι είχαν υπογράψει την προηγούμενη τροπολογία. Μάλιστα παρέστη

και ο επίτιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης. Σκοπός της συναντήσεως αυτής

ήταν να ακούσω τις απόψεις και τις αντιρρήσεις των κομμάτων, σε ό,τι αφορά τις ρυθμίσεις της

προηγουμένης διατάξεως νόμου και συγκεκριμένα του άρθρου 30 του ν. 2789/2000.

Μετά απ' αυτήν τη διαδικασία, η Κυβέρνηση έκανε διάφορες διαβουλεύσεις με τις τράπεζες, με

ενδιαφερομένους, με άλλους παράγοντες και κατέληξε σε ένα πρώτο σχέδιο τροπολογίας, το

οποίο στη συνέχεια είχα την ευκαιρία να συζητήσω με πολλούς συναδέλφους.

Η Κυβέρνηση σήμερα είναι σε θέση να προτείνει στην Εθνική Αντιπροσωπεία μία νέα ρύθμιση, η

οποία πρέπει εκ των πραγμάτων να είναι οριστική. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό για την Εθνική

Αντιπροσωπεία, για τη χώρα γενικότερα, για την πολιτεία, για τη νομοθετική εξουσία, να έρχεται

και να επανέρχεται ένα θέμα ρυθμίσεων και μάλιστα τόσο ευαίσθητο, όπως το θέμα των

πανωτοκίων. Η ρύθμιση, την οποία έχω την τιμή να σας προτείνω, επιδιώκει να

διορθώσει και να βελτιώσει αδύνατα σημεία της προηγουμένης ρυθμίσεως, τα οποία

επισημάνθηκαν στη διάρκεια της εφαρμογής της.

Δύο είναι τα κεντρικά θέματα, στα οποία απευθύνεται κυρίως η νέα

ρύθμιση:

Το πρώτο κεντρικό θέμα είναι ότι η προηγούμενη ρύθμιση δεν προσδιόριζε με επαρκή ακρίβεια

και βεβαιότητα και ασφάλεια το ποσό της οφειλής επί του οποίου θα εφαρμοζόταν το

πολλαπλάσιο, για να καταλήξουμε στη συνολική οφειλή, η οποία είναι απαιτητέα από τις

τράπεζες. Υπήρχε μία ασάφεια, σε ό,τι αφορά το χρόνο καταγγελίας της συμβάσεως. Και αυτή

ακριβώς η ασάφεια, σε ό,τι αφορά το χρόνο καταγγελίας της συμβάσεως, μπορούσε να οδηγήσει

σε ένα κεφάλαιο βάσης, εκκίνησης, επί του οποίου θα εφαρμοζόταν ο πολλαπλασιασμός, το

οποίο απείχε πάρα πολύ από το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο.

Για παράδειγμα, εάν το αρχικό δάνειο για δέκα έτη ήταν δέκα εκατομμύρια, στο χρόνο

καταγγελίας της συμβάσεως, λόγω αρρυθμιών στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, αυτό το

κεφάλαιο θα μπορούσε να έχει αυξηθεί στα είκοσι, τριάντα ή και σαράντα εκατομμύρια, οπότε ο

πολλαπλασιασμός επ'αυτού του νέου κεφαλαίου βάσης οδηγούσε πλέον σε υπερπολλαπλάσια

του αρχικώς ληφθέντος κεφαλαίου, ενδεχομένως σε οκταπλάσια, δεκαπλάσια και

δεκαπενταπλάσια. Αυτό εισήγαγε ένα μεγάλο στοιχείο αδικίας στη ρύθμιση, αδικία που

διαπιστώθηκε στη διάρκεια της εφαρμογής της.

Το δεύτερο μείζον θέμα, το οποίο επιδιώκει να διορθώσει η παρούσα τροποποίηση, αφορά το

πεδίο εφαρμογής αυτής της νέας ρυθμίσεως. Στην προηγούμενη διάταξη νόμου, παρασυρθέντες,

εάν θέλετε, από διαβεβαιώσεις της Ενώσεως Ελληνικών Τραπεζών, υπαγάγαμε μόνο εκείνες τις

συμβάσεις οι οποίες δεν είχαν ποτέ υπάρξει αντικείμενο τραπεζικής ρυθμίσεως, τις λεγόμενες

αρύθμιστες υποθέσεις, μένοντας με την εντύπωση ότι αυτές

κάλυπταν την πλειοψηφία των περιπτώσεων που αφορούν το προκείμενο ζήτημα. Στη διάρκεια

όμως εφαρμογής της διατάξεως προέκυψε ότι λίγες ήταν εκείνες οι υποθέσεις που δεν είχαν

υπαχθεί σε καμία απολύτως ρύθμιση.

Ποια ήταν η αλήθεια: Η αλήθεια είναι -αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία, αυτό προέκυψε εκ των υστέρων, ούτε σήμερα υπάρχουν στοιχεία από τις τράπεζες- ότι οι περισσότεροι δανειολήπτες είχαν υπαχθεί, εκόντες άκοντες, μέσα από διάφορες λεόντειες συμφωνίες, μέσω της διαδικασίας αναγνώρισης χρέους ή άλλων διαδικασιών, σε κάποιας μορφής συμφωνία με τις τράπεζες, η οποία συμφωνία τους εξαιρούσε από το πεδίο εφαρμογής της προηγούμενης ρύθμισης.

Τώρα, λοιπόν, τι κάνουμε; Θα έρθω συγκεκριμένα στην επίδικη διάταξη-παράγραφο της

τροποποιήσεως. Τώρα υπάγουμε στη νέα ρύθμιση και όσες περιπτώσεις ή συμβάσεις είχαν

αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστών συμφωνιών με τις τράπεζες. 'Αρα υπάγουμε και ρυθμισθείσες

υποθέσεις. Τι παραμένει όμως εκτός του πεδίου εφαρμογής της νέας διατάξεως:

Αυτό που παραμένει εκτός, είναι όσες ρυθμίσεις είχαν προωθηθεί με διατάξεις νόμου. Γιατί

παραμένει αυτή η εξαίρεση; Θέλω να είμαι απόλυτα σαφής: Με διατάξεις νόμου στη διάρκεια της

τελευταίας εικοσαετίας αν όχι εικοσιπενταετίας -πάντως εγώ τουλάχιστον θυμάμαι την εικοσαετία-

έχουν υπαχθεί εκατοντάδες περιπτώσεων, αρχής γενομένης από τις προβληματικές επιχειρήσεις,

αλλά και άλλες ειδικές κατηγορίες επιχειρήσεων οι οποίες ρυθμίσεις διά νόμου πρώτον, είναι κατ'

αρχήν πολύ ευνοϊκές, το δε κυριότερο είναι ότι στις ρυθμίσεις αυτές, τις διά νόμου γενόμενες,

παρεμβάλλεται ως τρίτος παράγων το δημόσιο, το οποίο κατέβαλε σημαντικότατα ποσά ως

επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις για την εξόφληση των δανείων.

Σήμερα, μου έδωσε η υπηρεσία διάφορα αντίγραφα παρομοίων νομοθετικών ρυθμίσεων όπου

προκύπτει ότι το δημόσιο διά του νόμου 128 κυρίως καλύπτει το 60%, 70% και 80% δανείων

δισεκατομμυρίων δραχμών, τα οποία είχαν συναφθεί από διάφορες επιχειρήσεις, οι οποίες

ζήτησαν ρύθμιση και πέτυχαν ρύθμιση μέσω της Κυβερνήσεως και της παρεμβολής της

νομοθετικής εξουσίας.

'Αρα σε όλο αυτό το απέραντο φάσμα των περιπτώσεων στις οποίες ο

κρατικός προϋπολογισμός έχει παρέμβει ως τρίτος παράγων καταβάλλοντας το μεγαλύτερο

ποσοστό της εξοφλήσεως του δανείου, δεν έχει νόημα να επεκτείνουμε το πεδίο εφαρμογής της

παρούσης ρυθμίσεως που αφορά μία διμερή σχέση, τη σχέση μεταξύ δανειολήπτου και τραπέζης.

Εκεί το πεδίο εφαρμογής είναι πλήρες. 'Ολες οι συμβάσεις, είτε έχουν αποτελέσει αντικείμενο

συμφωνίας με την τράπεζα, είτε δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας, υπάγονται στη νέα

ρύθμιση. Το μόνο που παραμένει εκτός, είναι ό,τι έχει γίνει με ρύθμιση με δική μας απόφαση εδώ

της Εθνικής Αντιπροσωπείας, με νόμο του κράτους.

Αν τυχόν υπήρχε παράλογη σκέψη να επεκτείνουμε το πεδίο αυτής της

ρυθμίσεως σε όλες τις προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις για προβληματικές επιχειρήσεις και

άλλες επιχειρήσεις στη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας, αντιλαμβάνεσθε ότι μέσα από εκεί θα

διέρρεε ολόκληρος ο κρατικός προϋπολογισμός. Επιπλέον η λογική και η φιλοσοφία της

παρούσης ρυθμίσεως...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Απαλλάσσεται το κράτος. Τώρα επιδοτεί το

κράτος τις τράπεζες.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):...που είναι ρύθμιση

μιας διμερούς σχέσεως μεταξύ τραπέζης και δανειολήπτου σε αυτήν τη φιλοσοφία...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ακριβώς το αντίθετο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):...δεν μπορεί να

υπαχθούν ρυθμίσεις στις οποίες παρενεβλήθη τρίτος παράγοντας που είναι το δημόσιο με την

καταβολή του μεγαλύτερου μέρους της εξοφλήσεως του δανείου.

Τώρα, τι κάνει ακριβώς η ρύθμιση. Και θέλω να διατρέξω τη ρύθμιση

αυτή, παράγραφο προς παράγραφο. Η πρώτη παράγραφος, όπως είπα, προσδιορίζει με

ακρίβεια το ύψος της συνολικής οφειλής. Ποιο είναι αυτό το ύψος: Είναι το αρχικώς ληφθέν

κεφάλαιο, ας υποθέσουμε ένα δάνειο δέκα εκατομμυρίων δραχμών συναφθέν το 1985

προσαυξημένο με συμβατικούς τόκους οι οποίοι όμως σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να

υπερβούν το 50% του ληφθέντος κεφαλαίου.

'Αρα κατά μέγιστο όριο...

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του

κυρίου Υπουργού)

Θέλω περισσότερο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, θέλω άλλα δέκα λεπτά. Θέλω να το θέσω στην κρίση

του Σώματος και δεν θέλω να υφαρπάσω χρόνο από τους συναδέλφους. 'Ομως θέλω να

προλάβω κριτικές.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Μια στιγμή, κύριε Υπουργέ. Στην

κρίση του Σώματος θα το θέσω εγώ!

 

Δεύτερον, τι χρόνο θέλετε;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

'Αλλα δέκα λεπτά, αν συμφωνείτε, γιατί θέλω να είμαι αναλυτικός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Εντάξει.

Συμφωνεί το Σώμα να δοθούν άλλα δέκα λεπτά στον κύριο Υπουργό;

ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Το Σώμα συνεφώνησε.

Ορίστε, κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): 'Αρα σε ένα αρχικό

κεφάλαιο 10 εκατομμυρίων και με την υπόθεση ότι δεν έχει εξοφληθεί ούτε καν μέρος του

κεφαλαίου, το περισσότερο που μπορεί να προστεθεί είναι άλλα 5 εκατομμύρια, πιθανώς

λιγότερο. Αν είναι λιγότερο είναι λιγότερο, είναι 3 εκατομμύρια. Αν είναι όμως παραπάνω, είναι 8

εκατομμύρια. Αφαιρείται από το 8 το 3 και παραμένουν 5 εκατομμύρια, ως ύψος των συμβατικών

τόκων που λογίζονται στον υπολογισμό του αρχικού κεφαλαίου. 'Αρα 10 εκατομμύρια το αρχικώς

ληφθέν κεφάλαιο, συν κατά μέγιστο όριο 5 εκατομμύρια οι συμβατικοί τόκοι, πάμε στα 15

εκατομμύρια, κατά μέγιστο όριο, το κεφάλαιο εκκίνησης.

Επ' αυτού εφαρμόζονται οι πολλαπλασιασμοί, διπλάσιο, τριπλάσιο ή τετραπλάσιο. 'Αρα και για

τα πολύ παλαιά δάνεια, το μέγιστο πραγματικό πολλαπλάσιο είναι έξι φορές. Τώρα, έξι φορές για

δάνεια τα οποία έχουν συναφθεί τον Ιανουάριο του 1985, συγκρίνεται με εξέλιξη του δανείου

αυτού, σύμφωνα με τα τρέχοντα επιτόκια της εποχής, κατά είκοσι πέντε φορές, άρα έχουμε μια

σημαντική εξοικονόμιση, ή κατά σαράντα έξι φορές εάν ελογίζοντο και πανωτόκια σε ετήσια βάση.

'Αρα, αντί ένα δάνειο να εξελιχθεί σε μια πορεία εικοσιπενταπλασίου ή σε μια πορεία που θα το

οδηγούσε σε σαράντα πέντε φορές υψηλότερο επίπεδο, περικόπτουμε αυτό το ποσό κατά ένα

πολύ μεγάλο μέρος και το μέγιστο πολλαπλάσιο αυτής της ρυθμίσεως είναι το εξαπλάσιο.

'Αρα, ένα δάνειο 10 εκατομμυρίων, κατά μέγιστο όριο εξελίσσεται στα

60 εκατομμύρια, σε σχέση με τα 250 εκατομμύρια ή 460 εκατομμύρια που θα

εξελισσόταν με τα τρέχοντα επιτόκια της εποχής εκείνης, συν τα πανωτόκια. Σύμφωνα με τους

υπολογισμούς του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας θα ήταν

 

460 εκατομμύρια η εξέλιξη του δανείου.

Προσδιορίζουμε με ακρίβεια το κεφάλαιο εκκίνησης, επαναλαμβάνω είναι το αρχικώς ληφθέν

κεφάλαιο, με μέγιστη προσαύξηση το 50%. Δέκα συν πέντε, ίσον δεκαπέντε εκατομμύρια. 'Ο,τι

είναι παραπάνω διαγράφεται και επ' αυτού εφαρμόζεται ο πολλαπλασιασμός.

Η επόμενη παράγραφος λέει ότι όλες οι καταβολές κεφαλαίου που έχουν

γίνει από το αρχικό δάνειο των 10 εκατομμυρίων, αφαιρούνται από την συνολική οφειλή. 'Αρα αν

έχει πληρωθεί ένα ποσό της τάξεως του ενός, δύο ή τριών εκατομμυρίων από το αρχικώς ληφθέν

κεφάλαιο, αυτό προφανώς αφαιρείται από το ποσό της αρχικής οφειλής.

Η επόμενη παράγραφος παρατείνει το χρόνο απαγόρευσης των πλειστηριασμών μέχρι την 1η

Οκτωβρίου του 2001.

Η επόμενη παράγραφος, η υπ'αριθμόν 3, είναι η κρίσιμη παράγραφος σε ό,τι αφορά τη λειτουργία

αυτής της διατάξεως. Αυτή η παράγραφος λέει ότι υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής όλες οι

υποθέσεις, πλην εκείνων που ρυθμίστηκαν με διατάξεις νόμων.

Πώς θα λειτουργήσει τώρα αυτή η διαδικασία; Ας υποθέσουμε ότι το δάνειο είναι 10 εκατομμύρια,

το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο. Ας υποθέσουμε ότι, όπως υπολογίζεται από τις τράπεζες, η

συνολική οφειλή είναι 250 εκατομμύρια δραχμές. 'Ομως, σύμφωνα με την παράγραφο 1, αυτή η

συνολική οφειλή περιορίζεται στα 50 εκατομμύρια δραχμές. 'Αρα έχουμε τις εξής περιπτώσεις:

Αν στις 31.12.2000 ο δανειολήπτης έχει πληρώσει 40 εκατομμύρια

δραχμές και όφειλε 210 εκατομμύρια δραχμές, πληρώνει 10 εκατομμύρια και εξοφλεί, γιατί το όριό

του ήταν 50 εκατομμύρια. 'Αρα αν στις 31.12.2000 έχεις πληρώσει 40 εκατομμύρια, όφειλες 210

εκατομμύρια, αλλά με τη νέα οφειλή οφείλεις μόνο 50 εκατομμύρια, πληρώνεις 10 εκατομμύρια και

τελειώνεις. Αν έχεις πληρώσει τα 50 εκατομμύρια, πάλι έχεις εξοφλήσει.

Τώρα, αν έχεις πληρώσει 60 εκατομμύρια, τα 10 που πλήρωσες πέραν των

50, δεν αναζητούνται και θέλω να είμαι απόλυτα σαφής σε αυτό. Δεν αναζητούνται αυτά τα 10

εκατομμύρια, διότι αυτό θα επηρέαζε παλαιούς ισολογισμούς τραπεζών και θα ανέτρεπε

γενικότερα αξίες και την αξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος, και θα άνοιγε μια διελκυστίνδα

διαφόρων δικαστικών διενέξεων. 'Αρα, τελειώνουμε σε ό,τι αφορά το μέλλον από

31.12.2000. Επαναλαμβάνω ότι η εξοικονόμηση είναι πάρα πολύ σημαντική. Αντί διακοσίων δέκα

εκατομμυρίων, δίνεις δέκα εκατομμύρια και τελείωσες. Αυτή είναι η ρύθμιση της παραγράφου 3.

Η παράγραφος 4 -και συντομεύω εδώ- παρατείνει το χρόνο ασκήσεως του δικαιώματος επιλογής

από τους αγρότες να υπαχθούν στη νέα ευνοϊκή ρύθμιση μέχρι τις 31.7.2001 και στην παράγραφο

5 κατεβαίνει το όριο των συνολικών οφειλών που υπάγονται στη ρύθμιση, από τα επτακόσια

πενήντα εκατομμύρια στα πεντακόσια εκατομμύρια δραχμές.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αρχική οφειλή;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

'Οχι, συνολική οφειλή, όπως ήταν ορισμένη στην προηγούμενη ρύθμιση.

Τώρα ποιος είναι ο λόγος; Ο λόγος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

είναι η ΕΤΒΑ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Μου επιτρέπετε μια διακοπή;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριε Υπουργέ, να κρατήσω το χρόνο

σας, αν θέλετε να κάνει αυτήν την ερώτηση ο κ. Μητσοτάκης;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριε Μητσοτάκη, έχετε το λόγο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κύριε Υπουργέ, ειλικρινά απορώ, αφού

ρυθμίσατε σε σωστή βάση το θέμα της εκκίνησης και βάσει αυτού έχει το πολλαπλάσιο και

καθορίζεται η τελική οφειλή, γιατί προκειμένου να εξαιρέσετε από την υπαγωγή στο νόμο τις

μεγάλες οφειλές, δεν παίρνετε πάλι το πράγματι ληφθέν ποσόν, αλλά το ποσόν το οποίο

διαμορφώνεται; Και μπορεί τα εκατό εκατομμύρια να έχουν γίνει δύο δισεκατομμύρια στους

ισολογισμούς των Τραπεζών. Αυτό είναι απαράδεκτο και άδικο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Χωρίς να αρχίσουμε

διάλογο, γιατί θα επανέλθουμε σ'αυτό, θέλω να σας πω ότι η απάντηση είναι πολύ απλή. 'Αλλη

είναι η αξία των δέκα εκατομμυρίων σε ένα δάνειο που συνήφθη το 1998 και άλλη η αξία των δέκα

εκατομμυρίων σε ένα δάνειο που συνήφθη το 1978.

Αν βάζαμε σαν όριο το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο, χωρίς να υπολογίζουμε την εξέλιξή του με τους

τόκους, τότε θα είχαμε μια μεγάλη αδικία σε ό,τι αφορά τον προσδιορισμό εκείνων των οφειλετών

που υπάγονται στη ρύθμιση, ανάμεσα σε εκείνους που προσφάτως συνήψαν δάνειο και ανάμεσα

σε εκείνους που είχαν συνάψει δάνειο πριν από είκοσι χρόνια, γιατί δέκα εκατομμύρια το 1978

είναι το ίδιο με διακόσια πενήντα εκατομμύρια το 1998.

'Αρα αν βάλουμε όριο απόλυτα συναρτημένο με το αρχικώς ληφθέν

κεφάλαιο, ξεχνάμε τον πληθωρισμό και έτσι έχουμε ένα άνισο όριο ανάλογα με τις διάφορες

χρονικές περιόδους. Αλλά θα επανέλθω σ'αυτό.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αφού το πήραν, το δέχθηκαν για τα πολλά. ΓΙΑΝΝΟΣ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Προφανώς οι οφειλές του σημείου 6, που υπήχθησαν στην προηγούμενη ρύθμιση του 2000,

επαναρυθμίζονται με βάση τη νέα ρύθμιση.

Τέλος, σε ό,τι αφορά το περίφημο θέμα της αρνήσεως ή απροθυμίας των τραπεζών να δώσουν τα

στοιχεία, εδώ τίθεται πάλι μια προθεσμία ενενήντα ημερών, αλλά για πρώτη φορά εισάγουμε

ποινές για τις τράπεζες, τις οποίες επιβάλλει ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος μετά από μια

διαδικασία. 'Αρα, σε περίπτωση που οι τράπεζες ολιγωρήσουν ή είναι απρόθυμες να

προχωρήσουν σε χορήγηση των στοιχείων, θα υπάρξει μια διαδικασία κυρώσεων.

Κλείνω με το εξής: Είναι προφανές ότι πρέπει να καταλήξουμε. Και να καταλήξουμε με τρόπο

οριστικό και τελεσίδικο. Δεν μπορεί το θέμα αυτό να έρχεται και να επανέρχεται. Η ουσία της

ρυθμίσεως είναι πολύ απλή, πέρα από τις επιμέρους διαφωνίες, ενστάσεις.

Η ουσία της ρυθμίσεως είναι ότι δάνεια της προηγουμένης περιόδου, που σύμφωνα με την πορεία

των επιτοκίων και σύμφωνα με τα πανωτόκια θα εξελίσσονταν σε μια κατεύθυνση που θα

οδηγούσε σε συνολικές οφειλές, που είναι είκοσι πέντε έως και σαράντα έξι φορές ανώτερα από

το αρχικώς ληφθέν δάνειο, περιορίζονται σε συνολικές οφειλές που είναι από διπλάσιες μέχρι

εξαπλάσιες του αρχικώς ληφθέντος δανείου.

Η ρύθμιση αυτή αφορά όλους τους δανειολήπτες των τραπεζών, καλύπτει όλες τις σχέσεις

δανειολήπτη με τράπεζες, είτε είχαν υπαχθεί σε συμφωνίες είτε όχι. Αυτό που παραμένει εκτός,

είναι οι διατάξεις νόμου, αλλά και εκεί, αν προκύπτουν θέματα -αν θέλετε- άνισης μεταχείρισης

μεταξύ της νέας ρυθμίσεως και παλαιοτέρων νομοθετικών ρυθμίσεων, πράγμα για το οποίο

αμφιβάλλω, διότι τότε είχε μπει το κράτος πάρα πολύ ισχυρά μέσα στις ρυθμίσεις αυτές, ασφαλώς

αυτό μπορούμε να το εξετάσουμε σε βάση ad hoc, κατά περίπτωση, και όχι υπάγοντας γενικώς

παλιές ρυθμίσεις που είχαν γίνει με νόμο στη νέα ρύθμιση, διότι αυτό θα λειτουργούσε

ανατρεπτικά για το σύνολο του τραπεζικού συστήματος, αλλά και για το σύνολο του

δημοσιονομικού συστήματος της χώρας.

Θέλω, λοιπόν, να παρακαλέσω να ψηφιστεί αυτή η διάταξη, διότι εκτιμώ ότι αν δεν ψηφιστεί δεν

μπορεί να επανέλθουμε τέταρτη φορά, απλώς θα παραμείνει σε ισχύ η προηγούμενη διάταξη, που

είναι πολύ λιγότερο ευνοϊκή.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Αυτό είναι κοινοβουλευτικός εκβιασμός.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Αυτό είναι εκβιασμός.

 

(Θόρυβος)

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Δεν μπορώ, -το

δηλώνω- δεν έχω πολλά περιθώρια. Nα είμαστε ξεκαθαρισμένοι. Θέλω να είμαι απόλυτα

ειλικρινής.

 

(Θόρυβος - κωδωνοκρουσίες)

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Το θέμα αυτό έχει

απασχολήσει την Εθνική Αντιπροσωπεία πολλές φορές, το έχουμε συζητήσει, υπάρχουν λεπτές

ισορροπίες τραπεζών, δανειοληπτών, αλλά πρέπει επιτέλους να προχωρήσουμε, διότι αν

αναζητούμε το καλύτερο νομίζω ότι θα μας διαφύγει και το καλό.

Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Παρακαλώ, επειδή το θέμα είναι ιδιαιτέρως προς φόρτιση,

ο επίτιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης έχει το λόγο.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Γιατί ανεχθήκατε, κύριε Πρόεδρε, τον εκβιασμό; Δεν κάνατε μία

παρατήρηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ποιος είναι ο εκβιασμός;

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Μας έκανε εκβιασμό ο κύριος Υπουργός. 'Η το

ψηφίζουμε ή αλλιώς ...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Παρακαλώ, διατυπώνει ο καθένας την άποψή του. Τι

σημαίνει αυτό; Κι εσείς μπορείτε να πείτε: εγώ θέλω αυτό ή άλλως, δεν έχω την άποψη που έχετε

εσείς.

 

 

---------------------------------------

Ορίστε, κύριε Μητσοτάκη. Κύριε Πρόεδρε, θα σας δώσω δεκάλεπτο.

Εντάξει;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Εντάξει, κύριε Πρόεδρε, εγώ όσο θέλετε

περιορίζω το λόγο μου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): 'Οχι όσο θέλω, κάπου λογικά

πράγματα. Εσείς συνοψίζετε και λέτε ουσιαστικά πράγματα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Θα αρχίσω από μία διαδικαστική παρατήρηση, κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι. Ο κύριος Υπουργός ορθώς υπενθύμισε ότι πριν από δύο μήνες μας κάλεσε στο

Υπουργείο, είχε την καλοσύνη να μας ακούσει και πράγματι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων, με

πρωταγωνιστές μάλιστα συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του είπαμε πόσο εσφαλμένη ήταν η ρύθμιση

που έγινε και του προτείναμε συγκεκριμένες λύσεις.

Μας υπεσχέθη πράγματι -χωρίς να πάρει θέση- ότι θα το μελετήσει και

μας είπε ότι θα μας καλούσε και πάλι για να κουβεντιάσουμε προτού το φέρει. Και κάνατε λάθος,

κύριε Υπουργέ, που δεν τηρήσατε την υπόσχεση που μας δώσατε, γιατί μας υποχρεώνετε τώρα

να κάνουμε συζήτηση, την οποία κατ'ιδίαν θα είχαμε κάνει και πιθανότατα -ελπίζω- θα σας είχαμε

πείσει για ορισμένα λάθη που έχετε κάνει σήμερα.

'Αρα, κύριοι συνάδελφοι, το λογικό θα είναι ο κύριος Υπουργός σήμερα να μην επιμείνει στην

ψήφιση της τροπολογίας και προπαντός να μη θέτει εκβιαστικά διλήμματα, αλλά να

συμφωνήσουμε να παρατείνουμε την αναβολή των πλειστηριασμών, να μας καλέσετε και πάλι

κατ'ιδίαν να κουβεντιάσουμε, όπως κουβεντιάσαμε την πρώτη φορά και νομίζω ότι θα

συμφωνήσουμε, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, διότι έγινε ουσιώδης πρόοδος.

Εν πάση περιπτώσει, επί της ουσίας. Δύο πράγματα είχαμε επισημάνει, κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι, ως αδυναμίες της προηγούμενης ρύθμισης. Το ένα ήταν η αφετηρία, η οποία ήταν εκ

του πονηρού εξαρχής, διότι δεν έλεγε ότι παίρνει ως βάση το πράγματι ληφθέν ποσόν, αλλά

όπως είχε διαμορφωθεί στην πορεία. Του το είπαμε, του το ξαναείπαμε του Υπουργού ότι έτσι

ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, ότι από εκεί και πέρα μπορεί το δάνειο να εκατονταπλασιαστεί.

Δεν το εδέχετο, επίμονα αρνήθηκε. Είναι βέβαιο ότι με

τη ρύθμιση το διορθώνει, διότι πράγματι τώρα έχουμε μία σίγουρη αφετηρία.

Βεβαίως προσθέτει 50% και εγώ δεν θα έλεγα να το προσθέσετε ως

συμβατικούς στόχους, διότι αυτό, εκ του πονηρού, θυμίζει την προηγούμενη ρύθμιση και δεν ξέρω

οι στρεψόδικες τράπεζες ποιες ερμηνείες θα δώσουν. Να πείτε απλώς το αρχικώς ληφθέν ποσόν

προσαυξημένο κατά ένα ποσοστό, που εγώ δεν συμφωνώ να είναι 50%, το βρίσκω μεγάλο,

έπρεπε να είναι

μικρότερο. Θα το κουβεντιάσει η Βουλή. Πάντως, στην αφετηρία είναι σωστή αυτή η ρύθμιση.

Το δεύτερο το οποίο κάνετε είναι ότι πράγματι όπου υπήρξαν διμερείς

συμβάσεις, διμερείς ρυθμίσεις, δεν τις εξαιρείτε από τη γενική ρύθμιση

και κάνετε καλά και είναι γενναία η ρύθμισή σας και το καταλαβαίνω αυτό. Εκείνο, όμως, το οποίο

αδυνατώ παντελώς να καταλάβω είναι γιατί εξαιρείτε τις πολλές, τις πάρα πολλές, ίσως το 90%

των περιπτώσεων, όπου μεσολάβησε ρύθμιση από γενικές αποφάσεις ή από νόμο.

Αυτές, δηλαδή, τις τρεις κατηγορίες που υπάρχουν επιμέρους. Δεν θα

μπω στις λεπτομέρειες, διότι δεν έχω χρόνο.

Επικαλέσθηκε ο κύριος Υπουργός ένα επιχείρημα το οποίο δουλεύει αντίθετα προς τον ισχυρισμό

του. Είπε δηλαδή, ότι εμπλέκεται το κράτος, και το κράτος έχει εγγυηθεί, και το κράτος πλήρωσε

και πληρώνει. Του έκανα μία διακοπή από κάτω και του είπα ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο πρέπει

και αυτό να υπαχθεί στη ρύθμιση. Δηλαδή, το κράτος θα επιδοτεί επ' άπειρον τις τράπεζες;

Δηλαδή, θα ληστεύουν οι τράπεζες και το κράτος;

 

Εγώ δεν δέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ότι οι τράπεζες μπορούν να

ληστεύουν ούτε τους ιδιώτες ούτε το κράτος. Και θα ήθελα να του πω για να γνωρίζει τις ρυθμίσεις

ειδικά των ακριτικών δανείων πάνω στη Θράκη -ας κάνετε τον κόπο να τις δείτε εγγύτερα- ...

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Και στα νησιά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: ... και στα νησιά του Αιγαίου και θα δείτε ότι το ίδιο το κράτος σε

πολλές περιπτώσεις έχει πληρώσει δεκαπέντε φορές το δάνειο και του ζητούν άλλες πενήντα

φορές να πληρώσει. Γιατί, κύριοι συνάδελφοι, να πληρώσει; Εγώ δεν το καταλαβαίνω καθόλου.

Είτε δεν το κατάλαβε ο κύριος Υπουργός είτε υπέκυψε σε μία απαράδεκτη πίεση των τραπεζών, οι

οποίες σου λένε "εντάξει, να τελειώσουμε από τους ιδιώτες" αλλά έτσι καταδικάζετε και το κράτος

και τους ιδιώτες, διότι είναι συνυπεύθυνοι και οι ιδιώτες και προπαντός καταδικάζετε ακριτικές

περιφέρειες, καταδικάζετε τη Θράκη, καταδικάζετε τα νησιά του Αιγαίου, καταδικάζετε τις πιο

ευαίσθητες περιοχές.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Δεν μπορεί να περάσει αυτή η ρύθμιση, κύριε Υπουργέ. Καταλάβετέ το. 'Εχετε μεν πρωτοβουλία

νομοθετικής εξουσίας, δεν περνά όμως διότι είναι άδικη.

Και κάνετε και κάτι άλλο, το οποίο είναι και άδικο και παράλογο. Σας το είπα πρωτύτερα

διακόπτοντας. Είπατε, όταν πρωτοσυζητούσαμε -δεν υπήρχε στο αρχικό κείμενο, αλλά κάποιος

το πρότεινε και το αρπάξατε- να εξαιρεθούν τα μεγάλα δάνεια. Και είπαμε όλοι λίγο-πολύ να

εξαιρεθούν. Και είπαμε "τι να εξαιρεθεί"; Αρχικά λέγαμε ένα δισεκατομμύριο, μετά είπαμε

επτακόσια πενήντα εκατομμύρια. Κομμάτια να γίνει, επτακόσια πενήντα εκατομμύρια. Ποια όμως

είναι τα δάνεια που εξαιρούνται; Τι μας λέτε ότι άλλη αξία έχει η δραχμή σήμερα και άλλη προ

είκοσι ετών; Μα, αυτό ισχύει και για τη ρύθμιση που κάνετε στο πρώτο εδάφιο και ακριβώς γι'

αυτό βάζετε το τετραπλάσιο και το εξαπλάσιο. Το πρόβλημα είναι τι δάνειο πήρε.

Εγώ, κύριοι συνάδελφοι, είχα μια εμπειρία προσωπική. 'Ενα δάνειο

εκατόν πενήντα εκατομμυρίων ξενοδοχειακό, που ήρθε κάποιος ατυχής και του λέω "εντάξει,

υπήχθης". 'Ερχεται και μου λέει "δεν υπήχθην". Και γιατί δεν υπήχθης; Διότι με τους υπολογισμούς

που γίνονται πάει ένα δισεκατομμύριο και παραπάνω και δεν υπάγομαι. Να ξεκαθαρίσουμε τι

υπάγεται.

Δεν σας κρύβω -δεν είναι μυστικό- ότι μίλησα τηλεφωνικά με τον κύριο Υπουργό. Του το είπα.

Μου είπε ότι θα το μελετήσω. Του είπα μάλιστα εγώ ότι αν είναι να βάλεις σταθερό ποσό

εκκίνησης, επιτέλους το επτακόσια πενήντα εκατομμύρια κάντο πεντακόσια. 'Αρπαξε το

πεντακόσια, έβαλε το πεντακόσια και άφησε πάλι την ίδια ρύθμιση. Δηλαδή, σήμερα μπορεί

ενδεχομένως να εξαιρεθεί ένα δάνειο πενήντα εκατομμυρίων ως μεγάλο.

 

Δεν είναι σωστά πράγματα, κύριε Υπουργέ. Να το ξεκαθαρίσετε και να

είναι πάλι το ποσό της αφετηρίας. 'Ο,τι ίσχυσε για τη μία περίπτωση θα ισχύσει και για την άλλη.

Κατά συνέπεια, κύριοι συνάδελφοι, και με αυτό τελειώνω -ούτε τα δέκα

 

λεπτά δεν χρειάζονται, κύριε Πρόεδρε- εάν αυτήν την ώρα ο κύριος Υπουργός δεχθεί, μιά που

έκανε δύο γενναίες παρεμβάσεις -έλυσε το θέμα της εκκίνησης και έλυσε και το θέμα όλων των

ρυθμίσεων που έγιναν κατευθείαν μεταξύ τράπεζας και δανειολήπτη- να καταργήσει και τις

εξαιρέσεις, δεν παθαίνουν τίποτα, κύριε Υπουργέ, οι τράπεζες. Απολύτως τίποτα δεν παθαίνουν.

Και οι κρατικές τράπεζες και η ΕΤΒΑ κατ' εξοχήν, η οποία είναι μία αμαρτωλή τράπεζα εν πολλοίς,

δεν μπορεί να περιμένει ότι θα εισπράξει από το κράτος τόσα ποσά, επιτέλους, ώστε να

εξυγιανθεί. Ας αναζητήσει άλλους τρόπους εξυγίανσης. Εάν, λοιπόν, αποφασίσετε ότι και οι

ρυθμίσεις που σας ξαναλέω είναι οι πολλές, υπάγονται όλες και βάλετε και ένα λογικό ποσό

αφετηρίας, δεν υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, άλλο θέμα προς συζήτηση.

Κύριοι συνάδελφοι, επ' αυτού εγώ πιστεύω ότι η Βουλή πρέπει τελικά να

αποφασίσει και είμαι βέβαιος ότι είναι έτοιμη να αποφασίσει. Και εσείς, κύριε Υπουργέ, θα έχετε

το δίλημμα: Θα περιφρονήσετε τη Βουλή και θα το αποσύρετε εκβιάζοντας τη Βουλή ή επιτέλους

κάποτε θα καταλάβει και η Κυβέρνηση ότι υπεράνω και της Κυβερνήσεως είναι η Βουλή;

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης) Κύριοι συνάδελφοι, θα δώσω το λόγο -βέβαια είναι του

αυτού κόμματος, αλλά ας προχωρήσουμε κανονικά στη σειρά- στον κ. Κατσαρό, ο οποίος θα

μιλήσει στη θέση της εισηγήτριας, ως εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στην τροπολογία αυτή.

Πριν σας δώσω το λόγο, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα, ότι τη συνεδρίασή μας

παρακολουθούν από τα δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της

αίθουσας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ", σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες και τρεις

συνοδοί-καθηγητές από το 7ο Γυμνάσιο Καλαμάτας.

Τους καλωσορίζουμε στο Κοινοβούλιο.

(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)

Εδώ έχουμε ένα πρόβλημα, το πρόβλημα του χρόνου. Θα πρότεινα οι εισηγητές να έχουν χρόνο

ακριβώς ένα δεκάλεπτο, ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω και οι υπόλοιποι συνάδελφοι να έχουν το

πεντάλεπτο, το οποίο επίσης να μην το υπερβούμε -είναι αργά- για να τελειώσουμε. Να το

τηρήσουμε, όμως.

(Θόρυβος στην Αίθουσα)

Θα πάμε και αργά το βράδυ, γιατί είναι εξήντα περίπου εγγεγραμμένοι. Τριακόσια λεπτά είναι

πέντε ώρες, αν θα μιλήσουν όλοι. Μήπως πρέπει ο χρόνος των ομιλητών να γίνει τρία λεπτά;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: 'Οχι, πέντε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Καλώς.

Τότε, θα συνεχίσουμε κανονικά μέχρι τις 15.30' και θα επανέλθουμε στις 18.30'. Θα διακόψουμε

για το προσωπικό και θα συνεχίσουμε μέχρι αργά.

(Θόρυβος στην Αίθουσα)

'Εχουμε τους εργαζόμενους που είναι εδώ από το πρωί. Να μη μιλάμε

όλοι μαζί, άλλωστε ξέρει ο καθένας, ότι συνήθως ακούει τον εαυτόν του και είναι λάθος μας αυτό.

Θα διακόψουμε, λοιπόν, στις 15.30' και θα επανέλθουμε στις 18.30'.

Ορίστε, κύριε Κατσαρέ, έχετε το λόγο.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση του κυρίου Υπουργού αποτελεί

πανηγυρική επαλήθευση της Νέας Δημοκρατίας και των λόγων, συνεπεία των οποίων δεν ψήφισε

η Νέα Δημοκρατία τις δύο προηγούμενες ρυθμίσεις, δηλαδή, τη ρύθμιση του νόμου 2601/98 και του

ν. 2789/2000. Θα έλεγα ότι η πρόταση του κυρίου Υπουργού αποτελεί κακή αντιγραφή της

πρότασης νόμου, την οποία κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία και η οποία βεβαίως έχει μεταβληθεί σε

τροπολογία ύστερα από τον αιφνιδιασμό, τον οποίο υπέστημεν χθες με την κατάθεση της

τροπολογίας του κυρίου Υπουργού και μετετράπη σε τροπολογία, βεβαίως εκπρόθεσμη, αλλά

είναι και αυτή νομίζω προς συζήτηση.

Επαληθεύτηκε η Νέα Δημοκρατία και ομολογείται από τον κύριο Υπουργό ότι οι δύο

προηγούμενες ρυθμίσεις αφορούσαν ένα πάρα πολύ μικρό μέρος των οφειλετών των τραπεζών

και των λοιπών πιστωτικών ιδρυμάτων. Μιλούσαμε εμείς για 1%, ο κύριος Υπουργός μιλάει για

5%, ότι μόνο τόσο λίγες περιπτώσεις περιελαμβάνοντο στις προηγούμενες ρυθμίσεις. Λέγαμε εμείς

ότι θα πρέπει οπωσδήποτε σαν βάση για τη λύση του προβλήματος να ληφθεί το αρχικό

κεφάλαιο και το απεδέχθη ο κύριος Υπουργός, αλλά κακοποίησε την πρότασή μας,

προσθέτοντας και το 50% του αρχικού κεφαλαίου, το οποίο

πολλαπλασιαζόμενο επί δύο, τρία και τέσσερα καταλαβαίνετε πού φθάνει. Υποστηρίζαμε εμείς ότι

θα πρέπει οποιαδήποτε ρύθμιση να περιλάβει

όλες τις περιπτώσεις των καθυστερημένων οφειλών στις τράπεζες και στα λοιπά πιστωτικά

ιδρύματα, το αποδέχεται ο Υπουργός, αλλά το κακοποιεί διατηρώντας την παράγραφο 9 του

άρθρου 30 του ν. 2789, δηλαδή τις περιπτώσεις εκείνες οι οποίες ρυθμίστηκαν με διάταξη νόμου.

Το πόσο δε μεγάλη είναι η κακοποίηση αναφέρθηκε προ ολίγου ο κ. Μητσοτάκης. Προσθέτω

όμως ότι σ'αυτές τις εξαιρέσεις περιλαμβάνονται και όλα τα δάνεια που συνήφθησαν με εγγύηση

του ελληνικού δημοσίου και τα οποία είναι βεβαιωμένα τώρα στις ΔΟΥ και προσαυξάνονται ως

δημόσια χρέη με τις γνωστές προσαυξήσεις που είναι γνωστό πού φτάνουν. Και είναι αυτές πάρα

πολλές περιπτώσεις και δυστυχώς τα περισσότερα απ'αυτά τα δάνεια, είναι δάνεια του αγροτικού

κόσμου. Διότι εκεί υπήρχε η εγγύηση κυρίως του ελληνικού δημοσίου.

Ποια είναι τώρα τα τρωτά της ρύθμισης. Η προσθήκη του 50%.

Αναφέρθηκε, δεν χρειάζεται να αναφερθώ περισσότερο. Υπάρχει άλλη μια πονηρή ρύθμιση και

εδώ, κύριε Υπουργέ, είσθε ανακόλουθος εν σχέσει με εκείνα τα οποία υποσχεθήκατε στον

ελληνικό λαό στη συνέντευξή σας, όταν αναφερθήκατε στη νέα ρύθμιση για τα πανωτόκια. Είναι η

ιστορία των αλληλοχρέων λογαριασμών. Δεν κάνατε στη συνέντευξή σας καμία εξαίρεση ως προς

την εύρεση του ποσού βάσης υπολογισμού του αρχικού κεφαλαίου για τους αλληλόχρεους

λογαριασμούς. Τη διαφοροποίηση την κάνετε με το περιεχόμενο της τροπολογίας. Και τι λέτε;

Στον αλληλόχρεο λογαριασμό το αρχικό κεφάλαιο δεν είναι αυτό το οποίο αναφέρεται στη

σύμβαση και το οποίο εκταμιεύτηκε, αλλά προστίθεται στο αρχικό κεφάλαιο και το ποσό των

τόκων από την εκταμίευση της πρώτης δόσης μέχρι την τελευταία δόση και ένα χρόνο μετά. Αν

σκεφθείτε δε ότι σ'αυτές τις εκταμιεύσεις, τους ανοιχτούς λογαριασμούς μπορεί από την πρώτη

μέχρι την τελευταία δόση, ιδιαίτερα στα κατασκευαστικά δάνεια, να έχει μεσολαβήσει ένα χρονικό

διάστημα δύο, τριών, και τεσσάρων ακόμη ετών, και αν σκεφθείτε ότι εδώ αναφερόμαστε και σε

δάνεια της περίδου '85-'95 που τα επιτόκια ήταν πάρα πολύ υψηλά, καταλαβαίνετε πού φθάνει το

αρχικό κεφάλαιο. Δεν έχει καμία σχέση με το κεφάλαιο το αναφερόμενο στη σύμβαση ή εκείνο το

οποίο εκταμιεύτηκε γιατί προστίθενται και οι τόκοι μέχρι της τελευταίας δόσεως, αλλά και ένα έτος

μετά. Και έτσι λοιπόν, το ποσό εκκίνησης είναι πάρα πολύ υψηλό στα δάνεια που έχουν τη νομική

μορφή του αλληλόχρεου λογαριασμού.

Σας είπε ο επίτιμος Πρόεδρος ο κ. Μητσοτάκης ότι αυτές οι περιπτώσεις είναι περίπου το 90%

όλων των οφειλών. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι εδώ μέσα υπάρχει, θα έλεγα, μία "εξαπάτηση" των

οφειλετών αλλά και του ελληνικού λαού ως προς την ακρίβεια εκείνων τα οποία λέγετε ότι

πολλαπλασιάζουμε επί τέσσερα, επί τρία, επί δύο το αρχικό κεφάλαιο συν 50% και επομένως

κανένα δάνειο δεν θα υπερβεί το εξαπλάσιο. 'Οχι, κύριε Υπουργέ, ιδιαίτερα στους αλληλόχρεους

λογαριασμούς μπορεί να είναι και το οκταπλάσιο και δεκαπλάσιο και καταλαβαίνετε πού μας

οδηγεί όλη αυτή η ιστορία.

Και υπάρχει και ένα άλλο τρωτό στη ρύθμισή σας. Περιλαμβάνονται τα

δάνεια μέχρι 15-4-98. Επελέγη αυτή η προθεσμία, γιατί τότε περίπου έγινε η πρώτη ρύθμιση. Και

επειδή έλαβε γνώση ο ελληνικός λαός ότι ρυθμίζονται τα δάνεια, ξεκινήσουμε με τα δάνεια εκείνα

μέχρι 15-4-98. Αλλά και η πρώτη και η δεύτερη ρύθμιση αποδείχθηκαν ρυθμίσεις-φούσκες.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει ο Α' Αντιπρόεδρος

της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ)

Εάν ρωτήσετε τις τράπεζες πόσοι έκαναν χρήση αυτών των δύο περασμένων νόμων, θα δείτε ότι

είναι ελάχιστοι, όπως άλλωστε παραδέχεσθε και εσείς. Επομένως, δεν έχει κανένα νόημα η

ημερομηνία 15.4.1998. Και εδώ θα έπρεπε να δεχθείτε σε αυτό το σημείο την πρόταση νόμου της

Νέας Δημοκρατίας που λέγει "όλα τα δάνεια τα οποία λήγουν μέχρι έναρξης ισχύος του καινούριου

νόμου", τον οποίο καλούμεθα να ψηφίσουμε. Αυτή θα ήταν μια δικαία ρύθμιση η οποία θα έλυνε

το πρόβλημα.

Και κάτι άλλο, κύριε Υπουργέ, το οποίο νομίζω έχει πολύ μεγάλη

σημασία. 'Εχετε ήδη την αντίδραση των τραπεζών. Δεν είναι ότι απειλούν με προσφυγή στο

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που βεβαίως δεν θα πάνε. Μάλλον οι δανειολήπτες και οι οφειλέτες

πρέπει να πάνε, διότι αυτό που συνέβη στην

πατρίδα μας δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου. Ούτε τα επιτόκια ήταν τόσο ψηλά ούτε

και η παρερμηνεία της αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής 289/80 έγινε τόσο προκλητικά,

όπως δέχθηκαν δύο αποφάσεις της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Πουθενά αλλού δεν έγιναν

τέτοιες μεθοδεύσεις. Αλλά σας είπαν οι τράπεζες ότι δεν θα εφαρμόσουν και τη διάταξη. Και ενώ,

κύριε Υπουργέ, φροντίζετε να υπάρξουν κυρώσεις αν δεν δώσουν αντίγραφο του φακέλου, για τη

μη εφαρμογή της διάταξης δε λέτε τίποτα. Τώρα, το αντίγραφο του φακέλου δεν έχει και τόσο

πολύ μεγάλη σημασία, αφού λαμβάνουμε σαν βάση το αρχικό κεφάλαιο συν 50%, επί τους

αριθμούς που αναφέρονται, μείον εκείνα τα οποία καταβλήθηκαν, που μπορεί ο κάθε ένας

δανειολήπτης να τα ξέρει. Δεν έχει τόσο σημασία αυτό, όσο σημασία έχει η μη συμμόρφωση, διότι

ακόμα και αν υποχρεωθούν, καθυστερημένα όμως, να εφαρμόσουν αυτήν τη διάταξη, θα

επιβαρύνουν τα δάνεια με μεγάλο χρηματικό ποσό. Αν κοντράρουν οι τράπεζες και περάσουν ένα

ή δύο χρόνια για να υποχρεωθούν από τα δικαστήρια να εφαρμόσουν τελικά τη διάταξη, να είσθε

απόλυτα βέβαιος ότι θα βγείτε έξω από κάθε υπολογισμό. Και βεβαίως, όπως πολύ σωστά

επεσήμανε και ο Πρόεδρος, κ. Μητσοτάκης, είναι λάθος εκείνο το επτακόσια πενήντα

εκατομμύρια να το κάνετε πεντακόσια εκατομμύρια. Γιατί; Δεν το καταλαβαίνω. Εδώ μιλάτε για

ευνοϊκές ρυθμίσεις. Γιατί εδώ ακολουθείτε αντίθετη τακτική; Υπάρχει τόσο πολύ πάθος εναντίον

εκείνων οι οποίοι θέλησαν να επενδύσουν και έτσι μπορούμε να χαιρόμεθα ορισμένες

ξενοδοχειακές μονάδες; Πρέπει να τους τιμωρήσουμε για ό,τι έκαναν; Και μάλιστα εδώ να

λαμβάνουμε άλλη αφετηρία εν σχέσει με όλα τα άλλα; Για τα άλλα μιλούμε για το αρχικό κεφάλαιο

συν το 50%. Εδώ όμως μιλούμε γι'αυτό το ποσό όπως διαμορφώθηκε στο χρόνο της καταγγελίας.

Νομίζω ότι αντιγράψατε πάρα πολύ άσχημα την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας. Νομίζω

ότι είναι καιρός να αποδεχθείτε τις σωστές προτάσεις που εκεί περιέχονται, διότι μόνο έτσι θα

οδηγηθείτε στην οριστική λύση του προβλήματος. Αλλιώς, να είσθε, κύριε Υπουργέ, απόλυτα

βέβαιος, ότι ύστερα από λίγο καιρό θα αναγκασθείτε να φέρετε άλλη τροποποίηση αν εμμείνετε

στη διάταξη την οποία τώρα εισάγετε.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του

Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου κ. Λαφαζάνης.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, εξ αρχής να

υπογραμμίσω αυτό που είπα και σε μια διαδικαστική παρέμβασή μου ότι ο τρόπος που εισάγεται

αυτή η τροπολογία για να τη συζητήσουμε είναι απολύτως απαράδεκτος. 'Οχι μόνο αθετούνται

δεσμεύσεις που είχε αναλάβει ο κύριος Υπουργός, ο οποίος απουσιάζει απ'ό,τι βλέπω...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Δεν απουσιάζει, κύριε Λαφαζάνη.

Εδώ είναι ο κύριος Υπουργός. Συνεχίστε την ομιλία σας.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Καλώς, κύριε Πρόεδρε.

Ο κύριος Υπουργός αθέτησε δεσμεύσεις τις οποίες έχει αναλάβει

απέναντι σε πάνω από τριάντα νομίζω παρισταμένους Βουλευτές στη σύσκεψη, την οποίαν ο

ίδιος συγκάλεσε και στην οποίαν είχε πει ότι θα μας ενημερώσει, αφού άκουσε τη γνώμη μας για

όσα προτίθετο να φέρει ως νομοθετικές ρυθμίσεις. Δεν μας ενημέρωσε.

Αλλά πέραν αυτού μια τέτοια τροπολογία δεν έπρεπε να εισαχθεί, κύριε Υπουργέ, στην αρμόδια

Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων έτσι ώστε να μπορέσει να γίνει αναλυτική συζήτηση επ' αυτής;

Να κληθούν οι ενδιαφερόμενοι, ν' ακούσετε κι εσείς τη γνώμη τους, ν' ακούσουμε κι εμείς και να

προβληματιστούμε για όσα θα μας πουν; Να γίνει διεξοδική συζήτηση και στο τέλος να

καταλήξετε; Γιατί αυθαιρετείτε μ' αυτόν το βίαιο και θα έλεγα βάρβαρο τρόπο;

Βλέπετε τι γίνεται. Εδώ θα συζητάμε την τροπολογία σας παραπάνω απ' ό,τι συζητήσαμε το ίδιο

το νομοσχέδιο. Και υποτίθεται ότι η τροπολογία έχει έρθει επ' αυτού του νομοσχεδίου. Αυτό δεν

έχει ξανασυμβεί ή τουλάχιστον εγώ δεν το έχω αντιληφθεί ξανά όσο παρακολουθώ τη Βουλή και

όχι μόνο όσο είμαι Βουλευτής: Μια τροπολογία να συζητείται περισσότερο από το καθ' αυτό

νομοσχέδιο. Δυστυχώς σ' αυτό το σημείο έφθασαν τα πράγματα διότι άρον-άρον θέλετε να

ψηφίσετε χωρίς να ακούσετε όλες τις γνώμες και να νομοθετήσετε για ένα θέμα, το οποίο είναι

φοβερά ακανθώδες και το γνωρίζετε.

Κύριε Υπουργέ, είχαμε πει να φέρετε μία ρύθμιση, η οποία να λύνει

 

οριστικά αυτό το κοινωνικό θέμα. Λυπούμαι να πω ότι η ρύθμιση που φέρνετε, παρ' όλο ότι είναι

μία πρόοδος σε σχέση με το προηγούμενο, δεν θα λύσει πάλι το πρόβλημα. Θα διαιωνίσετε και

πάλι το πρόβλημα των δανειοληπτών μ' αυτές τις ρυθμίσεις που φέρνετε. Τις φέρατε πρόχειρα,

κάνατε ένα συμβιβασμό προφανώς με τις τράπεζες, ένα συμβιβασμό ετεροβαρή υπέρ των

τραπεζών, προσπαθείτε να πείτε ορισμένα πράγματα με τη ρύθμισή σας, αλλά δεν θίγετε την

ουσία γιατί δεν θέλετε ν' απαντήσετε σ' ένα πρόβλημα, το οποίο έτσι κι αλλιώς οι τράπεζες δεν

μπορούν να αντιμετωπίσουν πλέον παρά μόνο με τους πλειστηριασμούς.

Μήπως εκεί είναι ο στόχος σας; Μήπως ο στόχος σας είναι οι τράπεζες να κάνουν real estate με

τους πλειστηριασμούς των δανειοληπτών, με τις υποθήκες που έχουν βάλει; Πολύ φοβούμαι

δυστυχώς ότι προς αυτήν την κατεύθυνση οδεύουμε διότι φτάσαμε στο σημείο πλέον οι τράπεζες

να είναι κράτος εν κράτει σ' αυτήν τη χώρα. Οι τράπεζες στην ουσία να κυβερνούν διότι δεν

έχουμε ένα απλό τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα. 'Εχουμε ένα τραπεζικό σύστημα ελέγχου

συνολικά όλης της ελληνικής οικονομίας.

 

Το έχω πει και θα το επαναλάβω ότι οι τράπεζες είναι οι ανάδοχοι για

τις εισαγωγές στο Χρηματιστήριο και για τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Αυτές είναι υπεύθυνες

για τη χρηματιστηριακή φούσκα. Οι τράπεζες,

 

ιδιωτικές και κρατικές, με εκπροσώπους τους διευθυντικά στελέχη είναι μέσα στην Επιτροπή

Κεφαλαιαγοράς. Και είναι δυνατόν οι τράπεζες που εκπροσωπούνται στην Επιτροπή

Κεφαλαιαγοράς να είναι ελέγχοντες και ελεγχόμενοι ως εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες;

Οι τράπεζες αυθαίρετα, στο όνομα της αγοράς, διαμορφώνουν τα επιτόκια καταθέσεων και τα

επιτόκια χορηγήσεων και φθάσαμε αυτήν τη στιγμή να γίνεται νέα ληστεία των

μικροαποταμιεύσεων με επιτόκια καταθέσεων κάτω του πληθωρισμού.

Οι τράπεζες επίσης έχουν αμοιβαία κεφάλαια, ασφαλιστικές και

χρηματιστηριακές εταιρείες και τώρα ελέγχουν με το marging account που καθιερώσατε και τις

χρηματιστηριακές εταιρείες. Οι τράπεζες έχουν real estate. Οι τράπεζες έχουν και τον "ΤΕΙΡΕΣΙΑ

Α.Ε.", αυτό το όνειδος, το οποίο προσφάτως έθιξα και με ερώτησή μου. Σ' αυτό είναι φακελωμένα

εν είδει μαύρης λίστας ενάμισι εκατομμύριο φυσικά πρόσωπα στην Ελλάδα.

Και σας ρωτάω: Σε ποια βάση και με ποια αρχή περιφρουρούνται τα

προσωπικά οικονομικά δεδομένα των Ελλήνων πολιτών; 'Ολοι οι δανειολήπτες για τους οποίους

μιλάμε είναι καταγεγραμμένοι στον "ΤΕΙΡΕΣΙΑ". Και δεν χρησιμοποιούνται μόνο από τις τράπεζες

αυτά τα στοιχεία. Ξέρετε ότι τα χρησιμοποιεί όλη η αγορά. Το σύστημα "ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ" είναι ανοιχτό

στον οποιονδήποτε θέλει να μπει μέσα και να μάθει για οποιαδήποτε οικονομική πληροφορία του

κάθε πολίτη ή εταιρείας. 'Ετσι, όμως, δεν διαμορφώνεται οικονομική πορεία. Γι'αυτό κιόλας η

ρύθμισή σας αυτή είναι μία πρόοδος όπως είπα, αλλά δεν απαντά στο πρόβλημα. Είναι ένας

συμβιβασμός μέσα στις τράπεζες και ένας συμβιβασμός επωφελής για τις τράπεζες.

Κύριε Υπουργέ, θα έπρεπε να λάβετε ως αρχικό κεφάλαιο του κάθε υπολογισμού που κάνετε, το

αρχικό δάνειο χωρίς οποιαδήποτε προσαύξηση. Και αυτό διότι με το 50% που βάζετε, κινδυνεύει

να αρχίσει ένα αλισβερίσι με τις τράπεζες. Η προσαύξηση πρέπει να είναι 30%, 20%, 40%; Και

δεν είναι εκεί το θέμα, απλώς για να διαμορφωθεί το ποσό. Είναι ότι δίνεται η δυνατότητα στις

τράπεζες να χρησιμοποιούν ένα μηχανισμό κωλυσιεργίας των ρυθμίσεων και αυθαιρεσίας. Μη

βάζετε πράγματα στη ρύθμιση τα οποία εξαρτώνται και από την πλευρά των τραπεζών και από

την καλή θέληση των τραπεζών. Βάλτε το αρχικό κεφάλαιο και επί του αρχικού κεφαλαίου κάντε

οποιαδήποτε ρύθμιση χωρίς προσαυξήσεις. Επί του αρχικού κεφαλαίου.

 

Θα ήθελα να σας πω ότι ιδιαίτερα για τους μικροοφειλέτες -και

αναφέρομαι σε δάνεια για παράδειγμα από τη δεκαετία του 1990 που είναι δεκαπέντε, είκοσι

εκατομμύρια και σε δάνεια της δεκαετίας του 1980 δέκα εκατομμυρίων- η ρύθμιση αυτή θα έπρεπε

να ήταν γενναία επί του αρχικού κεφαλαίου. Δηλαδή, να πηγαίναμε επί του αρχικού κεφαλαίου

τέσσερα, τρία, δύο, για να μην πω μικρότερο. Αυτή η ρύθμιση που βάζετε τώρα ειδικά για τους

μικροοφειλέτες είναι εξουθενωτική. Δεν θα μπορούν να τακτοποιήσουν την οφειλή τους.

Επίσης, οι εξαιρέσεις που κάνετε είναι πολύ ευρείες. Και αυτές οι εξαιρέσεις πάλι αγκαλιάζουν

πολύ κόσμο, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν

 

θα μπορέσει να ρυθμίσει την οφειλή του. Δεν είναι δυνατόν να εξαιρείτε όσα δάνεια έχουν

ρυθμιστεί είτε με υπουργικές αποφάσεις είτε με νόμο. Και εν πάση περιπτώσει, εάν θέλετε τις

μεγάλες βιομηχανίες κλπ. -παρ' όλο που σωστά σας επισημάνθηκε προηγουμένως από τον

επίτιμο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ότι και το κράτος είναι οφειλέτης και εν πάση περιπτώσει

δεν είναι δυνατόν να ληστεύεται το κράτος από τις τράπεζες- να τις εξαιρέσετε ίσως από τέτοιου

είδους νομοθετικές ρυθμίσεις, έπρεπε σαφώς να μην εξαιρείτε αγρότες, να μην εξαιρείτε

επαγγελματίες, να μην εξαιρείτε βιοτέχνες, να μην εξαιρείτε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. 'Ολοι αυτοί

θα είναι θύματα στη συνέχεια μιας κατάστασης η οποία θα διαιωνίζεται. Και θα έχουμε πάλι

μεγάλες αναταραχές, μεγάλη δυσφορία, διαμαρτυρίες χωρίς να μπορεί να απαντηθεί το πρόβλημά

τους παρά μόνο με πλειστηριασμούς. Και σας είπα, να αποφύγουμε νέους πλειστηριασμούς. Διότι

εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Σε νέους πλειστηριασμούς.

Ακόμη, δεν λαμβάνεται καμιά μέριμνα για το πώς θα πληρωθεί η οφειλή. Κάντε μια ρύθμιση. Πώς

θα αποπληρωθεί αυτή η οφειλή; Με τι τρόπους; Σε ποιο χρονικό ορίζοντα; Με τι επιτόκια;

Για όλα αυτά δεν κάνετε καμιά νύξη μέσα στην τροπολογία που μας

φέρατε.

Επίσης, στην ουσία δεν υπάρχουν οικονομικές κυρώσεις για τις τράπεζες αν δεν καταθέτουν, αν

δεν δίνουν τον αναλυτικό λογαριασμό. Και εδώ μπορεί και αυτή η ρύθμιση να μείνει μετέωρη, διότι

πάει ο άλλος να πει -το τετραπλάσιο που λέτε- "πόσα χρωστάω" και πρέπει να του δώσει τον

αναλυτικό λογαριασμό η τράπεζα. Η τράπεζα, όμως, μπορεί να μην του δώσει τον αναλυτικό

λογαριασμό και να τον καθυστερεί, να κωλυσιεργεί χωρίς να έχει στην ουσία ποινική δίωξη, χωρίς

να έχει τιμωρία.

Κύριε Υπουργέ, το πρόστιμο των πεντακοσίων χιλιάδων έως τρία εκατομμύρια, που βάζετε, είναι

ασήμαντο.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του

κυρίου Βουλευτή)

Θα σας πω μια άλλη περίπτωση και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Λαφαζάνη, σας παρακαλώ να

συντομεύσετε όσο μπορείτε για να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

Εδώ οι τράπεζες όπως πολύ καλά ξέρετε -σας είπα, είναι κράτος εν

κράτει- έχουν απλήρωτες υπερωρίες. Κρατούν το προσωπικό υπερωριακά χωρίς να το

πληρώνουν.

Ξέρετε πόσες μηνύσεις έχουν γίνει στις τράπεζες γι' αυτές τις απλήρωτες υπερωρίες; Και έχουν

καταδικαστεί οι τράπεζες. Αλλά δεν τους νοιάζει γιατί βγάζουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια

κέρδη. Και υπάρχουν και τράπεζες που βγάζουν πεντακόσια και εξακόσια δισεκατομμύρια κέρδη.

Τι

 

τους νοιάζει να πληρώσουν δέκα εκατομμύρια το χρόνο προκειμένου να επωφεληθούν από

απλήρωτες υπερωρίες; Δεν τους ενδιαφέρει αυτό το ποσό που βάζετε των πεντακοσίων χιλιάδων

έως τρία εκατομμύρια. Είναι ασήμαντο. Δεν θα εφαρμοστεί και αυτή η ρύθμιση. Κινδυνεύει να μην

εφαρμοστεί εάν δεν υπάρξουν αυστηρές ποινικές κυρώσεις για τις τράπεζες. Δεν αποφασίζω με

βάση τη ρύθμιση και για τις τράπεζες οι οποίες δεν δίνουν τον αναλυτικό λογαριασμό. Σας

ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Στριφτάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του

ΚΚΕ, έχει το λόγο.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΤΡΙΦΤΑΡΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η λέξη "φούσκα" είναι της

μόδας φαίνεται και η καινούρια ρύθμιση νομίζω είναι πάλι μια φούσκα. Δεν νομίζω ότι είναι άξια

λόγου η όποια θετική κατεύθυνση έχει πάρει σε σχέση με την προηγούμενη. Αλλά και στην

προηγούμενη ο κ. Παπαντωνίου από αυτό εδώ το Βήμα ορύονταν ότι δεν θα βγουν έτσι που

βγήκαν και τώρα τα ίδια ισχυρίζεται.

Πιστεύω, ότι η τροπολογία που ήρθε και έτσι που ήρθε νομίζω ότι

υποτιμά τη νοημοσύνη μας και φυσικά υποβαθμίζει και το Κοινοβούλιο γιατί είναι νομίζω

σημαντική -εκτός κι αν ο κύριος Υπουργός δεν τη θεωρεί σημαντική- και έπρεπε κατά και τη δική

μας γνώμη να έχει έρθει στη Διαρκή Επιτροπή για να γίνουν προτάσεις, να γίνει κι ένας διάλογος

τον οποίο άλλωστε είχε υποσχεθεί ο κύριος Υπουργός και δεν έγινε. Αλλά νομίζω ότι με την

τροπολογία αυτή ουσιαστικά ένα μεγάλο μέρος των δανειοληπτών εξαιρείται. Και φυσικά και το

ξέρουμε όλοι ότι έχουν γίνει νομοθετικές ρυθμίσεις πολλές και με βάση αυτές τις νομοθετικές

ρυθμίσεις εξαιρούνται δηλαδή, απ' αυτήν την τροπολογία ένα μεγάλο μέρος και μικροαγροτών και

μικροεπαγγελματιών, μικροβιοτεχνών. Εμείς τουλάχιστον είχαμε να κάνουμε ορισμένες προτάσεις

και να διαφοροποιείται και ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα που μπορεί να έχει κανένας να

ξεπληρώσει ένα δάνειο.

Ο σωστός υπολογισμός στο αρχικό κεφάλαιο διακυβεύεται με τον τετραπλασιασμό και την

πρόσθεση του 50%. Και φανταστείτε, κύριε Υπουργέ, έναν επαγγελματία που πήρε δέκα ή

δεκαπέντε εκατομμύρια δάνειο και έγινε το 1990 η καταγγελία του ληξιπρόθεσμου, θα του βάλουμε

22,5 εκατομμύρια αρχικό κεφάλαιο επί τρία και θα πληρώσει γύρω στα εβδομήντα εκατομμύρια

για ένα δάνειο των δεκαπέντε εκατομμυρίων. Ουσιαστικά και ο τρόπος που θα αποπληρωθεί

ποιος θα είναι; Θα βρει αυτός εβδομήντα εκατομμύρια, πάρτα και τελειώσαμε; Δεν γίνεται μια

ρύθμιση που να λέει ότι η οφειλή αυτή εξοφλείται με τόσο επιτόκιο σε τόσο χρόνο. Και εκεί θα

γίνει ξανά το παζάρι με την τράπεζα. Και φυσικά θα μπορούσατε να προβλέψετε να καταργηθεί το

αίσχος του ανατοκισμού. Είναι παράνομο, πως να το κάνουμε, δεν μπορεί να ανατοκίζονται τα

λεφτά. Δηλαδή να πληρώνουμε τους συμβατούς τόκους, να πληρώνουμε τους τόκους

υπερημερίας. 'Εχει τρόπο ο τραπεζίτης να τιμωρήσει το δανειολήπτη που δεν είναι συνεπής. Και

αν θέλετε, για τους μη συνεπείς θα μπορούσε να έχει διάταξη και αυτόν που πήρε ένα δάνειο του

1980 και δεν πάτησε ποτέ στην τράπεζα, να πάει να του κάνει κατάσχεση η τράπεζα στο κάτω της

γραφής. Μιλάμε για ανθρώπους αγρότες που έχουν φορολογητέο εισόδημα ένα, δύο ή τρία

εκατομμύρια και τους λέμε τώρα να δώσουν εφάπαξ είκοσι πέντε, τριάντα, σαράντα, πενήντα

εκατομμύρια για δάνεια των πέντε, επτά και οκτώ εκατομμυρίων. Γιατί να μην προβλεφθεί γι'

αυτούς τους ανθρώπους που με βάση τη φορολογική τους δήλωση έχουν ένα εισόδημα τρία

εκατομμύρια το χρόνο, το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου και τελειώσαμε.

Το ίδιο και για μικροεπαγγελματίες, μικροβιοτέχνες, μικροεπιχειρηματίες που έχουν, όπως

προκύπτει από τη φορολογική τους δήλωση, ένα εισόδημα μέχρι 4 εκατομμύρια και ένα δάνειο αν

θέλετε 15-20 εκατομμυρίων -να το συζητήσουμε αυτό- να μην πληρώσουν τουλάχιστον πάνω από

τα διπλά. Από εκεί και πέρα, να βρούμε κι άλλες ρυθμίσεις. Γι' αυτό δεν σας άφησαν οι τράπεζες.

Πήρατε εντολή από τις τράπεζες και ήρθατε χθες στις 9.00 να καταθέσετε την τροπολογία.

'Ερχεται και ο Πρόεδρος της Βουλής σήμερα, άρον άρον σήμερα να ψηφιστεί.

Δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε αυτήν την τακτική -φυσικά έχουμε προτάσεις να κάνουμε- και

δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτήν την τροπολογία, γιατί δεν θέλουμε να κοροϊδεύουμε τον

κόσμο.

Θεωρούμε ότι έπρεπε σε αυτήν την τροπολογία τουλάχιστον να καταργηθούν τα πανωτόκια. Είπα

ότι έχουν οι τράπεζες τον τρόπο να τιμωρούν τους κακοπληρωτές με τους τόκους υπερημερίας και

φυσικά, είναι και οι συμβατοί τόκοι.

Δεύτερον, θα μπορούσε να γίνουν ρυθμίσεις ειδικά για τις αδύνατες οικονομικά ομάδες του

πληθυσμού, όπως είναι οι μικρομεσαίοι αγρότες και οι μικροεπιχειρηματίες που έχουν ένα

εισόδημα μέχρι 4 εκατομμύρια, όπως λέμε εμείς, μπορεί να βρούμε ίσως άλλο ποσό και φυσικά,

απασχολούν στην επιχείρησή τους ένα έως τέσσερα, πέντε άτομα. Και από εκεί και πέρα, να

υπάρξουν άλλες ρυθμίσεις που θα μπορούσαν φυσικά να πληρωθούν.

Πιστεύουμε ότι όταν θα λήξει η προθεσμία για τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις, θα

βρεθείτε σαν Κυβέρνηση σε πολύ δύσκολη θέση, γιατί τότε πια δεν θα σας πιστεύει κανένας ότι

θέλετε πραγματικά να λύσετε οριστικά ένα πρόβλημα το οποίο δημιουργήθηκε με την ασυδοσία

των τραπεζών, αλλά και τη δική σας ανοχή και ενθάρρυνση, αν θέλετε.

Γι' αυτό κάνουμε έκκληση να μην ψηφιστεί η τροπολογία, θα γίνει

συζήτηση στην επιτροπή, να ξανακληθούν αυτοί οι άνθρωποι, να βρούμε τους όρους και τις

προϋποθέσεις εκείνες που θα μπορεί πραγματικά να αποπληρωθεί το δάνειο.

Θα ήθελα να σας πω κάτι ακόμα. Η Αγροτική Τράπεζα έχει κάνει κατά καιρούς πολλές ρυθμίσεις.

Μια ρύθμιση που δεν ξέρω εάν την έκανε τελικά, έλεγε ότι αν υπερβαίνει το δάνειο που έχει πάρει

κάποιος την αξία των περιουσιακών στοιχείων του δανειολήπτη, θα σβήνεται το ποσό που είναι

παραπάνω. Και όμως η Αγροτική Τράπεζα ούτε αυτό δεν έκανε, γιατί λέει δεν είναι χαζή, θα τον

βάλει να δουλεύει για να του πάρει και τα ογδόντα εκατομμύρια αν η περιουσία του ήταν σαράντα

εκατομμύρια και το χρέος του είναι ογδόντα εκατομμύρια.

Αυτή η ανοχή και αυτή η ενθάρρυνση στη ληστεία που κάνουν οι τράπεζες, πρέπει επιτέλους να

βρει αντιμέτωπη και την Κυβέρνηση. Και είναι λογικό αυτό. Γιατί δηλαδή, να υπάγονται στη

ρύθμιση διάφοροι ιδιώτες και να μην υπάγεται το κράτος που όλες οι οφειλές του έχουν ρυθμιστεί

με νόμο; Γιατί δηλαδή το κράτος να πληρώνει πανωτόκια, τόκους υπερημερίας, των

επανατοκισμών; Γιατί να υπάρχει αυτή η αδικία; Στο κράτος δεν συνεισφέρουν όλοι οι πολίτες;

Δεν αδικούνται οι πολίτες; Είναι κάτι ξεχωριστό και πρέπει οι ιδιώτες να τύχουν καλύτερης

μεταχείρισης; Αν και δεν είναι καλύτερη η μεταχείριση που επιφυλάσσεται και στους ιδιώτες.

Γι' αυτό λέω ότι θα είναι καλό να αποσύρετε την τροπολογία, να μην τη

συζητήσουμε παραπέρα. Να συζητήσουμε με τους ενδιαφερόμενους γιατί και οι τράπεζες δεν θα

πάρουν αυτά που απαιτούν με αυτήν τη ρύθμιση, δεν έχουν να τα πληρώσουν ειδικά οι πιο

αδύνατες ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι οι επαγγελματίες και οι αγρότες. Δεν θα

ανταποκριθούν και θα αναγκαστούν να πουλήσουν τις περιουσίες τους και να μείνουν άνεργοι

και χωρίς κανένα πόρο ζωής.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι έχω την τιμή να σας

ανακοινώσω ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού

προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" για τα 80

χρόνια από την ενσωμάτωση της Θράκης στην Ελλάδα, σαράντα τέσσερις μαθητές και δύο

συνοδοί-καθηγητές από το 7ο Γυμνάσιο Καλαμάτας του Νομού Μεσσηνίας. Η Βουλή τους

καλωσορίζει.

(Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες)

Ο κ. Ψωμιάδης έχει το λόγο.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, ο πάντα χαμογελαστός Υπουργός Εθνικής Οικονομίας

έφερε ξαφνικά μία τροπολογία, που χαρακτηρίζεται από πολλούς περίεργη, πονηρή και ύποπτη.

Δεν ξέρω εάν πρέπει εδώ μέσα να γελάμε ή να κλαίμε.

Παρακολούθησα την ομιλία του κυρίου Υπουργού και πιστεύω ότι δεν

έπεισε έναν πολύ μεγάλο αριθμό δικών του συναδέλφων.

Δυστυχώς μάθατε, κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος, να

λειτουργείτε στο σκοτάδι. Φυσικά στο φως κάνετε πολλές και ωραίες φιέστες, αλλά το βράδυ

κατεβάζετε κεραίες ή φέρνετε ξαφνικά τέτοιες τροπολογίες.

Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούμε άλλο ένα έγκλημα, ένα πολιτικό

κυβερνητικό έγκλημα. Πριν προχωρήσω, θα καταθέσω στοιχεία, που έδωσε σχεδόν σε όλους μας

ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Δανειοληπτών από τράπεζες και οργανισμούς μέσα στα

οποία αναφέρονται ποιους μέχρι τώρα αναγκάσατε να αυτοκτονήσουν, άλλους να πεθάνουν,

άλλους να τρελαθούν.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, καταθέτει για τα Πρακτικά τα

προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της

Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).

Δυστυχώς, δεν λογοδοτείτε στο λαό. Λογοδοτείτε στα μεγάλα αφεντικά. 'Εγιναν τα τελευταία

χρόνια δύο ρυθμίσεις. Και αυτές ακόμη δεν τις

εφάρμοσαν απόλυτα οι τράπεζες. Είδαμε καμία κύρωση εις βάρος των τραπεζών; Αντιθέτως,

είδαμε κυρώσεις πολύ αυστηρές σε δανειολήπτες.

Διαβάσαμε τις προάλλες ότι ο κ.Καρατζάς δήλωσε ότι χαρίστηκαν

εξακόσια πενήντα (650.000.000.000) δισεκατομμύρια. Εδώ, πρέπει να συγχαρώ συναδέλφους του

ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα τον κ. Μπετενιώτη, για τις θέσεις που έχουν πάρει τον τελευταίο καιρό. Δεν

χάρισε σε κανέναν ο κ. Καρατζάς. Χάρισε, αν θέλετε, χρεώσεις παράνομες και αυτό αποδείχθηκε

από τις εισηγήσεις, αλλά και από τις τοποθετήσεις των τελευταίων μηνών όλων των συναδέλφων

όλων των πλευρών.

Θα συμφωνήσω και με τον εισηγητή μας και με αυτά που είπε ένας σοφός πολιτικός, Αναφέρομαι

στον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος με δύο-τρεις εύστοχες παρατηρήσεις άγγιξε το πρόβλημα.

Κύριε Υπουργέ, πρέπει να γνωρίζετε ότι εκεί που ανταμώνουν η απελπισία με την αδικία, εκεί

πρέπει να περιμένουμε και μια κοινωνική έκρηξη. Πολύ φοβούμαι ότι ούτε αυτή η τροπολογία λύνει

το πρόβλημα. Εγώ πιστεύω ότι όλοι πρέπει να πάρουμε γενναίες αποφάσεις και πρέπει να

σταματήσουμε τις παρανομίες των τραπεζών.

Είπε ο κ. Μητσοτάκης ότι δεν ευθύνονται οι τράπεζες, αλλά φταίει η

Κυβέρνηση. Εγώ λέω ότι ευθύνονται και οι τράπεζες, διότι πρέπει να καταλάβουν ότι προσφέρουν

πάνω απ' όλα κοινωνικό έργο. Να κερδίζουν, αλλά

 

όχι να ληστεύουν. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στο κέρδος από τη ληστεία. Δυστυχώς, δεν

αντιληφθήκατε ακόμα το μεγάλο πρόβλημα. Θα έλεγα ότι

δεν κάνετε διάλογο ακόμα και με συναδέλφους σας του κυβερνώντος κόμματος. Ζείτε σε

γυάλινους πύργους και θα ήθελα να πω ότι μέσα από τα

"ψευτοοχυρά" του Κολωνακίου και στα σαλόνια του Κολωνακίου δεν μπορούν να λυθούν τέτοια

μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Και αυτή η τροπολογία δεν

 

δίνει λύσεις και στα θέματα των αγροτών, των ξενοδόχων, των μικρομεσαίων, της νησιωτικής

Ελλάδος, των παραμεθορίων περιοχών και πάνω απ'όλα, δεν δίνει λύσεις σε μεγαλοοφειλέτες.

Γιατί, αυτή η διαφορά; Πιστεύω ότι μπαίνουμε σε νέες περιπέτειες. Παρακολουθούμε άλλο ένα

έγκλημα, που επιτελείται με αυτήν την τροπολογία εις βάρος του ελληνικού λαού. Εμείς δεν

είμαστε διατεθειμένοι να ακολουθήσουμε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Νασιώκας έχει το λόγο.

ΕΚΤΩΡ ΝΑΣΙΩΚΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν θα μιλήσω για εγκλήματα, αλλά για την τροπολογία

που κατά την άποψή μου είναι όχι μόνο προς τη θετική κατεύθυνση αλλά δίνει και ουσιαστική

λύση σε ένα κομμάτι του μεγάλου προβλήματος. Το πρόβλημα των μεγάλων χρεών είναι

σημαντικό, είναι κοινωνικό. Δημιουργήθηκαν από τα πανωτόκια και ξέρουμε πως

πολλαπλασιάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και πως τα ανέχθηκαν οι κυβερνήσεις.

Βεβαίως οι περισσότεροι απ' αυτούς που χρωστάνε είναι άνθρωποι οι

οποίοι δεν μπόρεσαν για πολλούς λόγους να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Δεν μπορούμε να

πούμε ότι όλοι δεν μπόρεσαν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω σε σχέση με την προηγούμενη ρυθμίση

πριν από ένα χρόνο ότι ήταν αναποτελεσματική και ατελέσφορη. 'Ηταν ρομαντική τότε η

Κυβέρνηση πιστεύοντας ότι το τραπεζικό σύστημα θα εφήρμοζε την καλώς εννοούμενη

συνεργασία και σύμβαση με τους οφειλέτες. Βεβαίως υπήρξε αντίδραση των τραπεζών.

Αντίδραση των τραπεζών υπάρχει και τώρα. Η αντίδραση προς τη ρύθμιση της Κυβέρνησης είναι

μετωπική και αυτό δείχνει και το σωστό της κατεύθυνσης της ρύθμισης. Βεβαίως υπάρχουν

κυρώσεις που δεν ξέρω αν είναι ικανές να δώσουν αποτέλεσμα και να επιβάλουν στο τραπεζικό

σύστημα να συμμορφωθεί με τη ρύθμιση.

'Ερχομαι σ' αυτή καθ' εαυτή τη ρύθμιση. Είναι θετικό και ζητείται απ' όλους η βάση υπολογισμού

να είναι αυτό καθ' εαυτό το δάνειο, το κεφάλαιο που έλαβαν. Αυτό κατοχυρώνεται απόλυτα.

(Θόρυβος στην Αίθουσα)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Σας παρακαλώ είναι εξήντα

συνάδελφοι να μιλήσουν.

ΕΚΤΩΡ ΝΑΣΙΩΚΑΣ: Κατοχυρώνεται, λοιπόν, το ποσό του δανείου ακριβώς. Μπορεί να

προσαυξηθεί και μέχρι 50% το ανώτερο μόνο από τους συμβατικούς τόκους. Είναι λογικό. 'Αλλο

είναι το δάνειο που πήρε το 1975 και ρυθμίζεται 31.12.85 και άλλο είναι αυτό από 1.1.86 με τελική

προθεσμία 31.12.90. Και άλλο είναι αν είναι από 1.1.91 και ρυθμίζεται σαν τελική ημερομηνία η

15.4.98 αν όμως οι συμβατικοί τόκοι είναι πάνω από 50%. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι

πολύ πιο πάνω. Βεβαίως υπάρχει και αίτημα για χαμηλότερο. Αλλά δεν μπορεί το δάνειο και στη

μια και στην άλλη περίπτωση να είναι το ίδιο με διαφορές δέκα, πέντε ή επτά ετών.

Το πολύ πολύ αυτό το δάνειο συν τις προσαυξήσεις από τους συμβατικούς τόκους μέχρι 150% να

τετραπλασιστεί, αν έγινε η σύναψη πριν τις 31.12.1995, να τριπλασιαστεί αν έγινε η σύναψη μέχρι

31.12.90 και να διπλασιαστεί αν η σύναψη έγινε μέχρι 15.4.1998. Αυτό δίνει ξεκάθαρη λύση του

προβλήματος. Είναι θετικότερο το γεγονός ότι περιλαμβάνει και όλες τις άλλες διμερείς συμβάσεις

που έχουν γίνει. Αφού συμφωνούμε στη μια αρχική βάση, έστω και με διαφορές στα ποσοστά

συμφωνούμε και στο δεύτερο.

Πράγματι είναι μεγάλο το θέμα των ρυθμίσεων που έγιναν με νόμο.

'Εγιναν οι συμβάσεις, υπεγράφησαν και εξυπηρετούνται.

Αυτό είναι ένα θέμα και ετέθη από πολλές πλευρές, ότι δεν μπορούμε το όλο σύστημα το

τραπεζικό και των διά νόμου συμβάσεων, τα είκοσι, τριάντα χρόνια, να το ανατρέψουμε όλο από

την αρχή. Πώς θα γίνει αυτό;

Να έρθω τώρα να δω και δύο ακόμα πράγματα, τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά και τα οποία

δεν περιλαμβάνονται, γι' αυτό είπα ότι καλύπτει στο σύνολό του ή ένα πολύ μεγάλο κομμάτι.

Πιστεύω ότι οι μικροί αγρότες, του μικρού κλήρου, οι οποίοι συνήθως δεν χρωστούν, αλλά όσοι

χρωστούν είναι γιατί πραγματικά είχαν πρόβλημα είτε παραγωγής είτε υγείας, μπορούν να

αντιμετωπισθούν διαφορετικά.

 

Δηλαδή, να δοθεί η δυνατότητα να έχουν ευνοϊκότερη ρύθμιση από τη συνολική ρύθμιση. 'Ισως το

ίδιο να ισχύει για τους πολύ μικρούς επιχειρηματίες από ένα ποσό και κάτω.

Νομίζω ότι με αυτές τις δύο βελτιώσεις -αν μπορεί ο κύριος Υπουργός να τις δεχθεί- όχι απλώς

δίνουμε λύση, αλλα δίνουμε οριστική λύση για να μην ασχολούμαστε από τώρα και πέρα πάλι με

το ίδιο θέμα.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή

να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τη Νέα Δημοκρατία ορίζεται ως Κοινοβουλευτικός

Εκπρόσωπος για τη συζήτηση της τροπολογίας ο Βουλευτής Αθηνών κ. Γεώργιος Αλογοσκούφης.

 

Η κ. Παπακώστα έχει το λόγο.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν

περίμενα ποτέ σήμερα με την κατατεθειμένη από τον Υπουργό τροπολογία για το περίφημο θέμα

των πανωτοκίων να γυρίσουμε πίσω σε λογικές και νοοτροπίες στην αφετηρία του 21ου αιώνα

που παραπέμπουν σε παρωχημένες αντιλήψεις, που παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές χώρες, εν

πάση περιπτώσει, την ώρα που το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα αλματωδώς εξυγιαίνεται,

εκσυγχρονίζεται και προχωρεί προς τη βελτιστοποίηση της παροχής των υπηρεσιών του με το

χαμηλότερο δυνατό κόστος και τις υψηλότερες δυνατές υπηρεσίες μέσα από συνθήκες υγιούς

ανταγωνισμού και τήρησης των αρχών της διαφάνειας.

'Ερχεται, λοιπόν, ο κύριος Υπουργός για να λύσει ένα ζήτημα, το οποίο δεν είναι απλά

διαδικαστικό, δεν είναι εξόχως νομικό, δεν είναι καν μόνο θεσμικό, αλλά είναι ζήτημα κοινωνικό,

είναι ζήτημα το οποίο πλήττει βαθύτατα, θίγει ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, την τιμή, την υπόληψη

και την αξιοπρέπεια των πολιτών εκείνων οι οποίοι διανοήθηκαν να προσφύγουν στη

διαβεβαίωση της πολιτείας, η οποία πολλά χρήματα δαπανά τον τελευταίο καιρό επίσης, για να

διαφημίσει την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών, όπου εκεί ούτε λίγο ούτε πολύ βλέπουμε ο

πολίτης να αντιμετωπίζεται ως ένα άτομο το οποίο σηκώνει βάρη και μάλιστα επαχθέστατα βάρη,

τα οποία αδυνατεί, στη συνέχεια τον συνθλίβουν, πέφτει η μπάρα και ο πολίτης αυτός ο οποίος

διενοήθη να κάνει κάτι το οποίο είναι αυτονόητο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να ενισχύσει το

εισόδημά του μέσα από τη διαδικασία της δανειοδότησης, να βρίσκεται είτε πτωχευμένος είτε

κατεστραμμένος είτε στις θλιβερότερες των περιπτώσεων, δυστυχώς κι εκεί δεν ταιριάζουν ούτε

χαμόγελα ούτε λαμπερές υποσχέσεις ούτε εξαγγελίες ούτε στη συνέχεια τροπολογίες οι οποίες

έρχονται να κουκουλώσουν ή να επικαλύψουν με το χειρότερο κατά την άποψή μου τρόπο το

πρόβλημα. Εκεί χρειάζεται γενναία παρέμβαση και εκεί φαίνεται μία κυβέρνηση τι εξαρτήσεις έχει

και από πού εν πάση περιπτώσει διαφεντεύεται.

Εξηγούμαι: 'Οσον αφορά το θέμα της τροπολογίας του κυρίου Υπουργού, πρώτον, δεν υπήρξε ο

απαιτούμενος διάλογος, έτσι ώστε τα μέλη εκείνα τα οποία συμμετέχουν να έχουν τη δυνατότητα

να έλθουν εδώ με τα συγκεκριμένα συμπεράσματα, τα οποία όφειλαν να προσαχθούν για να

αποφασίσει η Ολομέλεια της Βουλής.

Κατά συνέπεια, λοιπόν, μια πρόταση είναι να αναβληθεί η σημερινή

συζήτηση, να καταλήξουμε στα ζητήματα τα οποία άπτονται αυτού του διαλόγου, να υπάρξει

αναβολή του συνόλου των πλειστηριασμών για το χρονικό αυτό διάστημα και της εν γένει

διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, έτσι ώστε να πούμε ότι με όρους και προϋποθέσεις

έντιμους και σωστούς κερδίζουμε σε αυτήν τη διαδικασία διαλόγου και ολοκλήρωσης αυτής της

ιστορίας.

Βεβαίως, μου είναι αδιανόητο ο κύριος Υπουργός να θεωρεί με την νομοθετική παρέμβαση η

οποία έγινε και ειδικότερα από το άρθρο 12 του ν.2601/98 και στη συνέχεια του άρθρου 30 του

ν.2789/2000, θεσμικά, νομικά αν θέλετε, διά νόμου δηλαδή, θεσμοθετημένο τον ανατοκισμό, την

ώρα που δεν υπάρχουν τέτοιοι όροι, δηλαδή όρος ανατοκισμού. Δεν είναι δυνατόν να νοηθεί στα

λοιπά ευρωπαϊκά κράτη ούτε στο γερμανικό δίκαιο ούτε στο γαλλικό ούτε στο βρεταννικό και

γενικώς σε χώρες οι οποίες τείνουν ακριβώς να προσαρμοσθούν στις επιταγές, στις προκλήσεις

του 21ου αιώνα και ενός σύγχρονου, μοντέρνου, ευέλικτου και αποτελεσματικού τραπεζικού

συστήματος.

'Ενα τρίτο ζήτημα, το οποίο θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό,

είναι το θέμα των ρυθμίσεων. Να υποχρεωθούν, κύριε Πρόεδρε, οι τράπεζες να προχωρήσουν σε

ρυθμίσεις. Να καθορίσουν τις ρυθμίσεις αυτές με

περιοριστικό τρόπο. Για παράδειγμα, για τα μακροχρόνια δάνεια, αυτό το περιοριστικό χρονικό

όριο, να είναι περίπου το 70% του χρόνου της αρχικής διάρκειας, για δε τους αλληλόχρεους

λογαριασμούς να είναι τουλάχιστον πέντε χρόνια. Είναι αυτό ένα ζήτημα πάρα πολύ σημαντικό.

'Ενα άλλο θέμα το οποίο με απασχολεί και νομίζω μας απασχολεί όλους

και πρέπει να το προσέξουμε, είναι το θέμα των στοιχείων. Εδώ η συγκεκριμένη τροπολογία

έρχεται και βάζει περιοριστικά ορισμένα στοιχεία τα οποία είναι, υποτίθεται, υποχρεωμένες οι

τράπεζες να αποδώσουν στους δανειολήπτες που είναι πολύ λιγότερα αυτά τα στοιχεία τα οποία

βάζει η τροπολογία σε σχέση με την υπ' αριθμόν 21 εγκύκλιο της 24.10.1995 της Τράπεζας της

Ελλάδος, όπου εκεί, κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ περισσότεροι οι όροι τους οποίους βάζει η

εγκύκλιος της Τράπεζας της Ελλάδος από τους όρους που θέτει ο κύριος Υπουργός. Κατά

συνέπεια, λοιπόν, αυτό ουσιαστικά δείχνει και το πνεύμα της Κυβέρνησης. Αυτό δείχνει κατά

πόσο θέλει να τηρηθούν οι αρχές της διαφάνειας. Αυτό δείχνει κατά πόσον θέλει οι τράπεζες να

υπηρετούν το συμφέρον των πολιτών και του κοινωνικού συνόλου.

Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω το εξής: Θα πρέπει επιτέλους

αυτή η Κυβέρνηση να πάψει να ευνοεί την τοκογλυφική διάθεση των τραπεζών και θα πρέπει αυτή

η Κυβέρνηση να πάψει να είναι η Κυβέρνηση των θανάτων, των πτωχεύσεων της μεγάλης

πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Θα πρέπει αυτό να το λάβει σοβαρά υπόψη της η Ολομέλεια

κατά τη διάρκεια της συζήτησης αυτής και καλό θα ήταν να το λάβει υπόψη του και ο κύριος

Υπουργός ο οποίος θεωρείται ο Υπουργός των τραπεζών. Δεν ψηφίζεται από τις τράπεζες η

Κυβέρνηση και ο κύριος Υπουργός. Ψηφίζεται από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και η

ελληνική κοινωνία η οποία βαρύτατα θίγεται έχει απαιτήσεις απέναντι σ' αυτήν την Κυβέρνηση.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος

Γείτονας): Ο κ. Κιλτίδης έχει το λόγο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΙΛΤΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ,

αγαπητοί

συνάδελφοι, εγώ θα θέσω το θέμα από μια άλλη διάσταση που νομίζω ότι μας αφορά όλους.

Πιστεύω ότι οι πολλές ποσοτικές διαστροφές και συσσωρεύσεις του πολιτικού μας βίου ζητούν μια

ποιοτική αλλαγή. Σεβόμενος και πολλές φορές αναζητώντας την κοινοβουλευτική διαφορά,

πιστεύω ότι δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ζητήματα τα οποία όχι μόνον όπως λέγεται συνήθως

δεν έχουν χρώμα, δεν είναι δυνατόν ο πολιτικός κόσμος της πατρίδος να κλείνει τα μάτια του,

όπως τα ναρκωτικά, όπως τα πανωτόκια. Αυτά τα οποία εγώ προσωπικά ως νέος Βουλευτής

γνώρισα και έμαθα από τους παλαιότερους στην αναζήτηση της αλήθειας γύρω από το τι

συμβαίνει πάνω στο δανεισμό των πολιτών από τις τράπεζες ειλικρινά όχι μόνον έχουν ρίξει τον

πολιτικό κόσμο πολύ χαμηλά, αλλά θα τολμούσα να πω ότι τον έχουν οδηγήσει στην

αναξιοπιστία και σε μια απώλεια της τιμής του. Είναι ευκαιρία σήμερα με έναυσμα την ύπαρξη

αυτής της τροπολογίας και από την άλλη πλευρά την αγωνία αυτών των Ελλήνων πολιτών που

τόσο έτσι άδικα δοκιμάστηκαν τόσα χρόνια, ο πολιτικός κόσμος να ανέβει ένα σκαλί πιο πάνω.

Και τι να κάνει; Να κάνει τα απλά και τα αυτονόητα. Να δει την

αλήθεια κατάματα, να δει επιτέλους στον καλώς εννοούμενο πολιτισμένο κόσμο ποιοι κανόνες

επικρατούν. Χρειαζόταν να φθάσουμε στο 2001 για να ξέρουμε ότι είναι υπερβολικό ο δανεισμός

να ξεπερνάει το τριπλάσιο; Χρειαζόταν πράγματι να φθάσουμε στο 2001 για να ξέρουμε ότι δεν

μπορείς να παίρνεις πιστωτική κάρτα με εγγύηση του σπιτιού σου, ότι αλλού αυτά τα πράγματα

ανάγονται στο ρίσκο των τραπεζών; Χρειάζονταν πράγματι όλα αυτά που ερχόμαστε να λύσουμε

τώρα, για να πούμε στους πολίτες ότι ίσως μας έχουν αδικήσει εν πολλοίς ή εν ολίγοις τόσα

χρόνια;

 

Θέμα πρώτον: Δεν είναι δυνατόν να τίθεται στο κεφάλαιο αυτό το 50%. Είναι κάτι το υπερβολικό.

Ποιoς το λέει αυτό το πράγμα; Από ποιa λογική

συνάγεται ότι θα είναι αυτό; Εάν δεχθούμε μια αύξηση, οπωσδήποτε ξέρετε όλοι ότι σε τέτοιου

είδους αυξήσεις βάζουμε κάτι παραπάνω, όπως λέει και ο λαός μας. Δεν βάζουμε το μισό που

κινδυνεύει να γίνει το όλο.

Θέμα δεύτερο, αγρότες: Είναι δυνατόν οι αγρότες, για τους οποίους κατά καιρούς όλοι έχουμε πει

τόσα όμορφα λόγια, να τους φορτώνουμε; Ποιους; Αυτούς οι οποίοι έχουν δανειστεί και

δανείζονται από την μέχρι

 

τούδε κρατική Αγροτική Τράπεζα. Είναι δυνατόν να βάζουμε και σε αυτούς επιπλέον αύξηση στο

κεφάλαιο του δανεισμού τους; Τότε για ποια αγροτική πολιτική μιλάμε, για ποιες διευκολύνσεις,

όταν τα επιτόκια -το ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα- τα είχαμε σε ίδιο ύψος και σήμερα

ερχόμαστε να τους πούμε ότι θα τους βάλουμε και αύξηση στο αρχικό κεφάλαιο;

Δεν είναι δυνατόν επομένως οι αγρότες να αντέξουν αυτήν τη ρύθμιση έτσι όπως τη φέρνουμε.

'Οχι ότι πρέπει, όπως σας τόνισα και στην αρχή, οι λοιποί πολίτες της πατρίδος μας να έχουν

αυτό το φόρτωμα του 50%.

'Ερχομαι τώρα σε ένα άλλο ιδιαίτερο θέμα, που τόσο εύστοχα πιστεύω,

κύριε Υπουργέ, ότι ο κ. Μητσοτάκης σας έχει θέσει. Προέρχομαι από ακριτική περιοχή, από το

Νομό Κιλκίς. Εγώ έχω πει κατά καιρούς ότι και άλλοι νομοί χειμάζονται: Κιλκίς, Φλώρινα, Θράκη,

Καστοριά. 'Εχουν δεχθεί, όμως, και κάποιες ευνοϊκές ρυθμίσεις. Γιατί τις έκανε η πολιτεία αυτές;

Εννοείται ότι τις έκανε για να τις βοηθήσει, τις έκανε για να υπάρξουν.

Ξέρετε όμως πολύ καλύτερα από εμένα, ότι η εγγύηση του δημοσίου έφερε

και άλλα τραγικά φαινόμενα μέσα στη γραφειοκρατία της κρατικής λειτουργίας. Και ποια ήταν

αυτά; Με εγγύηση του δημοσίου έγιναν βιώσιμες όλες οι επιχειρήσεις. Θησαύρισαν οι τράπεζες εν

ονόματι αυτών των εγγυήσεων. Επιχειρήσεις στο Κιλκίς, οι οποίες δεν είχαν τύχη, κρίθηκαν

βιώσιμες. Και το δημόσιο πλήρωσε.

Ε, λοιπόν, σήμερα αυτοί που αγωνίστηκαν και κράτησαν τις επιχειρήσεις τους, σήμερα που πλέον

αυτά που χρωστάνε είναι πολύ λιγότερα από αυτά που είναι η εγγύηση του δημοσίου, ερχόμαστε

και τους λέμε εν ονόματι μιας ευνοϊκής ρυθμίσεως εμείς συνεχίζουμε και ζητάμε από εσάς να

πληρώσετε παραπάνω χρήματα; Αν εφαρμοστεί αυτός ο νόμος για όλους τους λοιπούς πολίτες, οι

άνθρωποι των ακριτικών νομών, αυτές οι βιοτεχνίες και οι βιομηχανίες, δεν χρωστούν

περισσότερα. Τότε ποιο νόημα έχει η στήριξη των ακριτικών περιοχών;

Και τελειώνω: Είναι δυνατόν οι ποινές των τραπεζών να είναι αυτές που διαβάζω; Αν, δηλαδή,

κάποιος χρωστάει 50.000.000; Ξέρετε πολύ καλύτερα ότι μέχρι τρία εκατομμύρια -δεν πάει να

βάζει ο πρόεδρος της Τραπέζης Ελλάδος ποινή- θα χαίρεται η τράπεζα. Με την κωλυσιεργεία, θα

της βγει και κάτι παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν!

Και τέλος πάντων ξέρω πολύ καλά, ότι σε αυτόν τον τόπο και σε μία

ευνομούμενη πολιτεία όποιος παρανομεί πληρώνει. Και επιτέλους οι τράπεζες δεν μπορούν να

βρίσκονται πάνω από το κεφάλι του πολιτικού κόσμου. Να δούμε ποιοι θα σταθούν όρθιοι σε

αυτήν τη Βουλή.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Παπαδόπουλος έχει το λόγο. ΣΤΑΥΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

ειλικρινά λυπούμαι, γιατί πραγματικά ύστερα από τόσες αποτυχημένες ρυθμίσεις, όπως

ομολόγησε και ο ίδιος ο κύριος Υπουργός μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, περίμενα να φέρει σήμερα

μία τέτοια ρύθμιση που θα έδινε τέλος στο μεγάλο αυτό πρόβλημα που πλήττει την τιμή, την

αξιοπρέπεια και την περηφάνεια των δανειοληπτών όλης της χώρας και ιδιαίτερα των

γεωργοκτηνοτρόφων.

Γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι όλα αυτά τα χρόνια οι τράπεζες έχουν εκμεταλλευθεί την απειρία και

την κωφότητα -αν θέλετε- των δανειοληπτών ενεργώντας πάντοτε ενάντια στα χρηστά ήθη και την

καλή πίστη, μη εξυπηρετώντας τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος του

δανειολήπτη, που προέρχεται από τη σύμβαση του δανείου, αλλά εξυπηρετώντας αποκλειστικά

και μόνο τα δικά της μεγάλα κέρδη και οφέλη, εξυπηρετώντας τα δικά της συμφέροντα.

'Ερχεστε, λοιπόν, εσείς κύριε Υπουργέ, με αυτήν τη ρύθμιση τη σημερινή, που ομολογήσατε ότι

είναι λεόντεια. Γιατί έτσι είναι πραγματικά, είναι λεόντεια ρύθμιση και εξυπηρετεί μόνο τα

διαπλεκόμενα συμφέροντα, εξυπηρετεί μόνο τους τραπεζίτες, ενεργώντας ενάντια στο σύνολο των

δανειοληπτών και ιδιαίτερα των γεωργοκτηνοτρόφων, αυτών των ανθρώπων που ζουν και

εργάζονται τριακόσιες εξήντα πέντε ημέρες κάτω από ανθυγιεινές συνθήκες μέσα στην κοπριά.

Εάν, κύριε Υπουργέ, η κοπριά με τον ιδρώτα δεν έχει μπει μέσα στο

στόμα σας για να αισθανθείτε το μόχθο αυτών των ανθρώπων, είναι λογικό να φέρνετε τέτοιες

ρυθμίσεις που εξυπηρετούν μόνο αυτά τα συμφέροντα των διαπλεκομένων!

Αν δεν έχετε μπει μέσα στο μαντρί από τα χαράματα για να δείτε πώς

βγαίνει το μεροκάματο μόνο τέτοιες ρυθμίσεις φέρνετε σ' αυτήν την Αίθουσα, στη Βουλή των

Ελλήνων ενώ όλοι εμείς προερχόμεθα από αγροτικές τέτοιες οικογένειες και πρέπει να σταθούμε

στο ύψος και να καταψηφίσουμε οποιαδήποτε τέτοια "ντροπολογία" που αποτελεί ντροπή. Και

είναι ντροπή τη σήμερον ημέρα στον 21ο αιώνα ενάντια στην πραγματική βούληση όλων των

Βουλευτών απ' όλες τις πτέρυγες εσείς να επιμένετε ότι εξυπηρετείτε αυτήν τη στιγμή τα

συμφέροντα και μόνο των δανειοληπτών. Εξυπηρετείτε ακριβώς αυτούς τους οποίους σας

στήριξαν και στις εκλογές αν θέλετε τις περασμένες για να κερδίσετε και να πράττετε αυτά τα

άτοπα τα οποία πράττετε αυτήν τη στιγμή μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα!

Λέτε ότι είσθε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων αλλά δυστυχώς, κύριε

Υπουργέ, βλέπω ότι είσθε Κυβέρνηση ολίγων μόνον Ελλήνων των διαπλεκομένων, γίνατε

Κυβέρνηση ολίγων ετερόδοξων, αλλόθρησκων μη ορθόδοξων και μη νόμιμα ελληνοποιηθέντων

Ελλήνων με τις ψήφους των οποίων -να το τονίσω για άλλη μια φορά- κερδίσατε τις περασμένες

εκλογές και κάνετε αυτά που κάνετε για άλλη μια φορά!

Σεις λέτε ότι είσθε Κυβέρνηση της αγάπης, της πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Και

ερωτώ: Είναι κράτος πρόνοιας, αγάπης και αλληλεγγύης αυτό με τις πράξεις και τις παραλείψεις

σας, με την ανάλγητη πολιτική που εφαρμόζετε σε όλες τις εκφάνσεις αν θέλετε της ζωής όπως και

σήμερα με αυτό το σχέδιο νόμου που φέρνετε; 'Η μήπως είναι αγάπη, πρόνοια και αλληλεγγύη

αυτά που εξεδηλώθησαν με τους συμβασιούχους του ΤΕΒΕ και των άλλων ταμείων χτυπώντας

τους μέχρι τελικής πτώσεως όπως επίσης και αυτά που συνέβησαν με τους συνταξιούχους που

κάποτε βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας ογδόντα ετών άνθρωποι ζητώντας λίγο ψωμί και τους

δώσατε ξύλο;

Γιατί, λοιπόν, δεν καταργείτε με σαφήνεια...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Και επί της τροπολογίας κύριε

συνάδελφε!

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: ... όλες εκείνες τις εξαιρέσεις που προβλέπονται από το νόμο 2789

και ιδιαίτερα τις παραγράφους 8 και 9 του άρθρου 30; Γιατί δε λέτε για τα δάνεια τα οποία

δόθηκαν στους αγρότες με εγγύηση του δημοσίου και βεβαιώθηκαν αυτήν τη στιγμή στην εφορία

και από έξι εκατομμύρια έγιναν είκοσι τρία εκατομμύρια και πώς μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να τα

πληρώσουν αν δεν τα φέρετε πίσω να τα ρυθμίσετε; Και ξέρετε πολύ καλά ότι είναι όλα αυτά από

πανωτόκια και ξέρετε πολύ καλά επίσης ότι όλα αυτά πρέπει να επανέλθουν για να ρυθμιστούν

σωστά.

Θα έλθουμε, λοιπόν, εμείς κόντρα σ' αυτό το οποίο εσείς λέτε και

κόντρα σ' αυτό με το οποίο προσπαθείτε να ξεγελάσετε τον ελληνικό λαό και απλά πολύ απλά

θα πούμε ότι ρυθμίζονται όλα τα χρέη ανεξάρτητα από το ό,τι έγινε μέχρι σήμερα το πολύ

τριπλασιάζοντας το αρχικά δανεισθέν κεφάλαιο και τίποτε παραπάνω. Νομίζω ότι αυτή θα είναι

γενναία ρύθμιση και αυτή θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των απλών Ελλήνων πολιτών

δανειοληπτών που αυτήν τη στιγμή κινδυνεύουν να χάσουν και το τελευταίο σπιτάκι που μέσα

μένουν, κινδυνεύουν να χάσουν όλες τις περιουσίες τους. Είθε λοιπόν όλοι μαζί μέσα σ' αυτήν την

Αίθουσα να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους και να τους βγάλουμε από τα αδιέξοδα στα

οποία βρίσκονται!

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Γικόνογλου έχει το λόγο. ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ:

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα την προσοχή του κυρίου

Υπουργού και επειδή είναι απασχολημένος να σταματήσουμε για λίγο να τελειώσει...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Γικόνογλου, σας παρακαλώ

συνεχίστε την ομιλία σας.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Δεν μπορεί να μιλάω εγώ και ο κύριος Υπουργός... ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

(Κωνσταντίνος Γείτονας): Συνεχίστε. Ο κύριος Υπουργός

είναι στα έδρανα και σας προσέχει. Τον απασχόλησαν και κάποιοι συνάδελφοι, αλλά το ίδιο

κάνετε και σεις πολλές φορές με τους Υπουργούς.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Κύριε Υπουργέ, φέρνετε μία ρύθμιση εδώ και μας

λέτε ότι θα λάβετε το αρχικό κεφάλαιο λαμβάνοντας υπόψη, ένα, δύο, τρία, τέσσερα ...,

προσαυξημένο για να ρυθμίσετε τα χρέη. Θα έλεγα ότι ναι πράγματι αυτή είναι μία γενναία πράξη

αν το κάνατε αυτό. Πιστεύω όμως ότι δεν το πράττετε. Και επιτρέψτε μου να παρουσιάσω μια

καρτέλα ενός αγρότη για να δούμε αν πράττετε αυτό που λέτε.

'Ενας αγρότης παίρνει ένα δάνειο δύο εκατομμυρίων το 1985. Πληρώνει μέχρι το 1990, εννέα

εκατομμύρια και χρωστάει με αποφάσεις άλλα δώδεκα

 

εκατομμύρια. Κάνει ρύθμιση η ΑΤΕ για να κεφαλαιοποιεί τα πανωτόκια. Αυτός ο αγρότης κάνει

ρύθμιση το 1990 αυτά τα δώδεκα εκατομμύρια και του λένε: "μέχρι 31-12-1999 πρέπει να

πληρώσεις είκοσι οκτώ εκατομμύρια". Ο αγρότης αυτός μέχρι τέλος του 1998, δηλαδή ένα χρόνο

νωρίτερα απ'ό,τι ήταν υποχρεωμένος να εξοφλήσει το χρέος του, πληρώνει τριάντα εκατομμύρια.

Δηλαδή δύο εκατομμύρια παραπάνω. Και του λένε: "δεν εξόφλησες, χρωστάς άλλα είκοσι τρία

εκατομμύρια". "Γιατί παιδιά χρωστάω είκοσι τρία εκατομμύρια;" "Διότι δεν πλήρωνες κάθε 31

Δεκεμβρίου, πλήρωνες μετά". Μα, όταν εγώ πάθαινα παγετό ή με κτυπούσε το χαλάζι, ο ΕΛΓΑ

ερχόταν και με πλήρωσε τον Απρίλιο, το Μάιο. Εγώ ευθύνομαι; Η κυβέρνηση, η πολιτεία

ευθύνεται που μου έδινε αργά τα λεφτά και τα παίρνατε εσείς αργά". Αποτέλεσμα; Του λένε:

"χρωστάς άλλα είκοσι τρία εκατομμύρια". Με τη ρύθμιση που κάνατε προηγούμενα, αν την

υλοποιούσε, έπρεπε να πληρώσει σαράντα επτά εκατομμύρια.

Σας ερωτώ ευθέως: Για ποιο αρχικό κεφάλαιο μιλάτε; αυτό που πήρε ο αγρότης ή αυτό που κατά

καιρούς η ΑΤΕ εσκεμμένα έκανε ρυθμίσεις για να κεφαλοποιεί τα πανωτόκια και τους τόκους. Θα

πάρετε υπόψη το αρχικό κεφάλαιο των δύο εκατομμυρίων όπου ο αγρότης αυτός πλήρωσε και

τριάντα εννέα εκατομμύρια και θα του πείτε δεν χρωστάς τίποτα ή θα πάρετε υπόψη σας την

τελευταία ρύθμιση που έκανε και κεφαλοποιήθηκε αυτό το ποσό των δύο εκατομμυρίων και έγινε

τριάντα εκατομμύρια; Οπότε προσαυξημένο κατά 50%, πάει σαράντα πέντε εκατομμύρια.

Τετραπλασιαζόμενο αυτό, τα σαράντα πέντε εκατομμύρια πάνε στα διακόσια εκατομμύρια. Πείτε

μου τι απ'όλα παίρνετε.

Θα χαρώ αν αυτήν τη στιγμή κάνετε μία δήλωση και πείτε: "λαμβάνουμε υπόψη το αρχικό

κεφάλαιο που δανείστηκε ο αγρότης και δεν λαμβάνουμε υπόψη τις ρυθμίσεις που έχουν γίνει

κατά καιρούς". Αν αυτό το πράξετε, τότε κάνετε έναν ηρωισμό. Αν δεν το πράξετε, σταματήστε,

κύριε Υπουργέ, να μιλάτε για κοινωνική πολιτική -γιατί τώρα τελευταία άρχισα να ακούω και αυτό-

σταματήστε να μιλάτε ότι θα στηρίξετε το μη προνομιούχο 'Ελληνα, αν αυτός λέγεται αγρότης ή

δεν λέγεται αγρότης. Αν δεν το εφαρμόσετε αυτό, καταδικάζετε σε θάνατο την ύπαιθρο και πολύ

φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι, αν συνεχίσει αυτή η διαδικασία, δεν θα υπάρχουν πια άτομα που να

σέβονται τους πολιτικούς και την πολιτική, όχι μόνο εμάς, όλους.

Η τροπολογία, την οποία φέρατε, δεν εκφράζει και δεν υπηρετεί τα

συμφέροντα των αγροτών.

Η πρότασή μου είναι: για κεφάλαιο μέχρι είκοσι εκατομμυρίων -δεν

 

μιλάω για παραπάνω αυτά υπάγονται σε άλλη διαδικασία- θα λαμβάνεται υπόψη το αρχικό

κεφάλαιο και δεν θα λαμβάνεται υπόψη καμία ενδιάμεση ρύθμιση που έγινε. Αν αυτό το πράξετε,

τότε και ο αγρότης θα ταχθεί, όπως εσείς λειτουργήσατε υπέρ του αγρότη, υπέρ της Κυβέρνησης.

Αν δεν το πράξετε, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα ξεναείσθε Υπουργός και μεις δεν θα είμαστε

Κυβέρνηση και αμφιβάλλω αν θα είμαστε και Βουλευτές πολλοί από εδώ μέσα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Παρακαλώ ολοκληρώστε.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Είναι σαφέστατο το αίτημα. Να λάβουν υπόψη μόνο το αρχικό κεφάλαιο

και να μη λάβουν υπόψη καμία ενδιάμεση ρύθμιση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Τελειώσατε, κύριε Γικόνογλου. ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ:

Κύριε Υπουργέ, ...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Μα, έχετε υπερβεί το χρόνο, κύριε Γικόνογλου. Είναι και

άλλοι συνάδελφοι να μιλήσουν. Τι να κάνουμε;

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Μα, μιλάει, κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Υπουργός.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Παρακαλώ τελειώστε.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Ειδικά για τους αγρότες ο Υπουργός να μην κάνει

καμία προσαύξηση.

Το 50% είναι υπερβολικό, δεν ξέρω αν το μειώσατε για τους άλλους,

αλλά για τους αγρότες δεν πρέπει να υπάρχει καμία προσαύξηση του κεφαλαίου.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Σας ευχαριστώ, κύριε Γικόνογλου. ΜΟΣΧΟΣ

ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Και να μη ληφθούν υπόψη όσοι...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Γικόνογλου, σας παρακαλώ! Μη με αναγκάσετε

να σας κλείσω το μικρόφωνο. Σας παρακαλώ! 'Εχετε υπερβεί το χρόνο.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, σας δικαιολογώ γιατί εκλέγεσθε στη Β' Αθηνών.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Σας παρακαλώ!

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Δεν εκλέγεσθε στο Νομό Ημαθίας. Δεν εκλέγεσθε από τους αγρότες.

Γι'αυτό τα λέτε αυτά.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Γικόνογλου, σας παρακαλώ!

'Ολοι εδώ είναι ευαίσθητοι με τους αγρότες.

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Σας καταλαβαίνω. Εκλέγεσθε στη Β' Αθηνών, δεν εκλέγεσθε από

αγρότες για να ξέρετε τι τραβάνε οι αγρότες. Αλλά θα πάρετε την απάντηση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Γικόνογλου, όλοι οι

συνάδελφοι εδώ είναι σταλμένοι με ψήφο του ελληνικού λαού και εκπροσωπούν όλους τους

'Ελληνες πολίτες. 'Οσο δε αφορά την περιοχή στην οποία έχω την τιμή να εκλέγομαι

επανειλημμένα, γνωρίζετε ότι τα λαϊκά στρώμματα τα οποία κατοικούν σε αυτήν την περιοχή,

προέρχονται κυρίως από τις αγροτικες περιοχές.

Κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη

συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν

στην έκθεση της αίθουσας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" για τα "80 Χρόνια Ενσωμάτωσης της

Θράκης στην Ελλάδα", είκοσι τέσσερις μαθητές και δύο συνοδοί-καθηγητές από το Λύκειο

Ζευγολατιού Κορινθίας.

Η Βουλή τους καλωσορίζει.

(Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες)

Κύριοι συνάδελφοι, έχει συμφωνηθεί να διακόψουμε στις 15.30', θα μιλήσει ο κ. Καραμπίνας ως

τελευταίος ομιλητής και θα αρχίσουμε στις 18.30' ακριβώς. 'Οποιος συνάδελφος έχει σειρά να

μιλήσει, θα πρέπει να είναι εγκαίρως εδώ, διότι εάν δεν είναι εδώ, θα διαγραφεί.

Ο κ. Καραμπίνας έχει το λόγο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώντας

την πορεία αυτής της υπόθεσης των πανωτοκίων, εκείνο που εκτιμώ ότι μπορεί να βγει σαν

συμπέρασμα, είναι δύο πράγματα: 'Η δεν έχετε, κύριε Υπουργέ, την πολιτική βούληση να δώσετε

λύση σε ένα κοινωνικό πρόβλημα μείζονος σημασίας -έτσι εξελίχθηκε το θέμα των πανωτοκίων-

και συνεπώς εμπαίζετε επί πολλά χρόνια όλον αυτόν τον κόσμο που υποφέρει ή είσαστε δέσμιοι

των υπαλλήλων που εσείς διορίσατε και των τραπεζιτών. Πάρτε και διαλέξτε.

Ο κύριος Υπουργός έχει διαλέξει να μιλάει. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα λίγο την προσοχή σας και

τη δική σας προσοχή, κύριοι συνάδελφοι. Μεταξύ των άλλων πάντως θα είχε ενδιαφέρον να μας

πείτε, κύριε Υπουργέ, από πού απορρέει η εξουσία του κ. Καρατζά, προέδρου της εθνικής

κρατικής τράπεζας, ο οποίος αντιδρά σφόδρα στις εξαγγελίες του πολιτικού του προϊσταμένου,

δηλαδή υμών, κύριε Υπουργέ και προβάλλει τις επιθυμίες του.

Αλήθεια, θα ικανοποιήσετε την επιθυμία του κ. Καρατζά, που μας

προτάσσει, για να καλύψει τις παρανομίες των τραπεζών, τη γενική αρχή να πληρώνουν οι

δανειολήπτες τα χρέη τους;

Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Σε ένα χωριό, στην 'Αρτα, τον 'Αγιο

Σπυρίδωνα, οι αγρότες είχαν δανεισθεί περίπου εξακόσια εκατομμύρια και σήμερα έχουν

ξεπεράσει τα επτά δισεκατομμύρια. Είναι νόμιμο να τα πληρώσουν; Αυτήν την επιθυμία εκφράζει

σήμερα ο κ. Καρατζάς. Θα την ικανοποιήσετε; Θα την ικανοποιήσουμε, κύριοι συνάδελφοι, και θα

καταδικάσουμε όλον αυτόν τον κόσμο στην ανέχεια;

Το γεγονός αυτό, αλλά και το γεγονός ότι η τροπολογία που καταθέσατε είναι μακριά από την

ουσιαστική λύση του προβλήματος, λύση που θα δινόταν εάν υιοθετούσατε την πρόταση νόμου

της Νέας Δημοκρατίας, αποδεικνύει ότι τελικά ο ρυθμιστής, εκείνος που αποφασίζει δεν είναι η

Κυβέρνηση, αλλά το πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα και ο κ. Καρατζάς που φαίνεται ότι το

εκπροσωπεί.

Εμείς όμως οι Βουλευτές έχουμε πολύ συγκεκριμένο ρόλο, με βάση το Σύνταγμα, να

διαδραματίσουμε. 'Εχουμε την εξουσιοδότηση του ελληνικού λαού να δώσουμε λύση στα

προβλήματά του και στις ανάγκες του και όχι να υπηρετούμε και να εξυπηρετούμε οικονομικά

κατεστημένα, όπως αυτό του τραπεζικού, εις βάρος του λαού και του τόπου. Και αυτόν το ρόλο

σας καλούμε, κύριε Υπουργέ, να τον διαδραματίσετε και εσείς, η εκτελεστική εξουσία, η

Κυβέρνησή σας. Και αυτό γιατί;

Εάν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καθίστατο απαραίτητο και αναγκαίο μία φορά να

προχωρήσουμε σε ρύθμιση αυτού του προβλήματος, μετά την πανωλεθρία που υπέστησαν οι

αγρότες, κτηνοντρόφοι και ένα πολύ μεγάλο μέρος μικροταμιευτών, από τη μεγάλη απάτη του

Χρηματιστηρίου, που η Κυβέρνησή σας με την πολιτική που ακολούθησε στο θέμα αυτό τους

ενέπλεξε,

σήμερα επιβάλλεται, για πολλούς λόγους και ο σημαντικότερος από αυτούς είναι η διατήρηση της

κοινωνικής συνοχής, να προχωρήσουμε σε μία θαρραλέα και γενναία ρύθμιση στο θέμα των

πανωτοκίων.

Η μοναδική αποτελεσματική λύση, η οποία θα δώσει οριστική διέξοδο σε χιλιάδες δανειολήπτες

που βρίσκοναι σε απόγνωση από τα παράνομα πανωτόκια που τους υπεβλήθησαν, είναι να

αποδεχτείτε την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας και να αποσύρετε τη δική σας τροπολογία,

η οποία δεν είναι αποδεκτή ούτε καν από το σύνολο των Βουλευτών του κόμματός σας και οι

οποίοι -αν δεν κάνω λάθος- με δική τους τροπολογία που κατέθεσαν, διαφοροποιούνται από τη

δική σας θέση και προσεγγίζουν την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας τα κύρια

σημεία είναι:

Πρώτον, τριπλασιασμός του αρχικού κεφαλαίου. Δεύτερον, καμία προσαύξηση στο κεφάλαιο σαν

βάση υπολογισμού για τη ρύθμιση. Τρίτον, καμία εξαίρεση των δανειοληπτών. Τέταρτον,

σοβαρότατες κυρώσεις για τις τράπεζες, οι οποίες δεν θα εφαρμόσουν τη ρύθμιση και τέλος,

σοβαρές διακρίσεις όσον αφορά την αντιμετώπιση των αγροτικών χρεών.

Εάν επιμείνετε στην τροπολογία που έχετε καταθέσει, η οποία δεν δίνει διέξοδο, να ξέρετε ότι

μεταξύ των επιπτώσεων που επιφέρετε στην κοινωνική συνοχή, κύριε Υπουργέ, θα πρέπει να

λάβετε σοβαρά υπόψη εξακόσιες χιλιάδες άνεργους, δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας, που

διαβιούν στα όρια της φτώχειας. Και αυτό φυσικά έχει διαταράξει τη συνοχή της οικογένειας,

καθώς επίσης και την ανταγωνιστικότητα των αγροτικών προϊόντων λόγω του υψηλού κόστους

παραγωγής, η οποία έχει δημιουργήσει μείωση εισοδήματος ή και αφήνει χωρίς εισόδημα τους

αγρότες μας.

Εάν επιμείνετε λοιπόν, επαναλαμβάνω ότι, μεταξύ των άλλων, εκείνο που θα επιτύχετε, είναι να

προσθέσετε στη λίστα των νεκρών που δημοσίευσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας

Δανειοληπτών από τράπεζες και οργανισμούς και άλλους δυστυχείς, που από την πίεση των

"κορακιών" θα οδηγηθούν σε ακραίες επιλογές.

Με τα εκβιαστικά διλήμματά σας, κύριε Υπουργέ, ή ψηφίζετε την

τροπολογία ή η κατάσταση παραμένει ως έχει. Η Κυβέρνησή σας τάχθηκε για μια ακόμη φορά

υπέρ του να υπηρετεί τους λίγους και όχι τους πολλούς.

Με εκπλήσσετε ειλικρινά, κύριε Υπουργέ, μ' αυτή σας τη θέση, στην

οποία εάν επιμείνετε, η πολιτική σας -όπως διαμορφώνεται- προσλαμβάνει χαρακτηριστικά

καταπίεσης για ένα πολύ μεγάλο μέρος του λαού μας. Δεν μπορούμε ειλικρινά να σας

παρακολουθήσουμε. 'Εχετε ξεστρατίσει από το ρόλο που με την ψήφο του σας έχει

εξουσιοδοτήσει ο λαός να επιτελέσετε.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριοι συνάδελφοι, με βάση τα όσα συμφωνήθηκαν και

με τη συναίνεσή σας, διακόπτουμε για τις 18.30' με συνεχίζοντας τη συζήτηση επί των

τροπολογιών.

(ΔΙΑΚΟΠΗ)

(ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση.

Το λόγο έχει ο κ. Δαϊλάκης για πέντε λεπτά. 'Οχι από το Βήμα, από τη θέση σας.

(Θόρυβος)

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ: Αφού ανέβηκε, αφήστε τον, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο Κανονισμός αλλιώς εφαρμόζεται

αλλά δεν πειράζει.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα τον ακούμε

καλύτερα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): 'Οχι, θέλω να είμαι σαφής. Ο

ομιλητής για χρόνο κάτω από δέκα λεπτά, μιλεί από το έδρανο.

Ορίστε, κύριε Δαϊλάκη.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΑΙΛΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ σωστά, κύριε

Υπουργέ, η εισηγητική έκθεση για τα πανωτόκια συμπεριελήφθη στο σχέδιο νόμου περί

ατυχημάτων της Πολιτικής Αεροπορίας, γιατί πρόκειται για το μεγαλύτερο ατύχημα που έγινε ποτέ

και θύματα υπήρξαν σχεδόν όλοι οι 'Ελληνες πολίτες.

Η χώρα μας είναι η μοναδική στον κόσμο όπου το κράτος έδωσε κίνητρα

στο καρτέλ των τραπεζών να ληστεύει επί χρόνια όλους ανεξαιρέτως τους 'Ελληνες.

Αμύθητη είναι, κύριε Υπουργέ, η περιουσία των τραπεζών, ιδιαίτερα δε

της Αγροτικής Τράπεζας όπου έχουν μεταφερθεί ακίνητα και εκτάσεις από αγρότες, με

αποτέλεσμα η συγκεκριμένη τράπεζα να αποκτήσει το δικό της κτηματολόγιο, να γίνει δηλαδή

τράπεζα των σαλονιών. Ο αγροτικός πληθυσμός, αλλά και οι βιοτέχνες, έμποροι και άλλοι κλάδοι

σήκωσαν το βάρος των υψηλών κερδών των τραπεζών.

Από την προηγούμενη Βουλή ο Βουλευτής Καβάλας ο κ. Παναγιωτόπουλος

είχε εντοπίσει το πρόβλημα. Η Νέα Δημοκρατία πολλές φορές έκανε τις προτάσεις της εσείς όμως,

κύριε Υπουργέ, αγρόν αγοράζατε, όπως αγρούς έπαιρνε από τους αγρότες η Αγροτική Τράπεζα.

Η Kυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει το εξής πρόβλημα: Δεν περπατά μέσα στον κόσμο, απλά

συνεχώς γευματίζει ή δειπνεί. Λαϊκά, ύπνος βαθύς. Μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων των

πανωτοκίων. Η χώρα μας είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που θα έχει τέτοια λίστα και

ανάλογο σύλλογο θιγέντων. 'Επρεπε δηλαδή, να φθάσουμε στο αμήν για να έρθει σήμερα ο

Υπουργός με μια τροπολογία και να έρθει ομάδα Βουλευτών με άλλη τροπολογία, δηλαδή το

άλλο πρόσωπο, το καλό, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τόσο καιρό πoύ ήταν οι "καλοί" του ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

Νομοί ακριτικοί, κύριε Υπουργέ, όπως και ο Νομός Δράμας έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια

βάναυσα τόσο από τις αλλαγές της αγροτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλαδή πτώση

τιμών, αλλά και ενισχύσεων, όσο και από τις επιπτώσεις από τις ανατολικές χώρες με τη φυγή

επιχειρήσεων έντασης εργασίας προς τις χώρες αυτές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι υγιείς

επιχειρήσεις που έμειναν στην Ελλάδα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της άνισης

μεταχείρισης από το πιστωτικό σύστημα. Δηλαδή, μας λέτε πληθωρισμός 3%, αλλά έχουμε δάνεια,

παραδείγματος χάρη τα καταναλωτικά, που τα επιτόκια περίπου αγγίζουν στο 20%. Αυτό δεν

διευκολύνει καθόλου την ανάπτυξη και μειώνει τον ανταγωνισμό.

Σας κάνω δε γνωστό ότι όλο το λεκανοπέδιο Νευροκοπίου να εκποιηθεί, πάλι θα υπάρχει

υπόλοιπο χρέους. Και το λέω αυτό γιατί; Η όποια ρύθμιση, κύριε Υπουργέ, πρέπει να

διαφοροποιείται με βάση τα πραγματικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα κάθε περιοχής.

Εξάλλου εσείς, δηλαδή η Κυβέρνηση, το κάνατε πράξη με σειρά μέτρων, παραδείγματος χάρη

χαρακτηρίσατε κάποιες περιοχές φθίνουσες, όπως και το Νομό της Δράμας.

Και καταλήγω, κύριε Υπουργέ. Η ίση μεταχείριση άνισων καταστάσεων

καταλήγει σε άνιση μεταχείριση. Δηλαδή, άλλο Δράμα άλλο Κολωνάκι, αν και η παραμονή στην

Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του κόμματός σας δηλαδή, πιστεύω ότι θα φέρει και το δράμα του

Κολωνακίου. Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωννσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Κοντός έχει το λόγο. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΝΤΟΣ:

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι

γεγονός ότι οι μέχρι τώρα ρυθμίσεις, όχι μόνο δεν έχουν λύσει το μεγάλο αυτό θέμα των

πανωτοκίων το οποίο ταλανίζει και έχει οδηγήσει σε απόγνωση χιλιάδες οικογένειες

δανειοληπτών, αλλά απεναντίας το διεύρυναν, αφού οι ρυθμίσεις, το μόνο που κατόρθωσαν ήταν

να νομιμοποιήσουν τα παράνομα πανωτόκια.

Βέβαια είναι επίσης γεγονός -και θα πρέπει να γίνει αποδεκτό απ' όλους- ότι η Νέα Δημοκρατία

έσυρε στην κυριολεξία την Κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να βρει μια λύση στο μεγάλο αυτό

θέμα, τόσο αναδεικνύοντας το πρόβλημα με τα πανωτόκια, όσο και με την κατάθεση σειράς

τροπολογιών, αλλά κυρίως με την τελευταία πρόταση νόμου την οποία κατέθεσε, που αν είχατε τη

γενναιότητα, κύριε Υπουργέ, να την υιοθετήσετε, είναι βέβαιο ότι θα εδίνετο μια οριστική λύση στο

θέμα των πανωτοκίων.

Επίσης είναι σίγουρο ότι με την τροπολογία την οποία έχετε καταθέσει τώρα, οριστική λύση δεν

θα δοθεί. Οριστική λύση, όπως είπα προηγουμένως, θα είχε δοθεί μόνο με την πρόταση νόμου

της Νέας Δημοκρατίας. Διότι με την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας το σύνολο των

απαιτήσεων των τραπεζών περιορίζεται στο τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, ενώ με την

τροπολογία της Κυβέρνησης το σύνολο των απαιτήσεων μπορεί να φτάσει έως το εξαπλάσιο ή το

οκταπλάσιο του αρχικού ποσού.

Με την τροπολογία της Κυβέρνησης σαν βάση αναφοράς λαμβάνεται το αρχικό κεφάλαιο

προσαυξημένο κατά 50%, ενώ με την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας το αρχικό κεφάλαιο

χωρίς καμία προσαύξηση.

Η τροπολογία της Κυβέρνησης δεν καλύπτει, παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις σας -και αυτό

θέλω να το προσέξετε, κύριε Υπουργέ- ρυθμίσεις

ιδιαιτέρως επαχθείς κυρίως για επιχειρήσεις παραμεθορίων περιοχών. Για το λόγο αυτό ήδη έχουν

ξεκινήσει κινητοποιήσεις των παραγωγικών τάξεων στις περιοχές αυτές.

Θα πρέπει να ξέρουμε όλοι ότι οι επιχειρήσεις των παραμεθορίων περιοχών, οι επιχειρήσεις της

Θράκης, του Κιλκίς, της Φλώρινας και των νησιών είναι αυτές οι οποίες έχουν υποστεί τις

μεγαλύτερες επιπτώσεις από την αλόγιστη συμπεριφορά του τραπεζικού συστήματος, μέσω της

διαστρέβλωσης των εκδοθέντων κοινών υπουργικών αποφάσεων.

Για να δοθεί λύση και να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις αυτές, να τονωθεί η απασχόληση και το

εισόδημα στις παραμεθόριες περιοχές, να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις της Θράκης, της Φλώρινας,

του Κιλκίς και των νησιών είναι απαραίτητο στην τροπολογία, που έχει κατατεθεί, να διαγραφεί

όλο το άρθρο 9 του ν. 2789/2000.

Πέρα από αυτό, η τροπολογία σας δεν περιλαμβάνει δάνεια που έχουν χορηγηθεί με την εγγύηση

του ελληνικού δημοσίου και οι οφειλές αυτές έχουν περιέλθει ήδη στις Δ.Ο.Υ.

Με την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας προβλέπονταν κυρώσεις σε περίπτωση που οι

τράπεζες δεν είχαν συμμορφωθεί με τις ρυθμίσεις, όπως σε πολλές περιπτώσεις έχει συμβεί στο

παρελθόν, ενώ με την τροπολογία της Κυβέρνησης δεν προβλέπεται κάτι παρόμοιο.

Κάτι πολύ σημαντικό είναι ότι η νέα τροπολογία δεν δίνει οριστική

λύση, όπως θα δινόταν με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, αφού δεν διαγράφει τα άρθρα 8

και 9 του ν. 2789/2000 και έτσι εξαιρεί πολύ μεγάλη μερίδα δανειοληπτών.

'Οσον αφορά δε τα αγροτικά χρέη, η τροπολογία που έχει κατατεθεί δεν περιλαμβάνει καμία

διάκριση. Θα έπρεπε ειδικά για τα αγροτικά χρέη να υπάρχει διάκριση, αφού αυτά προέρχονται

πρώτον από αγορά γεωργικών εφοδίων μέσω των αγροτικών συνεταιρισμών, οι οποίοι

ασκούσαν αγροτική πίστη και, δεύτερον, από χρηματοδότηση άμεση της ΑΤΕ δυνάμει γραπτής

δανειακής σύμβασης.

'Ετσι στην ανωτέρω πρώτη περίπτωση δεν υποχρεούται ούτως ή άλλως ο αγρότης στην πληρωμή

τόκων ανατοκισμού, αφού δεν υπάρχουν τέτοιες περί ανατοκισμού συμβάσεις. Αλλά και στη

δεύτερη περίπτωση θα όφειλε τόκους ανατοκισμού ο αγρότης, εφόσον υπήρχε τέτοιος όρος στις

δανειακές συμβάσεις της ΑΤΕ. Στις συμβάσεις όμως της ΑΤΕ δεν υπάρχει τέτοιος όρος.

Κατά συνέπεια οι ανατοκισμοί των αγροτικών χρεών και άδικοι είναι και

παράνομοι και αντισυνταγματικοί.

Συμπερασματικά θέλω να πω ότι η Κυβέρνηση με την τροπολογία αυτή απέδειξε ότι, ενώ είχε μια

πρώτης τάξεως ευκαιρία, υιοθετώντας την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας, να δώσει μια

οριστική λύση στο πρόβλημα των πανωτοκίων, προσπαθεί για άλλη μια φορά με ημίμετρα να

δοθούν μόνο προσωρινές λύσεις, με τις οποίες δυστυχώς, κύριε Υπουργέ, δεν μπορούν να

επιλυθούν τα προβλήματα και να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινωνίας μας.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος

Γείτονας): Ο κ. Παυλίδης έχει το λόγο. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να

παραδεχθώ ότι ο

Υπουργός το πρωί έκανε ορισμένες επεμβάσεις που κάπως αποσαφηνίζουν το τοπίο.

Η πρώτη επέμβαση είναι ότι προσδιορίσατε, κύριε Υπουργέ, σαφώς, πως

βάση υπολογισμού είναι το αρχικό δάνειο συν το 50% του δανείου αυτού. 'Ετσι έφυγε από τη

μέση ένα εμπόδιο.

Δεύτερον, εκάματε παραδοχή ότι όσοι εσύρθησαν -εξ ανάγκης δε

υπέκυψαν- σε συμβιβασμούς, κατέληξαν εις το να συνάψουν -το σημείωσα-"λεόντειες συμφωνίες"

και ο λέων ήταν οι τράπεζες. Εγώ, κύριε Υπουργέ, δεν είμαι ο εχθρός των τραπεζών. Σας τα λέγω

εγώ ο οποίος δεν είμαι κατά των τραπεζών, άλλα δεν ανέχομαι και το τραπεζικό σύστημα καθ' ον

τρόπο λειτούργησε, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, και κατά σύμπτωση επί ημερών

κυβερνήσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Δεν εκάματε όμως ορισμένες άλλες επεμβάσεις, οι οποίες, κατά την

κρίση μου, πρέπει να είναι, οι εξής, για να μιλήσουμε τώρα απλά, νομοτεχνικά: Δεδομένου ότι

καμία σχέση, από πλευράς κινδύνου τραπεζικού, αλλά και δομής του συστήματος

δανειοδοτήσεως των αγροτικών χρεών με όλα τα άλλα, εγώ στη θέση σας αυτά θα τα

αντιμετώπιζα κεχωρισμένως και όχι

με τη γενική ρύθμιση.

Επόμενη παρατήρηση. Ανατοκισμός των τόκων υπερημερίας. 'Η θα

 

επέμβουμε ή δεν θα επέμβουμε. 'Η θα ανασυγκροτήσουμε σύστημα, ώστε να

έχει μακροβιότητα, θετική μάλιστα η όποια επέμβασή μας ή πάλι "ασπιρίνη", εάν είναι και αυτό

που προτείνετε σήμερα ασπιρίνη.

'Εχω στα χέρια μου γνωμοδότηση συναδέλφων μας, στελεχών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του καθηγητού και

Ευρωβουλευτού κ. Δημήτρη Τσάτσου, του καθηγητού και Βουλευτού σας τώρα κ. Λοβέρδου και

της καθηγήτριας κας Στεφάνου, η οποία αναφέρεται στον ανατοκισμό αυτών των τόκων

υπερημερίας. Ακούστε, λοιπόν, τι σας λέγει. Το λέγει για όλους μας, αλλά τώρα απευθύνομαι σε

σας. "Είναι χαρακτηριστικό ότι δυνατότητα αυτόματου τραπεζικού ανατοκισμού δεν παρέχει, ούτε

το γαλλικό ούτε το αγγλικό ούτε το γερμανικό ούτε το

ιταλικό δίκαιο".Και επισημαίνει: "Μη απαιτουμένης, όμως, εκ του νόμου σε κάθε περίπτωση,

συμφωνίας περί του τραπεζικού ανατοκισμού οι οικονομικοί φορείς δεν είναι επίσης σε θέση να

γνωρίζουν εκ των προτέρων τους όρους ενός τέτοιου ανατοκισμού". Δηλαδή, εγώ ο πελάτης της

τραπέζης δεν

γνωρίζω σήμερα βασικούς όρους του δανεισμού.

Είστε συνέχεια σε επικοινωνία με τις τράπεζες και δεν είναι αμάρτημα

αυτό. Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας με τους τραπεζίτες θα είναι σε επικοινωνία. Να μην τον

βάλουν, όμως, από κάτω! Καθαρή κουβέντα! Και εγώ ήμουν με τους εφοπλιστές, αυτή ήταν η

δουλειά μου, αλλά εγώ στο τιμόνι. Ο Υπουργός Βιομηχανίας ήταν με τους βιομηχάνους, αλλά

εκείνος τη σφραγίδα! Αυτή είναι η δουλειά μας. Οι τράπεζες λέγεται ότι έχουν "χάσει κάπως το

τρενάκι" καθ' όσον αφορά σ' αυτήν την υπόθεση του ανατοκισμού των τόκων υπερημερίας, η

οποία ακολουθεί διαδικασία εκ της νομοθεσίας καθορισμένη. Σε τακτά δηλαδή διαστήματα πρέπει

να παίρνονται αποφάσεις στα δικαστήρια. Δεν έγιναν. Με τον 2601/98 τι εκάματε εσείς -γιατί εσείς

το εκάματε αυτό! Τη ληστρική τακτική, την εκάματε καθεστώς και αφοπλίσατε έτσι τα ανώτατα

δικαστήρια. Οι Βουλευτές πρέπει να επέμβουμε! Και πάμε τώρα σε

 

επόμενο θέμα, σε πρακτικό θέμα. Αυτή η άποψή σας να παραμείνουν οι εξαιρέσεις των

παραγράφων 8 και 9 του άρθρου 30 του ν. 2789. Τι επιτυγχάνουμε τώρα με αυτήν την τροπολογία

που θέλετε να ψηφίσουμε; Θα συνεχίσει να είναι εκτός συστήματος όλη εκείνη η κατηγορία των

δανειοληπτών, όπως σας την εξέθεσαν ήδη πολύ συνάδελφοι. Εγώ ιδιαιτέρως αναφέρομαι σε

δικές σας αποφάσεις, αυτές που συνυπογράψατε εσείς για τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και

μάλιστα για μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, κάτω δηλαδή των εκατό πενήντα κλινών. Αυτόματα,

εάν υποθέσουμε ότι όσα μας λέτε είναι ακριβή, ότι δηλαδή αυτή η ρύθμιση είναι η καλυτέρα πάσης

άλλης, τις αποκλείετε και με ποιο επιχείρημα, επειδή, λέτε, εγγυήθηκε το Δημόσιο, επειδή πιθανώς

εκταμίευσε το δημόσιο από ειδικούς λογαριασμούς αυτό θα αλλοιώση, το σύστημα. Δεν πείθετε,

κύριε Υπουργέ!

Κύριε Υπουργέ, αν έχετε πρόθεση να δώσετε λύση, να τη δώσουμε όλοι

μαζί απόψε. Και θα τη δώσει το Κοινοβούλιο, σύσωμο το Κοινοβούλιο. Μετά

τις παρατηρήσεις που σας έκαμα, τολμήστε και θα είμεθα συμπαραστάτες σας. Διαφορετικά θα

είσθε ο έχων τη βασική ευθύνη συντηρώντας ένα μεγάλο πρόβλημα της εθνικής μας οικονομίας.

Σας πληροφορώ ότι σήμερα κανείς δεν μπορεί να σχεδιάσει με την εκκρεμότητα που έχουν οι

επιχειρήσεις μας. Πάρτε την ευθύνη και αποφασίστε, με τη στήριξη της Βουλής, να δώσετε λύση

ουσίας.

(Χειροκροτήματα απο τη πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Αγγελής έχει το λόγο.

ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ: Είναι επιβεβλημένο να επιλυθεί το θέμα, γιατί έχει έρθει δύο φορές στη

Βουλή και είναι κακό να έρθει και τέταρτη.

Πολλά ερωτήματα βασανίζουν τον πολίτη, μεταξύ όμως αυτών, αυτό που

κυριαρχεί είναι ένα. Ποιος επιτέλους διοικεί αυτόν τον τόπο; Η Κυβέρνηση, οι νόμοι ή το ανάλγητο

τραπεζικό σύστημα;

Είναι γνωστό ότι οι τράπεζες τα τελευταία χρόνια ευθύνονται επί της ουσίας για τη δραματική

κατάσταση εις βάρος των παραγωγικών τάξεων, έχοντας βέβαια ως ηθικό αυτουργό την επίσημη

πολιτεία, μια πολιτεία που όταν ο 'Αρειος Πάγος με τις αποφάσεις της Ολομελείας του το 1998

δικαίωσε

τους δανειολήπτες, φρόντισε να φτιάξει το ν.2601 στα μέτρα των τραπεζών. Αλλά και ο

ν.2789/2000 που προαγγέλθηκε προεκλογικά διά στόματος του

κυρίου Πρωθυπουργού παρουσία του κ. Καρατζά δεν επέλυσε το πρόβλημα, αφού

επί της ουσίας εξαίρεσε το 99% των ενδιαφερομένων και έτυχε

 

ενδιαφέροντος μόλις του 0,08 των 'Αγγλων δανειοληπτών.

Είναι παράλογο αυτό που γίνεται στη χώρα μας, κύριε Υπουργέ, με αυτό το θέμα γιατί όταν

υπάρχει αντιδικία το θέμα επιλύει η δικαιοσύνη. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση η δικαιοσύνη

αποφάνθηκε με απόφαση μάλιστα της ολομέλειας του Αρείου Πάγου και έκρινε ότι τα πανωτόκια

είναι παράνομα. Δεν έχει δικαίωμα η πολιτεία να ανέχεται την παρανομία και να προσπαθεί με

αλχημείες να διατηρεί σε ομηρία χλιάδες δανειολήπτες. Διότι, αγαπητοί συνάδελφοι, οι

δανειολήπτες δεν ζητούν να μην πληρώσουν τις οφειλές τους προς τις τράπεζες. Ζητούν να

πληρώσουν τα νόμιμα, σύμφωνα με τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων. Είναι παρήγορο

που ακόμα και Βουλευτές της Πλειοψηφίας έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα του θέματος και

ομιλούν για πλειάδα θεμάτων, που δημιουργεί η αναλγησία και αυθαιρεσία των οργανωμένων

συμφερόντων των τραπεζών. Δεν είναι παρήγορο το γεγονός όμως ότι επί της ουσίας

αποφεύγουν δημόσια να ομολογήσουν ότι συμμετέχουν, στηρίζουν μια κυβέρνηση που

εκκολάπτει και στην ουσία στηρίζει τα οργανωμένα τραπεζικά συμφέροντα. Δεν αρκεί να

ψηφίζονται νόμοι και αυτοί να ακυρώνονται στην πράξη με επίκληση δήθεν ασαφειών και

εντέχνων ακραίων ερμηνειών.

Είναι ντροπή ο λαός, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, οι μικροβιοτέχνες

να ζητούν ψωμί και η Κυβέρνηση ως άλλη Μαρία Αντουανέτα, με τη δήθεν νομοθετική ρύθμιση να

υπόσχεται παντεσπάνι που δεν υπάρχει ή που δεν θέλει να δώσει.

Στο τέλος-τέλος αποδείχθηκε στην πράξη ότι η Κυβέρνηση έχει απωλέσει κάθε επαφή με την

πραγματικότητα, διότι ήδη απέτυχαν δύο νομοθετικές ρυθμίσεις και αυτή που προτείνει

διασφαλίζει επί της ουσίας τα συμφέροντα των πιστωτικών ιδρυμάτων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη

της τις κοινωνικές επιπτώσεις. Είναι πολύ εύκολο να είσαι στυγνός τραπεζίτης και να καμαρώνεις

εκ του ασφαλούς για τα υπερκέρδη των ισολογισμών.

Σήμερα δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθεί η Κυβέρνηση τον

παράγοντα άνθρωπο, να αντιληφθεί το νέο επιχειρηματία που γεμάτος ορμή και δράση έχασε τα

όνειρά του στις συμπληγάδες του πιστωτικού συστήματος για να τον αποκαλέσουν στο τέλος και

μπαταξή. Ποιοι; Αυτοί που κατέκλεψαν

τον ιδρώτα του κοσμάκη με τα ληστρικά επιτόκια της τάξης του 35% και 40%. Είναι οι ίδιοι που

κατέκλεψαν τον κοσμάκη στο χρηματιστήριο, όταν δήθεν

 

με τα χαμηλά επιτόκια τον οδήγησαν από τη Σκύλα στη Χάρυβδη. Είναι αυτοί που δημιούργησαν

και διατηρούν την ανισότητα. Είναι αυτοί που στηρίζουν αυτήν την Κυβέρνηση.

Μάταια ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας καταβάλλει προσπάθειες να γεφυρώσει το χάσμα που

χωρίζει τις δύο πλευρές, διότι επί της ουσίας διαφωνεί συμφωνώντας με τις τράπεζες. Δεν είναι

δυνατόν με λύσεις εξαμηνιαίων αναστολών των πλειστηριασμών να διατηρούμε σε ομηρία χιλιάδες

δανειολήπτες. Είναι επιτακτική ανάγκη οι παραγωγικές δυνάμεις να νιώσουν ελεύθερες. Και είναι

βέβαιο ότι θα προκύψουν οφέλη για την εθνική οικονομία από τη διευθέτηση αυτού του χρόνιου

προβλήματος.

Θα αναφέρω ως χαρακτηριστικό παράδειγμα και το κάνω για τρίτη φορά

τις γουνοποιητικές επιχειρήσεις της δυτικής Μακεδονίας που αύριο έχουν τα εγκαίνια της 26ης

Διεθνούς 'Εκθεσης Γουνοποιίας, όπου κάτω από το βάρος των δανείων δύο χιλιάδες τουλάχιστον

επιχειρήσεις διαλύθηκαν εκτοξεύοντας στα ύψη την ανεργία με δέκα χιλιάδες τουλάχιστον

ανέργους και ερήμωση της περιφέρειας και των παραμεθορίων περιοχών.

Προτείνουμε εν κατακλείδι αναστολή όλων των πλειστηριασμών για είκοσι τέσσερις μήνες,

διαγραφή όλων των τόκων ανατοκισμού. Η τελική οφειλή να μην υπερβαίνει το τριπλάσιο της

αρχικής οφειλής και για παραμεθόριες περιοχές, όταν αναφέρονται σε δάνεια αγροτών,

μικροβιοτεχνών, βιοτεχνών να είναι το διπλάσιο της αρχικής οφειλής ή να είναι το αρχικό

κεφάλαιο. Η αποπληρωμή να γίνεται σε δεκαέξι ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις.

Τέλος, να μπουν στη ρύθμιση όσα έχουν καταπέσει στο δημόσιο ή έχουν

ρυθμιστεί και να αφαιρεθούν όσα εισπράχτηκαν από το δημόσιο.

Κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, ποτέ δεν είναι αργά. Θα πρέπει

σε κάθε περίπτωση να σταθούμε όρθιοι.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος

Γείτονας): Η κα Κόλλια-Τσαρουχά έχει το

λόγο.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ: Κύριε Πρόδρε, κύριοι συνάδελφοι, οι Ελληνίδες

και 'Ελληνες πολίτες βιώνουν καθημερινά μια νοσηρή κατάσταση, δηλαδή αυτήν την κατάσταση

στην οποία βρίσκεται η πραγματική οικονομία που η Κυβέρνηση ετεροχρονισμένα επιβεβαιώνει

και αδίκως προσπαθεί να ωραιοποιήσει.

'Ολοι μας γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της φτώχειας, της ανεργίας, της παρακμής της ελληνικής

περιφέρειας. Τα καμπανάκια της αφύπνισης, κύριε Υπουργέ, έχουν σωπάσει από καιρό και

κανένας πλέον δεν αφυπνίζεται, δηλαδή να αντιληφθεί το αυτονόητο, με την υποχρέωσή σας να

ακούσετε την αγωνία και τα προβλήματα των πολιτών. Είναι υποχρέωσή μας κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι, να προχωρήσουμε στις μεγάλες αλλαγές, όχι μόνο σε ό,τι έχει σχέση με την

προτεινόμενη προς συζήτηση ρύθμιση, αλλά και σε ολόκληρη την οικονομική πολιτική.

Αποδεικνύεται καθημερινά ότι η Κυβέρνηση δεν έχει ιεραρχήσει τις προτεραιότητες σε ό,τι αφορά

την κοινωνική της πολιτική, την ανάπτυξη, αλλά ούτε και την αμυντική θωράκιση της χώρας, παρ'

όλο που τελευταία ξανακούσαμε για το κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Αναγκάζεται σήμερα να παραδεχθεί το αδιέξοδο της πολιτικής της. Αντί να προχωρήσει σε

διαρθρωτικές αλλαγές, που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία, αλλαγές που θα έδιναν την

αναπτυξιακή πνοή στην οικονομία μας και την εφαρμογή μιας ουσιαστικής πολιτικής περικοπής

των δημοσίων δαπανών, ακόμη και σήμερα δείχνει να λειτουργεί με προχειρότητες.

Για να έχουμε το δικαίωμα να ελπίζουμε, πρέπει να αλλάξουμε κατεύθυνση, κύριοι συνάδελφοι.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε με τόλμη αυτό το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Η Κυβέρνηση δεν έχει

καμία δικαιολογία. Ας αποφασίσει με τίνος συμφέροντα είναι. Των πολιτών ή των τραπεζών;

Οποιαδήποτε απόφαση και αν ληφθεί, καλό είναι να αντιληφθούμε τις

προεκτάσεις της στις δομές της ελληνικής κοινωνίας. Δεν θα αναφέρω τους θανάτους, τα

εμφράγματα και τις αυτοκτονίες των τελευταίων ετών και των τελευταίων μηνών, θα έλεγα, από το

συγκεκριμένο πρόβλημα. Η οποιαδήποτε απόφαση, λοιπόν, πρέπει να είναι σοβαρή.

Η χαριστική ρύθμιση, κύριε Υπουργέ, των ΠΑΕ και των ΚΑΕ εκ μέρους της πολιτείας, έρχεται σε

πλήρη αντίθεση με το επιχείρημα, ότι με μία ανάλογη ρύθμιση θα νοθεύσουμε τον ελεύθερο και

υγιή ανταγωνισμό και παράλληλα θα δημιουργήσουμε δυσμενείς συνθήκες για τους υπολοίπους

καλοπληρωτές.

Αν πρέπει να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους, θα πρέπει πρώτα η

Κυβέρνηση να δώσει το παράδειγμα, να δώσει και τις σχετικές εγγυήσεις σχετικά με τον

πλεονασματικό προϋπολογισμό της, που δυστυχώς αποδεικνύεται πλασματικός.

Η δημιουργική λογιστική στην οποία κατέφυγε η Κυβέρνηση, μην

υπολογίζοντας δαπάνες εξακοσίων τριάντα δισεκατομμυρίων για επιχορηγήσεις στις ζημιογόνες

ΔΕΚΟ ή υπερεκτιμώντας το πλεόνασμα των ασφαλιστικών ταμείων κατά τριακόσια

δισεκατομμύρια, ή απομακρύνοντας τόκους της τάξης των τριακοσίων πενήντα δισεκατομμυρίων

δραχμών ή απομονώνοντας τις δαπάνες για τις επιστροφές φόρων, δεν είναι το καταφύγιό της ή

τουλάχιστον είναι μία απόδειξη των αδιεξόδων που η ίδια έχει δημιουργήσει.

Οι τράπεζες ανακοινώνουν συνεχώς υπερκέρδη.

Επομένως, κύριε Υπουργέ, με τις προτάσεις νόμων -της Νέας Δημοκρατίας- τις οποίες έχουμε

φέρει στη Βουλή, δείχνουμε τη διάθεσή μας σαν Αντιπολίτευση να στηρίξουμε κάποιες γενναίες

αποφάσεις της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η οποία δεν αναλαμβάνει αυτήν την υποχρέωση προς

τους 'Ελληνες πολίτες και ιδιαίτερα προς τους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους ή ακόμα τους

μικρούς επενδυτές, τους μικρούς επιχειρηματίες και ιδιαίτερα τους αγρότες της περιφέρειας και των

παραμεθορίων περιοχών.

Η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε την τόλμη ούτε τη διορατικότητα να

υιοθετήσει πλήρως την πρότασή μας. Η νέα ρύθμιση του ΥΠΕΘΟ, του κ. Γιάννου Παπαντωνίου,

διακρίνεται από τις εξής αδυναμίες:

Σαν βάση αναφοράς δεν έχει το αρχικό κεφάλαιο, αλλά το αρχικό κεφάλαιο προσαυξημένο κατά

50%. Η ρύθμιση επίσης για τους αλληλόχρεους λογαριασμούς είναι δυσμενέστερη από ό,τι

προηγούμενα. Δεν περιλαμβάνει τα δάνεια με εγγύηση του δημοσίου που έχουν παραληφθεί από

τις Δ.Ο.Υ. Δεν καλύπτει ρυθμίσεις που έγιναν με νόμους και οι οποίες ήταν ιδιαίτερα επαχθείς. Οι

ρυθμίσεις αυτές αφορούν κυρίως σε επιχειρήσεις παραμεθορίων περιοχών, ένα πολύ μεγάλο

θέμα που έπρεπε με ιδιαίτερη ευαισθησία να το δει η Κυβέρνηση και να πάρει καλύτερες

αποφάσεις.

Η βασική αδυναμία της ρύθμισης είναι η μη πρόβλεψη κυρώσεων, κύριε

Πρόεδρε, για τη μη συμμόρφωση των τραπεζών στις ρυθμίσεις που θα ψηφισθούν ή θα

ψηφίζονταν.

Με τη σκέψη αυτή θα καταψηφίσουμε την τροπολογία που φέρνει το ΥΠΕΘΟ. Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος

Γείτονας): Και εγώ ευχαριστώ, κυρία

συνάδελφε. 'Ησασταν και ακριβέστατη στο χρόνο.

Ο κ. Καρατζαφέρης έχει το λόγο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Οποίος συμβολισμός, κύριε Πρόεδρε, στην ασφάλεια των πτήσεων,

να φέρουμε ένα θέμα το οποίο ίπταται πάνω από τις συνειδήσεις και σήμερα ο κύριος Υπουργός

φροντίζει για την ανώμαλη προσγείωσή του. Αλλά βεβαίως μέσα σε αυτό δεν είναι ο κύριος

Υπουργός. Είναι κάποιοι οι οποίοι βρίσκονται και μέσα στα θεωρεία, αλλά και όλοι οι άλλοι, τρία

εκατομμύρια περίπου άτομα που απασχολεί αυτό το θέμα.

Ομολόγησε ο κύριος Υπουργός το λάθος της προηγούμενης ρύθμισης.

 

Βέβαια, κύριε Υπουργέ, τον τελευταίο καιρό ακούμε πολλές ομολογίες λαθών. Ακούσαμε και από

άλλα βήματα ομολογίες. Συγγνώμες δεν ακούμε για τις συνέπειες. Κάποιοι από την περσινή

ρύθμιση έχασαν τα σπίτια τους. Κάποιοι έχασαν και τη ζωή τους. Κάποιοι πτώχευσαν. Κάποιοι

μπήκαν σε

τρελοκομεία. Για όλους αυτούς μία κουβέντα, μία συγγνώμη, τίποτα δεν υπάρχει; Και θα

ξαναρθείτε, κύριε Υπουργέ -δεν ξέρω εάν θα είσθε εσείςπολύ σύντομα να κάνετε μια αντρίκια

ρύθμιση, που δεν κάνετε σήμερα.

 

Γιατί σήμερα αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να υπηρετήσει τους πέντε.

'Ερχεται για τον κ. Λάτση, για τον κ. Κωστόπουλο, τον κ. Σάλλα και τις δύο κρατικές τράπεζες.

Αυτό έρχεται να κάνει. Γιατί βεβαίως έχετε και περιθώρια να ενεργήσετε για το λαό, έχετε

περιθώρια να σκεφθείτε τον πολίτη, αλλά δεν το πράττετε, γιατί είσαστε όμηροι αυτού του

συστήματος. Τριακόσια δισεκατομμύρια η Πίστεως. Ε, και; Και αν η Πίστεως δεν κέρδιζε πέρυσι

τριακόσια δισεκατομμύρια και κέρδιζε πενήντα δισεκατομμύρια, θα πάθαινε τίποτε; Αντί να

κερδίζει ένα δισεκατομμύριο την ημέρα ο κ. Κωστόπουλος, κέρδιζε ένα δισεκατομμύριο την

εβδομάδα. Αυτό είναι το ζητούμενο. Κάποιοι άλλοι όμως πεθαίνουν.

Δεν ντρέπεσθε το Σάββατο το βράδυ, κύριε Υπουργέ, δεν ντρέπεσθε όταν διαβάζετε στα

αγγελτήρια θανάτου της "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ" ολόκληρες σελίδες με πλειστηριασμους σπιτιών; Η

Εθνική, η Εγνατία, χθες μια ολόκληρη σελίδα. Και τι σπίτια; Τα 5/8 εξ αδιαιρέτου, που σημαίνει ότι

κάποιος φουκαράς είχε πάρει μια κληρονομιά και την εκχώρησε στην τράπεζα και του την παίρνει.

'Εχετε, λοιπόν, τη δύναμη να δείτε κατάμουτρα το θέμα, έχετε τη

δύναμη να δείτε την αλήθεια, ότι είσθε οι φταίχτες, οι μοναδικοί φταίχτες του θέματος; Δεν πήγαν

αυτοί εκεί πάνω τα επιτόκια 36%. Εσείς τα πήγατε με τις πολιτικές σας αλχημείες της

προηγούμενης δεκαετίας. Δεν ήταν αυτοί που έδωσαν άδεια να ανοίξουν τα διάφορα

"PRAKTIKER", να τους κλείσουν τα μαγαζιά, τα μικρομάγαζα και τις βιοτεχνίες, μια και εισάγουν

όλα αυτά από το εξωτερικό. Αυτοί είναι τα θύματα, αυτοί είναι νεκροί. Εσείς επιχαίρεσθε και το

μόνο που σας ενδιαφέρει είναι πώς θα βρεθείτε σε μια δεξίωση του Λάτση, του Κωστόπουλου και

του Σάλλα. Δεν καθόσαστε κάτω να βάλετε μία τάξη; Αυτήν τη στιγμή 2% κατάθεση. Από την

πιστωτική κάρτα 20%. Δεν είναι αυτό τοκογλυφία; Για πολύ λιγότερα χρήματα βάλαμε το Γούκο

μέσα, ενώ αυτούς τους αφήνετε ασύδοτους, κύριε Υπουργέ, και λεηλατούν τον κόσμο και

καταληστεύουν τον κόσμο και δεν τους πλησιάζετε. Και το κάνουν και στα πανωτόκια, το κάνουν

και στο χρηματιστήριο. Και βλέπετε τον εκβιασμό που σας κάνουν σήμερα εν όψει αυτής της

τροπολογίας που το έφεραν κάτω από τις τρεις χιλιάδες μονάδες.

Θέλουμε να νομοθετήσουμε, κύριε Υπουργέ; Δώστε θάρρος λοιπόν, βρείτε θάρρος. Πρώτον, να

μη γίνεται πλειστηριασμός για την οικεία, όπως δεν γίνεται για το τραπέζι. Να μη γίνεται για την

πρώτη κατοικία ο πλειστηριασμός. Δεν είναι ανθρώπινο αυτό; Να του πάρετε την επιχείρηση, να

του πάρετε το αυτοκίνητο. Δεν μπορούμε να παίρνουμε το σπίτι του αλλουνού. Δεν είναι

κοινωνικό.

Μίλησε πριν ο κ. Σπυριούνης για την πατρίδα και για το σοσιαλισμό. Ποιο σοσιαλισμό, κύριε

Υπουργέ; Ποιος τον έχασε το σοσιαλισμό για να τον βρείτε εσείς επιτέλους; Σκεφθείτε τον πολίτη.

Πρώτον, το σπίτι να μη μου το πάρουν, σκέπεται ο πολίτης. Δεύτερον, να μη διενεργείται

πλειστηριασμός για το ίδιο θέμα δύο φορές στον ίδιο χρόνο. Μία φορά,

γιατί είναι εκβιασμός. Του βάζει κάθε φορά πέντε εκατομμύρια και ξανά σε ένα μήνα για να τον

εκβιάζει να τρέχει από πίσω, αλλά ανεβαίνει το κόστος. Να μη γίνεται πλειστηριασμός μέσα στον

ίδιο χρόνο για την ίδια οφειλή. Και βεβαίως να διώξουμε τα κοράκια. Να μην έχει δικαίωμα να

πάρει το σπίτι εκείνου ο υπάλληλος της τραπέζης. 'Οχι, ούτε αυτός ούτε ο συγγενής μέχρι β' ή γ'

βαθμό, για να σώσουμε κάπου τα προσχήματα και να δούμε ότι επιτέλους μπορούμε να δούμε και

τον πολίτη κατάματα. 'Εχετε το θάρρος να το κάνετε αυτό; Δεν έχετε το θάρρος.

Και ερωτώ άλλη μια φορά, κύριε Υπουργέ: Τι θα κάνουμε, θα το αφήσουμε έτσι; Γιατί δεν πάμε

στη βάση αυτή την οποία πρότεινα πέρυσι μετά μανίας στη Νέα Δημοκρατία και η οποία και αυτή

στην αρχή μου το ηρνείτο, αλλά τελικά προσέτρεξε στο τριπλάσιο; 'Εδωσε δέκα εκατομμύρια,

μέχρι τριάντα να πληρώσει. Δεν μπορεί. Βάλτε οροφή. Δεν είναι δυνατό να το αφήνουμε

ανεξέλεγκτο, κύριε Υπουργέ. 'Ολα τα άλλα εξυπηρετούν τους πέντε τραπεζίτες και βλάπτουν το

σύνολο της πατρίδας. Γιατί πατρίδα δεν είναι ο Λάτσης. Πατρίδα δεν είναι ο Κωστόπουλος, δεν

είναι ο Σάλλας. Πατρίδα είναι οι 'Ελληνες. Είναι αυτοί οι φουκαράδες, είναι αυτοί οι οποίοι

πάσχουν. Επιτέλους, κοιτάξτε και προς αυτούς. Δεν μπορείτε να νομοθετείτε μόνο για τις δέκα

οικογένειες, είτε πρόκειται για το χρηματιστήριο είτε πρόκειται για τα πανωτόκια είτε πρόκειται για

τις μεγάλες συμβάσεις. Προστατεύστε επιτέλους την αξιοπρέπεια όλων των άλλων που είναι μέσα

στην Αίθουσα. Γιατί δεν είσθε μόνοι σας εσείς να αυθαδιάζετε με τον τρόπο που αυθαδιάζετε εις

βάρος της λογικής, εις βάρος των συνειδήσεων, εις βάρος των Ελλήνων. Σοβαρευτείτε επιτέλους.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Λεονταρίδης έχει το λόγο. ΘΕΟΦΙΛΟΣ

ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, σε ένα άσχετο νομοσχέδιο και

χωρίς διάλογο έφερε ο κύριος Υπουργός τη νέα ρύθμιση για τα πανωτόκια. Δεν δίνεται όμως και

σήμερα καμία οριστική λύση γι' αυτό το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Και το μεγάλο πρόβλημα

φαίνεται και εδώ μέσα στη Βουλή, γιατί κατά πρωτοφανή τρόπο πάρα πολλοί Βουλευτές απ'όλα

τα κόμματα, απ' όλες τις περιφέρειες, θέλουν να μιλήσουν, θέλουν να προτείνουν, θέλουν

επιτέλους να λυθεί αυτό το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα που, θα έλεγα, κατατρώγει τις σάρκες

όλων αυτών των δανειοληπτών.

Σήμερα, κύριε Υπουργέ, στην προσπάθειά σας να υποστηρίξετε τη νέα ρύθμιση που φέρατε στη

Βουλή για τα πανωτόκια, ομολογήσατε την τεράστια αδικία που γίνεται εις βάρος των

δανειοληπτών από τις τράπεζες, που στην ουσία λήστευαν όλους αυτούς που κατά καιρούς

πήραν δάνεια για να επενδύσουν, αλλά και την αποτυχία των προηγουμένων ρυθμίσεων.

Καταστράφηκαν ολόκληρες οικογένειες από περιουσίες που κατασχέθηκαν από τους εκβιασμούς

και τις πιέσεις των τραπεζών, εξαιτίας των εξοντωτικών πανωτοκίων. Δεκάδες δανειολήπτες

αυτοκτόνησαν, πολλοί έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους, ενώ οικογένειες

ολόκληρες βρέθηκαν στο δρόμο καθώς οι τράπεζες τους κατάσχεσαν τα σπίτια τους.

'Εχουμε εδώ μία λίστα από θύματα, από οικογένειες και πρέπει να δείξουμε τον ανάλογο

σεβασμό προς όλους αυτούς τους ανθρώπους. Θησαυρίζουν σήμερα οι τράπεζες και όλο αυτό το

χρονικό διάστημα εις βάρος των δανειοληπτών. 'Εχουν γίνει κράτος εν κράτει.

Είναι γεγονός ότι οι προηγούμενες δύο ρυθμίσεις, όχι μόνο δεν

αντιμετώπισαν αποτελεσματικά το πρόβλημα των πανωτοκίων, αλλά θωράκισαν τις τράπεζες να

αρπάξουν ό,τι δεν είχαν προφθάσει μέχρι τότε.

Το μήνυμα που υπάρχει για τους δανειολήπτες είναι ότι όλοι ζουν με

τον εφιάλτη της φυλάκισης και του ξεριζωμού από τις τράπεζες. Για να λέμε, όμως, τα πράγματα με

το όνομά τους, οι δανειολήπτες όπως σας είπα ζουν με τις σάρκες τους και δεν μπορούν να

πληρώσουν τα δυσθεώρητα αυτά ποσά που ζητούν ανέντιμα και εκβιαστικά οι τράπεζες.

'Ολοι μας γνωρίζουμε το μέγεθος της καταστροφής των Ελλήνων από τις

αυθαίρετες και παράνομες απαιτήσεις των τραπεζών και τους χιλιάδες πλειστηριασμούς που

γίνονται κάθε λίγο και λιγάκι.

Είναι δυνατόν να μη βρίσκονται χιλιάδες οικογένειες σε απόγνωση, μετά από τον τρόπο που τους

μεταχειρίζεται το κράτος και οι τράπεζες; Γι'αυτό σας προτείναμε μία τροπολογία πριν από λίγο

χρονικό διάστημα. Και μας διαβεβαιώσατε εδώ στη Βουλή εσείς ο ίδιος ότι σε τρεις-τέσσερις

μήνες,

ότι μετά από διάλογο που θα γίνει, θα φέρετε μία τροπολογία στα μέτρα που έχουμε προτείνει

εμείς. Και βλέπουμε ότι και πάλι και με αυτήν την τροπολογία δυστυχώς δεν θα επιλυθεί το θέμα,

αλλά η συζήτηση θα επεκταθεί και αργότερα.

Εγώ πιστεύω ότι η δική μας πρόταση νόμου, που είχε γίνει πριν από

λίγο καιρό, είναι εναρμονισμένη με τη δίκαιη αντιμετώπιση του προβλήματος των πανωτοκίων. Με

την τροπολογία της Κυβερνήσεως το σύνολο των απαιτήσεων μπορεί να φθάσει έως το

εξαπλάσιο ή το οκταπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, ενώ με τη δική μας πρόταση νόμου το

σύνολο των απαιτήσεων των τραπεζών περιορίζεται στο τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου. Και

επιμένουμε και πάλι για το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, όπου αυτό θέλουμε να ψηφιστεί

εδώ από όλους τους Βουλευτές.

Σας προτείνουμε ως βάση αναφοράς το αρχικό κεφάλαιο, χωρίς καμία προσαύξηση, ενώ εσείς

προσαυξάνετε το αρχικό κεφάλαιο κατά 50% και αυτό λαμβάνεται ως βάση αναφοράς. Δεν

περιλαμβάνετε δάνεια που έχουν χορηγηθεί με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και οι οφειλές

αυτές έχουν περιέλθει στις Δ.Ο.Υ.

Η Κυβέρνηση με την τροπολογία αυτή, ενώ είχε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, υιοθετώντας την

πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας, να δώσει μία οριστική και τελεσίδικη λύση στο πρόβλημα

των πανωτοκίων, προσπαθεί για μία άλλη φορά να δοθούν προσωρινές λύσεις, με τις οποίες δεν

μπορούν να επιλυθούν τα προβλήματα και να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινωνίας μας.

'Οσον αφορά τα αγροτικά χρέη που προέρχονται από δανειοδότηση για

αγορά, είτε γεωργικών εφοδίων μέσω των αγροτικών συνεταιρισμών είτε από άμεση

χρηματοδότηση της Αγροτικής Τράπεζας προς τους αγρότες, δυνάμει γραπτής δανειακής

σύμβασης, δεν λαμβάνεται με τις νέες ρυθμίσεις καμία ιδιαίτερη πρόνοια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πρέπει σήμερα να επιλυθεί αυτό το μεγάλο

κοινωνικό πρόβλημα. 'Εχω την εντύπωση ότι αφού κάνετε κάποιο βήμα προς τη θετική

κατεύθυνση, μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι μαζί εδώ, ώστε επιτέλους να δώσουμε μία

τελεσίδικη λύση, προτού θρηνήσουμε και άλλα θύματα. Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Λαμπρόπουλος έχει το λόγο. ΙΩΑΝΝΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση

σήμερα φέρνει την τρίτη κατά σειρά ρύθμιση, πράγμα που σημαίνει ότι με την πρώτη και με τη

δεύτερη ρύθμιση είχε δώσει ελπίδες και δεν λύθηκε το πρόβλημα. Είχαμε επισημάνει τότε στη

Βουλή ότι δεν λύνεται το πρόβλημα

και θα "σερνόταν" η κατάσταση. Σήμερα το ξαναεπισημαίνουμε και λέμε τα ίδια πράγματα.

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση; Ούτε οι δανειολήπτες μπορούν να ανταποκριθούν σ' αυτά που

τους ζητούν οι τράπεζες -ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος- ούτε οι τραπεζίτες θα εισπράξουν

κάτι. 'Εχουμε κάθε μέρα πλειστηριασμούς, έχουμε καταστροφές οικογενειών, έχουμε οικογένειες

στους δρόμους, έχουμε θλιβερές εξελίξεις, έχουμε αυτοκτονίες.

Κύριε Υπουργέ, εδώ είναι η "μαύρη βίβλος", που έχουν καταθέσει οι δανειολήπτες και δυστυχώς

έχετε συνδέσει το όνομά σας με πρόσφατες αυτοκτονίες για το χρηματιστήριο και με διακόσιους

σαράντα θανάτους από διάφορες άλλες αιτίες που προήλθαν από τα προβλήματα, τα οποία τους

έχουν επισωρεύσει οι τράπεζες. 'Εχετε συνδέσει το όνομά σας με δύο θλιβερές καταστάσεις: το

χρηματιστήριο και τα πανωτόκια.

Καταθέτω στη Βουλή το σχετικό έγγραφο, για να υπάρχει ως στοιχείο.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Λαμπρόπουλος καταθέτει για τα

Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας

της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της

 

Βουλής)

Το πρόβλημα, λοιπόν, καθημερινά μεγαλώνει και οι τράπεζες πλουτίζουν. Εκατοντάδες

δισεκατομμύρια είναι τα κέρδη των τραπεζών. Βεβαίως και εμείς

 

θέλουμε, στηρίζουμε και θα στηρίζουμε το τραπεζικό σύστημα, γιατί πρέπει να λειτουργήσει αφού

είναι μέσα στην οικονομία μας, αλλά να μην είναι ανεξέλεγκτο, να μην είναι σ' αυτό το σημείο που

έχει φθάσει σήμερα.

Εμείς, λοιπόν, ως Νέα Δημοκρατία, το έχουμε πει, το έχουμε ξαναπεί,

σε λύση γενναία είμαστε θετικοί. Ερχόμαστε να σας στηρίξουμε για να είναι ομόφωνη η απόφαση

βγαλμένη από τη Βουλή. Τι άλλη στήριξη θέλετε όταν όλα τα κόμματα, όλοι οι Βουλευτές και οι

δικοί σας ακόμη μας μοίρασαν χαρτί

που λέει σε τι συμφωνούν και σε τι διαφωνούν; Γιατί δεν προχωράτε λοιπόν σε μία ρύθμιση;

Δεχθείτε αυτά που προτείνουμε.

Προτείνουμε -το έχουμε ξαναπεί και το λέμε και σήμερα πάλι- πρώτον, να μην ξεπεράσει ποτέ η

οφειλή το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.

Δεύτερον, από το τριπλάσιο να αφαιρεθούν οι μέχρι τώρα καταβολές. Τρίτον, το οφειλόμενο

ποσό να καταβληθεί σε ισόποσες δόσεις, που θα

διευκολύνονται να καταβάλουν οι δανειολήπτες ώστρε να εισπράξουν και οι τράπεζες.

Τέταρτον, από τους πλειστηριασμούς τα ακίνητα που περιήλθαν στις τράπεζες ή πήραν κάποιοι

τραπεζικοί υπάλληλοι, να επιστρέφονται πίσω.

Πέμπτον, οι πλειστηριασμοί να ανασταλούν μέχρι τις 31.12.2001. 'Εκτον, οι εξαιρέσεις που

προβλέπονται στις διατάξεις 8 και 9 του

άρθρου 30 του ν. 2789/2000 να καταργηθούν και να υπάγονται όλοι οι δανειολήπτες στη ρύθμιση,

ανεξάρτητα υπαγωγής τους ή όχι σε προηγούμενη ρύθμιση με δικαίωμα επιλογής.

Εάν γίνουν αυτά, κύριε Υπουργέ -ας το καταλάβουν οι τραπεζίτες- και

οι τραπεζίτες θα εισπράξουν και οι οφειλέτες θα επιβιώσουν και θα κρατήσουν τις οικογένειές

τους, θα κρατήσουν την περιουσία τους, θα κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους.

Προτείνω ακόμη ιδιαίτερη ρύθμιση να υπάρξει για τους κτηνοτρόφους μας και για τους αγρότες

μας. Δεν μπορεί σήμερα η Ελλάδα να είναι κατ' εξοχήν αγροτική χώρα, να έχει περιθώρια

ανάπτυξης της κτηνοτροφικής της οικονομίας και να εισάγει τεράστιες ποσότητες κρεάτων από το

εξωτερικό.

Πρέπει, λοιπόν, να τους στηρίξουμε. Αυτή η γενναία ρύθμιση που είχε

γίνει επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας και δεν πρόφθασε να εφαρμοστεί με τη γνωστή

ανατροπή της κυβερνήσεως μας, θα είχε λύσει σήμερα το πρόβλημα.

Εκεί να σταθείτε, εκεί να επανέλθετε και να δώσουμε αυτήν τη λύση.

Τολμήστε και δώστε λύση. Είμαστε όλοι μαζί σας. Τολμήστε και δώστε ελπίδα

σ' αυτούς τους ανθρώπους που κάθονται εκεί πάνω. Δώστε ελπίδα, γιατί

 

έρχονται οι ημέρες του Πάσχα και θέλουν να κάνουν και αυτοί Πάσχα, όπως όλος ο άλλος

κόσμος.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας)

Ο κ. Φλωρίνης έχει το λόγο. ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι, κύριε

Υπουργέ, τα πανωτόκια είναι ένα ελληνικό φαινόμενο από εκείνα που έχουν θέση στο βιβλίο

Γκίνες, ως παράδειγμα, όμως, κακής πρωτιάς και καταισχύνης, που ταλανίζει εδώ και πολλά

χρόνια την ελληνική κοινωνία. Είναι ένα φαινόμενο, που κατέστρεψε χιλιάδες 'Ελληνες με τις

αυθαίρετες και παράνομες απαιτήσεις των τραπεζών. Είναι ένα φαινόμενο, που κατέστρεψε

χιλιάδες 'Ελληνες που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τα δυσθεώρητα ποσά που απαιτούσαν και

απαιτούν ανέντιμα και εκβιαστικά οι τράπεζες.

Είναι ένα φαινόμενο που έστειλε στον τάφο αρκετούς 'Ελληνες χωρίς να

συγκινηθεί η σοσιαλιστική κυβέρνηση. Διακόσιοι πενήντα 'Ελληνες πήγανε στον τάφο και δεν

έχουμε δει ούτε μία παραίτηση. Χθες ακούσαμε τον κ. Λαλιώτη να ζητά συγγνώμη. Νομίζω ότι είναι

καιρός να προχωρήσουμε και στο επόμενο βήμα. Να δηλώσουν παραίτηση και κάποιοι Υπουργοί

για όλα αυτά τα στραβά που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Η Κυβέρνηση ούτε βλέπει ούτε ακούει.

Αυτή αλλοιθωρίζει και ερωτοτροπεί με τις τράπεζες.

Αυτό το φαινόμενο κατέστρεψε χιλιάδες οικογένειες με τους πλειστηριασμούς που γίνονται κάθε

μέρα. Στην εκλογική μου περιφέρεια, στη Χαλκιδική καθ' όλα άξιοι και έντιμοι επιχειρηματίες αλλά

και φτωχοί αγρότες ξεπουλήθηκαν κυνηγηθέντες από τις τράπεζες με την εφαρμογή της ανάλγητης

νομοθεσίας. Είναι ένα φαινόμενο που σήμερα γίνεται αιτία χιλιάδες 'Ελληνες να ζουν με τον

εφιάλτη της φυλάκισης και του ξεριζωμού τους.

Η Κυβέρνηση υπό την πίεση ερωτήσεων και επερωτήσεων που κατέθεσαν οι Βουλευτές της Νέας

Δημοκρατίας εξαναγκάσθηκε να ψηφίσει μέσα σε δύο χρόνια δύο νόμους, με τους οποίους

προσδοκούσε να επιλύσει το πρόβλημα. 'Ομως αποδείχθηκε ότι όχι μόνο δεν λύθηκε το

πρόβλημα αλλά μάλλον επιδεινώθηκε. Αυτό γιατί η Κυβέρνηση δεν έδειξε την απαιτούμενη τόλμη

για την επίλυση αυτού του σοβαρού, οικονομικού και κοινωνικού προβλήματος.

'Ετσι σήμερα μας φέρνει και νέα τροπολογία με την οποία ελπίζει ότι

θα επιλυθεί το πρόβλημα. Πολύ φοβάμαι ότι όπως έχει η σημερινή τροπολογία θα έχουμε πάλι τα

ίδια αποτελέσματα και ότι η χώρα μας θα μετατραπεί σε

ένα απέραντο δικαστήριο με όλα τα επακόλουθα.

Εμείς εισηγούμεθα αυτό που προτείνει και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Δανειοληπτών

από Τράπεζες και Οργανισμούς. Να πληρώσουν το αρχικό κεφάλαιο και τους νόμιμους τόκους.

Να πληρώσουν το ανώτερο τρεις φορές το αρχικό κεφάλαιο αφαιρουμένων των καταβολών. Από

εδώ και στο εξής να ισχύσει ο νόμος της Κύπρου, όταν οι τόκοι φθάνουν το αρχικό κεφάλαιο να

σταματάει η τοκοφορία και να κλείνει κάθε λογαριασμός. Ειδικά για τους αγρότες προτείνουμε να

μην προσαυξάνεται το αρχικό κεφάλαιο.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η ύπαιθρος ερημώνεται και οι τράπεζες πλουτίζουν. Είναι καιρός να

συνεισφέρουν κάτι και αυτές σε αυτήν τη χώρα.

'Ομως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι ακριτικοί νομοί της Φλώρινας,

του Κιλκίς και της Κομοτηνής εξαιρούνται από αυτήν την τροπολογία. Θέλετε να φέρουμε εκεί

Αλβανούς και Σκοπιανούς; Εξαιρέστε τους λοιπόν!

Κλείνοντας, κύριε Υπουργέ, σας ζητώ να λάβετε υπόψη σας μια συμβουλή

από ένα νέο συνάδελφο στη Βουλή. Διλήμματα του τύπου, ή ψηφίζετε την τροπολογία ή θα πάνε

φυλακή οι δανειολήπτες, δεν έχουν θέση σε αυτήν την Αίθουσα. Πάρτε πίσω την τροπολογία,

μελετήστε την καλύτερα, συζητήστε με αρμόδιους φορείς, φέρτε την πάλι και εμείς θα την

ψηφίσουμε.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Παπανικολάου έχει το λόγο. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Kύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση αδυνατεί να

ασκήσει συγκεκριμένη πολιτική στο μεγάλο κοινωνικό δράμα των δανειοληπτών. 'Ετσι, χαϊδεύει

τους τραπεζίτες και παραμένει ανάλγητη απέναντι στην τραγωδία των αγροτών μας, των

βιοτεχνών και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών. Απόδειξη αυτού είναι η ανεπιτυχής παρέμβασή

της με τους νόμους 2601/98 και 2789/2000 που απέτυχαν να στηρίξουν τους υπερχρεωμένους

δανειολήπτες, αφού δόθηκε λύση μόνο για το 0,8% των δανειοληπτών.

Είχατε την ευκαιρία, κύριε Υπουργέ, να αναφερθείτε στη μοναξιά που

αισθάνεσθε σήμερα στο Συνέδριο του "ΕCONOMIST". Σήμερα το πρωί μιλήσατε και είπατε για

μοναξιά με τον κ. Σημίτη. Αυτά είπατε. 'Ημουν εκεί και το άκουσα καθαρά.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Κυβέρνηση είπα.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: 'Εχετε τη δυνατότητα να ξεφύγετε από αυτήν τη μοναξιά. 'Ηδη

δεκαοκτώ σύντροφοί σας σας προτρέπουν και σας προκαλούν προς μία σωστή κατεύθυνση,

προκειμένου να δικαιώσετε τους ανθρώπους αυτούς οι οποίοι αυτοκτονούν και χάνονται σήμερα.

Η Νέα Δημοκρατία όλα αυτά τα χρόνια σας σπρώχνει κυριολεκτικά στη

σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να υπερασπίσετε τα δίκαια χιλιάδων συμπατριωτών μας αλλά

και το κύρος του 'Αρείου Πάγου, που η ολομέλειά του έκρινε παράνομα τα πανωτόκια

καταδικάζοντας τις τοκογλυφικές απαιτήσεις των τραπεζών.

Επιτέλους, ποιος κοροϊδεύει ποιον, κύριε Υπουργέ; Η υποκρισία σας περίσσεψε. Και με

αλχημείες και αλγεβρικές πράξεις κρατάτε σε ομηρία εκατοντάδες χιλιάδες δανειοληπτών και

συγχρόνως στηρίζετε τα οργανωμένα συμφέροντα και την αυθαιρεσία των τραπεζών.

Επανειλημμένως σας το έχουμε τονίσει ότι δεν έχετε σχέση με την πραγματικότητα, έχετε χάσει την

ευαισθησία σας και τρανή απόδειξη αποτελούν οι αποτυχημένες νομοθετικές σας παρεμβάσεις και

ρυθμίσεις για το φλέγον αυτό θέμα, που έχει απρόβλεπτες εξελίξεις στους αγρότες, τους βιοτέχνες

και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες.

Δυστυχώς είναι οι ίδιοι οι μηχανισμοί και οι άνθρωποι οι οποίοι κατάκλεψαν πέρυσι ένα

εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες συμπατριώτες μας στην πυραμίδα της Σοφοκλέους. Πού πήγαν τα

τριάντα πέντε τρισεκατομμύρια που έκαναν φτερά από τις τσέπες απλών και μεροκαματιάρηδων

συμπατριωτών μας; Ευτυχώς που υπάρχει και πάλι η ελληνική δικαιοσύνη και ερευνά το θέμα.

Γιατί εσείς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα αρνηθήκατε να ανταποκριθείτε στη σύγχρονη αυτή

πρόκληση.

Με εξαμηνιαίες αναστολές των πλειστηριασμών δεν θέλετε και δεν

μπορείτε να λύσετε το θέμα των πανωτοκίων και των τοκογλυφικών απαιτήσεων των τραπεζών.

Απλώς επιδιώκετε να κρατάτε σε ομηρία αγρότες, βιοτέχνες και μικροεπιχειρηματίες. Δεν

διασφαλίζονται έτσι τα συμφέροντα των συναλλασσομένων πολιτών, που συνεχίζουν να

περιθωριοποιούνται, να ξεπουλάνε τις περιουσίες τους και να αυτοκτονούν. Η ρύθμιση πρέπει να

αφορά όλους τους ενδιαφερομένους και τις παραγωγικές τάξεις.

 

Το σχέδιο νόμου της Νέας Δημοκρατίας που υπεβλήθη στις 20 Φεβρουαρίου, αλλά και οι

προηγηθείσες τροπολογίες για τα πανωτόκια, έδιναν λύση στο υπαρκτό πρόβλημα και ήταν

αποδεκτές από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου. Αλλά η αλαζονεία, η καθεστωτική σας

αντίληψη η αναλγησία, δεν σας επέτρεψαν να αποδεχθείτε τις προτάσεις μας. Είναι γεγονός ότι

τα πιεστικά θέματα των θυμάτων των τραπεζών δεν προσφέρονται επ' ουδενί λόγω για

κομματικές αντιπαλότητες. Είναι η τελευταία ευκαιρία να περισσώσετε το κύρος της πατρίδας μας.

Η ίδια η ελληνική δικαιοσύνη έχει αναγνωρίσει το δίκαιο με αποφάσεις κολάφους εις βάρος των

τραπεζών.

Επιτέλους, είναι ανάγκη να ευαισθητοποιηθείτε και να άρετε ενέργειες

και πράξεις θεσμοκτόνους, που ευτελίζουν καίρια τους θεσμούς και τη δημοκρατία μας.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος

Γείτονας): Ο κ. Κουλούρης έχει το λόγο. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν

είναι στον κατάλογο.

Είναι εμβόλιμος.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Παρακαλώ. Γίνονται αλλαγές στη

σειρά μεταξύ συναδέλφων και το γνωρίζετε.

Τρέχει ο χρόνος σας, κύριε Κουλούρη. Μην απαντάτε. Το κάνει ο

κ. Παναγιωτόπουλος επίτηδες, για να μην προλάβετε!

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Δεν είναι οργανωμένη η συζήτηση για να γίνεται

αλλαγή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Εσείς αλλάξατε με την κα Κόλλια. Και γνωρίζετε ότι

αλλαγές στη σειρά μεταξύ συναδέλφων του ιδίου κόμματος γίνονται και με αμοιβαίες συμφωνίες

των συναδέλφων και κατ' εντολήν των κομμάτων. Το ξέρετε.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Κάνετε λάθος. Μίλησα ως εισηγητής και άλλαξα με

την κα Κόλλια.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Αυτό ακριβώς είπα. Παρακαλώ καθίστε, δεν έχετε το

λόγο. Μη δημιουργείτε θέμα, κύριε Κατσαρέ!

 

Κύριε Κουλούρη, θα σας βάλω το ρολόι από την αρχή.

ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ: Για την αγάπη που μου έχετε, κύριε Κατσαρέ, είναι γνωστό, τουλάχιστον

δεν θα διαμαρτυρηθώ!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Κουλούρη, έβαλα το χρόνο από την αρχή. Μην

χάσετε το χρόνο σας.

ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ: Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ.

Κύριε Γικόνογλου, απασχολείτε τον κύριο Υπουργό.

 

ΜΟΣΧΟΣ ΓΙΚΟΝΟΓΛΟΥ: Για τους αγρότες. Τι να κάνουμε!

ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ: Θα μιλήσω και εγώ για τους αγρότες, γιατί είμαι Κερκυραίος. Μπορεί να

εκλέγομαι στη Β' Αθήνας αλλά είμαι Κερκυραίος.

'Ελεγα, κύριε Πρόεδρε, πως έχουμε πολλές φορές συζητήσει γύρω από

αυτό το κορυφαίο κοινωνικό ζήτημα. Είναι ένα ζήτημα που όλους μας ευαισθητοποιεί και θεωρώ

πως κανένας δεν πρέπει σήμερα με τις τοποθετήσεις του, με τους υψηλούς τόνους να δείξει ότι

είναι περισσότερο ευαίσθητος από τον άλλον.

'Εχω από την αρχή τοποθετηθεί από την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση και θα έλεγα και από

πολλά χρόνια πριν, πως πρέπει να βρεθεί μια λύση για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα των

δανειοληπτών. Επειδή θέλω να είμαι πάρα πολύ καθαρός, τοποθετούμενος μέσα στη Βουλή,

πρέπει να γίνει καθαρό πως η οποιαδήποτε ρύθμιση σήμερα δεν νομιμοποιεί όλους εκείνους που

δεν επιτέλεσαν το καθήκον τους, τις υποχρεώσεις τους και δεν αποδοκιμάζουμε όλους εκείνους

που με συνέπεια εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους, αλλά όταν υπάρχει ένα μεγάλο κοινωνικό

πρόβλημα, είμαστε υποχρεωμένοι να το αντιμετωπίσουμε.

Πριν από έναν περίπου χρόνο, καλοκαίρι αν δεν κάνω λάθος, είχε έρθει η περιβόητη

προηγούμενη ρύθμιση στη Βουλή. Θυμάμαι πολύ καλά τον παρευρισκόμενο Υπουργό Εθνικής

Οικονομίας, που είχε και τότε κάνει προσπάθεια να βρεθεί η καλύτερη λύση. Δυστυχώς, δεν

βρέθηκε η καλύτερη λύση όχι γιατί υπήρχε έλλειψη ευαισθησίας από την πλευρά του κ.

Παπαντωνίου, αλλά γιατί υπήρξε έλλειψη ευαισθησίας από την πλευρά των τραπεζιτών, με

αποτέλεσμα εκείνη η ρύθμιση που είχαμε τότε νομοθετήσει εκ των πραγμάτων να μην περπατήσει.

Σήμερα έχουμε μια άλλη μοναδική ευκαιρία και θέλω πολύ καθαρά και ειλικρινά να το ακούσω και

από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας. Πρέπει ν' αναγνωρίσουν την πρωτοβουλία του

Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και του κ. Παπαντωνίου που μας φέρνει μια καινούρια ρύθμιση,

σαφώς

καλύτερη από την προηγούμενη. Αυτό είναι το πρώτο που θα ήθελα να σημειώσω.

'Ομως και αυτή η ρύθμιση, κύριε Υπουργέ, πιστεύω ότι επιδέχεται περαιτέρω βελτιώσεις. Κλείστε

τα αυτιά σας στις κινδυνολογίες των τραπεζιτών, πάρτε γενναίες πρωτοβουλίες και να είστε

σίγουρος ότι θα αγκαλιαστείτε από το σύνολο του Σώματος.

Δυο τρία ζητήματα θα ήθελα να σας παρακαλέσω να ξαναδείτε. Το πρώτο ζήτημα που θα ήθελα

να σας πω είναι να δείτε ξανά το όριο των πεντακοσίων εκατομμυρίων. Αυξήστε το. Δεν καλύπτετε

πολλούς με τα πεντακόσια εκατομμύρια που προτείνετε. Κάντε το ένα δισεκατομμύριο. Νομίζω ότι

είναι ένα λογικό όριο.

Δεύτερον, υπάρχει το ζήτημα των αγροτών. Αυτό το ζήτημα κοιτάξτε να

το αντιμετωπίστετε με τέτοιον τρόπο, που πραγματικά να ικανοποιεί αυτό το κομμάτι του λαού μας

που έχει τεράστια προβλήματα.

Υπάρχει ένα τρίτο ζήτημα, το ζήτημα των εξαιρέσεων των νησιών μας και της Θράκης. Υπήρχε,

εξαιρέθηκε και πρέπει να επανέλθει.

Υπάρχει το ζήτημα που έχει να κάνει με τις κυρώσεις στις τράπεζες. Ψηφίσαμε προηγούμενα και

έναν άλλο νόμο και τον πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων. Θα προσδιορίσουμε εδώ κυρώσεις,

ώστε να τον εφαρμόσουν;

Πάνω σ' αυτά τα λίγα και συγκεκριμένα ήθελα να καταθέσω την άποψή μου συμπυκνωμένα,

λέγοντας ότι είναι θετική η διάταξη, προς τη σωστή

κατεύθυνση, όμως κάντε, κύριε Υπουργέ, τρεις τέσσερις ακόμη βελτιώσεις. Ακούστε όλους τους

συναδέλφους, να βρούμε τη βέλτιστη λύση, για να αντιμετωπίσουμε αυτό το τεράστιο κοινωνικό

πρόβλημα αυτών των ανθρώπων.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Είναι σαφής, η επερώτηση σας,

κύριε συνάδελφε.

Ο κ. Πιπεργιάς έχει το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΙΠΕΡΓΙΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

είναι θετικό το γεγονός ότι έρχεται η τροπολογία για να καλύψει αδυναμίες

και προβλήματα της διάταξης του ν. 2789/2000 που ψηφίσαμε πέρσι,

προβλήματα που προέκυψαν και από τη λογική των τραπεζών να εφαρμόζουν

 

κατά το δοκούν τις διατάξεις του νόμου, αλλά και της άρνησής τους να χορηγούν επαρκή στοιχεία

στους δανειολήπτες. 'Εφθασαν μάλιστα στο σημείο να ερμηνεύουν το νόμο που ψηφίσαμε και

στην εγκύκλιο της 'Ενωσής τους να ομιλούν για διατάξεις που ψηφίστηκαν εκ παραδρομής. Αυτό,

αν μη τι άλλο, αποτελεί μία πρόκληση της 'Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών και προσβολή του

ελληνικού Κοινοβουλίου, αφού με αυτήν την εγκύκλιό τους αναγορεύτηκαν σε υπέρτατο όργανο

και κριτή ακόμη και αυτού του Κοινοβουλίου, κρίνοντας μάλιστα ότι όλοι εμείς εδώ κακώς πράξαμε

και νομοθετήσαμε "εκ παραδρομής".

Εκ των πραγμάτων, η όποια διάταξη ψηφιστεί, πρέπει να εφαρμοστεί

χωρίς προσκόμματα από τις τράπεζες. Γι' αυτό πρέπει να προβλεφθούν ουσιαστικότερες

κυρώσεις, διοικητικές και ποινικές, όχι μόνο για την άρνηση της χορήγησης στοιχείων, αλλά και

για την άρνηση συμμόρφωσής τους προς τις διατάξεις του νόμου. Δεν μπορεί οι τράπεζες να

λειτουργούν σαν κράτος εν κράτει.

Η πρόταση της Κυβέρνησης -και είναι θετικό το ότι έρχεται αυτή η

πρόταση- επιδέχεται και βελτιώσεις. Αναφέρθηκαν και προηγούμενοι συνάδελφοι γι' αυτές τις

βελτιώσεις που πρέπει να επέλθουν, όσον αφορά για το ποσό της ρύθμισης. Αναμφίβολα θα

πρέπει το ποσό που ορίζεται ή να ανατρέχει στο αρχικό ποσό της σύμβασης ή το ποσό αυτό να

αυξηθεί. Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει ...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καλύτερα να ανατρέχει στο αρχικό ποσό. Αυτό είναι το σαφές.

'Ολα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Κύριε Πρόεδρε, αν θέλετε να πείτε κάτι, στο

μικρόφωνο...

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΙΠΕΡΓΙΑΣ: Καλύτερο είναι το αρχικό ποσό, αναμφίβολα, για

να είναι πιο σαφές ...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Επιτρέπετε, κύριε Πιπεργιά, μία

διακοπή από τον κ. Μητσοτάκη;

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΙΠΕΡΓΙΑΣ: Βεβαίως.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καλύτερο ασφαλώς είναι το αρχικό ποσό, το οποίο είναι σαφές.

'Ολα τα άλλα είναι εκ του πονηρού. Και αφού δεχόμαστε το αρχικό ποσό για το μείζον, θα το

δεχθούμε και για το έλασσον. Δεν υπάρχει αμφιβολία.

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Συνεχίστε, κύριε Πιπεργιά.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΙΠΕΡΓΙΑΣ: Πράγματι, το να καθορίζεται το ανώτατο ύψος των ρυθμίσεων και να

αναφέρεται στο αρχικό ποσό, θα ξεκαθαρίσει καλύτερα τα πράγματα.

Επίσης, δεν πρέπει να υπάρχει προσαύξηση για τα δάνεια, τα οποία έχουν πάρει οι αγρότες, τη

στιγμή που είναι γνωστό ότι η κατάστασή τους είναι τραγική και έχουμε απασχοληθεί κατ'

επανάληψη με αυτά τα ζητήματα.

'Ενα άλλο ζήτημα. Νομίζω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν εξαιρέσεις για

τις ρυθμίσεις που έγιναν με διατάξεις νόμου, γιατί έτσι αποκλείονται μεγάλες κατηγορίες

δανειοληπτών. Αν κρίνω από την ιδιαίτερη πατρίδα μου την Εύβοια, οι περισσότεροι

δανειολήπτες έχουν μπει στις ρυθμίσεις του νόμου "περί Εύβοιας, Καστοριάς", και έτσι εξαιρούνται

απ' αυτές τις ρυθμίσεις. Μιλάμε για ένα νομό με πολλά προβλήματα, με τη μεγαλύτερη ανεργία και

με πολλές επιχειρήσεις στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

 

Είναι γεγονός ότι το Υπουργείο έχει αντιμετωπίσει με θετικό τρόπο

παρόμοια ζητήματα και προβλήματα. Κύριε Υπουργέ, εσείς εκδόσατε απόφαση πριν από μερικές

ημέρες για ρύθμιση των βεβαιωμένων χρεών στο Δημόσιο Ταμείο, χρέη που βεβαιώθηκαν από

εγγυήσεις του δημοσίου που κατέπεσαν. Αν λοιπόν όλες αυτές οι επιχειρήσεις δεν υπαχθούν σε

αυτές τις ρυθμίσεις, τότε ομολογουμένως υπάρχει τεράστιο ζήτημα.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των πλειστηριασμών, πιστεύω ότι πρέπει να

δοθεί ένα μεγαλύτερο διάστημα, προκειμένου να προσαρμοστούν και οι τράπεζες στις ρυθμίσεις

της διάταξης που θα ψηφιστεί από τη Βουλή αλλά και οι δανειολήπτες. Γι' αυτό η αναστολή των

πλειστηριασμών να γίνει μέχρι τέλος του χρόνου, έτσι ώστε να μην υπάρχουν κακόπιστες

λειτουργίες από τη μεριά των τραπεζών. Πιστεύω ότι είναι θετική ρύθμιση. Χρειάζεται μια ακόμη

βελτίωση για να γίνει ακόμη θετικότερη και να λυθεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που

απασχολεί όχι μόνο τους δανειολήπτες αλλά συνολικά την κοινωνία.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Ο κ. Κωστόπουλος έχει το λόγο. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν.

ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, επιτέλους μια διάταξη που

την καταλαβαίνουμε, μια τροποποίηση για τα πανωτόκια. Πρέπει να θυμίσω ότι μέχρι σήμερα η

Κυβέρνηση όσες διατάξεις έφερε ήταν και ακαταλαβίστικες και ανεφάρμοστες. Χαίρομαι διότι

έφερε αυτήν τη διάταξη ο κύριος Υπουργός. Παρ'όλο βέβαια που μας είχε πει ότι θα κάνουμε και

μια άλλη συζήτηση για να το αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί το θέμα, το έφερε χωρίς καμία

προετοιμασία και με φοβερές ελλείψεις.

Πρέπει να θυμίσω εδώ ότι υπάρχει μια πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας, η οποία έχει

δουλευτεί πάρα πολύ καλά σε όλη της την έκταση και την οποία λυπάμαι που ο κύριος Υπουργός

δεν την έλαβε υπόψη του. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι δεν είναι, κύριε Υπουργέ, μια

τροπολογία, ένας νόμος, που πάμε να κάνουμε, που έχει αρκετά θετικά και που είναι βεβαίως

πάνω στο πνεύμα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, όμως έχει φοβερές ελλείψεις τις οποίες

πιστεύω ότι μέχρι να ψηφίσουμε εδώ αυτήν την τροπολογία θα τις λάβετε σοβαρά υπόψη.

Και αναφέρομαι, πρώτον, στον τομέα ότι δεν περιλαμβάνει όλα τα δάνεια. Κυρίως δεν

περιλαμβάνει τα δάνεια των βιομηχανιών και των επιχειρήσεων των ακριτικών περιοχών που τόσα

έχει δώσει ο ελληνικός λαός που και η παρούσα Κυβέρνηση σε κάποιο σημείο έκανε κάποιες

ρυθμίσεις, όμως πρέπει να θυμίσω, κύριε Υπουργέ, σ' αυτό που λέτε ότι εξαιρούνται αυτές οι

επιχειρήσεις από την παρούσα ρύθμιση ότι εκείνες οι ρυθμίσεις ουσιαστικά δεν έγιναν για τις

επιχειρήσεις αλλά έγιναν για την εξυγίανση των τραπεζών, με αποτέλεσμα αφού είχαμε παράσχει

τότε το δικαίωμα να κρίνουν και τη βιωσιμότητα, έκριναν όλες τις επιχειρήσεις σχεδόν βιώσιμες,

πήραν τα χρήματα, ενώ οι επιχειρήσεις δεν πήραν ούτε κεφάλαιο κινήσεως. Μπορεί να

απαλλάχθηκαν από κάποια βάρη, αλλά στην ουσία δεν εξυγιάνθηκαν και δεν ξαναδόθηκαν στην

παραγωγή. Θα πρέπει λοιπόν να το δείτε με μεγάλη προσοχή, αφού -επαναλαμβάνω- υπάρχουν

εκεί επιχειρήσεις που μπορούν να μπουν ξανά στην παραγωγική διαδικασία.

Δεύτερον, δεν υπάρχει, κύριε Υπουργέ, ο χρόνος που πρέπει οι τράπεζες να ρυθμίσουν αυτά τα

θέματα. Τις αφήνουμε εις το διηνεκές.

Τρίτον, δεν υπάρχουν κυρώσεις για τη μη εφαρμογή αυτού του νόμου. Τέταρτον, δεν υπάρχει

τρόπος επίλυσης των διαφορών. 'Εχουμε εισηγηθεί

ότι θα μπορούν να πηγαίνουν στα μονομελή με τη διαδικασία των

ασφαλιστικών μέτρων, διότι θα προκύψουν σοβαρές διαφορές μεταξύ των τραπεζών και των

επιχειρήσεων.

Επιπλέον, κύριε Υπουργέ, το βασικότερο όλων είναι το θέμα που αναφέρεται στον υπολογισμό

των δανείων. Πρέπει να σας πω εδώ ότι ο μακαρίτης ο καθηγητής μου ο Φουρκιώτης έλεγε ότι εάν

εδανείζετο ο Χριστός όταν γεννήθηκε μια δραχμή, κάπου το 1960 και κάτι, όταν ήμουν φοιτητής θα

είχε φθάσει κάποιες δεκάδες χιλιάδες το χρέος. Απεναντίας, η ίδια δραχμή ανατοκιζομένη δεν

έφθανε -μας έλεγε τότε- η γη ολόκληρη σε χρυσάφι για να ξεπληρώσει το χρέος.

Εδώ τι γίνεται; 'Εχουμε τριάντα πέντε και σαράντα πέντε και πενήντα φορές μέχρι σήμερα το

χρέος για ορισμένα δάνεια που προέρχονται από το παρελθόν. Πρέπει να σας πω τώρα λοιπόν

ένα παράδειγμα που έδωσε κάποιος δικηγόρος ότι για δάνειο του 1990 αν δεν υπολογίσουμε

πανωτόκια και υπολογίσουμε απλό τόκο αν εξοφλήσει σήμερα κάποιος, αυτά που θα δώσει

στην τράπεζα θα είναι λιγότερα από αυτά που υπολογίζει η παρούσα ρύθμιση. Το λέω αυτό για

να δούμε, κύριε Υπουργέ, ότι κάπου είμαστε άδικοι. Μπορεί

 

κάποια δάνεια πίσω στη δεκαετία του '80 στις αρχές να πολλαπλασιάστηκαν σαράντα πέντε και

πενήντα φορές, αλλά τα δάνεια που πολλαπλασιάζονται επί τρία έχουν άλλες επιβαρύνσεις.

Πρέπει και αυτό να το δούμε για να μην αδικήσουμε πολύ κόσμο. Γιατί ο στόχος ποιος είναι; Να

έρθουν αυτές οι παραγωγικές μονάδες, να έρθουν αυτοί οι άνθρωποι, οι δανειολήπτες, οι

νοικοκυραίοι, που πολλοί κατεστράφηκαν, τους πήραμε τα σπίτια, τους θίξαμε κλπ. και να

ξαναμπούν στην παραγωγική διαδικασία. Και βεβαίως δεν είναι όλοι απατεώνες, γιατί ακούω τον

κόσμο και λέει: ποιους αυτούς τους μπαταξήδες ή αυτούς τους απατεώνες; Υπήρχαν και άνθρωποι

οι οποίοι είχαν ατυχίες, υπήρχαν άνθρωποι που δεν μπόρεσαν από κακές συγκυρίες, από

αυξήσεις τιμών ...

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτοί είναι η πλειονότης.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως η πλειονότης. Οι άνθρωποι λοιπόν αυτοί πρέπει να

αποκατασταθούν στην κοινωνία και για λόγους κοινωνικούς, να έρθουν στην κοινωνία καθαροί,

αλλά και γιατί πρέπει να παραδώσουμε πολλούς από αυτούς που έχουν μεράκι να δημιουργούν

σ'αυτόν τον τόπο, που έχουν το μεράκι να παράγουν -και δεν είναι πολλοί αυτοί και σ'αυτούς

οφείλουμε και πολλά- στην παραγωγική διαδικασία.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει η Δ' Αντιπρόεδρος

της Βουλής κα ΑΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ)

Αυτά, κύριε Υπουργέ, από πλευράς ποσοστών. Η δική μας ρύθμιση, που λέγαμε για το τριπλάσιο,

δεν ήταν αντιπολιτευτική, ήταν ουσιαστική. Μπορεί να μου πείτε ότι δεν φτάνει και ότι πρέπει να

πάμε στις τρεισήμισι-τέσσερις φορές.

Πρέπει όμως να σας θυμίσω ότι οι τράπεζες πολλά από τα χρήματα που

έχουν πάρει, είτε με επιδοτήσεις από το κράτος είτε από τους δανειολήπτες, τα έχουν βάλει στην

άκρη και πιστεύω ότι έχουν ικανοποιηθεί. Πέραν όμως από αυτό, πρέπει να σας θυμίσω και κάτι

άλλο που σας έχω πει. Οι τράπεζες μέχρι σήμερα -οι ίδιες το λένε- έχουν κάνει ρυθμίσεις για

επισφαλείς απαιτήσεις περίπου εξακοσίων πενήντα δισεκατομμυρίων, και αυτό δεν ελήφθη

υπόψη. Αν είχαμε ανατρέξει μερικά χρόνια πριν, πιθανόν αυτό το ποσό με μία ρύθμιση να ήταν

και το απαλλακτικό ποσό για το οποίο ψάχνουμε.

Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει στη ρύθμισή σας, πέραν από όλα αυτά, να περιληφθούν και

τα εναλλακτικά δάνεια, για τα οποία έχει εγγυηθεί το ελληνικό δημόσιο, έχει πληρώσει το ελληνικό

δημόσιο, βρίσκονται ήδη στις εφορίες και κυνηγούν τους επιχειρηματίες. Είτε είναι

συμπληρωματικά των αρχικών δανείων είτε είναι αρχικά και αυτά πρέπει να ληφθούν υπόψη, εάν

θέλουμε πράγματι να είμαστε δίκαιοι.

Πιστεύω ότι δίδεται σήμερα μια ευκαιρία να συμπληρώσετε με αυτά που

είπα και πιθανόν με κάποια που είπαν άλλοι συνάδελφοι τη ρύθμιση, αν θέλουμε να είμαστε

δίκαιοι και αν θέλουμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και ευκαιρίες στους 'Ελληνες πολίτες με μία

μικρή ακόμη επιβάρυνση, για να μπορέσουμε να εξυγιάνουμε την ελληνική αγορά, τις ελληνικές

επιχειρήσεις, εις όφελος και των Ελλήνων και του μέλλοντος της Ελλάδος.

Εγώ βεβαίως καταψηφίζω τη διάταξη όπως την έχετε.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα εκπλησσόμουν

για το αντίθετο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Σπύρου έχει το λόγο. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΟΥ:

Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

συζητάμε σήμερα στην Εθνική Αντιπροσωπεία για τρίτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια ένα θέμα

που ταλανίζει την Εθνική Αντιπροσωπεία, όλους τους συναδέλφους, αλλά περισσότερο απ' όλα

ταλαιπωρεί, βασανίζει και εμπνέει έντονη ανησυχία στις χιλιάδες των οφειλετών προς τις τράπεζες,

στους δανειολήπτες, οι οποίοι κατέφυγαν εκεί προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα ποσό, για να

ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που είχαν και να ενισχύσουν ενδεχομένως τις επιχειρήσεις

τους.

Το ότι για τρίτη φορά σήμερα συζητείται αυτό το θέμα επιβεβαιώνει το ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί

πρόχειρα, νομοθετεί επιφανειακά, νομοθετεί φωτογραφικά υπό τη δαμόκλειο σπάθη των ισχυρών

οικονομικών παραγόντων, οι οποίοι επιβάλλουν, φαίνεται, στην Κυβέρνηση να νομοθετεί κατ'

αυτόν τον τρόπο. Δεν εξηγείται διαφορετικά, κύριε Υπουργέ, όταν με το άρθρο 12 του ν.2601 και

με το άρθρο 30 του ν.2789/2000 δεν μπορέσατε να λύσετε ένα τεράστιο πρόβλημα, το οποίο

αναγνωρίζει η Κυβέρνηση, αναγνωρίζει ολόκληρο το Κοινοβούλιο και είναι υπαρκτό και σοβαρό.

Οι δε αποφάσεις 8 και 9 του 2000 του Αρείου Πάγου μιλούν για κατά συρροήν παρανομία. Πώς

είναι δυνατόν, λοιπόν, κάτι που αναγνωρίζουμε όλοι, διαγιγνώσκουμε όλοι, να μη μπορούμε να

το θεραπεύσουμε;

Φαίνεται, λοιπόν, ότι πραγματικά νομοθετούμε πρόχειρα και έτσι εκτίθεται και η Κυβέρνηση -για

την οποία υπάρχει η άποψη για το πώς λειτουργεί- αλλά εκτίθεται και το Κοινοβούλιο και οι

συνάδελφοι οι οποίοι κάθε φορά προσπαθούμε και θα θέλαμε σήμερα να έρθει εδώ ένα

νομοθέτημα σωστό, έστω και με την αιφνιδιαστική αυτή τροπολογία. 'Εχει ήδη ωριμάσει στο

μυαλό μας το θέμα των πανωτοκίων και το πώς εξελίσσεται μετά από την κατάθεση της

τροπολογίας των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στις 30 Νοεμβρίου 2000. Και ο μεν Πρόεδρος

της Βουλής είπε ότι πράγματι φαίνεται ότι οι τράπεζες δεν έχουν αντιληφθεί ακριβώς τι νομοθέτησε

η Βουλή, εσείς πάλι δεν δεσμευθήκατε -επειδή δεν γνωρίζατε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στον

προϋπολογισμό το όλο ζήτημα- και είπατε ότι θα θέλατε να το συζητήσουμε διεξοδικά και μάλιστα

στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, παρουσία εκπροσώπων των τραπεζών, αλλά και των

ενδιαφερομένων, για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε αντικειμενικά συμπεράσματα, ώστε να

λυθεί ένα θέμα, το οποίο εμφανίζει έντονα τα στοιχεία της κατάφωρης αδικίας.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι ακολουθήσατε άλλη διαδρομή. Ακούσαμε από το

σεβαστό πρώην Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη για τη συνάντηση που είχατε στο Υπουργείο σας.

Εκκρεμούσε όμως και μία άλλη συνάντηση, για να μπορούμε σήμερα να έχουμε την αίσθηση ότι

καταθέτουμε τις απόψεις μας, όχι για να εκτονωθούμε ή να απευθυνθούμε στους ψηφοφόρους

μας, όπου μας ακούνε, αλλά ουσιαστικά για να νομοθετήσουμε σωστά και να λυθεί ένα θέμα.

Οι πληροφορίες που έχουμε και η εκτίμηση της συζήτησης μέχρι στιγμής δείχνει ότι η τροπολογία

αυτή που φέρατε μόνο ένα μικρό ποσοστό θα εξυπηρετήσει, όπως και οι προηγούμενες

νομοθετικές ρυθμίσεις εξυπηρέτησαν πολύ μικρό αριθμό.

Λέω λοιπόν ή να την αποσύρετε, πράγμα που δεν έχετε πρόθεση, να εμβαθύνετε στο θέμα και να

συζητηθεί ώστε να καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό ενδιαφερομένων ή να κάνετε τις

παρεμβάσεις αυτές, οι οποίες μέχρι να ολοκληρωθεί η συζήτηση των εξήντα ένα ομιλητών και

εφόσον έχετε τη δυνατότητα και δεν έχετε την πίεση ή την απειλή, όπως φαίνεται, των τραπεζών,

να ρυθμισθούν θέματα και να συμπεριληφθούν όσο το δυνατόν περισσότερα.

Κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας έχουν παραπληροφορήσει υπό το φόρτο της εργασίας που έχετε

και να μη γνωρίζετε τις παρενέργειες ή τα προβλήματα που υπάρχουν.

Θα σας αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα. Παίρνοντας το 1981 έντεκα

εκατομμύρια από την Κέρκυρα ο δανειολήπτης, πλήρωσε μέχρι το 1993 τριάντα εκατομμύρια. Το

1994 του λένε ότι χρωστάει σαράντα πέντε εκατομμύρια, του παίρνουν δύο διαμερίσματα και ένα

μαγαζί και σήμερα του ζητάνε εκατόν ογδόντα εκατομμύρια. Με τη ρύθμιση λοιπόν και το 50%

που λέτε, θα πληρώσει πάλι εξήντα με εξήντα πέντε εκατομμύρια, τα οποία όμως δεν μπορεί να

πληρώσει.

Τονίσθηκε και προηγουμένως ότι ιδιαίτερα για την πρώτη κατοικία πρέπει να μη

συμπεριλαμβάνεται στον πλειστηριασμό, ο οποίος πρέπει να γίνεται τουλάχιστον μία φορά το

χρόνο, γιατί έχουν σοβαρές επιβαρύνσεις τα άτομα τα οποία καταφεύγουν στον πλειστηριασμό.

Η ρύθμισή σας σαφώς είναι καλύτερη, αλλά δεν καλύπτει μεγάλο αριθμό

δανειοληπτών. Επομένως και αυτή θα αποδειχθεί σε λίγο διάστημα ότι ήταν άκαιρη και δεν

μπόρεσε να καλύψει αυτό το σοβαρό θέμα.

Επίσης για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό περιπτώσεων έχουν βγει τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις

με διαταγές πληρωμής. Το ερώτημα είναι: Θα υπαχθούν αυτές; Γιατί είναι μεγάλος ο αριθμός και

υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με αυτά τα άτομα.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Το λόγο έχει ο

κ. Παναγιωτόπουλος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, το πρόβλημα δημιουργήθηκε

όταν απελευθερώθηκαν το 1985 τα επιτόκια και σε συνδυασμό με τον ανατοκισμό έγινε το μπαμ.

Και η Κυβέρνηση αγνόησε απολύτως το θέμα και άρχισαν οι καταστροφές.

Το 1997 με τον κ. Νικόλαο Κατσαρό κάναμε τις πρώτες επερωτήσεις. Είχα φέρει ένα παράδειγμα,

του Σκαρή, που είχε μάρμαρα στη Δράμα, ο οποίος για ένα δάνειο από την ΕΤΕΒΑ εβδομήντα

εκατομμυρίων το 1977 είχε πληρώσει δύο δισεκατομμύρια και είχε ακόμη ένα δισεκατομμύριο

τόσο. Τρελά πράγματα!

Είχε ασχοληθεί με το θέμα ο Σωτήρης ο Σοφιανόπουλος -πρέπει να το πω αυτό- της "ΧΡΩΠΕΙ",

αυτός που του πήραν τη βιομηχανία και ήταν θύμα των πανωτοκίων. Ο κ. Σοφιανόπουλος ενώ

έκανε καλούς μαθηματικούς υπολογισμούς για να καταλήξει στις μεγάλες επιβαρύνσεις, κατέληγε

δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι οι Εβραίοι και οι μασώνοι έχουν εφεύρει τα πανωτόκια και την

απελευθέρωση των επιτοκίων για να καταστρέψουν τον Ελληνισμό. Εκεί έχανε το παιχνίδι, ενώ

μέχρι εκεί πήγαινε καλά.

Πιέσαμε τις κυβερνήσεις να δώσουν κάποια λύση και έρχομαι σε

συγκεκριμένα πράγματα.

Πρώτον, τι θα πει -αυτό που είπε και ο Πρόεδρος κ. Μητσοτάκης το

μεσημέρι- όπου υπάρχουν εγγυήσεις του δημοσίου; Δηλαδή οι τράπεζες εκεί που είναι σίγουρες

ότι θα τα πάρουν όλα από το δημόσιο, δεν δέχονται να χαρίσουν τίποτα; Και δεν γνωρίζουμε

εμείς ότι αφού τα πάρουν από το δημόσιο, το δημόσιο, με το νόμο περί εισπράξεως δημοσίων

εσόδων, θα στραφεί πάλι εναντίον των δανειοληπτών, θα τους επιβαρύνει τεράστια και θα

χρησιμοποιήσει όλα τα αναγκαστικά μέσα που εχει στη διάθεσή του, προκειμένου να εισπράξει

ό,τι εισπράξει; 'Αρα τελικά ο οφειλέτης είναι αυτός που έχει το βάρος.

'Οσον αφορά τους πλειστηριασμούς, κύριε Υπουργέ, θα παρακαλούσα το

εξής: Οι πλειστηριασμοί που έγιναν και πραγματοποιήθηκαν στην τιμή εκκινήσεως και όταν είναι

κάτω απο το 50% της πραγματικής αξίας του ακινήτου, αυτά δηλαδή που τα πήραν τζάμπα οι

αετονύχηδες και οι μάγκες, οι διάφοροι υπάλληλοι των τραπεζών, όλα αυτά να επανεξετασθούν.

Και αν πράγματι έχουν γίνει αυτά τα φοβερά πράγματα, να ακυρωθούν οι πλειστηριασμοί. Δεν

είναι δυνατόν να έχουν χάσει το σπίτι τους για πέντε δραχμές, όταν το σπίτι τους είχε είκοσι

δραχμές.

Εγώ προσωπικά σε εσάς αναγνωρίζω την προσπάθειά σας, αλλά υποπτεύομαι, σας το είπα και

στη σύσκεψη που κάναμε, ότι οι τραπεζίτες πάνε πριν από εσάς στον Πρωθυπουργό.

Υποπτεύομαι ότι το τραπεζιτικό κατεστημένο δεν μπορείτε να το ξεπεράσετε, είτε ενοχλείσθε από

την αντιπαράθεση είτε πράγματι έχει πρόσβαση καλύτερη και επιβάλλει τις απόψεις του. Γι' αυτό

και οι λύσεις που δίνετε είναι κάπως ατελείς.

Ξεκινήσαμε πολύ άσχημα με την πρώτη ρύθμιση. Φθάσαμε σε μια ρύθμιση

σήμερα, η οποία έχει μερικά θετικά στοιχεία. Ας προχωρήσουμε λίγο, ας δούμε πώς μπορούμε

ριζικά να λύσουμε το θέμα, τι είναι αυτό -παραδείγματος χάρη- το 50% του αρχικού κεφαλαίου.

Αυτό είναι λίγο εβραίικο. 'Εχει δίκιο ο κ. Σοφιανόπουλος που μιλάει για τους Εβραίους.

Γιατί; Να είναι το αρχικό ποσό πολλαπλασιαζόμενο επί πέντε, επί έξι,

επί τέσσερα, όσο αποφασίσουμε. Αυτό το 50% και όταν έχουν πληρώσει εν μέρει, δεν είναι 50%

αλλά είναι λιγότερο. Αυτό είναι μπερδεμένο. Δεν χρειάζεται. Να το ξεκαθαρίσουμε, να είναι το

αρχικό ποσό πολλαπλασιαζόμενο.

Το κυριότερο είναι ότι είναι παράλογες σε τέτοιο σημείο οι επιβαρύνσεις, ώστε ούτε οι τράπεζες

είναι ικανές να εισπράξουν αυτά που έχουν να παίρνουν, γιατί ο άλλος όταν βρίσκεται εν

αδυναμία, δεν πληρώνει τίποτε. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

 

Παρακαλώ, λοιπόν, να προχωρήσομε γενναία σήμερα, για να τελειώνουμε.

Να μην ξαναέρθετε σε δύο μήνες πάλι με άλλη τροπολογία. Αθετήσατε και την υπόσχεσή σας, ότι

πριν το φέρετε, θα ξαναβρεθούμε. Κάναμε τη σύσκεψη, δεν ξαναβρεθήκαμε και φέρατε...

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Καταθέσατε την τροπολογία που δεν είχαμε συμφωνήσει.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Υπάρχει ένα δίλημμα -και τελειώνω μ'

αυτό- οι τραπεζίτες ή το κοινωνικό σύνολο και ο ελληνικός λαός; Κάπου θα στενοχωρηθούν,

αλλά προκειμένου να καταστραφεί το σύμπαν, όπως καταστρέφεται με αυτά που έχουν γίνει τώρα

από τις τράπεζες, όταν δύο εκατομμύρια και πλέον άνθρωποι βρίσκονται σε αδιέξοδο, όταν ο

ιστός των μικρομεσαίων έχει καταστραφεί, όταν αυτός που δεν μπορεί να έχει παραπάνω

επικοινωνία με την τράπεζα της γειτονιάς του, γιατί δεν ξέρει γράμματα για να πάει πιο πέρα, είναι

υποχείριο του τραπεζίτη και υποκύπτει στους εκβιασμούς του, όλα αυτά πρέπει να τα δούμε και να

προχωρήσουμε γενναία σε μια λύση. Σας ευχαριστώ.

(Χεικροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Αννα

Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Ρεγκούζας έχει το λόγο. ΑΔΑΜ ΡΕΓΚΟΥΖΑΣ: Κυρία Πρόεδρε, κυρίες

και κύριοι συνάδελφοι,

αντιπαρερχόμενος το εκβιαστικό δίλημμα που εξέπεμψε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας το πρωί

στην εισήγησή του, το οποίο θεωρώ ατυχές με τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό, θα ήθελα να

επισημάνω ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε έχει πάρει κοινωνικές διαστάσεις.

Αυτό εξάλλου φαίνεται από το γεγονός και από το ενδιαφέρον που έχουν δείξει όλοι οι

συνάδελφοι από όλες τις πλευρές, για να δοθεί μια λύση σε αυτό το πρόβλημα. Ωστόσο και η

παρέκκλιση από τα συμφωνηθέντα του κυρίου Υπουργού Εθνικής Οικονομίας δείχνει ένα είδος

πανικού για την Κυβέρνηση, για να λύσει αυτό το πρόβλημα πιεζόμενη ένθεν και ένθεν.

Θα ήθελα όμως να επισημάνω ότι το ελληνικό δημόσιο για να κατοχυρώσει τα δικά του

δικαιώματα έχει καθορίσει σαφώς για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πολιτών ότι το ποσόν

των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς αυτό το ίδιο, προς τον εαυτό του, δεν μπορεί να υπερβεί

το 300%

Εδώ, εφευρίσκεται ένα τέχνασμα, που επεσήμανε και ο κ. Παναγιωτόπουλος πριν απο λίγο,

δηλαδή το αρχικό κεφάλαιο συν 50%, που θολώνει τα νερά και δεν μπορούμε να έχουμε

συγκεκριμένη ρύθμιση.

Ταυτόχρονα, θα ήθελα να επισημάνω ότι στα πιστωτικά ιδρύματα που

αναφέρετε γενικόλογα και στην προηγούμενη ρύθμιση που έγινε αλλά και τώρα δεν διορθώνετε,

δεν συμπεριλαμβάνονται το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο,

με αποτέλεσμα να δημιουργούνται

ερμηνευτικά ζητήματα, τα οποία ούτε αυτήν τη στιγμή έχουν διευκρινισθεί. Γι' αυτό θα

παρακαλούσα, κύριε Υπουργέ, να συμπεριληφθούν στα πιστωτικά

 

ιδρύματα, να γίνει δηλαδή προσθήκη που να λέει ότι σ' αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα είναι

ενταγμένα και το Ταμείο Παρακαταθηκών και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Επίσης δεν περιλαμβάνονται στη ρύθμιση οι καταπτώσεις εγγυήσεων, με αποτέλεσμα αυτοί οι

άνθρωποι, οι οποίοι ενδεχομένως να έχουν υπερβεί και το 300% και το 400% για τα δάνειά τους,

τώρα βρίσκονται μπροστά σε μία νέα δίνη, δηλαδή να αντιμετωπίζουν το 300% των

ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων στο δημόσιο τομέα πλέον των αρχικών πανωτοκίων. Γιατί δεν τους

βάζετε αυτούς μέσα;

'Ενα άλλο επίσης ζητήματα για τους αγρότες. Δεν περιλαμβάνεται καμία ειδική ρύθμιση μέριμνα

παρ'ότι πομπωδώς και στην προηγούμενη ρύθμιση που έκανε η Κυβέρνηση είχε ειπωθεί εδώ σε

αυτήν την Αίθουσα ότι λύεται το θέμα για τους αγρότες, ενώ δεν είχε λυθεί.

Επίσης δεν περιλαμβάνονται εκκρεμούσες δίκες πλειστηριασμού ακινήτων που στηρίζονται σε

αξιώσεις των τραπεζών. Γιατί τους εξαιρείτε αυτούς; Γιατί αυτή η επιλεκτική ρύθμιση; Και

παράλληλα γιατί αυτή η δυστοκία; Τι φοβάστε από το τραπεζικό σύστημα και δεν κάνετε μία

ρύθμιση για να αντιμετωπισθεί ένα κοινωνικό πρόβλημα του ελληνικού λαού;

Επίσης δεν μπορεί αυτή η λύση να δώσει απάντηση και δεν μπορεί να εισπραχθούν αυτά τα

χρήμα ούτε και με αυτήν τη ρύθμιση που κάνετε και η μείωση του πλαφόν των 750.000.000 στα

500.000.000, όπως επισημάνθηκε και από τον κ. Μητσοτάκη, πραγματικά είναι μία μονομερής

ρύθμιση-πρόβλημα χωρίς να έχει το πρώτο σκέλος. Γιατί το κάνετε και αυτό;

Οι κυρώσεις για τις τράπεζες. Γνωρίζετε ότι οι τράπεζες αυθαιρετούν

ουσιαστικά. Καμία κύρωση δεν έχει επιβληθεί. Γιατί, λοιπόν, σε αυτή τη

 

ρύθμιση αντί να ενισχύσετε το καθεστώς του ποινολογίου για τις τράπεζες δεν κάνετε καμία

αναφορά;

Το γεγονός, κύριε Υπουργέ, ότι οι Βουλευτές δεν έρχονται εδώ δίκην αντιπολιτευτικών κορονών,

αλλά με διάθεση να συνεργαστούν με την Κυβέρνηση για να αντιμετωπισθεί ένα κοινωνικό

πρόβλημα, θα πρέπει να σας κεντρίσει το ενδιαφέρον ιδιαίτερα. Δεν θέλουμε να σας

αντιπολιτευθούμε. 'Εχουμε πολλά σημεία κυβερνητικής δράσης που μπορούμε να κάνουμε

αντιπολίτευση. 'Εχουμε μπροστά μας ένα κοινωνικό πρόβλημα και αντί να σκύψουμε όλοι από

πάνω να το λύσουμε προσπαθούμε ο καθένα να ξεφύγει από την πόρτα ή από το παράθυρο.

Εμείς επιμένουμε και θα επιμένουμε υποθέτω και μετά τη ρύθμιση αυτή αν δεν κάνετε τις ανάλογες

διορθώσεις να επιμένουμε στο θέμα όσο και αν εσείς μας προειδοποιείτε ότι δεν πρόκειται να

δεχθείτε καμία άλλη τροπολογία στο μέλλον. Εκείνο που έχει να κάνει η Κυβέρνηση να διασώσει

και το πολιτικό της κύρος, αλλά ταυτόχρονα να είναι συνεπής απέναντι σε αυτά που υποσχέθηκε

το μήνα Δεκέμβριο, είναι να προχωρήσει σε γενναίες τροποποιήσεις αυτής της τροπολογίας για να

λυθεί αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι ακόμα και αν

ήταν ασυνεπείς κατά την εφαρμογή των προηγούμενων ρυθμίσεων δεν μπορεί να

αντιμετωπίζονται με σκληρότητα και να λένε ότι επειδή δεν πλήρωσαν πρέπει τώρα να

τιμωρηθούν για να ευνοηθεί το τραπεζικό σύστημα.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω

στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού

προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της Αίθουσας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" για τα 80

χρόνια της ενσωμάτωσης της Θράκης στην Ελλάδα, εξήντα τέσσερις μαθητές και τρεις καθηγητές

από τα τεχνικά επαγγελματικά εκπαιδευτήρια "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ" Πειραιά.

Η Bουλή τους καλοσωρίζει.

(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)

Το λόγο έχει ο κ. Λιάσκος.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΛΙΑΣΚΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την παρούσα τροπολογία, που έρχεται

με μία τέτοια εσπευσμένη διαδικασία ο κύριος Υπουργός Εθνικής Οικονομίας είναι γεγονός

-πιστεύω ότι όλοι το κατανοήσαμε- ότι προβαίνει σε μία κακή αντιγραφή της πρότασης νόμου της

Νέας Δημοκρατίας, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε η γενναιότητα ψυχής που απαιτείται για να

αποδεχθεί η Κυβέρνηση ολοκληρωμένα αυτή την πρόταση που θα έδινε οριστική και τελεσίδικη

λύση και βέβαια θα διέσωζε αυτά τα τραγικά θύματα μιας πραγματικά απάνθρωπης

συμπεριφοράς.

Είναι γεγονός, λοιπόν, καθ' ομολογίαν -έστω και σήμερα το ομολόγησε ο κύριος Υπουργός- ότι η

διάταξη του άρθρου 30 του ν. 2789/2000 δεν αντιμετώπισε το πρόβλημα των υπερβολικών

επιβαρύνσεων στα δάνεια των τραπεζών. Και θέλω να τονίσω εδώ ότι η ανοχή της πολιτείας

απέναντι στη παράνομη και καταχρηστική συμπεριφορά των τραπεζών υπήρξε πραγματικά

εγκληματική. Και μόνη η σημερινή τοποθέτηση της Κυβέρνησης και των συναδέλφων της

Πλειοψηφίας δείχνει πόσο τεράστια είναι η βλάβη στην εθνική οικονομία, πόσο πραγματικά

μεγάλη είναι η ζημιά που έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Ο παραγωγικός ιστός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της χώρας έχει

διαλυθεί κυριολεκτικά. Kύριε Υπουργέ, τα πανωτόκια έπνιξαν στην κυριολεξία αυτόν τον

παραγωγικό ιστό. Νοικοκυραίοι που είχαν τη φιλοδοξία να δημιουργήσουν και όχι να βολευτούν

στο δημόσιο, όπως κάποιοι άλλοι και να γίνουν κρατικοδίαιτοι, βαπτίζονται από τις τράπεζες

μπαταξήδες, χάνουν ό,τι με αίμα και ιδρώτα δημιούργησαν, απαξιώνονται στην τοπική κοινωνία

που έδρασαν επιχειρηματικά και οδηγούνται στην απόγνωση και πολλές φορές στην αυτοκτονία.

Είναι συγκλονιστικά τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας και που όλοι έχουμε στα

χέρια μας. Στην πατρίδα μου, την Eύβοια, που πλήττεται από την αποβιομηχάνιση και την ανεργία,

οι τράπεζες έδωσαν τη χαριστική βολή. Οι βιομηχανίες του λευκού κρέατος που η Εύβοια ήταν

κυρίαρχη σε αυτές, οδηγήθηκαν στη χρεοκοπία. Βιοτέχνες, ξενοδόχοι, αλιείς το ίδιο. Ο αγροτικός

τομέας έχει βρόγχο στο λαιμό, αφού τα πάντα έχουν υποθηκευθεί από την Αγροτική Τράπεζα που

παίρνει σπίτια και χωράφια. Και εδώ υφίσταται και το ερώτημα: Με ποιο δικαίωμα υποθηκεύει

κατά βούληση η Αγροτική Τράπεζα ό,τι θέλει όποτε θέλει;

Το πώς λειτούργησαν οι τράπεζες μόνο σε μαφιόζικες μεθόδους μπορεί να

απεικονιστεί. Και βέβαια επειδή είναι πολύ σκληρή η λέξη, θα πω ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί

διαφορετικά κανείς, όταν η ίδια η δικαιοσύνη με αποφάσεις της τον κρίνει έτσι. Εδώ με νομοθετική

ρύθμιση της Βουλής σταματούσαν οι πλειστηριασμοί, υποτίθεται -έγινε νομοθετική ρύθμιση, κυρίες

και κύριοι συνάδελφοι- και οι τράπεζες γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια και τη Βουλή των

Ελλήνων προχωρούσαν ακάθεκτες πλειστηριάζοντας τα πάντα. Μπροστά σε αυτήν τη

συμπεριφορά οι τοκογλύφοι, κατά την άποψή μου, συγκρινόμενοι θα πρέπει να χαρακτηρίζονται

ως κοινωνικοί λειτουργοί.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει ο Γ' Αντιπρόεδρος

της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ)

Και εδώ τίθεται το ερώτημα. Ποιες κυρώσεις προβλέπονται; Τι έχει

γίνει απέναντι σε αυτό το καθεστώς; Και βέβαια πώς μπορεί κάποιος

να μένει αδρανής βλέποντας τα παραδείγματα των πανωτοκίων, βλέποντας να υφίστανται δάνεια

τα οποία έχουν τετρακόσιες φορές πολλαπλασιαστεί πάνω στο αρχικό κεφάλαιο να υφίστανται;

Σήμερα με αυτήν τη ρύθμιση θα πρέπει να πούμε ότι υπάρχει και ένας συνδυασμός στα χρέη με τα

ασφαλιστικά ταμεία και στη Δ.Ο.Υ. όπου και εκεί τα πανωτόκια ουσιαστικά από τα βεβαιωμένα

χρέη πνίγουν τους ανθρώπους οι οποίοι έτυχε να δανειστούν.

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιπρόσθετα θέλω και εγώ

να επισημάνω με τη σειρά μου ότι δεν υπάγονται στις ρυθμίσεις οι οφειλές επιχειρήσεων για τις

οποίες έχουν εκδοθεί ατομικές ή υπουργικές αποφάσεις, όπως τονίστηκε και από άλλους

συναδέλφους. Να πω εδώ ότι πραγματικά ένας τεράστιος αριθμός επιχειρήσεων οι οποίες

βρέθηκαν σε ένα κρίσιμο σημείο μένουν έξω από τη ρύθμιση. Θα έπρεπε, κύριε Υπουργέ, να

προχωρήσετε σε μία γενναία νομοθετική ρύθμιση επιβάλλοντας, αν θέλετε, το νόμο και την τάξη

στη συμπεριφορά των πιστωτικών ιδρυμάτων και διασώζοντας τους 'Ελληνες επιχειρηματίες, τους

'Ελληνες αγρότες, τους 'Ελληνες βιοτέχνες οι οποίοι ουσιαστικά στηρίζουν την εθνική οικονομία.

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Βρεττός): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να

ανακοινώσω στο Σώμα ότι στο θεωρείο των επισήμων παρευρίσκεται ο Πρόεδρος και

Αντιπροσωπεία της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Δανικού Κοινοβουλίου.

(Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες)

Επίσης, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι πριν από λίγο η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών

Υποθέσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου είχε συνεδρίαση με την Επιτροπή Ευρωπαϊκών

Yποθέσεων του Δανικού Κοινοβουλίου και ήταν η συναντησή μας πολύ παραγωγική. Θα

συνεχίσουμε να έχουμε τέτοιες συναντήσεις και μάλιστα, όχι σε επίπεδο επιτροπών ευρωπαϊκών

υποθέσεων, όπως είπαμε, αλλά και σε επίπεδο άλλων επιτροπών.

Τους ευχαριστούμε και πάλι για την παρουσία τους.

Ο κ. Παπαθεμελής έχει το λόγο.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ-ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ: Να χαιρετήσω και εγώ την παρουσία των Δανών

συναδέλφων, κύριε Πρόεδρε.

Η συζήτηση και το ενδιαφέρον,το οποίο έχει προκληθεί και εντός και εκτός της Αιθούσης για το

θέμα το οποίο αντιμετωπίζει η Βουλή απόψε είναι πολύ σημαντικό γεγονός. Επιβεβαιώνει την

ευαισθησία της Βουλής συνολικά για θέματα τα οποία αποτελούν θέματα της μεγάλης

πλειονότητας του λαού

μας και όχι των κοινοβουλευτικών ομάδων με τις κομματικές περιχαρακώσεις. Αυτό θα πρέπει να

χαιρετισθεί ως ένα υγιές γεγονός για το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Αν θυμηθεί κανείς τις επισημάνσεις οι οποίες έγιναν στο Σώμα κατά τη

συζήτηση του ισχύοντος ήδη νόμου, ο οποίος ρυθμίζει με το γνωστό τρόπο

 

την υπόθεση των πανωτοκίων, αντιλαμβάνεται γιατί φθάσαμε με μαθηματική νομοτέλεια, όπως

τότε πολλοί επισημαίναμε, στη σημερινή συζήτηση.

Η κίνηση την οποία δέχθηκε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και τελικώς συνεζήτησε και, εν

πάση περιπτώσει, αποφάσισε να φθάσει σε μια ρύθμιση, είναι θετική. Δείχνει ότι μπορεί να γίνει

διάλογος. Αλλά λυπάμαι να πω, γιατί έπρεπε να χαλάσει όλη αυτή η ιστορία και έπρεπε να έρθει

με τη μορφή τροπολογίας, χωρίς να περάσει από την αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών ένα τόσο

σοβαρό θέμα, το οποίο θα ήταν δυνατό να βρει κοινή συναίνεση, κοινή διατύπωση απ'όλες τις

πλευρές;

Μπορεί να άφηνε αντίθετες τις τράπεζες, το χρηματοπιστωτικό σύστημα

της χώρας, αλλά το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας, κύριε Πρόεδρε,

 

είναι αμαρτωλό. 'Εχει οδηγήσει σε κοινωνικό ναυάγιο πάρα πολλές οικογένειες. 'Εχει επίσης

υπονομεύσει και διαβρώσει την αναπτυξιακή διαδικασία συχνά σ'αυτήν τη χώρα και επομένως δεν

χρειάζεται να είναι κανείς φειδωλός, αλλά μάλλον πρέπει να είναι αμείλικτος απέναντι στις

συμπεριφορές του τραπεζικού μας συστήματος.

Κύριε Υπουργέ, για να μην έρθουμε μετά από ένα εξάμηνο ή μετά από ένα χρόνο ξανά σε μια

καινούρια ρύθμιση, διότι η υπο συζήτηση θα είναι ανεπαρκής και θα έχει διαιωνίσει αδικίες που

μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε τώρα, καλό είναι να έχετε ευήκοον ους και ανοιχτούς

οφθαλμούς στις εισηγήσεις όλων των συναδέλφων όλων των πτερύγων της Βουλής και να δείτε

ξανά ορισμένες διατάξεις της πρότασής σας.

Παραδείγματος χάριν, δεν είναι λογικό τα πραγματικά ποσά αφ'ότου

χορηγήθηκαν, να αποτελούν το κριτήριο για το πολλαπλάσιο, τετραπλάσιο, τριπλάσιο, διπλάσιο

κλπ. που αναφέρεσθε στη βάση που λαμβάνετε υπόψη σ'αυτό το θέμα; Είναι λογικό αυτό το

πράγμα;

Δεν είναι λογικό και δίκαιο η παράταση αναστολής των πλειστηριασμών

να φθάνει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου αυτού του έτους; Δεν είναι δίκαιο και τίμιο να υπαχθούν όλοι

ανεξαιρέτως, όσοι με τη μία ή την άλλη νομική φόρμουλα ουσιαστικά έχουν ταυτότητα ιστορικής

και θα προσέθετα και νομικής στην πραγματικότητα ουσίας και είναι δανειολήπτες; Δεν είναι τίμιο

να ληφθεί ως κρίσιμη μερα η 1η Ιαναουρίου του 2001 αντί της 15-4-1998; Γιατί πρέπει να πάμε

πίσω εις τον εκτοκισμό εκ νέου των ποσών τα οποία θα βγουν; Aναφέρομαι σε περιορισμένες

ρυθμίσεις, γιατί υπάρχουν και άλλες. 'Αλλοι συνάδελφοι πριν και μετά από εμένα αναφέρθηκαν

και θα αναφερθούν γι' αυτές.

Τέλος, γνωρίζοντας και εμείς και εσείς τις αδυναμίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την

απείθεια την οποία αυτό επιδεικνύει στις αποφάσεις και τις δικές σας και αυτού του Σώματος, θα

είναι lex inperfecta, νόμος δηλαδή χωρίς κυρώσεις, εάν τελικώς δεν προβλεφθούν κυρώσεις για

εκείνες τις τράπεζες, για εκείνους τους διοικητές τραπεζών, οι οποίοι δεν θα συμμορφωθούν με τις

ρυθμίσεις. Αυστηρότατες φυσικά, διότι αυτές οι οποίες προβλέπονται είναι επιεικέστατες και

επομένως αναποτελεσματικές. Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Βρεττός): Ο κ. Παπανικόλας έχει το λόγο και παρακαλώ να μην

υπερβαίνετε το χρόνο, διότι εδώ υπάρχει ένας αριθμός συναδέλφων, οι οποίοι δεν ξέρω εάν θα

προλάβουν τελικά να μιλήσουν.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι σε γενικές γραμμές η ρύθμιση που συζητούμε κινείται σε θετική

κατεύθυνση και σε ένα μεγάλο βαθμό αποκαθιστά το κράτος δικαίου. Νομίζω, όμως, ότι από

πιθανή αβλεψία δημιουργούνται κάποιες αδικίες.

Συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι με κάποιες κοινές υπουργικές αποφάσεις, κύριε Υπουργέ, το 1999

είχε επιδειχθεί ιδιαίτερη ευαισθησία και μέριμνα από πλευράς πολιτείας και από πλευράς του

Υπουργείου σας, σχετικά με τις μικρές ξενοδοχειακές μονάδες του ανατολικού Αιγαίου. Με αυτές

τις κοινές υπουργικές αποφάσεις τότε παρεσχέθη η δυνατότητα να ρυθμίσουν ληξιπρόθεσμα

δάνεια οι επιχειρηματίες υπό τον όρο ότι οι επιχειρήσεις αυτές θα εκρίνοντο βιώσιμες.

Με βάση αυτές τις κοινές υπουργικές αποφάσεις πράγματι το ελληνικό δημόσιο επιχορήγησε κατά

τρεις ποσοστιαίες μονάδες το επιτόκιο, ενώ δεν προβλέφθηκε καμία δέσμευση από πλευράς

τραπεζών όσον αφορά τη διαγραφή έστω και μέρους των τόκων από τους ανατοκισμούς.

Σήμερα, παρά το αρχικό ενδιαφέρον γι' αυτές τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σ' αυτόν τον

ευαίσθητο χώρο της πατρίδας μας, έρχονται σε μειονεκτική θέση, αντί να βρίσκονται σε

πλεονεκτική ως όφειλαν. Συγκεκριμένα, επειδή ακριβώς είχαν ρυθμιστεί τότε με υπουργικές

αποφάσεις, σήμερα εξαιρούνται από την ευνοϊκότερη ρύθμιση, την οποία εισάγεται. Και είναι

παράλογο, αν σκεφθεί κανείς ότι όσες εκρίθηκαν τότε ότι δεν ήταν βιώσιμες επιχειρήσεις και δεν

υπήχθησαν σ' εκείνη τη ρύθμιση, υπάγονται σήμερα σ' αυτή, η οποία είναι ευνοϊκότερη. Ενώ οι

βιώσιμες επιχειρήσεις, όπου πολλές υπό το κράτος των αναγκαστικών πλειστηριασμών έσπευσαν

να υπογράψουν συμβάσεις, σήμερα αποκλείονται.

 

Θα πρέπει, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να θεραπευθεί αυτή η αδικία, η οποία θέλω να πιστεύω ότι

από αβλεψία τελικά δεν συμπεριελήφθη τουλάχιστον ως εξαίρεση γι' αυτές τις κοινές υπουργικές

αποφάσεις.

Επίσης, θέλω να πω ότι με την υπαγωγή και αυτών των περιπτώσεων στις ρυθμίσεις του

νομοσχεδίου θα ωφεληθεί και το ελληνικό δημόσιο, αφού έτσι δεν θα επιβαρύνεται στο εξής με τη

σχετική επιχορήγηση αυτών των δανείων.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει η Δ' Αντιπρόεδρος

της Βουλής κα ΑΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ) Είναι θετικό ότι στην πρωτολογία σας είπατε ότι

κάποιες περιπτώσεις θα αντιμετωπισθούν ad hoc. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή ιδίως η κατηγορία

συμπεριλαμβάνεται σ'αυτήν τη δήλωσή σας. Το δηλώνετε, κύριε Υπουργέ;

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα σας απαντήσω

όταν θα παρέμβω.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος

Ελλάδος κ. Τσιόγκας έχει το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΙΟΓΚΑΣ: Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι

χαρακτηριστικός ο τίτλος που έχουμε μπροστά μας από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Προστασίας

Δανειοληπτών από τις Τράπεζες και από τους Οργανισμούς. 'Οντως, οι τράπεζες σκοτώνουν, με

τα πανωτόκια πραγματικά έχουν οδηγήσει πάρα πολλούς σε αυτοκτονία. Και η σημερινή

τροπολογία εξυπηρετεί -πιστεύουμε- τα συμφέροντα των τραπεζών. Και η σημερινή τροπολογία

είναι συνέχεια άλλων προηγούμενων και είναι και αυτή μια κοροϊδία σε όλους τους ανθρώπους οι

οποίοι είναι σήμερα οφειλέτες σε τράπεζες από δάνεια που πήραν και έμπλεξαν στα γρανάζια του

τραπεζικού συστήματος, με αποτέλεσμα να έχουν πληρώσει τεράστια ποσά και άλλοι να

χρωστάνε δεκάδες εκατομμύρια. Η τοκογλυφική πολιτική που εφαρμόζει η Κυβέρνηση

εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των τραπεζιτών έχει οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες στη

χρεοκοπία, στη διάλυση των νοικοκυριών τους, αφού οι τράπεζες τους ξεζούμισαν, τους

οδήγησαν στη χρεοκοπία, στον πλειστηριασμό της περιουσίας τους. Πολλούς τους οδήγησαν σε

αυτοκτονίες, αφού στην κυριολεξία τους διάλυσαν σαν ανθρώπους. Η χρεοκοπία

μικροεπαγγελματιών, αγροτών, κτηνοτρόφων, έχει πάρει μαζικές διαστάσεις και αν δεν

αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, θα οδηγήσει στο ξεκλήρισμα αγροτών και κτηνοτρόφων, θα

οδηγήσει σε λουκέτο πολλούς μικροεπαγγελματίες με σημαντική ζημιά όχι μόνο για την οικονομία

της χώρας, αλλά κυρίως θα ξεσπιτώσει πολλές οικογένειες, αφού θα τους κατασχέσουν τα σπίτια

τους.

Η τοκογλυφική πολιτική των τραπεζών, οι οποίες επιβάλλουν υψηλά

επιτόκια δανεισμού, επιβαρύνει τα χρέη των οφειλετών με υπέρογκους τόκους υπερημερίας.

Εκμεταλλεύονται τις σκανδαλώδεις ρυθμίσεις, κεφαλαιοποιούν και ανατοκίζουν τους τόκους των

απαιτήσεων από τα δάνεια που πήραν αγρότες, κτηνοτρόφοι, επαγγελματίες,

πολλαπλασιάζοντας τα χρέη τους με τα γνωστά πανωτόκια. Η σημερινή τροπολογία πιστεύουμε

ότι δεν μπορεί να

ικανοποιήσει κανέναν, ακριβώς γιατί δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα. 'Ετσι και αλλιώς όλοι οι

οφειλέτες νιώθουν τη θηλιά να σφίγγει στο λαιμό

 

τους που τους έχουν βάλει οι τράπεζες. Ιδιαίτερα θέλω να αναφερθώ στους αγρότες τους οποίους

η Αγροτική Τράπεζα τους έχει δεμένους χειροπόδαρα, εκμεταλλευόμενοι και την αντιαγροτική

πολιτική της Κυβέρνησης, αλλά και τον τρόπο παραγωγής και πληρωμής των αγροτών οι οποίοι

βάζουν κεφάλαιο και μετά από ένα χρόνο ή και περισσότερο πολλές φορές εισπράττουν

χρήματα. Η Αγροτική Τράπεζα αλλά και άλλες τράπεζες στην κυριολεξία θησαυρίζουν με τεράστια

κέρδη, αφού έχουν ρουφήξει το αίμα των αγροτών, έχουν στείλει κτηνοτρόφους και επαγγελματίες

στην εξαφάνιση.

Μέχρι τώρα φέρατε και άλλες ρυθμίσεις για τα χρέη από τα πανωτόκια. Το πρόβλημα όμως δεν

λύθηκε. Το ότι φέρνετε σήμερα νέα τροπολογία είναι

μία απόδειξη ότι το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά οξύνεται ακόμη

 

περισσότερο, με ανεξέλεγκτες εκρηκτικές διαστάσεις, εξελίξεις για το επόμενο διάστημα.

Εμείς θέλουμε να τονίσουμε πως αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που

ακολουθείται όλα αυτά τα χρόνια, οδηγώντας αγρότες, κτηνοτρόφους, επαγγελματίες στην

καταστροφή. Εμείς ως κόμμα έχουμε καταθέσει τη δική μας τροπολογία με την οποία πιστεύουμε

ότι, αν υιοθετηθεί, μπορεί να λυθεί το πρόβλημα αυτό.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε θέλω να

κάνω μια παρατήρηση.

ΠΡΟΕΔΡΕΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, η σημερινή απογευματινή

 

συνεδρίαση είναι εμβόλιμη, απεφασίσθη το πρωί. Πολλοί από εμάς είχαμε ανειλημμένες

υποχρεώσεις για σήμερα το βράδυ. Μπορώ να ρωτήσω ποια θα είναι η πορεία της συζήτησης;

Αν πρόκειται να μείνουμε μαζί με τον κύριο Υπουργό ίσαμε αργά τη

νύχτα για να τελειώσουμε, έχει νόημα να μείνουμε. Αν όμως ο κύριος Υπουργός πρόκειται να μας

εγκαταλείψει, όπως άκουσα, για να αφήσει εμάς να συζητούμε για την τιμή των όπλων- διότι ο

Υφυπουργός που θα μείνει πίσω του δεν θα έχει τη δυνατότητα να κάνει καμία περαιτέρω

αλλαγή-νομίζω ότι αυτό δεν αρμόζει σε ένα Κοινοβούλιο και καλύτερα είναι να διακόψουμε και να

βρούμε έναν άλλον τρόπο να συνεχίσουμε άλλη φορά παρόντος του κυρίου Υπουργού ίσαμε το

τέλος.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα μιλήσω. Θα είμαι

παρόν...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Θα μιλήσετε, αλλά δεν θα μείνετε όμως.

Τα πράγματα είναι σαφή, κυρία Πρόεδρε. Απευθύνομαι επιτέλους στους συναδέλφους του

ΠΑΣΟΚ. Είναι θέμα δικής μας αξιοπρεπείας. Εγώ τουλάχιστον δεν μένω. Αν φύγει ο κύριος

Υπουργός -γνωρίζοντας ότι ο ατυχής κ. Δρυς θα έχει πάρει εντολές και δεν θα μπορεί να αλλάξει

τίποτε- για ποιο λόγο θα μιλάμε;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα μείνω όσο

χρειάζεται.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Να μείνει ο κύριος Υπουργός μέχρι τέλος,

ώστε να μείνουμε κι εμείς. Αλλιώς να διακόψουμε.

ΠΡΟΕΔΡΕΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Γεγονός είναι ότι θα ακούσουμε τον κύριο Υπουργό και τις θέσεις του όταν θα πάρει το λόγο και

αναλόγως θα αντιμετωπιστεί το θέμα.

ΠΑΡΘΕΝΑ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΔΟΥ: Κυρία Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, μια διαδικαστική παρατήρηση.

ΠΡΟΕΔΡΕΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη Ψαρούδα): Κυρία Φουντουκίδου, το λόγο

παίρνουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Σας παρακαλώ. Δεν έχετε το λόγο. Το λόγο έχει ο κ.

Σγουρίδης.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ (Β' Αντιπρόεδρος της Βουλής): Κύριε Υπουργέ,

παρά την όχι ευχάριστη οικονομική συγκυρία, παρά τη γενικά ομολογούμενη οικονομική ύφεση

που υπάρχει, η ρύθμιση την οποία επιχειρείτε εκ πρώτης όψεως θα έλεγα ότι είναι γενναία. Θα

μπορούσε, όμως, να είναι και γενναιότερη στην περίπτωση των αγροτών. 'Ομως δεν θα μείνω

εκεί.

Κύριοι συνάδελφοι, ακόμη και με τον απλό τόκο που μάθαμε στα σχολεία, αν αφήναμε τα δάνεια,

θα ήταν δεκαπλάσια στη δυσμενέστερη των περιπτώσεων. Το ό,τι γίνονται εξαπλάσια είναι

θετικό. 'Ομως από εκεί και πέρα αρχίζουν τα ερωτηματικά και τα προβλήματα. Και ποια είναι αυτά.

Είναι ο κατάλογος των εξαιρέσεων. Εξαιρείται ο μεγαλύτερος όγκος των δανειοληπτών μέσα από

τις διατάξεις τις οποίες περνάτε με αυτήν την τροπολογία.

Τι γίνεται με τις εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου; Τι γίνεται με τα εγγυημένα δάνεια από το

ελληνικό δημόσιο. Τι γίνεται με τις τετρακόσιες επιχειρήσεις της Θράκης, της Φλώρινας και του

Κιλκίς, όπου δουλεύουν τέσσερις χιλιάδες εργαζόμενοι.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Μένουν όλες απέξω.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ (Β' Αντιπρόεδρος της Βουλής): Σαφώς μένουν απέξω, επειδή ακριβώς

τις εγγυήθηκε το ελληνικό δημόσιο και επειδή ακριβώς οι τράπεζες θέλουν βάσει αυτών των

εγγυήσεων να εξυγιάνουν τα δικά τους χαρτοφυλάκια.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: 'Εχουν εισπράξει ήδη δεκαπέντε φορές το

κεφάλαιο. Δεν αρνούνται ότι θέλουν κι άλλα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ (Β' Αντιπρόεδρος της Βουλής): Συμφωνώ, κύριε επίτιμε Πρόεδρε της

Νέας Δημοκρατίας. Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ. Θα πρέπει λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις να

τιμωρηθούν, επειδή ήρθε η πολιτεία και για λόγους ευνοήτους- για λόγους που όλοι γνωρίζουμε,

για να στηριχθεί η απασχόληση στις ακριτικές και παραμεθόριες περιοχές- ήρθε και τις στήριξε

βάσει της κοινής υπουργικής απόφασης 1648/94 με τον αείμνηστο τότε Υπουργό Εθνικής

Οικονομίας Γώργο Γεννηματά; Και σεις, κύριε Υπουργέ, ήσασταν τότε αναπληρωτής Υπουργός

Εθνικής Οικονομίας και συμβάλατε και σεις σ' αυτό το θέμα. Και τι έγινε με αυτές τις επιχειρήσεις;

Αυτές οι επιχειρήσεις πήραν από το λογαριασμό του ν. 128 του 1975 μόνο τους τόκους

υπερημερίας. Τα πανωτόκια έμειναν, συγχωνεύτηκαν στο κεφάλαιο και αυτό το κεφάλαιο μαζί με

τα πανωτόκια άρχισε να επανατοκίζεται με επιδοτούμενο

επιτόκιο.

Καταλαβαίνω, κύριε Υπουργέ, τι ακριβώς φοβάστε εσείς. Καταλαβαίνω ότι φοβάστε μήπως σπάσει

ο κανόνας της εγγυοδοσίας.

Φοβάστε μήπως ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου εκ των υστέρων και οι

τράπεζες αποσύρουν τις εγγυήσεις τις οποίες έχουν για άλλες επιχειρήσεις του δημοσίου. Αυτό

ακριβώς φοβάστε, γι' αυτό δεν θέλετε να προχωρήσετε και να εντάξετε τις επιχειρήσεις αυτές στη

ρύθμιση αυτή. 'Ομως το χρέος των επιχειρήσεων αυτών, του Κιλκίς, της Φλώρινας και της Θράκης

είναι πενήντα δισεκατομμύρια. Αν δεν τις εντάξετε και αυτές μέσα ως προς το ύψος τουλάχιστον

των πανωτοκίων που συγχωνεύσατε στην πρώτη ρύθμιση, αυτές οι επιχειρήσεις θα κλείσουν και

τέσσερις χιλιάδες εργαζόμενοι θα μείνουν στο δρόμο. Και παράλληλα εσείς είστε υποχρεωμένοι

να πληρώσετε τα πενήντα δισεκατομμύρια στις τράπεζες. Αν όμως τις εντάξετε, τις δίνετε τη

δυνατότητα αφ' ενός να μπορέσουν να πληρώσουν και αφ' ετέρου πάλι με την εγγύηση του

ελληνικού δημοσίου να μπορέσουν να ξεπληρώσουν χωρίς το ελληνικό δημόσιο να πληρώσει τα

πενήντα δισεκατομμύρια. Αυτές οι επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν διττά, κύριε Υπουργέ. Μια στην

πρώτη ρύθμιση, για να εξυγιανθεί το χαρτοφυλάκιο των τραπεζών και εισέπραξαν οι τράπεζες

χρήματα πολλαπλάσια αυτών που πήραν. Αφ' ετέρου τώρα χρησιμοποιούνται μη εντασσόμενες

μέσα σ' αυτή τη ρύθμιση, χρησιμοποιούνται πάλι για να ενθυλακώσουν πενήντα δισεκατομμύρια,

οι τράπεζες στο χαρτοφυλάκιό τους.

Σας προτείνω το εξής απλό. Νομίζω ότι θα μπορείτε, κύριε Υπουργέ... (Στο σημείο αυτό ο

Βουλευτής κ. Φοίβος Ιωαννίδης ομιλεί στον κύριο

Υπουργό στα υπουργικά έδρανα)

Σας παρακαλώ, κύριε Ιωαννίδη, τώρα που κάνω την πρόταση! Θα μπορούσα και εγώ να πάω στο

αυτί του κυρίου Υπουργού και να πω αυτό που θέλω να πω. Δεν το κάνω. Σας παρακαλώ,

λοιπόν.

(Κωδωνοκρουσίες)

Εσείς πολλές φορές έχετε απαιτήσει, κύριε Ιωαννίδη...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Παρακαλώ, κύριε Ιωαννίδη,

ηρεμία.

ΦΟΙΒΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Μη λέτε πολλά χωρίς λόγο. Σας είπα, έχετε δίκιο. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ

(B' Aντιπρόεδρος της Βουλής): Προτείνω λοιπόν

κύριε Υπουργέ, το εξής: Στο τέλος της παραγράφου 5 της τροπολογίας αυτής να προσθέσετε μια

φράση η οποία να λέει ότι στις εξαιρέσεις των περιπτώσεων α', β', γ' του άρθρου 9 δεν υπάγονται

οι επιχειρήσεις της Θράκης, της Φλώρινας και του Κιλκίς. Αν το κάνετε αυτό, είναι βέβαιο...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Η Εύβοια τι θα γίνει; Τι θα γίνουν οι άλλες

περιφέρειες;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ (B' Aντιπρόεδρος της Βουλής): Θα έλεγα ότι

εφόσον προχωρήσετε σ' αυτήν τη ρύθμιση, θα ανακουφίσετε τουλάχιστον τις ακριτικές περιοχές.

Σας ευχαριστώ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Τα νησιά του Αιγαίου δεν είναι ακριτικά;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Το λόγο έχει ο κύριος Καρασμάνης.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, είναι γεγονός ότι ζούμε κάτω από ένα κλίμα πολιτικής

ανεντιμότητας και πολιτικής αναξιοπιστίας. Και το λέω αυτό διότι, κυρία Πρόεδρε, συμμετείχα και

εγώ στη διακομματική επιτροπή πριν από δύο μήνες. Και εκεί μάλιστα όλοι οι συνάδελφοι

συγκλίνανε στις απόψεις μας και ούτε λίγο ούτε πολύ είχαμε συμφωνήσει ότι το άρθρο 30 του ν.

2789 είχε αποδειχτεί στην πράξη ως εμπαιγμός, αφού δεν ικανοποιούσε το καθολικό αίτημα για

διαγραφή των παρανόμων ανατοκισμών. Αντίθετα ήταν χειρότερη η ρύθμιση αυτή από

προηγούμενες ρυθμίσεις. Μάλιστα είχαμε συμφωνήσει να δοθεί τέλος στο κοινωνικό άγος και να

προχωρήσουμε σε μια ουσιαστική ρύθμιση, λαμβάνοντας υπόψη το αρχικό κεφάλαιο χωρίς καμία

άλλη επιβάρυνση. Και ακόμη στη ρύθμιση αυτή να έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν χωρίς

περιοριστικούς όρους όλα ανεξαιρέτως τα θύματα των τραπεζών, ακόμη και αυτοί οι οποίοι είχαν

ενταχθεί σε προηγούμενες ρυθμίσεις. Επιπλέον να ενταχθούν και όλα τα δάνεια τα οποία είχαν

βεβαιωθεί στο δημόσιο ταμείο.

Ο κύριος Υπουργός τα άκουσε, χάρηκε, όπως είπε, με το καλό πνεύμα που επικράτησε στην

επιτροπή και δεσμεύθηκε ότι θα συναντήσει τις διοικήσεις των τραπεζών, θα κουβεντιάσει μαζί

τους και στη συνέχεια θα ερχόταν στη διακομματική επιτροπή για να μας ανακοινώσει τις

συζητήσεις που έχει κάνει, καθώς επίσης και την τροπολογία στην οποία θα προχωρούσε.

Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε από αυτά. Αντίθετα προχώρησε σε μία τροπολογία η οποία περιορίζει

τα προς ρύθμιση χρέη μέχρι 15.4.1998. Ακόμη, η τροπολογία αυτή λέει ότι ο εκτοκισμός θα

ξεκινάει από τις 15.4.1998 μέχρι την έναρξη της ισχύος της νέας ρύθμισης, γεγονός που σημαίνει

νέα υπέρμετρη επιβάρυνση. Δεν λαμβάνει υπόψη τα χρέη με εγγύηση του δημοσίου, που ήδη

έχουν δοθεί και έχουν βεβαιωθεί στα δημόσια ταμεία και μάλιστα τρέχουν με ιλλιγιώδεις ρυθμούς

ληστρικών προσαυξήσεων, όταν είναι γνωστό ότι αυτά τα δάνεια, τα οποία έχουν βεβαιωθεί στο

Δημόσιο Ταμείο από πλευράς κράτους, έχουν πληρωθεί στις τράπεζες.

Από την άλλη πλευρά η τροπολογία -και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικόεξοντώνει τους

δανειολήπτες αλληλόχρεων δανείων - λογαριασμών, επιβάλλοντας και σε αυτούς προσαυξήσεις

του αρχικού κεφαλαίου κατά 50% με συμβατικούς τόκους ενός έτους.

Ακόμη, δεν προβλέπει ρητές διατάξεις συγκεκριμένων διευκολύνσεων δόσεων για εξόφληση του

δανείου που θα πάει προς ρύθμιση αφήνοντας τις τράπεζες να παίξουν το σύνηθες παιχνίδι του

εκβιασμού.

Εγώ νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να σταθείτε επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων. Και να

σταθείτε όχι -όπως τώρα κάνετε- αρωγός της βουλημίας των τραπεζών, αλλά στο πλευρό των

απελπισμένων δανειοληπτών, εφαρμόζοντας αυτά τα οποία έχετε δηλώσει κατά καιρούς από το

Βήμα της Βουλής και είναι καταγεγραμμένα επίσημα στα Πρακτικά της Βουλής.

Διότι το πρόβλημα των πανωτοκίων έχει πάρει διαστάσεις εφιαλτικού

χαρακτήρα για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες, ειδικότερα για τους αγρότες και ακόμα πιο ειδικά

για τους κτηνοτρόφους, οι οποίοι από τα αρνητικά ΝΕΠ έχουν επιβαρυνθεί πάνω από εκατό

δισεκατομμύρια. Και μάλιστα, η αιτία του γεγονότος ότι σήμερα η κτηνοτροφία δεν πάει καλά και

εισάγουμε γαλακτομικά προϊόντα και κρέατα πάνω από πεντακόσια δισεκατομμύρια, είναι η

πολιτική η οποία εφαρμόστηκε τη δεκαετία του '80.

Επομένως, κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να πάρουμε γενναίες αποφάσεις,

γενναία μέτρα, προκειμένου να ανακουφίσουμε τους δανειολήπτες.

Εμείς οι Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα συνεχίσουμε τον αγώνα, προκειμένου να

επιβάλουμε δίκαιη λύση σε αυτό το τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα, για να

μπορέσουν να απαλλαχθούν από αυτόν το βραχνά των πανωτοκίων.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος

του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Μαγκριώτης έχει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι οι

τράπεζες μέχρι σήμερα κάλυπταν ένα μεγάλο κομμάτι των ελλειμμάτων τους, ένα μεγάλο κομμάτι

του ελλείμματος της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητάς τους μέσα από το εγκληματικό

καθεστώς των υψηλών επιτοκίων, μέσα από το καθεστώς των προστίμων και των προσαυξήσεων.

Βεβαίως, τα τελευταία χρόνια και κάθε μέρα βελτιώνουν την παραγωγικότητα και την

ανταγωνιστικότητά τους.

Είναι ανάγκη, όμως, να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο, διότι διαφορετικά δεν θα μπορούν

και δεν θα μπορέσουν να στηρίξουν την προσπάθεια γενικότερα της ελληνικής οικονομίας αλλά

και της επιχειρηματικής κοινότητας. Διαφορετικά θα καταγράφουν μόνο υφηλά κέρδη, υψηλή

κερδοφορία στους ισολογισμούς τους, τον αναπτυξιακό τους ρόλο όμως κάθε φορά θα τον

θεωρούμε ζητούμενο.

Η κοινωνική αγανάκτηση γιγαντώθηκε και ο πολιτικός κόσμος ζήτησε παρέμβαση. Η Κυβέρνηση

επιδεικνύοντας την ανάλογη ευαισθησία προχώρησε σε ρυθμίσεις για να φύγουμε από το

απαράδεκτο αυτό καθεστώς. 'Ομως οι προηγούμενες ρυθμίσεις και ιδιαίτερα η τελευταία, λόγω της

γενικότητας του χαρακτήρα που είχε, δεν επέτρεψε ή δεν επέβαλε στις τράπεζες έστω και αυτές τις

ρυθμίσεις, την ανακούφιση τη σχετική που περιείχαν, να την πραγματοποιήσουν, να την

υλοποιήσουν.

Στηρίχθηκαν οι τράπεζες στο γενικό χαρακτήρα και δεν τις υιοθέτησαν ουσιαστικά.

Σήμερα όλοι είναι αλήθεια πως αναζητούμε τη χρυσή τομή, γιατί πρέπει να ομολογήσουμε πως για

κάθε καλή ρύθμιση υπάρχει πάντοτε η καλύτερη. Για κάθε ηρωϊκή πράξη υπάρχει και ηρωϊκότερη

πράξη. Πρέπει λοιπόν να βρούμε τη χρυσή τομή.

Οι τράπεζες όμως πρέπει να πάψουν να σέρνουν τον εκβιαστικό χορό τους απέναντι στους

δανειολήπτες και ιδιαίτερα εκείνους που εξυπηρέτησαν το

δανεισμό τουλάχιστον σε ένα μεγάλο βαθμό. Και είναι μεγάλος ο αριθμός των δανειοληπτών που

εξυπηρέτησαν ή προσπάθησαν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.

Δεν θα αναφερθώ στα θετικά της τροπολογίας, άλλωστε αυτά τα έχει επισημάνει και ο ίδιος ο κ.

Μητσοτάκης και νομίζω πως δεν χρειάζεται να επανέλθω για την οικονομία του χρόνου. Κανείς

δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η τροπολογία την οποία συζητούμε δημιουργεί τομές, ανακουφίζει,

επιβάλλει στις τράπεζες να προχωρήσουν σε ουσιαστικές ρυθμίσεις υπέρ των δανειοληπτών.

Θέλω όμως να πω πως πρέπει η Κυβέρνηση να προσέξει ορισμένες από τις παρατηρήσεις των

συναδέλφων που ακούστηκαν από όλες τις πλευρές του Κοινοβουλίου.

Πρώτα-πρώτα πρέπει να δούμε το ειδικό πρόβλημα των παραμεθορίων

περιοχών. Υπάρχει ειδικότερη ευαισθησία γι' αυτό και στο παρελθόν υπήρξαν ειδικότερες

ρυθμίσεις, όμως το πρόβλημα σε ένα μεγάλο βαθμό παραμένει.

Πρέπει λοιπόν η Κυβέρνηση να δει το ειδικό πρόβλημα των παραμεθορίων

περιοχών. Και αν σήμερα δεν μπορεί στη συζητούμενη τροπολογία, θεωρώ πως πολύ γρήγορα

πρέπει με σημερινή της δέσμευση να συζητήσουμε και να απαντήσουμε στο πρόβλημα αυτών των

περιοχών.

Δεύτερον, πρέπει το όριο των πεντακοσίων εκατομμυρίων να αναπροσαρμοστεί, είτε με βάση το

αρχικό κεφάλαιο είτε με βάση το τελικό όριο.

Τρίτον, πρέπει να υπάρξει -και ζητείται από πάρα πολλούς συναδέλφουςη παράταση των

πλειστηριασμών μέχρι το τέλος του 2001. Νομίζω ότι το τρίμηνο περίπου της παράτασης που

ζητείται, απ' αυτό που ισχύει στη τροπολογία που συζητούμε, μπορεί να δοθεί χωρίς ιδιαίτερη

επιβάρυνση.

Τέταρτον, μπορεί επίσης να ειδωθεί η απομείωση του 50% της

προσαύξησης. Υπάρχει μια πρόταση για το 25%. Πιστεύω ότι και εδώ μπορεί να βρεθεί η χρυσή

τομή.

Πέμπτον, μπορεί να υπάρξει μια διευκρίνιση και πρέπει να υπάρξει στο

άρθρο 1, γιατί οι τραπεζίτες εδώ είναι ιδιαίτερα σκληροί, κύριε Υπουργέ. Βεβαίως, από την

αγόρευσή σας είναι ευκρινές το τι εννοείτε στο άρθρο 1

 

στη σελίδα 4. Πρέπει όμως να είναι ευκρινέστερο αυτό που είπατε και στην αγόρευσή σας το

πρωί ότι, δηλαδή, πέραν του ποσού του αρχικού κεφαλαίου και της προσαύξησης του 50% ή

όποιου άλλου ποσοστού, διαγράφονται όλοι οι άλλοι τόκοι που έχουν προστεθεί και από εκεί

αρχίζει ο τετραπλασιασμός, ο τριπλασιασμός, ο διπλασιασμός, ανάλογα με το χρόνο υπογραφής

της σύμβασης. Νομίζω πως χρειάζεται εδώ μια προσθήκη διευκρινιστικού χαρακτήρα.

'Εκτον, πρέπει να δούμε το καθεστώς των μικρών αγροτών.

Τέλος, πρέπει οι ποινές προς τις τράπεζες να είναι υψηλότερες των τριών εκατομμυρίων, διότι τα

τρία εκατομμύρια δεν πονάνε καθόλου τις τράπεζες και είναι εύκολο να το καταβάλουν και

βεβαίως να συνεχίζουν το ίδιο καθεστώς.

Τελειώνω λέγοντας πως τουλάχιστον ο αγορητής της Νέας Δημοκρατίας δεν θα έπρεπε να ψέξει

την Κυβέρνηση, γιατί μετά από πολύ διάλογο υιοθέτησε και δικές τους απόψεις και δικές τους

θέσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακή αντιγραφή της δικής τους πρότασης η συζητούμενη

τροπολογία. Εκτός

και αν θεωρούν το διάλογο και τη σύνθεση των απόψεων ως κακές αντιγραφές. Εμείς δεν έχουμε

μια ανάλογη άποψη και αντίληψη.

Κλείνω, κυρία Πρόεδρε, με μια φράση: Το κόμμα της Αξιωματικής

 

Αντιπολίτευσης που με τόση οργή καταγγέλλει την Κυβέρνηση γιατί έχει δείξει μέχρι τώρα ένα

ανάλγητο πρόσωπο, τουλάχιστον θα πρέπει να ζητήσει μια συγγνώμη ή έστω να πει ότι ήταν

λάθος η νομοθετική ρύθμιση του 1980 η οποία δημιούργησε το πρόβλημα αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Το λόγο έχει ο κ. Καλλιώρας. ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ:

Κυρία Πρόεδρε, τις τελευταίες ημέρες επισκέφτηκα

διάφορα μέρη του Νομού Φθιώτιδας. Στην Πελασγία κάποιος αγρότης μου είπε: "Σε ό,τι αφορά

στο θέμα των πανωτοκίων η ρύθμιση που έγινε όχι μόνο δεν με βρήκε με καλύτερη τύχη αλλά

αισθάνομαι ότι το κράτος, στο οποίο πληρώνω φόρους, με πρόδωσε για μια ακόμη φορά τη

στιγμή που προσπαθούσα να ανακάμψω και να σπουδάσω τα δύο παιδιά που έχω στο

πανεπιστήμιο". Με άλλα λόγια και με πολύ ευγενικό τρόπο δύο άνθρωποι στο ίδιο τραπέζι μου

είπαν: "Αποτύχατε".

 

Βεβαίως αυτό το είπαν περίπου ένα μήνα πριν. Το άκουσα και σήμερα. Είναι ευτύχημα που ο

κύριος Υπουργός μίλησε για αδικία -απαντώ με δικά

του λόγια- και για το πεδίο εφαρμογής, λέγοντας ότι ο αριθμός των δανειοληπτών που

ωφελήθηκαν από το τελευταίο νομοσχέδιο ήταν τόσο μικρός, που ήταν πράγματι για γέλια -ας μου

επιτραπεί η έκφραση.

Επίσης, κύριε Υπουργέ, σε μια άλλη περιοχή της δυτικής Φθιώτιδας, στο χωριό Δίλοφο,

κτηνοτρόφοι μου είπαν ότι το χωριό αυτό είχε δεκαεφτά χιλιάδες αιγοπρόβατα και τώρα έχει

πεντακόσια τριάντα. Ο κύριος λόγος γι' αυτήν την οικονομική συμφορά, όπως θα τη χαρακτήριζε

κάποιος, ήταν ακριβώς ότι δεν μπόρεσαν ποτέ να ρυθμίσουν τα τεράστια χρέη που είχαν στην

Αγροτική Τράπεζα.

Επαναλαμβάνω ότι ακούγεται ευχάριστο και χαίρομαι που σήμερα έρχεσθε με νέα ρύθμιση.

Δυστυχώς όμως και πάλι με αυτήν τη νέα ρύθμιση νομίζω ότι δεν πετυχαίνετε παρά μια οριακή

καλυτέρευση των πραγμάτων, που είναι τόσο μικρή, που αδίκως εξήντα πέντε Βουλευτές σήμερα

θα προσπαθήσουμε να σας πείσουμε να κάνετε κάτι καλύτερο. Αυτήν την αίσθηση έχω με την ως

τώρα συζήτηση που γίνεται.

Κύριε Υπουργέ, θα θίξω τέσσερα σημεία:

Πρώτον, μιλάτε για το αρχικό κεφάλαιο προσαυξημένο, όπως λέτε, "με συμβατικούς τόκους μέχρι

50% κατά το ανώτατο όριο". Δεν καταλαβαίνω γιατί

βάζετε τις λέξεις "προσαυξημένων των ποσών αυτών με συμβατικούς τόκους". Δεν καταλαβαίνω τι

νόημα έχουν αυτές οι λέξεις. Εάν θέλατε να είσαστε πιο σαφής θα έπρεπε να πείτε συγκεκριμένα

ότι βάση για τον υπολογισμό είναι

 

μόνο το 50% προσαύξηση στο αρχικό κεφάλαιο, παραλείποντας αυτές τις λέξεις. Εάν δεν τις

παραλείψετε, υπάρχει το ενδεχόμενο οι τόκοι και το 50% αυτού να είναι πολύ παραπάνω από το

αρχικό κεφάλαιο που πήρε κάποιος δανειολήπτης. Ως εκ τούτου δηλαδή ρυθμίζεται κάτι που

εξαρχής είναι απολύτως άδικο, δηλαδή δεν ρυθμίζουμε αυτήν την περίπτωση ή περιπτώσεις.

Θα πρέπει λοιπόν για να γίνει πιο σαφές να αφαιρεθούν αυτές οι

λέξεις, διότι με αυτόν τον τρόπο θα κάνετε τα πράγματα καλύτερα. 'Οταν οι δανειολήπτες φτάσουν

στην τράπεζα δεν θα επιτρέπουν στην τράπεζα να κάνει ερμηνεία κατά το δοκούν αυτής της

συγκεκριμένης παραγράφου. 'Ετσι, λοιπόν, θα παρακαλεσω να παραλειφθούν αυτές οι λέξεις,

διότι θα δημιουργήσουν το μεγαλύτερο πρόβλημα όταν θα φθάσει η ώρα του υπολογισμού των

χρεών των δανειοληπτών.

Το δεύτερο θέμα αφορά στους αγρότες. Επειδή τα περισσότερα δάνεια

είναι αυτά των αγροτών -διότι ξερετε ότι οι αγρότες είναι το 1/4 του πληθυσμού μέσα στα τέσσερα

εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά-το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιφέρεια θα

έπρεπε να ληφθεί υπόψη και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που θα επέτρεπε τη στοιχειώδη ζωή,

επιβίωση και ανάπτυξη της περιφέρειας. Αυτό θα επιτυγχανόταν εάν δεν προσαυξάνατε καθόλου

το αρχικό κεφάλαιο για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.

Εάν θέλατε πραγματικά να βοηθήσετε τους αγρότες, δεν θα αναφέρατε καν ούτε αυτό το 50%.

Βεβαίως η Νέα Δημοκρατία διαφωνεί και σε αυτό.

Το τρίτο θέμα, κύριε Υπουργέ, είναι αυτό που αναφέρεται στις

προθεσμίες ή έμμεσα ή και καθόλου, εάν κάποιος δηλαδή θελήσει να διαβάσει αμφίδρομα αυτό

που έχετε στη συγκεκριμένη διάταξη. Δηλαδή δεν βάζετε συγκεκριμένη προθεσμία στις τράπεζες

για να περατωθούν οι ρυθμίσεις με τις συγκεκριμένες διατάξεις.

Πάνω σ' αυτό επιβάλλετε κυρώσεις και μάλιστα μέχρι του ποσού των

τριών εκατομμυρίων δραχμών σε εκείνες τις περιπτώσεις που οι τράπεζες θα αρνηθούν να

χορηγήσουν αντίγραφα δανειακών συμβάσεων. Αυτά δεν τα χρειάζονται οι δανειολήπτες, αφού

ήδη ξέρουν ότι το αρχικό κεφάλαιο είναι αυτό που υπογράφτηκε στη σύμβαση. 'Ετσι, λοιπόν, αυτό

που έχει καθοριστική σημασία είναι ότι θα πρέπει στις διατάξεις να υπάρχει συγκεκριμένη

ημερομηνία που θα επιβάλει στις τράπεζες να γίνουν αυτές οι ρυθμίσεις, γιατί διαφορετικά θα

έχουμε πολλά παρατράγουδα.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Λοβέρδος έχει το λόγο. Απών. Διαγράφεται.

Ο κ. Κοντομάρης έχει το λόγο.

ΕΥΤΥΧΗΣ ΚΟΝΤΟΜΑΡΗΣ: Κύριε Υπουργέ, κατ' αρχήν νομίζω ότι πρέπει να

χαιρετίσω τη συνέπεια από την πλευρά σας. Είχατε πει ότι στο τέλος Μαρτίου ή στις αρχές

Απριλίου θα φέρνατε αυτήν την τροπολογία στη Βουλή μετά από συνεννοήσεις με τη

διακομματική.

Δεύτερον, θέλω να τονίσω ότι απευθυνόμαστε σε ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αποδείξει εδώ και

δεκαπέντε χρόνια ότι δεν μπορούν να πληρώσουν τα

χρέη τους. Και βέβαια μπορεί μεθοδευμένα κάποιοι να μη δίνουν ούτε δραχμή στις τράπεζες, αλλά

θα πρέπει να σκεφτούμε ότι πάρα πολλοί αδυνατούν να δώσουν και την ελάχιστη δόση, γιατί

τους πήρε η κάτω βόλτα. Με βάση αυτό το δεδομένο θα έλεγα ότι θα πρέπει να προτείνετε, κύριε

Υπουργέ, το αρχικό κεφάλαιο και όχι συμβατικοί τόκοι. Το κεφάλαιο που δανείστηκαν, μία, δύο,

τρεις φορές.

Στη συνέχεια να δούμε τι γίνεται με τις εξαιρέσεις. Μπορείτε να το

δείτε με τους υπηρεσιακούς παράγοντες και από την εμπειρία που έχει αποκτηθεί με τις δύο

ρυθμίσεις που έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Συμπληρώνοντας δε αυτό που είπε ο συνάδελφος κ.

Σγουρίδης, θα έλεγα ότι οι παράγραφοι 8 και 9 του ν. 2789 σαφώς θα μπορούσαν να μπουν σε

αυτό το ζήτημα και να λυθούν όλα τα θέματα όχι μόνο της Θράκης αλλά και των υπολοίπων

περιοχών της πατρίδας μας.

Ακόμη θα έλεγα ότι η 1.10.2001 κατά την οποία λέτε ότι τερματίζονται οι απαγορεύσεις για τις

κατασχέσεις μπορεί να παραταθεί. Η τροπολογία που θα ψηφίσουμε τώρα θα γίνει γνωστή σε

ένα μήνα μετά τη δημοσίευση του Φ.Ε.Κ. Μετά θα γίνει γνωστή στον κόσμο και θα συζητήσουν

για να δουν κατά πόσο το βαλάντιό τους επαρκεί για να τακτοποιήσουν τις δόσεις που θα βγουν.

Γι' αυτό μπορεί να δοθεί μία μεγαλύτερη προσθεσμία μέχρι το τέλος του χρόνου ή το Μάρτιο του

2002. Πάντως πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος σε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν νομίζω ότι

αυτή η προθεσμία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα για τις τράπεζες. 'Αλλωστε ο

στόχος είναι να διευκολυνθούν οι δανειολήπτες.

Επίσης, πρέπει να πω ότι το 15.4.1998 είναι πολύ σημαντικό.

Από τις 15.4.1998 μέχρι τις 15.4.2001 είναι τρία χρόνια. Σε αυτά τα

τρία χρόνια τι γίνεται; Δεν είναι το κεφάλαιο μιάμιση φορά επί τέσσερις φορές, που μπορεί να

πάει έξι μέχρι τις 15.4.1998, αλλά από τις 15.4.1998 μέχρι τώρα μπορεί να έχουμε άλλες δύο φορές

και τρεις.

Επομένως να μη λέμε τρεις φορές ή τέσσερις φορές το ενάμισι, αλλά να λέμε τι γίνεται από τις

15.4.1998 μέχρι τώρα. Θα έλεγα ότι μπορούμε να το δούμε μέχρι σήμερα.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα το ρυθμίσουμε.

EYTYXIOΣ ΚΟΝΤΟΜΑΡΗΣ: Αν το ρυθμίσετε, αυτό θα είναι πολύ καλό.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

'Εχετε δίκιο.

ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΚΟΝΤΟΜΑΡΗΣ Τελειώνοντας, κύριε Υπουργέ, θα έλεγα το εξής: Λέμε για ευθύνες στις

τράπεζες, που ούτως ή άλλως δεν δίνουν τα στοιχεία σε αυτούς τους ανθρώπους που θέλουν να

μελετήσουν τι ακριβώς χρωστούν, αν και φαίνεται με τη νομοθετική ρύθμιση που προχωρούμε ότι

όλες αυτές οι διαδικασίες του τι χρωστάω, πόσοι είναι οι τόκοι κλπ., απλοποιούνται σε ένα

βαθμό. Και νομίζω ότι θα απλοποιηθούν αν αφαιρέσουμε και το 50% που λέμε και μείνουμε στο

αρχικό κεφάλαιο. Θα ξέρει καθένας καθαρά ότι πήρε αρχικό κεφάλαιο τόσο, έχει πληρώσει μέχρι

τώρα τόσα, έπρεπε να πληρώσει τρεις φορές τόσο, τα αφαιρεί και μπορεί και ρυθμίζει τα

υπόλοιπα. Είναι η καλύτερη συζήτηση.

Στο βαθμό που ζητούνται αυτά τα στοιχεία και δεν τα δίνουν οι

τράπεζες, οι υπάλληλοι, δεν είναι μόνο το χρηματικό πρόστιμο, αλλά νομίζω ότι πρέπει να

υπάρχει και ποινική ευθύνη, ο κάθε υπάλληλος δηλαδή να βλέπει τον πολίτη και το δανειολήπτη

με ένα σεβασμό, με την έννοια του να τον εξυπηρετήσει. Διότι όλοι ταλανίζονται. Κι εγώ δεν λέω

ότι οι υπάλληλοι των τραπεζών δεν υποφέρουν και εκείνοι με την πίεση που δέχονται, αλλά και οι

πολίτες, επί δέκα-είκοσι χρόνια έχουν πραγματικά υποφέρει και οφείλουμε σε αυτούς ένα

σεβασμό και πρέπει να τον επιβάλουμε από τη μεριά των υπαλλήλων. Δεν ξέρω αν επιβάλλεται

μόνο με χρηματικό πρόστιμο, που δεν ξέρω ποιος θα το πληρώσει, αλλά και με ποινικές ευθύνες,

έστω μικρές, όμως ποινικές.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Γιαννακόπουλος έχει το

λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, το πώς ξεκίνησε το στίγμα των

πανωτοκίων το γνωρίζουμε όλοι. Με την 289 απόφαση της Νομισματικής Επιτροπής το 1980.

Μέχρι το 1997 το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, ο 'Αρειος Πάγος ήταν

σύμφωνος, η νομολογία του ήταν σύμφωνη με αυτήν τη διάταξη.

Το 1998 ο 'Αρειος Πάγος άλλαξε άποψη και είπε, τα πανωτόκια,

τουλάχιστον όταν δεν υπάρχει συμφωνία, είναι παράνομα και αντισυνταγματικά. Από τότε και

μέχρι σήμερα έγιναν δύο ρυθμίσεις. Τις φέραμε για ρυθμίσεις που θα έλυνα το ζήτημα, το

ν.2601/98 στο άρθρο 12 και το ν.2789/2000.

Ο πρώτος νόμος όχι μόνο δεν έλυσε το ζήτημα αλλά νομιμοποίησε και για το παρελθόν τα

πανωτόκια και εκεί που δεν υπήρχαν πανωτόκια για τις τράπεζες.

Ο δεύτερος νόμος, ο οποίος διατυμπανίστηκε και επαινέθηκε πάρα πολύ, κάτι κατάφερε, αλλά

αποδείχθηκε στην πορεία ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε.

Εγώ δεν θα τονίσω, όπως ορισμένοι συνάδελφοι, αν φταίει η Νέα

Δημοκρατία ή το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φταίμε όλοι, γιατί εμείς νομοθετούμε και εν τούτοις αφήνουμε τις

τράπεζες να υπαγορεύουν τους νόμους στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Νομίζω ότι είναι η ώρα που θα

πρέπει να τελειώσει αυτή η διαδικασία. Ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι. Πιστεύω ότι με τη βοήθεια

όλων ημών από όλες τις πτέρυγες η Κυβέρνηση έχει τη βούληση και αφού η Βουλή ομοφωνεί και

ομονοεί, η Κυβέρνηση δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από το να δεχθεί ακόμα περισσοτέρες

προσθήκες και τροπολογίες, έτσι ώστε να δώσουμε μία ανάσα στους δανειολήπτες.

Κύριε Υπουργέ, εγώ δεν ισοπεδώνω τα πάντα. Η τροπολογία που φέρατε -το είπε και ο κ.

Μητσοτάκης και άλλοι συνάδελφοι- έχει δύο πολύ θετικά σημεία, που εγώ και άλλοι συνάδελφοι

σας την είχαμε προτείνει στην προηγούμενη ρύθμιση.

Σας είχαμε πει τότε να λαμβάνεται υπόψη το αρχικό κεφάλαιο.

Και η δική μου τότε ομιλία ήταν σύμφωνη με αυτό που είπε ο κύριος Πρωθυπουργός το Δεκέμβριο

του '98 ότι τα παλαιά δάνεια θα ρυθμίζονται με το διπλάσιο, τριπλάσιο και τετραπλάσιο. Ο κύριος

Πρωθυπουργός δεν μίλησε ούτε για προσαυξήσεις ούτε για το 50% των συμβατικών ή άλλων

τόκων. Σήμερα λέμε συν το 50%, ως το ανώτατο των συμβατικών τόκων του κεφαλαίου. Τι το

θέλουμε αυτό; Να μείνουμε μόνο στο 50% του κεφαλαίου. Καθαρές λύσεις, καθαρές προτάσεις.

Από εκεί και πέρα το δεύτερο σωστό που κάνατε είναι ότι όλες οι καταβολές, που έχουν δοθεί,

αφαιρούνται. Αυτά είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Γιατί στην προηγούμενη ρύθμισή σας

αφαιρούνταν όσα είχαν δοθεί μετά την καταγγελία και όχι όλα.

Τώρα πρέπει να δούμε, κύριε Υπουργέ, το εξής: Ποια είναι επιτέλους η βάση του υπολογισμού; Με

ποιο ποσό θα προσαυξάνεται η βάση χωρίς να παραπέμπει σε άλλα πράγματα, συμβατικούς

τόκους που για μένα είναι υπόγειες τραπεζικές διαδρομές;

Τρίτον, πόσες φορές θα πολλαπλασιάζεται αυτή η βάση; Θα πολλαλασιάζεται το ίδιο για όλους;

Θα πούμε ότι το ίδιο θα πολλαπλασιάζεται για τον επαγγελματία και το ίδιο για τον αγρότη ο

οποίος σε λίγο χρόνο θα είναι μουσειακό είδος; Ξεκινήσαμε από 30% και έχουμε γύρω στο 12%

Ποια θα είναι η ημερομηνία υπολογισμού;

Και επειδή ο χρόνος δεν σταματάει, είπε ο κ. Κοντομάρης κάτι. Κύριε Υπουργέ, θέλετε στο

πενταπλάσιο, στο πενταπλάσιο. Θέλετε στο εξαπλάσιο, στο εξαπλάσιο. Να εξαιρέσουμε όμως

τους αγρότες στο εξής: Να πούμε, θα βάλουμε τους αγρότες μέχρι δεκαπέντε εκατομμύρια, είκοσι

εκατομμύρια, χωρίς προσαύξηση στη βάση. Και τα αγροτικά χρέη, θα έλεγα τα γεωργικά χρέη για

να συμπεριληφθούν και οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς να είναι δύο ή τρεις φορές. Δηλαδή μια το

κεφάλαιο, μια ακόμη και άλλη μια.

Σας έχω ένα παράδειγμα για το στίγμα του ανατοκισμού (των πανωτοκίων). Σε καμία άλλη χώρα

της Ευρώπης δεν υφίσταται. Υφίσταται μόνο στη χώρα μας. Θα καταθέσω τόσο τις προσθήκες,

που σας παρακαλώ θερμά να τις κάνετε δεκτές, όσο και ένα παράδειγμα θα έλεγα ακραίο.

Δάνειο για είκοσι χρόνια, χωρίς πανωτόκια, με συμβατικούς τόκους, με τόκους υπερημερίας

εκατόν είκοσι οκτώ ΕΦΤΕ κλπ. πέντε φορές πάει επάνω. Πού είναι λοιπόν το έξι και το επτά;

Και επανέρχομαι σε αυτό που είπε ο κ. Κοντομάρης. 'Ετσι όπως το έχετε και αν πάμε μέχρι το '98

είναι τέσσερις επί δεκαπέντε, εξήντα στη χειρότερη περίπτωση, έξι φορές συν τρεις όταν

εκτοκίζεται από 15.4.98 και μετά πάει στο ενναπλάσιο. Ας το πούμε λοιπόν καθαρά ότι θα

πληρώνετε εννιά φορές και όχι έξι.

Είμαι όμως βέβαιος, κύριε Υπουργέ, ότι και την πολιτική βούληση έχει η Κυβέρνηση και εσείς

προσωπικά έχετε τη βούληση αλλά και τη γενναιότητα και σας παρακαλώ θερμά -ξέρετε πόσο

σας εκτιμώ- να δεχθείτε τις προσθήκες όχι μόνο τις δικές μου αλλά και όλων των άλλων

συναδέλφων,

 

ώστε να βελτιώσουμε κατά τέτοιον τρόπο την τροπολογία που φέρατε στη Βουλή, η οποία όπως

σας είπα προηγουμένως θα λύσει το ζήτημα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Κύριε συνάδελφε, πρέπει να

τελειώσετε. Περιμένει τόσος κόσμος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κυρία Πρόεδρε, τελειώνω.

Δεν είναι σωστό να έρθουμε μετά από δύο ή τρεις μήνες, γιατί εγώ δεν έχω κουραστεί και αν δεν

λυθεί θα συνεχίσω και θα συνεχίσουμε όλοι εδώ μέσα. Να το λύσουμε τώρα το ζήτημα, γιατί εμείς

νομοθετούμε, κύριε Υπουργέ, η Βουλή των Ελλήνων και κανείς άλλος. Είμαστε πληρεξούσιοι

Βουλευτές του ελληνικού λαού και κανενός άλλου.

 

(Χειροκροτήματα)

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Γιαννακόπουλος καταθέτει για

τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος

Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Σαλμάς έχει το λόγο.

ΜΑΡΙΟΣ ΣΑΛΜΑΣ: Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι, τα συναισθήματα τα οποία βιώνω σήμερα αλλά και από τη στιγμή που έμαθα ότι

έρχεται αυτή η τροπολογία στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι ανάμεικτα. Είναι συναισθήματα

ικανοποίησης αλλά συνάμα και απογοήτευσης. Ικανοποίησης, διότι πραγματικά σαν Νέα

Δημοκρατία σύραμε τον Υπουργό και την Κυβέρνηση να καταθέσει αυτήν την τροπολογία τη

στιγμή που έχουμε αναδείξει το πρόβλημα πολύ νωρίς. 'Εχουμε καταθέσει σειρά τροπολογιών

αλλά έχουμε καταθέσει και πρόταση νόμου η οποία βεβαίως, αν είχε υιοθετηθεί στο ακέραιο από

τον αρμόδιο Υπουργό, θα είχε λυθεί θεωρούμε οριστικά το πρόβλημα αυτό των πανωτοκίων.

Για να μην επαναλάβω τα όσα έχουν πει οι κύριοι συνάδελφοι που έχουν καλύψει όλο το θέμα,

ήθελα να μόνο να μείνω πολύ συγκεκριμένα στην πρόνοια για αγροτικά χρέη, στα οποία δεν

αναφέρεται καθόλου η συγκεκριμένη τροπολογία.

'Οσον αφορά, λοιπόν, τα αγροτικά χρέη και επειδή οι ανατοκισμοί είναι και άδικοι και παράνομοι

και αντισυνταγματικοί, θα πρέπει πρώτον να ληφθεί υπόψη το αρχικό ποσό της οφειλής όχι

προσαυξημένο κατά 50%.

Δεύτερον, ενώ η τρίτη παράγραφος του άρθρου 21 του Κανονισμού της ΕΟΚ

2082/93 και του Συμβουλίου στις 20-7-1993 επιτάσσει το να παραδίδονται στους τελικούς

δικαιούχους -που είναι οι αγρότες- οι επιδοτήσεις, η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος

παρακρατούσε τα ποσά αυτά για να καλύπτει τους ανατοκισμούς των αγροτών, οι οποίοι όμως

δεν όφειλαν. Τα ποσά αυτά από τις 20-7-1993 και εντεύθεν, που ισχύει ο Κανονισμός 2082/93,

που έχει παρακρατήσει παράνομα η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, δεν θα πρέπει να

θεωρούνται ως γενόμενες καταβολές, αλλά θα πρέπει να αποδοθούν στους δικαιούχους αγρότες.

Και, τρίτον, και βεβαίως πολύ σημαντικό, αφού η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος έχει ήδη

αποστείλει στις Δ.Ο.Υ. και έχουν βεβαιωθεί στο δημόσιο τα δάνεια αγροτών, να επεκταθούν οι

ρυθμίσεις που τελικά θα ισχύσουν και για τα δάνεια αυτά.

Συμπερασματικά θα ήθελα να καταλήξω στο ότι η Κυβέρνηση με την

τροπολογία αυτή απέδειξε ότι ενώ της εδόθη μία μοναδική ευκαιρία να δώσει μία οριστική λύση,

όπως επροτάθη με την πρόταση νόμου της Νέας Δημοκρατίας, στο πρόβλημα των πανωτοκίων και

να κάνει και τη λεγόμενη κοινωνική πολιτική -διότι κοινωνική πολιτική δεν εξαγγέλλεται με θεωρίες

και δεν είναι κάτι απροσδιόριστο και αόρατο, αλλά κάτι πολύ συγκεκριμένοδυστυχώς προσπαθεί

με ημίμετρα να δώσει μόνο προσωρινές λύσεις, με τις οποίες δεν μπορούν βεβαίως να επιλυθούν

και να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινωνίας μας.

Φοβούμαι, θα έλεγα στον κύριο Υπουργό αν ήταν στην Αίθουσα, ότι είναι η Κυβέρνηση

εγκλωβισμένη από το πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα και για το λόγο αυτό δεν παίρνει τις γενναίες

αποφάσεις, οδηγώντας έτσι χιλιάδες ανθρώπους 'Ελληνες πολίτες σε απόγνωση, μιας και δεν

βρίσκουν πραγματική επίλυση στο πρόβλημά τους.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Σπυριούνης έχει το λόγο. ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΣΠΥΡΙΟΥΝΗΣ: Θαρσείν χρη! Είναι σημαντικός όρος, είναι

ηγετική αρετή. Υπάρχουν καταστάσεις -για να επικαλεστώ και τον Καβάφηπου πρέπει κανείς

μπροστά στο "ναι" ή το "όχι" να παίρνει αποφάσεις, να τηρεί στάση ζωής, να καθορίζει

συμπεριφορές. Το "θαρσείν χρη" κατά τον

 

Πυθαγόρα πάει ακόμα πιο πέρα: Και σε εκείνα που πρέπει να λες και σε εκείνα που πρέπει να

πράττεις. Και δεν σφάλεις ποτέ, όταν τα αληθή πράττεις ή λέγεις.

Αναδύεται, λοιπόν, μία μεγάλη αλήθεια σήμερα στο Κοινοβούλιο: 'Οτι υπάρχει βαθύτατα

κοινωνικό, ανθρώπινο και οικονομικό πρόβλημα. Ο κ. Παπαντωνίου υπήρξε βασικός συντελεστής,

πρωτοπόρος της δύσκολης, της με

Γολγοθά πορείας προς την επίτευξη της συζήτησης πορείας. Και έχει το θάρρος -πιστεύω- με βάση

τις εκφρασθείσες απόψεις και τις υποβληθείσες

 

προτάσεις να συμπληρώσει μία θετική τω όντι ρύθμιση που γίνεται. Πιστεύω, λοιπόν, ότι μπροστά

σε αυτό το "ναι" και το "όχι" σήμερα ο

κ. Παπαντωνίου και η Κυβέρνηση συγκεντρώνουν στα σημεία που νομίζουν ότι αρμονίζουν τις

εκατέρωθεν αντίρροπες επιταγές της οικονομίας, του τραπεζικού συστήματος -είναι μία

πραγματικότητα, έχουν διαμορφωθεί καταστάσεις- και της ανθρώπινης, της οικογενειακής πλευράς

της άλλης όχθης. Και αρμονίζοντας τις επιταγές αυτές πρέπει να βγάλουμε, κύριε Υφυπουργέ -που

δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι ιδιαζόντως σας διακρίνει η γενναιότητα- από εδώ μέσα τον ανθό

του διαλόγου, τη σύνθεση του Κοινοβουλίου, το λόγο της ουράνιας θεάς, το λόγο της

δημοκρατίας.

 

Οι προτάσεις του συναδέλφου κ. Γιαννακόπουλου, ο οποίος έχει βαθιά

ασχοληθεί με το θέμα και ο οποίος με βοήθησε -και το ομολογώ- για να συγκροτήσω μια δική μου

άποψη, με εκφράζουν πλήρως. Είμαι σίγουρος ότι με αυτό το πνεύμα ευθύνης πρέπει να

οδηγηθούμε στην καλύτερη επιλογή. Και από κυβερνητικής πλευράς θα αντιμετωπιστούν και θα

αντικριστούν τα πράγματα, ώστε η τελική σύνθεση να απαντά στην ανθρώπινη αγωνία, στο

κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργείται, στην επιταγή της οικονομίας, στην πάταξη της

αισχροκέρδιας που παρατηρήθηκε με τους ανατοκισμούς των ανατοκισμών, τους τόκους επί

τόκων κ.ο.κ. και θα δικαιώσουμε σαν Κοινοβούλιο τη συνείδηση του λαϊκού παλμού.

Να τονίσω ιδιαιτέρως δύο-τρεις κατηγορίες: Η ανάπτυξη της πατρίδας, η αναπτυξιακή προσπάθεια

είναι όρος για την επιβίωση όχι μόνον της οικονομίας αλλά για την επιβίωση της ίδιας της

πατρίδας. Επομένως η συνδρομή, η στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η στήριξη της

επιχειρηματικής δραστηριότητας, η συνταύτιση με δίκαια αιτήματα, πρέπει να είναι καθήκον όλων

μας στην αναπτυξιακή στήριξη της προοπτικής.

'Οθεν επιβάλλεται εξαιρέσεις να μην υπάρξουν.

Δεύτερο σημείο η ταλαίπωρη και τιμημένη κατηγορία των αγροτών μας. Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε

για τις ακριτικές μας περιοχές, για την ηρωική τάξη των αγροτών μας, από την οποία και οι

περισσότεροι προερχόμαστε. Πρέπει να βοηθήσουμε όσο μπορούμε, ώστε με τις δυνατές

επιλογές να στηρίξουμε την προσπάθειά τους, τον αγώνα που κάνουν σε ένα μεταβατικό στάδιο

και που εν πολλοίς το ίδιο το κράτος έφταιξε για την, και από τη δική τους πλευρά, κακή

διαχείριση κάποιων πραγμάτων.

Τονίζοντας ότι το υπόμνημα που υπεβλήθη από τον κ. Γιαννακόπουλο με βρίσκει σύμφωνο και

σεβόμενος το χρόνο πρέπει να τελειώσω. Κύριε Υπουργέ, προσθέτω και εγώ την παράκλησή μου

από εδώ να βγει ο ανθός του διαλόγου, ο ανθός της φωνής και της ευαισθησίας της δημοκρατίας

για την πατρίδα μας και το λαό μας! Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ('Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Ο κ. Λυμπερακίδης έχει το λόγο. ΛΕΩΝΙΔΑΣ

ΛΥΜΠΕΡΑΚΙΔΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, δεν θα καταπονήσω τη Βουλή,

τους συναδέλφους και εσάς. 'Αλλωστε, από το πρωί αναπτύχθηκε τόσο πολύ το θέμα αυτό

-χρόνια τώρα μας ταλανίζουν τα πανωτόκια- και ιδίως από τον Πρόεδρό μας τον κ. Μητσοτάκη

ετέθη το θέμα στη βάση του. Αυτή η προσπάθεια, αυτή η ρύθμιση, αυτή η τροπολογία

περισσότερο προσέχει τις τράπεζες και λιγότερο αυτούς που πράγματι έχουν ανάγκη. Και το

ποιοι έχουν ανάγκη νομίζω ότι και κατά το παρελθόν αναπτυξιακοί νόμοι το έδειξαν όπως και η

ζέση, την οποία κατά καιρούς έδειξε η πολιτεία. σε

Από πολλούς συναδέλφους ακούστηκαν προτάσεις, ενδιαφέροντα λόγια και

δεν θα μπω στη φιλοσοφία των λεπτομερειών. Θα μπω όμως σε αυτό που με θλίψη διαπιστώνω

και θα το καταθέσω γρήγορα.

Δυστυχώς και από αυτήν την προσπάθεια αναβλύζει σφοδρή διάθεση της Κυβέρνησης και του

Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας υπέρ των τραπεζών, μια και όλες οι επιχειρήσεις, οι οποίες

εξαιρούνται, είναι αυτές που είχαν σαν εγγυητή το δημόσιο. Αναλύθηκε πολύ καλά το πρωί από

τον επίσημο

Πρόεδρό μας κ. Μητσοτάκη, ο οποίος είπε τελικώς ότι η συμμετοχή του δημοσίου είναι η

συμμετοχή του λαού μας και το ότι επιτρέπουμε αυτές τις επιχειρήσεις να εξαιρούνται, στην ουσία

δίνουμε τη δυνατότητα στις τράπεζες να παίρνουν από το χρήμα του δημοσίου, χωρίς να υπάρχει

κανένας κίνδυνος να το χάσουν. Και αυτή η προσπάθεια για μένα είναι έντονα υπερτραπεζική,

αλλά δυστυχώς και πολύ αντιπαραμεθοριακή. Διότι ενώ παραβλέπει, όπως ακούσαμε απ' όλους,

τον αγροτικό πληθυσμό -και επειδή κατάγομαι από μία περιοχή παραμεθόρια και βλέπω σε τι

οικονομική κατάντια βρέθηκαν οι αγρότες μας με τα πανωτόκια- στην ουσία βάλλει κατά της

σύνθεσης αλλά και του πληθυσμιακού της ακριτικής περιοχής μας.

 

Ξέρετε πόσοι από τον πληθυσμό μας μεταναστεύουν διότι οι τράπεζες

τους έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό; Δεν μπορούν να πληρώσουν αυτά που χρωστούν. και

αυτό είναι μια εικόνα που παρουσιάζεται τελευταία.

 

Βέβαια, πέρα από τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και αυτούς που

ασχολούνται με τον ανάλογο τομέα βλέπουμε καθαρά ότι εξαιρεί απ' αυτήν την τροπολογία τις

επιχειρήσεις, οι οποίες εντάχθηκαν σε κάποια προγράμματα παραμεθορίων περιοχών, όπως το

πρόγραμμα της Θράκης. Και ρωτώ: Αυτοί που εξαιρούνται τώρα και οι οποίοι έχουν την εγγύηση

του δημοσίου είναι ευχαριστημένοι; Πώς θα είναι ευχαριστημένοι, αφού αμέσως μας έστειλαν

ανάλογες διαμαρτυρίες; Αυτό σημαίνει ότι αν ήταν καλύτερα με την προηγούμενη ρύθμιση, δεν θα

απαιτούσαν να μπουν σ' αυτή. 'Αρα, λοιπόν, αφού αυτές οι επιχειρήσεις που εξαιρούνται είναι

στις παραμεθόριες περιοχές, θεωρώ ότι η τροπολογία έχει μία αντιπαραμεθοριακή διάθεση.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει ο Β' Αντιπρόεδρος

της Βουλής κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ)

'Ετσι, λοιπόν, ειδικά για τις επιχειρήσεις, θα ήθελα να παρακαλέσω τον κύριο Υπουργό να λάβει

υπόψη του και να συμπληρώσει τη διάταξη ως εξής: "Οι οφειλές από δάνεια επιχειρήσεων

παραμεθορίων περιοχών Θράκης, Φλώρινας και Κιλκίς, που έχουν την εγγύηση του δημοσίου,

υπάγονται στις ρυθμίσεις του παρόντος νόμου μη εφαρμοζομένων γι' αυτές οι διατάξεις των

περιπτώσεων α', γ' και δ' της παραγράφου 9 του νόμου που ψηφίσαμε πέρσι.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης) Ο κ. Σφυρίου έχει το λόγο.

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, πρέπει να τονίσω στην

εισαγωγή της τοποθέτησής μου, ότι όπως υπογραμμίστηκε απο όλες τις πτέρυγες σήμερα,

σίγουρα οι διατάξεις που προτείνονται είναι ευνοϊκότερες για τους δανειολήπτες (και τα

προβλήματα που αντιμετωπίζουν απέναντι στο πιστωτικό σύστημα), σε σχέση με το καθεστώς

που ίσχυε μέχρι τώρα.

Το γεγονός ότι είναι ευνοϊκότερες μπορεί να μη σημαίνει ότι η ρύθμιση η οποία εισάγεται είναι

πλήρως ικανοποιητική. Μπορεί για πολλούς να μην είναι η επιθυμητή, όμως είναι γεγονός ότι είναι

καλύτερη από τις ισχύουσες διατάξεις.

Για παράδειγμα γίνεται ευνοϊκότερη η βάση υπολογισμού του πολλαπλασίου που προέβλεπε ο

προηγούμενος νόμος. Γίνεται λογικότερη η αφαίρεση των πάσης φύσεως καταβολών (που

αφαιρούνται βέβαια από τις οφειλές του δανειολήπτη), όποτε και αν έχουν καταβληθεί αυτές.

Το γεγονός ότι δίνει στον αγροτικό κόσμο -και αυτό, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να το

διευκρινίσουμε, με σαφήνεια- ένα χρονικό περιθώριο να υποβάλουν τις αιτήσεις τους,

προκειμένου να υπαχθούν στις διατάξεις, να μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα ή σε αυτές στις

οποίες είχαν υπαχθεί μέχρι τώρα ή στις προβλεπόμενες από την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού.

Και νομίζω ότι εδώ θα πρέπει να το διευκρινίσουμε- όπως το άρθρο 1 αντικαθίσταται με το νόμο

αυτό, για να μην υπάρχει η σύγχυση. Γιατί με την εφαρμογή του προηγούμενου νόμου είχε

αποδειχθεί, ότι πολλές από τις ρυθμίσεις που έκανε η Αγροτική Τράπεζα ήταν για τους αγρότες

ευνοϊκότερη από αυτή που προέβλεπε ο νόμος. 'Αρα δεν χρησιμοποίησαν το δικαίωμα της

ελεύθερης επιλογής πολλοί από τους αγρότες.

Με δεδομένο ότι αυτή είναι ευνοϊκότερη, είναι θετικό το γεγονός ότι τους δίνει την προθεσμία, εάν

θελήσουν, με αίτησή τους να υπαχθούν στις νεότερες διατάξεις. Πρέπει όμως να αποσαφηνιστεί

αυτό, να μην υπάρχει καμία σύγχυση.

Επειδή, κύριε Υπουργέ, είναι λίγος ο χρόνος που διαθέτουμε για να τοποθετηθούμε, θέλω να

αναπτύξω την επιχειρηματολογία μου σε σχέση με την απόφαση που είχατε πάρει (και μάλιστα όχι

με μία αλλά με τρεις κοινές

υπουργικές αποφάσεις), όσον αφορά τις μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις των νησιών.

Ερώτημα: Γιατί ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας έκρινε ότι έπρεπε να εκδόσει ειδικές αποφάσεις

για τις μικρές επιχειρήσεις των νησιών; Πιστεύω γιατί είχε υπόψη του τα ειδικότερα προβλήματα

που απαιτούσαν να κάνει αυτήν την ευνοϊκότερη ρύθμιση τότε. Οι λόγοι για τους οποίους έκανε ο

Υπουργός Εθνικής Οικονομίας τις ευνοϊκότερες τότε διατάξεις, έχουν εκλείψει; Δεν έχουν εκλείψει.

Αντίθετα, πριν από μερικές μέρες σ' αυτήν την Αίθουσα, συζητώντας το Σύνταγμα, είχαν

συνομολογήσει όλες οι πτέρυγες της Βουλής την ανάγκη, όταν νομοθετούμε ή όταν εκδίδονται

διοικητικές πράξεις από τη διοίκηση -προεδρικά διατάγματα ή υπουργικές αποφάσεις- να

λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα της νησιωτικής Ελλάδας.

Αφού, λοιπόν, δεν έχουν εκλείψει οι λόγοι και υπάρχει πέραν των άλλων και η σχετική ομόφωνη

θέση κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος, γιατί τώρα, με το νέο καθεστώς που διαμορφώνεται

με αυτό το νόμο, θα πρέπει να παραμείνουν τα νησιά σε δυσμενέστερους όρους, σε

δυσμενέστερες διατάξεις από αυτές που εισηγείστε; Δεν θα πρέπει να υπαχθούν τουλάχιστον στις

ίδιες;

Τότε κρίνατε ότι έπρεπε να καθιερωθούν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για

τους λόγους που αναφέρατε στην αιτιολογική σας έκθεση. Τώρα γιατί θα πρέπει να παραμείνουν

σε δυσμενέστερες;

Εμείς εκείνο που προτείνουμε είναι τουλάχιστον να ενταχθούν υπό το καθεστώς των διατάξεων

που εισάγετε για όλη τη χώρα. Είναι προφανές. Αν δεν το κάνετε ευνοϊκότερο, τουλάχιστον να

είναι υπό το ίδιο καθεστώς.

 

Γι' αυτό ευθέως προτείνω, κύριε Υπουργέ, εκεί που λέτε ότι

εξαιρούνται οι ρυθμίσεις που έχουν γίνει με νόμο, με το σκεπτικό που σας ανέπτυξα, να πείτε

ευθύτατα να το ψηφίσουν όλες οι πτέρυγες της Βουλής με εξαίρεση τις κοινές υπουργικές

αποφάσεις 11991/Β598/31-3-99, 21477/Β846/21-6-99 και 32718/Β1624/27-9-99.

Εντάσσετε έτσι τις περιοχές, για τις οποίες τότε κάνατε τις

ειδικότερες ρυθμίσεις, στο ίδιο καθεστώς που καθιερώνετε για όλη τη χώρα. Αν το παραλείψετε,

θα τις έχετε κρατήσει σε δυσμενέστερο καθεστώς. Θα αναιρέσετε δηλαδή το σκεπτικό βάσει του

οποίου πήρατε τότε τις υπουργικές αποφάσεις.

Γι'αυτό επιμένουμε, πιστεύουμε ότι έχει μια λογική εξήγηση η επιχειρηματολογία μας και σας

καλούμε να την κάνετε αποδεκτή.

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Δαμιανάκης έχει το λόγο.

ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ: Κύριε Υπουργέ, αναπτύσσοντας το μεσημέρι την τροπολογία σας,

αναφέρατε επί λέξει, διαβάζω τα Πρακτικά ότι, ύστερα από διαβουλεύσεις με τις τράπεζες, με τους

ενδιαφερόμενους και με άλλους παράγοντες, καταλήξατε σε ένα σχέδιο τροπολογίας, το οποίο

στη συνέχεια συζητήσατε με πολλούς από τους συναδέλφους.

Δεν σας μέμφομαι γι'αυτό, αλλά εγώ δεν συζήτησα. Δεν είμαι από

εκείνους που συζήτησαν μαζί σας τη συγκεκριμένη τροπολογία. Βεβαίως και κανείς εκ των

συναδέλφων που συζήτησαν μαζί σας δεν με ενημέρωσε για το περιεχόμενό της.

Κύριε Υπουργέ, θέλω να πω ότι ειλικρινά θα ήμουν πιο ευτυχής και εγώ και σας το λέω δημόσια,

αλλά και όλοι οι συνάδελφοι, αν αυτή η τροπολογία ερχόταν στη Βουλή με την κανονική

διαδικασία, μέσα από τη διαδικασία της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής. Θέλω να

πιστέψετε ότι όλοι θα είχαμε κάτι περισσότερο να εισφέρουμε σ'αυτό το μείζον θέμα.

Το ότι είναι μείζον το θέμα, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι καταδείχθηκε σήμερα σ'αυτήν την Αίθουσα

απ' όλους τους συναδέλφους και βεβαίως πιστεύω ότι τα μείζονα θέματα, απαιτούν και μείζονες

συναινέσεις. Εδώ δεν είναι το θέμα ποια ρύθμιση εισάγει η Κυβέρνηση ή ποια θα αποδεχθεί η

Αντιπολίτευση ή τα άλλα κόμματα αλλά είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί ένα μεγάλο τμήμα του

λαού, του πληθυσμού της χώρας.

'Οταν μια κυβέρνηση φέρνει το σχετικό θέμα δυο φορές και αναγκάζεται να το φέρει και τρίτη

φορά στη Βουλή, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μείζον θέμα και νομίζω ότι σαν μείζον θέμα, έπρεπε

να το συζητήσουμε διεξοδικά μια κανονική διαδικασία.

Επί της ουσίας της ρύθμισης θα ήθελα να πω πως ο παριστάμενος

επίτιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, με αίσθημα ευθύνης, ανέλυσε και τις ουσιαστικές

βελτιώσεις σε σχέση με το υφιστάμενο πλαίσιο, όπως και άλλοι συνάδελφοι βεβαίως στη Βουλή,

αλλά και τα τρωτά σημεία αυτής της ρύθμισης.

Εγώ, κύριε Υπουργέ, επειδή διετέλεσα ανώτατο στέλεχος μιας τράπεζας τα τελευταία χρόνια,

θέλω να πω ότι, όπως γίνεται η ρύθμιση, όπου υπό το ίδιο νομικό καθεστώς εμπίπτουν κάθε

μορφής δάνεια, αγροτικά δάνεια, δάνεια προς μικροκαλλιεργητές, δάνεια προς μικρομεσαίους,

δάνεια με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια, όλα αυτά είναι

θέματα, τα οποία κατά την άποψή μου δεν μπορούν να εμπέσουν στο ίδιο καθεστώς.

Κάθε δάνειο έχει άλλα νομικά και τραπεζικά χαρακτηριστικά. Κάθε

σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού, ανοικτού λογαριασμού, έχει άλλα νομικά και τραπεζικά

χαρακτηριστικά. Νομίζω, λοιπόν, ότι θα έπρεπε κανείς να δει αυτή την ιδιαιτερότητα και όχι υπό

μια ενιαία ρύθμιση να σωρεύσουμε ανεξαίρετα όλες τις περιπτώσεις.

Κύριε Υπουργέ, σήμερα έχουμε να διαφυλάξουμε, νομίζω, δύο αγαθά. Το ένα είναι το τραπεζικό

σύστημα. Εγώ δεν αφορίζω συλλήβδην το τραπεζικό σύστημα της χώρας, γιατί πιστεύω ότι σε

κάθε ευνομούμενη πολιτεία, σε κάθε ανεπτυγμένη κοινωνία, οι τράπεζες, τουλάχιστον στα άλλα

κράτη της Ευρώπης, απετέλεσαν την ατμομηχανή της ανάπτυξης. Και αυτό πρέπει να το πούμε.

Από την άλλη μεριά όμως θα πρέπει επίσης να πούμε ότι, δυστυχώς, οι συνθήκες δανεισμού

όλων ανεξαιρέτως των κατηγοριών δανείων ήταν τριτοκοσμικές συνθήκες στη Χώρα μας. Και εδώ

θα πω -και έχετε την ευθύνη σ'αυτόν τον τομέα, της εθνικής οικονομίας και νομίζω ότι τιμά και

εσάς και το επιτελείο σας και την Κυβέρνηση- ότι καταφέραμε επιτέλους σ'αυτήν τη χώρα να

μιλάμε για επιτόκια, τα οποία είναι κατά κάποιο τρόπο συμβατά με τα λοιπά επιτόκια της

Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Γιατί ειλικρινά πιστέψτε με ότι όταν ήμουν το 1976 στη Γερμανία και λέγαμε

ότι μία επιχείρηση θα δανειστεί με πάνω από 6% επιτόκιο, δεν είχε καμία ελπίδα επιβίωσης. Κι

εμείς φθάσαμε να βγάζουμε διαταγές πληρωμής με 44%. Αυτή δυστυχώς ήταν η εικόνα.

Επειδή δεν έχω πολύ χρόνο, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να πω ότι νομίζω

πως κατετέθησαν εποικοδομητικές προτάσεις. Είναι, νομίζω, χρέος όλων μας και εσάς

προσωπικά που είχατε τη γενναιότητα να φέρετε πάλι στη Βουλή αυτήν την τροπολογία, να

συζητήσουμε πάνω στην ουσιαστική αξία όλων όσων επροτάθησαν, προκειμένου ομόφωνα να

καταλήξουμε και να δώσουμε μια λύση σ'ένα υπαρκτό κοινωνικό πρόβλημα.

Θα ήθελα επίσης να βάλω ένα ειδικό θέμα -είναι νομικό καθαρά- ότι

πέραν της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτελέσεως υπάρχουν και οι περιπτώσεις των

επιχειρήσεων εκείνων, οι οποίες ετέθησαν υπό ειδική εκκαθάριση. Είναι μια παράλληλη

διαδικασία. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι θα ήταν συμβατό, αφού τροποποιούμε στην ουσία το

νόμο 2789 του 2001, να πούμε ότι αφ'ης ίσχυσε ο νόμος 2789 του '91, όσες ετέθησαν από της

ισχύος του υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης να εμπίπτουν στο περιεχόμενο της διάταξης νόμου.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Σκρέκας έχει το λόγο.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΡΕΚΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση με τροπολογία της έρχεται να

αντιμετωπίσει το σοβαρότερο θέμα, που σήμερα βασανίζει την ελληνική κοινωνία, τα λεγόμενα

"πανωτόκια", μία τροπολογία, η οποία, όπως έρχεται και από τη συζήτηση που προηγήθηκε,

φαίνεται ότι δεν είναι αυτή που χρειάζονται οι 'Ελληνες πολίτες, που χρειάζεται η αγορά, που

χρειάζεται η ελληνική οικονομία, για να μπορέσει να απαλλαγεί από αυτό το βάρος και να

απελευθερωθεί, ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να προχωρήσει και να δημιουργήσει.

'Εχω στα χέρια μου πολλά έγγραφα, δύο όμως έγγραφα είναι συγκλονιστικά. 'Εγγραφα με

στοιχεία που θα έλεγα ότι θυμίζουν αρχαία τραγωδία. Το πρώτο είναι του Πανελλήνιου Συλλόγου

Προστασίας Δανειοληπτών, όπου εδώ μας καταθέτουν διακόσιες πενήντα δύο περιπτώσεις

ανθρώπων που καταστράφηκαν από τον τρόπο που λειτούργησε και λειτουργεί το τραπεζικό

σύστημα.

Παράλληλα έχω στα χέρια μου δημοσίευμα συναδέλφου του κυβερνώντος κόμματος, επώνυμου,

του Γιάννη Γιαννακόπουλου, ο οποίος ξεκινάει το άρθρο του, που φιλοξενείται στην εφημερίδα

"ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" με τον τίτλο: "ΟΧΙ" των Βουλευτών στην κατάργησή τους από τους πανωκλέφτες!

Οι εκπρόσωποι του έθνους πρέπει να αποδείξουν ότι δεν ηγεμονεύονται". Καλούμεθα, κυρίες και

κύριοι συνάδελφοι, σήμερα με την τροπολογία που έφερε η Κυβέρνηση να αποδείξουμε στους

'Ελληνες πολίτες ότι οι εκπρόσωποί τους δεν

ηγεμονεύονται. Και αυτό πρέπει να το πράξουμε στη συζήτηση αυτήΝ που κάνουμε στην

τροπολογία που η Κυβέρνηση έφερε και που τη θεωρεί τροπολογία, η οποία θα λύσει τα

προβλήματα όλων των ανθρώπων, που σήμερα βρίσκονται κάτω από την πίεση του τραπεζικού

συστήματος.

Μας είπε ο κύριος Υπουργός ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για

καλύτερη βελτίωση αυτής της τροπολογίας. Δηλαδή έρχονται οι τράπεζες να επιβάλουν την άποψή

τους αδιαφορώντας γι' αυτούς που εμείς σήμερα καλούμεθα να στηρίξουμε και να υποστηρίξουμε.

Τελικά η τροπολογία αυτή σε ποιον απευθύνεται; Για μια ακόμα φορά στο τραπεζικό σύστημα ή

στους συνανθρώπους μας ή στην κοινωνία μας; Και βεβαίως αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε δεκτό

ούτε πιστευτό γιατί οι τράπεζες διαχρονικά, νόμιμα ή παράνομα, εφάρμοσαν μια διαδικασία,η

οποία εκείνο που κατάφερε είναι να εξοντώσει τους 'Ελληνες πολίτες.

Επειδή ο χρόνος είναι λίγος,για να προχωρήσει κανείς σε προτάσεις, πριν κλείσω με μια

πρόταση,την οποία έχουμε ήδη καταθέσει και ο Υπουργός μπορεί να την υιοθετήσει, θέλω να

κάνω μια αναφορά σε έναν άνθρωπο, ο οποίος με πήρε στο τηλέφωνο επώνυμα και μου είπε να

καταθέσω το πρόβλημά του.

Λέγεται Σπυρόπουλος Νικόλαος, Κωνσταντινουπόλεως 115, Περιστέρι. Το

1982 η οφειλή του στην τράπεζα ήταν δέκα εκατομμύρια (10.000.000). Πήγε να κάνει ρύθμιση,

πλήρωσε το 1983 πέντε εκατομμύρια διακόσια

χιλιάδες (5.200.000) και το 1984 ο λογαριασμός του ανέβηκε στα δώδεκα εξακόσια εκατομμύρια

(12.600.000). Το 1991 πλήρωσε άλλα επτά εκατομμύρια (7.000.000) και το 1992 η τράπεζα

προχωρά σε πλειστηριασμό ακινήτου αξίας εκατόν πενήντα εκατομμυρίων (150.000.000) δραχμών

για οφειλή τριάντα πέντε εκατομμυρίων (35.000.000). Το 2000 πλήρωσε άλλα είκοσι εκατομμύρια

(20.000.000) για να κλείσει το λογαριασμό. Σύνολο πληρωμών διακόσια ογδόντα δύο

εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες (282.200.000).

Κύριοι συνάδελφοι και κύριοι της Κυβέρνησης, μια λύση υπάρχει. Να

προχωρήσουμε με βάση αυτήΝ την τροπολογία στην οριστική λύση του προβλήματος. Και η

οριστική λύση του προβλήματος δίνεται από την πρόταση νόμου που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία

και που σήμερα μετετράπη σε τροπολογία, εκπρόθεσμη όπως αναφέρατε, αλλά όμως είναι μία

τροπολογία η οποία έχει την ουσία του προβλήματος και αντιμετωπίζει το πρόβλημα.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Μπεντενιώτης έχει το λόγο. ΜΑΝΩΛΗΣ

ΜΠΕΝΤΕΝΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, η διάταξη πράγματι επιχειρεί να

επιλύσει ένα μεγάλο κοινωνικό, αλλά και οικονομικό πρόβλημα. Επειδή όμως το πρόβλημα

πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρέπει να επιλυθεί ριζικά, οριστικά και τελεσίδικα είναι σκόπιμο,

κύριε Υπουργέ, να γίνουν αποδεκτές ορισμένες αναδιατυπώσεις.

Βέβαια το ότι ο υπολογισμός της οφειλής, όπως προβλέπεται στην

παράγραφο 1, υπολογίζεται στη βάση του αρχικώς ληφθέντος ποσού, είναι μια θετική, μια

ουσιαστική ρύθμιση. 'Ομως η προσαύξηση με συμβατικούς τόκους μέχρι του ποσοστού 50% είναι

ίσως σκόπιμο να μειωθεί.

Ειδικότερα δε για τα δάνεια των αγροτών και μάλιστα εκείνα κάτω των δέκα εκατομμυρίων

(10.000.000) δραχμών, ίσως πρέπει να συμφωνήσουμε ότι πρέπει να μην υπολογίσουμε ποσοστό

προσαυξήσεων συμβατικών τόκων.

Συμφωνούμε βέβαια με την παράγραφο 2 που ορίζει ότι "οι κάθε φύσεως

καταβολές που έχουν γίνει οποτεδήποτε αφαιρούνται από το ποσό της συνολικής οφειλής κατά

την ημερομηνία της καταβολής". Η αφαίρεση όμως, να γίνεται πριν από τον υπολογισμό των

προσαυξήσεων, έτσι ώστε ο πολλαπλασιασμός να αφορά το υπόλοιπο ποσόν της πραγματικής

οφειλής του δανείου.

Οι ημερομηνίες αναστολής των οποιωνδήποτε μέτρων αναγκαστικής

εκτέλεσης της περίπτωσης β' της παραγράφου 4 είναι αναγκαίο να επιμηκυνθούν. Αντί της 30.9.01

να συμφωνήσουμε για την 31.12.01, ακριβώς για να δοθεί εύλογος χρόνος για τις ρυθμίσεις,

επειδή και ο αριθμός των υποθέσεων είναι ιδιαίτερα μεγάλος, αλλά και η διαδικασία ξεχωριστά

περίπλοκη.

Αλλά ακόμα και η άσκηση του δικαιώματος επιλογής εκ μέρους των κατά κύριο επάγγελμα

αγροτών της παραγράφου 8, να παραταθεί αφότου έληξε, αντί της 31ης Ιουλίου μέχρι τις

30.9.2001.

Για την αδικαιολόγητη άρνηση των τραπεζών να χορηγήσουν στοιχεία της καρτέλας του

δανεισμού, οι προβλεπόμενες κυρώσεις προστίμου, πρέπει να το συνομολογήσουμε, είναι

ιδιαίτερα μικρές. Γι' αυτό πρέπει να συμφωνήσουμε

στην ουσιαστική αύξησή τους, πέραν ίσως και του διπλασιασμού.

Ακόμα στην παράγραφο 3 του άρθρου 47 θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε ότι οι τράπεζες

υποχρεούνται να χορηγούν τα πλήρη στοιχεία της καρτέλας του δανεισμού, όπως αυτά άλλωστε

περιγράφονται στην εγκύκλιο 21 στις 24.1.1995 της Τράπεζας της Ελλάδος, έτσι ώστε να

χορηγούνται όλα τα στοιχεία διαμόρφωσης του ποσού της οφειλής, αλλά και να καταγράφεται

απολύτως σαφέστατα η αιτιολογία των εγγραφών.

Καταληκτικά, κύριε Υπουργέ, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι είναι

σκόπιμο να επισημανθεί ότι και μετά την εφαρμογή της διάταξης, ο πολίτης δανειολήπτης πρέπει

να προστατευθεί από τη στρεψοδικία του τραπεζιτικού συστήματος. Γι' αυτό θα πρέπει η

Κυβέρνηση να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση μιας ανεξάρτητης αρχής για την εποπτεία των

τραπεζών και την προστασία των δανειοληπτών, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η εφαρμογή του

κώδικα δεοντολογίας της 'Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών, αλλά και να μην απαιτείται η προσφυγή

στη δικαιοσύνη για την επίλυση της οποιασδήποτε τραπεζικής διαφοράς.

Κύριε Υπουργέ, μόνο έτσι θα εκφράζεται το περί δικαίου αίσθημα, αλλά και η ευνομούμενη

πολιτεία δεν θα υφίσταται ισχυρό κλονισμό. Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Η κα Φουντουκίδου έχει το λόγο. ΠΑΡΘΕΝΑ

ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΔΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, είναι εμφανές ότι ο κύριος

Υπουργός αιφνιδίασε τη Βουλή και φάνηκε ανακόλουθος στη δέσμευσή του να ενημερώσει για τις

τελικές αποφάσεις, τη διακομματική αντιπροσωπεία, όπως υποσχέθηκε.

Μετά τον αιφνιδιασμό έρχεται η σιωπή, μια σιωπή που αντέχει στις τοποθετήσεις περίπου

σαράντα τριών συναδέλφων, κύριε Υπουργέ. Σαράντα τρεις συνάδελφοι, μεταξύ των οποίων

πολλοί από τον κυβερνητικό χώρο καταθέτουν προτάσεις και εκφράζουν τη διαφωνία τους σε

βασικές ρυθμίσεις της τροπολογίας που φέρατε.

Περίμενα μέχρι τώρα να έχετε εκφράσει άποψη, αν σε κάποιες από αυτές συμφωνείτε, αν σε

κάποιες, τέλος πάντων, έχετε διάθεση να υποχωρήσετε, να δεχθείτε κάποιες βελτιώσεις. Δεν το

έχετε πράξει μέχρι τώρα.

Αυτό με οδηγεί σε υποψία ότι έχετε παντελή αδυναμία να ξεφύγετε από

τα συμφωνηθέντα. Γιατί, παρ'ότι το διάλογο τον αρνηθήκατε στη διακομματική επιτροπή, είναι ένα

κοινό μυστικό σε όλους ότι εξαντλήσατε όλα τα περιθώρια διαλόγου με τους τραπεζίτες το

τελευταίο διάστημα.

Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε άλλωστε το γεγονός ότι δεκατρία ολόκληρα

χρόνια, που σχεδόν όλες οι πτέρυγες της Βουλής σας πιέζουν για κάποιες ρυθμίσεις, που θα

ανακουφίσουν τους δανειολήπτες και πολλούς από αυτούς θα τους επιτρέψουν να ενταχθούν

πάλι στο σύστημα παραγωγής ή άλλους θα τους γλιτώσουν από την εξαφάνιση και την

καταστροφή, εσείς προσποιείσθε ότι δεν συμβαίνει τίποτα;

Αρνηθήκατε ακόμη να συμμορφωθείτε σε αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων και ξεχνάτε ότι

πολλές φορές για τις περιπτώσεις, που έχουν καταγραφεί, έχει ευθύνες η πολιτεία. Δεν είναι λίγες

οι περιπτώσεις, που μικρομεσαίες επιχειρήσεις καταστράφηκαν και εξαφανίστηκαν, ακριβώς γιατί

βρέθηκαν στη δίνη του διεθνούς ανταγωνισμού, πάνω στις ραγδαίες αλλαγές του σκηνικού στην

παγκόσμια αγορά απροετοίμαστες, ακριβώς γιατί η πολιτεία δεν είχε φροντίσει να τους

ενημερώσει, να τους καθοδηγήσει, να τους εκσυγχρονίσει.

Ας αναλογισθείτε, λοιπόν, το καθεστώς, κάτω από το οποίο οδηγήθηκαν

οι επιχειρήσεις σε αυτήν την κατάσταση και ας αφήσουμε τα λόγια για μπαταξήδες και ό,τι άλλο

κυκλοφορεί στην αγορά.

Εγώ, κύριε Υπουργέ, ξέρω νοικοκυραίους ανθρώπους που αγωνίζονται σκληρά, που δουλεύουν

σκληρά και όμως έχουν εξοντωθεί από τα πανωτόκια, από την επίσημη τοκογλυφία ή μάλλον από

την τοκογλυφία με τη συναίνεση και την έγκριση της πολιτείας. Και αυτό είναι τραγικό.

Αγρότισσα Μιχαηλίδου Βασιλική, στο χωριό Προφήτης Ηλίας της Πέλλας.

Πήρε το 1981 δάνειο τέσσερα εκατομμύρια (4.000.000). Πλήρωσε οκτώ εκατομμύρια (8.000.000),

της λένε ότι χρωστάει άλλα δεκατρία (13.000.000). Πιστεύετε ότι μπορεί ποτέ να σηκώσει κεφάλι;

Οι ρυθμίσεις που φέρατε προηγούμενα, ήταν αναποτελεσματικές. Θέλετε στοιχεία; Φαντάζομαι ότι

τα έχετε.

Στο κατάστημα Γιαννιτσών που εξυπηρετεί δύο χιλιάδες πεντακόσιους

πελάτες είχε κατατεθεί μόλις μία αίτηση για να υπαχθεί στο σύστημα με

 

τις προηγούμενες ρυθμίσεις. 'Ερχεσθε, λοιπόν, εκ νέου και επαγγέλλεσθε κοινωνική πολιτική,

στροφή στη κοινωνία και στήριξη στις αδύνατες

κοινωνικές ομάδες. Κάντε την αρχή, κύριε Υπουργέ. 'Εχετε τη συναίνεση μεγάλης μερίδας των

Βουλευτών σας, έχετε τις φωνές της Αντιπολίτευσης. Πάρτε, λοιπόν, τη μεγάλη απόφαση σήμερα

και κάντε ένα βήμα πίσω. Δεχθείτε τις γενναίες προτάσεις που σας έφερε η Νέα Δημοκρατία και

έχουν τη συναίνεση και την αποδοχή της πλειοψηφίας των δανειοληπτών. Είναι τα θέματα που

αφορούν το κεφάλαιο με τη βάση εκκίνησης χωρίς τις προσαυξήσεις. Να επιβάλετε κυρώσεις στις

τράπεζες, που δεν δέχονται να εφαρμόσουν τις εγκυκλίους που στέλνετε και το τελικό ποσό που

θα πληρωθεί να μην ξεπερνά το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.

'Ετσι όπως το έχετε -και σας το εξήγησαν πολλοί συνάδελφοι και δεν θα το επαναλάβω- υπάρχει

ο κίνδυνος να πληρώσουν πολλοί από εξαπλάσιο μέχρι εννεαπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.

Νομίζω ότι είναι δίκαιο το αίτημα που ακούγεται απ' όλους τους συναδέλφους να μην έχετε

εξαιρέσεις στη ρύθμιση. Ας υπαχθούν στη ρύθμιση αυτή όλες οι κατηγορίες απ' όλες τις περιοχές

της Ελλάδος περιοχές άλλωστε που και στις προηγούμενες ρυθμίσεις τις βάλατε, ακριβώς γιατί

υπήρχαν ειδικοί λόγοι και είχαν ειδική ανάγκη στήριξης. Και φυσικά και ο χρόνος από τον οποίο

θα πρέπει να ισχύσει. Η αναδρομική εφαρμογή ασφαλώς λειτουργεί σε βάρος των δανειοληπτών.

Ξεχνάτε, κύριε Υπουργέ, τι συνέβη με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους; Ειδικά οι

κτηνοτρόφοι, με τα αρνητικά ΝΕΠ; και με τον ανατοκισμό, είχαν φθάσει να πληρώνουν τόκους

μέχρι 125%. Κανείς δεν ευθύνεται; Κανείς δεν πρέπει να σκύψει από πάνω τους; Κανείς δεν

πρέπει να τους στηρίξει; Μικρομεσαίοι, αγρότες, κτηνοτρόφοι, ποιοι είναι οι μεγάλοι ωφελημένοι

της ρύθμισης αυτής; Ποια κοινωνική πολιτική μπορείτε να αρχίσετε, εάν σήμερα αρνηθείτε αυτά

που σας ζητά σχεδόν σύσσωμη η ελληνική Βουλή;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Στρατάκης έχει το λόγο.

ΕΜΜΑΜΝΟΥΗΛ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Θέλω κατ' αρχήν να επισημάνω, ότι η σημερινή συζήτηση, πέρα από τη δέσμευση που είχε πάρει

ο αρμόδιος Υπουργός για να φέρει την τροπολογία, δείχνει και την πρόθεση που υπάρχει για να

λυθεί αυτό το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, όπως τουλάχιστον διαφαίνεται σε επίπεδο ελληνικής

κοινωνίας. Θέλω να πιστεύω, όμως, ότι αν αντιμετωπισθεί απόλυτα σωστά, θα συμβάλει στο να

υπάρξουν νέες δυνάμεις, που θα συμβάλουν στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.

'Ερχομαι στο διά ταύτα. Πιστεύω ότι το θέμα της διατύπωσης μιας οποιασδήποτε τροπολογίας,

οποιουδήποτε νομοσχεδίου έχει μεγάλη σημασία, όταν αυτό είναι απλό και κατανοητό και στη

συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλώς θα συμβάλει στο να μη συνεχίσει να χάνεται η εμπιστοσύνη

των πολιτών της χώρας μας στο τραπεζικό σύστημα, το οποίο πρέπει να πούμε ότι σε αρκετές

περιπτώσεις έχει συμβάλει θετικά στην αναπτυξιακή διαδικασία, να αποφεύγονται οι

διαπληκτισμοί και οι φασαρίες μέσα στις τράπεζες και ασφαλώς να γίνει ένα βήμα στην

καταπολέμηση της γραφειοκρατίας.

Aπό την άλλη πλευρά, διαφαίνεται από τις μέχρι στιγμής ομιλίες, ότι η Βουλή θέλει να συμβάλει

θετικά προς μια τέτοια κατεύθυνση. Και, όπως απλά θα έλεγε κανείς, προτείνεται να ενισχύσει τις

προσπάθειες του Υπουργείου, ώστε να λυθεί ριζικά αυτό το πρόβλημα.

Βέβαια είναι θετικό και προκύπτει απο την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού ότι, όταν μιλάμε για

αρχικό κεφάλαιο, εννοούμε το αρχικό αρχικό κεφάλαιο, δηλαδή το ληφθέν ποσόν πάνω στο

οποίο θα γίνουν οι όποιες προσθέσεις και πολλαπλασιασμοί.

Εγώ θα έλεγα ότι πάνω σ' αυτό το σημείο θα μπορούσαμε να είμαστε πιο απλοί και πιο

κατανοητοί. Και να πούμε ότι το ένα,ενώ η τροπολογία προβλέπει να γίνει έξι στην πρώτη

περίπτωση, εμείς να το πούμε πέντε που είναι μια καλή διαδικασία αναφερόμενοι πάντα στο

αρχικό κεφάλαιο και όχι σε ενδιάμεσα κεφάλαια με προσθέσεις τόκων κλπ. αυτό θα ήταν μια

απλοποίηση. Το ένα που το κάνει η τροπολογία 4,5,θα το πούμε τέσσερα και για τους αγρότες

τρία, όπως το προηγούμενο, θα το πούμε για τους αγρότες τέσσερα, διότι είναι η ευπαθέστερη

κοινωνική ομάδα. Και βέβαια το ένα στην τρίτη περίπτωση που το κάνει η τροπολογία τρία, να το

πούμε 2,5 ή δύο για τους αγρότες που νομίζω ότι έτσι απλοποιούμε τα πράγματα και λύνουμε

ζητήματα. Νομίζω ότι γίνονται κατανοητά αυτά που λέμε, με δεδομένο ότι είναι γνωστή η

τροπολογία σε όλους μας.

Θέλω να πιστεύω ότι, αν έτσι αντιμετωπίσουμε το όλο πρόβλημα, ασφαλώς

θα διευκολύνουμε κοινωνικές ομάδες που σήμερα περνούν μια κρίση να ενταχθούν στην

αναπτυξιακή διαδικασία να ξεπεράσουν προβλήματα και να μπορέσουν να διορθώσουν τα

οικονομικά τους. Υπάρχουν βέβαια και ορισμένοι, που αυτοί είναι οι κατεστραμμένοι της

υπόθεσης και δύσκολα θα ανανήψουν απ' αυτές τις διαδικασίες. Θα μπορούσε όμως η πολιτεία

και σ' αυτό να συμβάλει, αν τα ανεξόφλητα, υπόλοιπα που θα μείνουν τους τα ρύθμιζε ή εν πάση

περιπτώσει τα έκανε ένα δάνειο μεγαλύτερης διάρκειας. 'Ομως πιστεύω, και εκείνο πραγματικά

θέλω να το τονίσω, ότι αισθάνομαι ειλικρινά αγανάκτηση, όταν βλέπω επιμονή προς μια

συγκεκριμένη κατεύθυνση, γιατί νοιώθω ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αδικείται κατάφωρα. Και ενώ είναι το

κόμμα ουσιαστικά που έχει προσπαθήσει να επιλύσει αυτής της μορφής τα προβλήματα,

γνωρίζοντας ποιοι είναι που τα δημιούργησαν και γιατί δημιουργήθηκαν και από την άλλη αυτοί

να παρουσιάζονται εδώ, είτε ως τεθλιμμένοι συγγενείς των δανειοληπτών είτε ως επαϊοντες είτε ως

υπέρμαχοι κοινωνικής πολιτικής και εμείς πραγματικά που πασχίζουμε, να βρισκόμαστε στην

αδυναμία να υπερασπιστούμε τις απόψεις μας. Εγώ θα έλεγα ότι επειδή αυτό το κλίμα είναι ορατό

και στην κοινωνία, εμείς να φερθούμε με περισσότερο θάρρος και να είμαστε περισσότερο

μεγαλόψυχοι και να δώσουμε πραγματικά σημασία στις τροποποιήσεις ή στις αλλαγές που

προτείνονται από την τροπολογία των Βουλευτών που κατατέθηκε χθες το βράδυ και η οποία

αναφέρεται και σε συγκεκριμένες ημερομηνίες για παρατάσεις κλπ., ώστε να πάνε σε μια ρύθμιση,

και σε ψήφιση μιας τροπολογίας η οποία να λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα. Ελπίζω ότι αυτό είναι

μέσα στις υποχρεώσεις μας, νομίζω ότι ο ελληνικός λαός το θέλει αυτό και ασφαλώς

διαμορφώνουμε ένα άλλο κλίμα, ξεκινάμε από μια

 

καινούρια αρχή, η οποία καινούρια αρχή θα μας δώσει τη δυνατότητα να εντάξουμε όλες τις

δυνάμεις της κοινωνίας στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Τζαμτζής έχει το λόγο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Πόσοι είναι ακόμη να μιλήσουν; ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Είναι

ακόμη δεκατέσσερις. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Εγώ πότε θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Επειδή έχουν γίνει

 

αντικαταστάσεις, θα μιλήσει ο κ. Τζιόλας, εσείς κύριε Κεφαλογιάννη, ο κ. Βαθειάς, ο κ.

Τσιπλάκος, ο κ. Δασκαλάκης κ.ο.κ.

Ορίστε, κύριε Τζαμτζή, έχετε το λόγο.

ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΤΖΑΜΤΖΗΣ: Κύριε Υπουργέ, η τροπολογία που προτείνεται δεν δίνει ουσιαστική και

οριστική λύση στο πρόβλημα των πανωτοκίων, που ταλανίζει χρόνια τώρα χιλιάδες δανειολήπτες

και που πολλούς οδήγησε στην αυτοκτονία αφήνοντας πίσω ορφανά παιδιά και χήρες που

συνεχίζουν να ζουν το δράμα τους. Η ρύθμιση που προτείνεται κλείνει τα μάτια στο πρόβλημα.

Προσπαθείτε ξανά να κάνετε το χατήρι των τραπεζών; Λυπάστε μήπως οι τράπεζες πέσουν έξω;

'Οχι, κύριε Υπουργέ, μην τις λυπάστε τις τράπεζες, έχουν ρουφήξει το αίμα όλων των

δανειοληπτών, τους έχουν ρουφήξει το μεδούλι, το πρόβλημά τους δεν είναι αν θα κερδίσουν,

γιατί κερδίζουν, αλλά πόσο θα κερδίσουν. Τα λεφτά που έδωσαν πόσες φορές πάνω θα τα

πάρουν πίσω. Γνωρίζω περίπτωση φίλου στην Πέλλα, ο οποίος πήρε δεκατρία εκατομμύρια

(13.000.000) δάνειο, έδωσε ενενήντα οκτώ εκατομμύρια (98.000.000) μέσα στον απαιτούμενο

χρόνο και επειδή καθυστερούσε κάποιες μέρες κατά τις δόσεις, του ζητούν άλλα (διακόσια

πενήντα

πέντε) εκατομμύρια (255.000.000).

Αυτό λέγεται κλεψιά, λέγεται τοκογλυφία. Εάν αυτό το έκανε ιδιώτης θα τον βάζατε φυλακή.

'Ελεος πια!

Η Εθνική Τράπεζα ανακοίνωσε για το 2000 διακόσια ογδόντα δισεκατομμύρια (280.000.000.000)

κέρδη. Επιτέλους, κύριε Υπουργέ, δώστε ουσιαστική και οριστική λύση στο πρόβλημα.

Στην Πέλλα κτηνοτρόφος σαράντα τεσσάρων ετών πέθανε από τις πιέσεις της τράπεζας και

άφησε τέσσερα παιδιά ορφανά. 'Αλλος κτηνοτρόφος πενήντα έξι ετών πέθανε από τους

εκβιασμούς της τράπεζας. Πέθανε αυτός και σε λίγο καιρο πέθανε και ο γιος του ηλικίας είκοσι έξι

ετών από τους πλειστηριασμούς και τους εκβιασμούς της τράπεζας.

Οι αγρότες μας και οι κτηνοτρόφοι μας, κύριε Υπουργέ, ζουν το δικό τους δράμα. Κινδυνεύουν να

χάσουν τα σπίτια τους και τα κτήματά τους από τους πλειστηριασμούς. Είναι καταχρεωμένοι στην

ΑΤΕ, την πιο ληστρική τράπεζα στη χώρα, με τα υψηλότερα επιτόκια, έχοντας υποθηκευμένα οι

αγρότες τα σπίτια και τα κτήματά τους.

Η αγροτική πολιτική που εφαρμόσατε τα τελευταία χρόνια, τα ληστρικά

επιτόκια, οι χαμηλές τιμές των προϊόντων και το υψηλό κόστος παραγωγής οδήγησε τους αγρότες

στα πλοκάμια της ΑΤΕ, η οποία σαν το χταπόδι προσπαθεί να τους συντρίψει, δίχως να τους δίνει

λογαριασμό για το χρέος τους.

Σε όλα αυτά προστέθηκε πλέον και η κατάργηση της συνεταιριστικής πίστης. Πλέον η ΑΤΕ έχει

ξένα κεφάλαια στο μετοχικό της κεφάλαιο. Είναι η "BANK AGRICOL FRANCE", υπάρχουν ιδιώτες

και πλέον η τράπεζα δεν δίνει ούτε καλλιεργητικά δάνεια στους αγρότες αν δεν βάλουν υποθήκη

το σπίτι και τα κτήματά τους.

Αναρωτηθήκατε, κύριε Υπουργέ, γιατί οι αγρότες δεν έμπαιναν μέχρι σήμερα στις ρυθμίσεις; Διότι

δεν ήταν σωστές. Και η Νέα Δημοκρατία σας το έλεγε. Εσείς δεν την ακούγατε. Μην κάνετε πάλι

για τρίτη φορά το ίδιο λάθος. Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, κύριε Υπουργέ. Το τρις

εξαμαρτείν δεν θα σας τιμά καθόλου.

Με την πρότασή σας για τους αλληλόχρεους λογαριασμούς ουσιαστικά οι

αγρότες μένουν έξω από τη ρύθμιση.

Κύριε Υπουργέ, μη συμβιβάζεσθε με τις τράπεζες. Οι τράπεζες έχοντας

ιδιοκτήτες ελληνικά και ξένα κεφάλαια έχουν μόνο σκοπό και στόχο το κέρδος. Αυτό τους νιάζει

μόνο. Δεν τους ενδιαφέρει αν η ελληνική οικονομία έχει πρόβλημα. Δεν τους ενδιαφέρει αν μπαίνει

φρένο στην ανάπτυξη, διότι άνθρωποι δραστήριοι με τα ληστρικά επιτόκια των τραπεζών και τους

ανατοκισμούς των τόκων χάνουν τα χρήματά τους, οι επιχειρήσεις κλείνουν, εργαζόμενοι μένουν

στο δρόμο χωρίς δουλειά, η ανεργία αυξάνεται και η φτώχεια μαστίζει τους 'Ελληνες. Δεν τους

ενδιαφέρει αν οι αγρότες δεν μπορούν να ζήσουν πλέον την οικογένειά τους, να σπουδάσουν τα

παιδιά τους και χάνουν τα σπίτια τους και τα κτήματά τους. Δεν τους ενδιαφέρει αν κάποιοι

χρεοκοπούν και οδηγούνται στην αυτοκτονία. Τους ενδιαφέρει μονο να κερδίζουν. Η ευθύνη,

λοιπόν, πέφτει σε σας. Πρέπει να δεχθείτε τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας. Πρέπει να

τροποποιήσετε τις προτάσεις σας για το καλό εκατομμυρίων δανειοληπτών, για το καλό

εκατομμυρίων αγροτών που ζουν με το βραχνά, με τη θηλειά της ΑΤΕ στο λαιμό, για το καλό της

ελληνικής οικονομίας, για το καλό της χώρας μας. Εάν δεν το κάνετε, θα είσθε υπεύθυνοι και

υπόλογοι.

(Θόρυβος από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

'Οσο και να φωνάζετε, κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνησή σας ήταν αυτή

που έκανε αυτές τις ρυθμίσεις και οδήγησε τόσο κόσμο ακομα και στο θάνατο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Τζιόλας έχει το λόγο. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΤΖΙΟΛΑΣ: Κύριε

Πρόεδρε, νομίζω ότι η πρωτοβουλία που

αναλαμβάνει η Κυβέρνηση διά μέσω του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας για να φέρει προς

συζήτηση στην Εθνική Αντιπροσωπεία τη συγκεκριμένη τροπολογία, είναι σαφές δείγμα ευθύνης

και ευαισθησίας απέναντι σε ένα σοβαρό πρόβλημα. Το πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται η

απάντηση στο πρόβλημα αυτό, καθώς επίσης και οι ρυθμίσεις που γίνονται, πρέπει να πούμε ότι

είναι συγκριτικά με ό,τι ίσχυε σε θετική κατεύθυνση. Αυτό το πλαίσιο πρέπει να στηριχθεί αλλά

ταυτόχρονα πρέπει να εξαντληθούν και οι δυνατότητες που υπάρχουν και έχουν πράγματι

διαπιστωθεί ότι υπάρχουν από τη μέχρι τώρα συζήτηση για την παραπέρα σημαντική βελτίωση.

Εξάλλου τις ημέρες αυτές συζητούμε ξανά για την κοινωνική πολιτική. Είναι ξανά στην ημερήσια

διάταξη η έννοια και το περιεχόμενο της κοινωνικής πολιτικής.

Και εάν μιλάμε για κοινωνική πολιτική, δύο μεγάλες κοινωνικές

πληθυσμιακές κατηγορίες είναι εκείνες που αφορούν την έννοια "κοινωνική πολιτική". Η πρώτη

είναι οι αγρότες, αυτή η μεγάλη πληθυσμιακή κατηγορία της χώρας μας της τάξεως του 20% στον

ενεργό πληθυσμό, γεωργοί, κτηνοτρόφοι, αλιείς κλπ. και η δεύτερη μεγάλη κοινωνική κατηγορία

είναι οι μικρομεσαίοι, οι μικρομεσαίες επιχειρηματικές μονάδες, που αποτελούν τον κορμό της

ελληνικής οικονομίας και παραγωγής. Και οι δύο αυτές κοινωνικές κατηγορίες, που συναρτώνται

με την έννοια και το περιεχόμενο κάθε ασκούμενης κοινωνικής πολιτικής, έχουν σήμερα μία

ανάγκη

διεξόδου, μία ανάγκη επιβιώσεως, μία ανάγκη που σχετίζεται με το πρόβλημα που συζητάμε

σήμερα εμείς με τα πανωτόκια.

Δεν θα ήταν υπερβολικό να πω ότι την τελευταία περίοδο στη δημόσια ζωή της χώρας υπήρχαν

δύο κορυφαία ζητήματα στο πεδίο της οικονομίας. Το πρώτο θέμα ήταν το Χρηματιστήριο, γύρω

από το οποίο υπήρξε μία μεγάλη

συζήτηση για την αιμορραγία των μικροεπενδυτών, μεγάλα προβλήματα και συζητήσεις που

έφτασαν με οξύτητα και στη Βουλή. Το δεύτερο θέμα, μετά από την υποχώρηση του θέματος του

Χρηματιστηρίου, είναι το ζήτημα που συζητούμε σήμερα εδώ, το ζήτημα των πανωτοκίων.

Εάν οι ρυθμίσεις που θα γίνουν μετά τη νομοθετική πρωτοβουλία, που έχει η Κυβέρνηση, δεν έχει

μια ολοκληρωμένη μορφή, τέτοια ώστε να λυθεί οριστικά το ζήτημα αυτό, το πρόβλημα θα

ανακυκλώνεται και θα αποτελεί μια διαρκή υπόγεια απειλή στην ανάκαμψη της οικονομίας. Θα

δείχνει ότι δεν είχαμε τη δέουσα ευθύνη και τόλμη.

Νομίζω ότι θα πρέπει να είμαστε όλοι -και πιστεύω και η Κυβέρνησητολμηροί και σταθεροί

απέναντι στις πιέσεις των τραπεζών. Και δίκαιοι απέναντι στο πρόβλημα και τις πολυπληθείες

κατηγορίες των δανειοληπτών αγροτών, μικρομεσαίων, μικροεπενδυτών. Εξάλλου αυτό το

πρόβλημα ανέκυψε από το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες την προηγούμενη δεκαπενταετία

λειτουργούσαν με επιτόκια της τάξεως του 30% και 35%, επιτόκια που πραγματικά ανήκουν στη

σφαίρα της τοκογλυφίας. Πουθενά στην Ευρώπη δεν υπήρξαν τέτοια επιτόκια, ούτε πουθενά στην

Ευρώπη υπήρξε η μέθοδος του ανατοκισμού που αποτέλεσε το ιδιότυπο σύμφωνα με το "ελληνικό

μοντέλο". Ούτε στη Γαλλία ούτε στην Ιταλία ούτε στην Αγγλία ούτε στη Γερμανία. Πουθενά σε

καμία οικονομικά υγιή και ανεπτυγμένη χώρα.

Κατά συνέπεια πρέπει να θέσουμε ένα τέρμα και να συσχετιστούμε με

τις νέες συνθήκες των επιτοκίων της τάξεως του 5%.

Για να γίνω συγκεκριμένος -και από τις τοποθετήσεις που έγιναν μέχρι τώρα- νομίζω, ότι πέντε

είναι τα σημεία τα οποία μπορούν να αποτελέσουν σημεία βελτίωσης του πλαισίου, που κατέθεσε

ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Πρώτο σημείο βελτίωσης: Το αρχικό κεφάλαιο έχει προβλεφθεί στην κατατεθείσα τροπολογία να

αυξάνεται κατά 50%. 'Εχουν υπάρξει προτάσεις να μην υπάρχει μία τέτοια προσαύξηση. Νομίζω,

όμως, ότι μπορούμε να βρούμε μία συμβιβαστική λύση η προσαύξηση να είναι της τάξεως του 25%

με 30%.

Δεύτερο σημείο: Από αυτήν την προσαύξηση στο αρχικό ληφθέν κεφάλαιο, από αυτήν τη ρύθμιση

πρέπει να εξαιρεθούν οι προσαυξήσεις στους αγρότες κατά κύριο επάγγελμα. Στους αγρότες,

δηλαδή, θα πρέπει να επιμείνουμε, να μείνουμε στο αρχικό κεφάλαιο.

Τρίτο σημείο: Το τελικό προς ρύθμιση ποσό με προσαύξηση της βάσης κατά 30% και

πολλαπλασιαζόμενο, να αρχίσει να εκτοκίζεται από την ψήφιση της συγκεκριμένης τροπολογίας,

αυτό που ειπώθηκε και από άλλους συναδέλφους από 15.4.2001 και όχι από 15.4.1998.

Τέταρτο σημείο: Προκειμένου για τις παρατάσεις αναστολής των

πλειστηριασμών, να παραταθούν μέχρι 31.12.2001.

Πέμπτο σημείο και κρισιμότερο: Οι εξαιρέσεις που προβλέπονται, να καταργηθούν και να

υπαχθούν όλοι, όλες οι περιπτώσεις, χωρίς εξαιρέσεις, στη νέα ρύθμιση.

Σας ευχαριστώ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αυτό το τελευταίο είναι το σημαντικότερο. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

(Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Κεφαλογιάννης έχει το λόγο. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κύριε

Πρόεδρε, η Κυβέρνηση φαίνεται ότι

νομοθετεί κατ' εντολή των τραπεζών, γι' αυτό και δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα καμία λύση σε αυτό

το μεγάλο, το πελώριο θέμα των πανωτοκίων.

Δεν μπορεί, όμως, το τραπεζιτικό σύστημα να εμφανίζεται ισχυρότερο

από την Κυβέρνηση, από τη Βουλή και γενικά από την κρατική εξουσία. Και δεν μπορεί το

τραπεζιτικό σύστημα να εμφανίζει κέρδη της τάξεως του 400% από τις παράνομες και

καταχραστικές τοκογλυφίες που διενεργεί εις βάρος των επιχειρηματιών εις βάρος των αγροτών

και γενικότερα εις βάρος του παραγωγικού δυναμικού της κοινωνίας μας.

Ούτε μπορεί, κύριε Υπουργέ, σήμερα ακόμα να μιλάτε για ανάπτυξη στη χώρα μας όταν τα

επιτόκια καταθέσεων σε σχέση με τα επιτόκια χορηγήσεων εμφανίζονται τα μεγαλύτερα σε

ολόκληρο τον κόσμο. Δηλαδή αυτό το οποίο ελέχθη προ ολίγου από κάποιον συνάδελφο μέσα

στη Βουλή ότι οι τράπεζες σε όλο τον κόσμο λειτουργούν με τη προοπτική της επιβοήθησης της

ανάπτυξης μιας χώρας, εδώ όχι μόνο δεν γίνεται αλλά αντιθέτως είναι εμπόδιο και τροχοπέδη για

όλες τις κοινωνικές ομάδες που ασχολούνται στον τομέα της ανάπτυξης.

Κύριε Υπουργέ, η σημερινή πρόταση την οποία φέρνετε για να ψηφίσει η Βουλή, δεν λύνει το

πρόβλημα. Και αυτό ελπίζω να το έχετε αντιληφθεί,

 

αφού κανείς Βουλευτής στην Αίθουσα αυτή και κυρίως κανείς Βουλευτής από την κυβερνητική

πλειοψηφία δεν έχει υιοθετήσει απόλυτα την πρόταση την οποία φέρνετε σήμερα προς συζήτηση.

'Εχετε, λοιπόν, υποχρέωση εάν πραγματικά θέλετε να αντιμετωπίσετε

αυτό το μεγάλο πρόβλημα των πανωτοκίων , να εναρμονισθείτε με τις υποδείξεις που έχουν γίνει

τόσο απο την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας όσο και από την πλευρά των άλλων ομιλητών της

Αιθούσης αυτής και πράγματι, με πνεύμα συναίνεσης να προχωρήσουμε σε μία σωστή λύση που

να θέτει τέλος

στο πρόβλημα των πανωτοκίων.

Αναμφισβήτητα η λύση που φέρνετε σήμερα είναι καλύτερη από τις προηγούμενες δύο λύσεις,

που συζητήσαμε στη Βουλή. Δεν λύνει όμως το πρόβλημα, όπως ανέφερα. Αφήνει έξω

περιπτώσεις, όπως εκείνες που έχουν ρυθμισθεί με διατάξεις νόμου. Και οι περιπτώσεις αυτές

είναι πάρα πολύ σοβαρές και σημαντικές, γιατί κυρίως αφορούν τις περιφέρειες της Θράκης,

γενικά τις παραμεθόριες περιοχές και τις περιοχές των νησιών του Αιγαίου. Δεν είναι δυνατόν,

όταν εμείς εδώ στη Βουλή θέλουμε να δώσουμε λύση σ' αυτό το πρόβλημα, να αδιαφορούμε για

τις δυσμενείς επιπτώσεις εις βάρος αυτών των επιχειρήσεων στις περιφέρειες που σας ανέφερα.

Ακόμα, κύριε Υπουργέ, οι ειδικές ρυθμίσεις που κατ' επανάληψη έχετε

υποσχεθεί στην Αίθουσα αυτή για τους αγρότες, δεν βλέπω να συμπεριλαμβάνονται στην υπό

συζήτηση τροπολογία.

Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι αν δεν τροποποιήσετε την τροπολογία που φέρνετε προς συζήτηση,

πολύ φοβούμαι ότι μετά από λίγο καιρό πάλι θα αναγκασθείτε να φέρετε νέα τροπολογία, νέο

νόμο, νέα ρύθμιση, διότι η σημερινή πρότασή σας δεν λύνει το τεράστιο πρόβλημα των

πανωτοκίων. Και από τη στιγμή κατά την οποία τέθηκε το πρόβλημα αυτό, από τη στιγμή

κατά την οποία έχει υιοθετηθεί απόλυτα σχεδόν από όλες τις παρατάξεις της Βουλής και από τη

στιγμή κατά την οποία υπάρχουν ρεαλιστικές προτάσεις που είναι αποδεκτές από την κοινωνία,

νομίζω ότι οφείλετε, κύριε Υπουργέ, αφού έχετε ακούσει όλες τις ομιλίες που έχουν γίνει σήμερα,

να προχωρήσετε στις αναγκαίες εκείνες τροποποιήσεις, ούτως ώστε η ρύθμιση αυτή να είναι

βιώσιμη, να είναι η σωστή λύση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Βαθειάς έχει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΘΕΙΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, πριν μπω στην ουσία της τροπολογίας

για τα πανωτόκια, θα ήθελα να κάνω μία επισήμανση ως προς την επιχειρηματολογία, η οποία

γίνεται από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας που με κορώνες, οι οποίες δεν πιστεύω ότι έπρεπε

να τεθούν εδώ στο ελληνικό Κοινοβούλιο, προσπαθεί να προσεγγίσει το θέμα παραπλανητικά.

Το 1990-1993 άλλαξαν τα επιτόκια στο χώρο των τραπεζών, ιδιαίτερα για

τους αγρότες και διπλασιάστηκαν, γιατί βγήκαν από τις ειδικές ρυθμίσεις εκείνης της εποχής.

Καταργήθηκε η απόφαση 197 στο χώρο των τραπεζών, η οποία έδινε μειωμένα επιτόκια στους

βιοτέχνες.

'Αρα, λοιπόν, η περίοδος εκείνη της Νέας Δημοκρατίας δημιούργησε ένα μεγάλο πρόβλημα

διπλασιασμού των επιτοκίων σε όλους τους δανειολήπτες ή περισσότερο σε εκείνους που έκαναν

συναλλαγή με το τραπεζικό σύστημα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επομένως, τουλάχιστον από

την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, ας κρατήσουν τους τόνους ή ας επιχειρηματολογήσουν πάνω

στη συγκεκριμένη τροπολογία.

Πιστεύω ότι η κατεύθυνση η οποία δίνεται και από την Κυβέρνηση και από τον Υπουργό της

Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννο Παπαντωνίου δείχνει την ευαισθησία να λήξουμε ένα θέμα άπαξ διά

παντός, που δημιουργήθηκε με τα πανωτόκια από το 1980. Να ξαναθυμίσουμε ότι το 1980 ήταν

κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία; Δεν χρειάζεται να λέμε τα ίδια.

Πιστεύω ότι σήμερα η διάθεση είναι να δώσουμε μία σημαντική διέξοδο

στους δανειολήπτες, οι οποίοι είχαν πρόβλημα από τις στρεβλώσεις λειτουργίας του

χρηματοπιστωτικού συστήματος στη χώρα ή σε ορισμένες τράπεζες, οι οποίες δεν πειθάρχησαν

σε αυτά που ψήφισε το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Θέλω να επισημάνω ορισμένα πράγματα. Επειδή αυτό που ακούστηκε κατά κόρον στην Αίθουσα

είναι ότι οι τράπεζες δεν θα πειθαρχήσουν και γι'αυτό έχει μπει το θέμα των προστίμων, στη

διαδικασία δηλαδή της προσθήκης στο νόμο, θα πρέπει να δώσουμε ένα χρονικό διάστημα.

Κύριε Υπουργέ, προτείνω να δώσουμε τη δυνατότητα μέχρι έξι μήνες από την ψήφιση του

συγκεκριμένου νόμου και από τη δημοσίευσή του οι δανειολήπτες να μπορούν να κάνουν τις

αιτήσεις τους.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Τρεις μήνες.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΘΕΙΑΣ: Εγώ προτείνω έξι μήνες.

Να υποχρεούνται οι τράπεζες να απαντήσουν αν θα τους υπαγάγουν στο

νόμο ή όχι, διαφορετικά μέχρι το εξάμηνο αυτό, όποιος δικαιούται, να ασκήσει το δικαίωμα του

νόμου. Μία επιτροπή από την Τράπεζα της Ελλάδος να ελέγχει εάν ορισμένες τράπεζες δεν

πειθαρχήσουν σ' αυτήν τη διαδικασία, δηλαδή δεν μπουν στη διαδικασία της υπαγωγής και

δημιουργήσουν προβλήματα.

Γιατί το λέω αυτό; Εάν αφήσουμε το χρονικό διάστημα τελείως ανοικτό, τότε θα έχουμε δεκάδες

περιπτώσεις, τις οποίες δεν θα μπορούμε να τις εντάξουμε στο νόμο.

Θα ήθελα ακόμη να προτείνω από τη στιγμή που οι αγρότες κάνουν αίτηση υπαγωγής στο νόμο,

να θεωρούνται ενήμεροι, να μπορούν να πάρουν τα καλλιεργητικά τους δάνεια, διότι μέχρι

σήμερα δεν μπορούν να τα πάρουν και να έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν στις

καλλιέργειές τους χωρίς προβλήματα μιας και σήμερα θεωρούνται ότι δεν είναι ενήμεροι.

Επίσης στην πρώτη παράγραφο όπου μιλάτε για το 50% με υπολογισμούς

που έχουν γίνει -μπορώ να σας δώσω συγκεκριμένα παραδείγματα- η προσαύξηση του 50% θα

μπορούσε πραγματικά να κινηθεί στα επίπεδα του 35% με 40%. Προσεγγίζουμε σε μεγάλο βαθμό

την πραγματικότητα σε σχέση με την εξέλιξη των επιτοκίων και των πανωτοκίων και τις

στρεβλώσεις οι οποίες υπήρχαν από την πλευρά των τραπεζών.

Επιπλέον θα ήθελα να σας προτείνω να υπαχθούν και οι συνεταιριστικές τράπεζες, οι οποίες

έχουν κάνει διαδικασία εν είδει εμπορικών τραπεζών. Και αυτό, διότι προέρχομαι από το Νομό

Φθιώτιδας όπου υπάρχει η συνεταιριστική τράπεζα της Λαμίας, η οποία έχει δανειοδοτήσει ως

εμπορική τράπεζα δεκάδες δανειολήπτες. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην αγορά και πιστεύω ότι

στη ρύθμιση αυτή πρέπει να υπαχθούν και οι συνεταιριστικές τράπεζες για να δώσουμε τη

δυνατότητα να υπάρξει μια ισονομία απέναντι σ'αυτούς που προσήλθαν στο τραπεζικό σύστημα

κάτω από την οποιαδήποτε μορφή: Είτε εμπορικές τράπεζες είτε ειδικές τράπεζες που ήταν κατά

το παρελθόν και σήμερα είναι γενικών συναλλαγών είτε συνεταιριστικές τράπεζες.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Τσιπλάκος έχει το λόγο. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΤΣΙΠΛΑΚΟΣ:

Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθώ ανελλιπώς από το

πρωινή συνεδρίαση της Βουλής. Δεν είδα κανένα Βουλευτή να είναι απόλυτα σύμφωνος με την

τροπολογία του κυρίου Υπουργού. Ολόκληρη η Βουλή επιμένει και ζητά από τον κύριο Υπουργό

αλλαγή της τροπολογίας προς άλλη κατεύθυνση. Δεν μπορώ να καταλάβω τi συμπεράσματα θα

βγάλει ο κόσμος αν εξακολουθήσει να επιμένει ο κύριος Υπουργός. Νομοθετεί η Βουλή ή

νομοθετεί η Κυβέρνηση; Πλήττεται βάναυσα το κύρος της Βουλής όταν ο κύριος Υπουργός

επιμένει παρά την ομόθυμη γνώμη της Βουλής να ψηφισθεί η δική του τροπολογία.

Βλέποντας την τροπολογία μου εδραιώνεται η άποψη ότι εκείνοι οι οποίοι δεν είναι συνεπείς στις

υποχρεώσεις τους, εκείνοι ωφελούνται. 'Ετσι δίνουμε ένα αντικίνητρο σε όλους τους

νομιμόφρονες, οι οποίοι σπεύδουν να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους. Θα σας δώσω

συγκεκριμένα παραδείγματα και έχω τα στοιχεία.

Υπάρχει αγρότης στον Ορχομενό, ο οποίος πήρε δάνειο τρία εκατομμύρια (3.000.000) δραχμές.

Κανονικά με τη ρύθμιση θα έπρεπε να πληρώσει εννιά εκατομμύρια (9.000.000). Μέχρι τώρα έχει

πληρώσει δεκατρία εκατομμύρια (13.000.000) και του έχει κατασχεθεί ένα κτήμα δώδεκα

εκατομμύρια (12.000.000). Συνολικά έδωσε είκοσι πέντε εκατομμύρια (25.000.000) δρχ. Καλώς

έγινε ό,τι έγινε με αυτόν τον αγρότη; Είναι δικαιωμένος;

'Εμπορος μέσα από το Λιβαδειά πήρε δάνειο 5.000.000. Δεν πλήρωσε

δραχμή και θα πληρώσει δεκαπέντε εκατομμύρια (15.000.000) δρχ. Πού είναι η ισότητα; Γιατί

αντιμετωπίζονται διαφορετικά αυτοί οι δύο;

Θα σας δώσω τώρα μία χαρακτηριστική περίπτωση της απληστίας των τραπεζών και του πόσο

παρανομούν. Συμπατριώτης μου έμπορος πήρε δάνειο πενήντα εκατομμύρια (50.000.000). 'Εδωσε

στην τράπεζα ως ενέχυρο επιταγές πελατών του εβδομήντα εκατομμύρια (70.000.000). Για λόγους

ανεξαρτήτως της θελήσεώς του έκλεισε η επιχείρησή του και η τράπεζα του έκλεισε τα βιβλία. Τα

50.000.000 έφθασαν σε ένα αστρονομικό ποσό. 'Εχει πληρώσει 180.000.000. Αντί πινακίου φακής

του κατέσχεσαν ακίνητα πεντακόσια δέκα εκατομμύρια (510.000.000) δρχ. Ακόμα χρωστάει. Το

πιο

συγκλονιστικό, όμως, είναι ότι η τράπεζα είχε εισπράξει τα

εβδομήντα εκατομμύρια (70.000.000) από τις επιταγές. Και όταν πήγε στους οφειλέτες τους και

τους ρώτησε γιατί δεν πλήρωσαν, διεπίστωσε ότι τα πλήρωσαν και ότι η τράπεζα αντί να του

επιστρέψει είκοσι

εκατομμύρια (20.000.000) δρχ. έβγαλε στον πλειστηριασμό ακίνητά του. Προσέφυγε στα

δικαστήρια. Βγήκε η απόφαση ότι ο πλειστηριασμός δεν είναι νόμιμος. Η τράπεζα, όμως,

προχώρησε και μετά τον εκπλειστηριασμό των ακινήτων βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου ότι ο

πλειστηριασμός ήταν παράνομος. Τι θα κάνει αυτός; Καλώς πλήρωσε ό,τι πλήρωσε;

Και ένα άλλο παράδειγμα. Αντί να του κρατούν κρατήσεις 6ο/οο του

κρατούσαν 6% κατά λάθος. Η τράπεζα το αναγνώρισε, αλλά δεν του τα πλήρωσε. Είπε ότι

πρέπει να πάει στα δικαστήρια. Αυτός έχει πτωχεύσει και δεν μπορεί να συνεχίσει στα

δικαστήρια. Πρόκειται για μία κατάσταση εντελώς απαράδεκτη.

Επίσης με ποια λογική, κύριε Υπουργέ, τα δάνεια που έχουν δοθεί με εγγύηση του δημοσίου

εξαιρούνται. Ο οφειλέτης αυτός δεν έχει τα ίδια δικαιώματα που έχουν και οι άλλοι οφειλέτες;

Αυτός μπαίνει στην περιπέτεια να απειλείται με πλειστηριασμούς από το δημόσιο για να εισπράξει

την εγγύησή του.

Η ρύθμιση που ισχύει μέχρι το 1998 είναι δώρον άδωρον, διότι σύμφωνα με ορισμένους

υπολογισμούς ελάχιστοι μπορούν να ωφεληθούν από αυτή τη διάταξη. Η ρύθμιση θα πρέπει να

φθάσει μέχρι σήμερα.

Κύριε Υπουργέ, χρειάζεται τόλμη και όχι μιζέρια στην επίλυση αυτού του κοινωνικού

προβλήματος. Οι τράπεζες αντί να επιτελέσουν το ρόλο τους για την οικονομική ανάπτυξη των

επιχειρήσεων και της χώρας κατάντησαν καταστροφείς των επιχειρήσεων. Ο μόνος στόχος τους

είναι να συσσωρεύουν ακίνητα, ακίνητα που δεν ξέρουν πού θα χρησιμοποιηθούν.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ο κ. Τσιπλάκης έχει το λόγο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΤΣΙΠΛΑΚΗΣ: Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

πράγματι ομόθυμη θα έλεγα είναι η ανταπόκριση της Βουλής για μια γενναία ρύθμιση ενός

σοβαρότατου οικονομικού και κοινωνικού προβλήματος που κατά καιρούς επισημαίνεται, πλην

όμως μέχρι αυτήν τη στιγμή δεν έγινε μια αποφασιστική προσέγγιση του όλου προβλήματος.

 

Κατ'αρχήν είναι θετικό το βήμα -και νομίζω ότι αναγνωρίζεται από όλουςότι φθάνει η Κυβέρνηση

να αποδεικνύει στην πράξη ότι ωριμάζει η άποψη σε συνέχεια συγκεκριμένων τοποθετήσεων

νομοθετικών κατά καιρούς της Νέας Δημοκρατίας, και διά καταθέσεως σήμερα αυτής της

συγκεκριμένης

τροπολογίας προσπαθεί να προσεγγίσει αυτό το συγκεκριμένο πρόβλημα. 'Ομως το γεγονός ότι

ένα μεγάλο μέρος της κυβερνητικής πλειοψηφίας αναγνωρίζει ότι αυτή η συγκεκριμένη τροπολογία

δεν κάνει την παρέμβαση που θα έπρεπε

 

να κάνει. Και μάλιστα αυτή η κατατεθείσα εκπρόθεσμη τροπολογία που έχει μια συγκεκριμένη

αιτιολόγηση, λίαν -θα έλεγα- επικριτική έναντι των ρυθμίσεων που κατ'αρχήν επιδιώκει η αρχική

τροπολογία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας θα έπρεπε να διαμορφώσει συνθήκες από

πλευράς Υπουργού Εθνικής Οικονομίας τροποποίησης των συγκεκριμένων ρυθμίσεων.

Θα σας έλεγα ότι βεβαίως τα τραπεζικά ιδρύματα θα πρέπει να λειτουργούν στα πλαίσια της

νομικής τάξης. Και το λέω διότι κατά καιρούς έχουν γραφεί και έχουν ακουστεί -και προσφάτως

μάλιστα- ότι οι τραπεζίτες αρνούνται όλα αυτά τα οποία επιδιώκετε διά νομοθετικής ρυθμίσεως, να

τα αποδεχθούν. 'Ομως, όταν συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις έχουν αιτιολογήσεις οι οποίες

είναι δίκαιες, και μόνο αυτό υποδηλώνει ότι άπαντες οι υπαγόμενοι σε νομοθετικές ρυθμίσες ή

προς υπαγωγήν θα πρέπει να ανταποκρίνονται άμεσα.

Γιατί το λέω αυτό; Δεν πρέπει να έχει καμία επιφύλαξη σήμερα το

νομοθετικό σώμα να προχωρήσει πέραν των όσων αναφέρονται στην εκπρόθεσμη, θα έλεγα,

τροπολογία των Βουλευτών των κυβερνητικών, στα πλαίσια της άποψης που εκφράζεται στη

νομοθετική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί η νομοθετική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας

έχει αυτήν ακριβώς την παραπέρα αιτιολόγηση, την ειδική και εμπεριστατωμένη που έχει η

εκπρόθεσμη πρόταση των Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Και ποια είναι αυτή η συγκεκριμένη πρόταση;

'Οτι με δικαστικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τις αποφάσεις 8 και 9 του Αρείου Πάγου,

μάλιστα κατά την αιτιολόγηση της τροπολογίας της εκπροθέσμου αναφέρεται ότι επιδιώχθηκε με

το ν. 2601/98 να καταλυθούν αυτές οι συγκεκριμένες αποφάσεις. Το λέω αυτό για να

συναγάγουμε τη

βαρύτητα των όσων αναφέρονται στην τροπολογία των Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Καταλύθηκαν!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΠΛΑΚΗΣ: Ποια είναι, λοιπόν, η διαχρονική αιτιολόγηση της πρότασης της

Νέας Δημοκρατίας; 'Οτι έγινε σύμφωνα με τις

αποφάσεις 8 και 9 του Αρείου Πάγου λανθασμένη εφαρμογή της απόφασης της Νομισματικής

Επιτροπής του έτους 1980. Και παραπέρα ότι δεν ίσχυσαν για τις τράπεζες οι διατάξεις περί

εκτοκισμού τόκων, οι οποίες σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα και τον εισαγωγικό νόμο του

Αστικού Κώδικα μπορούν να ισχύουν για άλλα υποκείμενα της ελληνικής έννομης τάξης.

Παραπέρα, σύμφωνα με το ν. 2076/92 υπάρχει σωρεία παραβάσεων για

τους εκτοκισμούς των τόκων που μένουν ανείσπρακτοι επί δωδεκάμηνο και συνεπεία της

διαμορφούμενης τέτοιας κατάστασης απαγορεύεται στις τράπεζες και να δίνουν δάνεια νεότερα

και να κάνουν ρυθμίσεις και να κεφαλαιοποιούν τους τόκους χωρίς προϋποθέσεις.

'Oλα αυτά, λοιπόν, επειδή εγένοντο και είναι αποδεδειγμένα, έρχεται η Νέα Δημοκρατία και στην

αιτιολόγησή της λέει ότι και για νομικούς λόγους, αλλά και για ουσιαστικούς λόγους που

αναφέρει, θα πρέπει να γίνει επιτέλους μία οριστική ρύθμιση, η οποία θα εφαρμοσθεί.

Και η ρύθμιση, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί πράγματι να είναι πέραν των ορίων που η Νέα

Δημοκρατία αναφέρει, πέραν του τριπλασίου του αρχικού κεφαλαίου που βέβαια αναλόγως πότε

ελήφθη θα μπορεί να περιορίζεται. Και βεβαίως θα πρέπει να περιλαμβάνει η ρύθμιση τα χρέη

αυτά τα οποία εβεβαιώθησαν στα δημόσια ταμεία στις ΔΟΥ που εδόθησαν με την εγγύηση του

δημοσίου και βεβαίως σε περιπτώσεις που οι πλειστηριασμοί οδήγησαν πλειοδότριες να είναι οι

τράπεζες, αυτοί οι πλειστηριασμοί να μπορούν να ανατραπούν. Διότι πάρα πολύς κόσμος υπέστη

ζημιά, έχουμε αυτοκτονίες και πάντως ο αγροτικός πληθυσμός που είναι η μεγάλη πλειοψηφία των

δανειοληπτών δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά πέραν των άλλων γενικών αρνητικών

οικονομικών μέτρων.

Νομίζω ότι το νομοθετικό σώμα, κύριε Πρόεδρε, είναι η ώρα ομόθυμα, ομόφωνα να κάνει αυτές τις

ουσιαστικές παρεμβάσεις για να αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην αναπτυξιακή πορεία του τόπου.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Η κα Καλαντζάκου έχει το λόγο. ΣΟΦΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΥ:

Είμαι η τελευταία και πρέπει να είναι μεγάλη η

χαρά του Υπουργού. Αλλά το θέμα δεν θα λήξει εδώ.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χρειάζεται, λοιπόν, να επαναλάβω, τα όσα

είπαν οι προηγούμενοι συνάδελφοι κάνοντας κριτική στην τροπολογία που καταθέσατε. Θα

ήθελα, λοιπόν, να υπογραμμίσω κάποια σημεία.

Πρώτον, συμφωνούμε ή όχι ότι από την αρχή ο τρόπος δανειοδότησης και τα ανεξέλεγκτα

πανωτόκια ήταν καταχρηστικά έως και παράνομα από πλευράς τραπεζών;

Δεύτερον, συμφωνούμε ή όχι πως καλώς ή κακώς χιλιάδες δανειολήπτες και οι οικογένειές τους

έχουν υποθηκεύσει τα παρόν και το μέλλον τους σε αυτήν την ατελείωτη ιστορία;

Τρίτον, συμφωνούμε ή όχι πως πρέπει να δώσουμε οριστική λύση σε ένα τέτοιο κοινωνικό

πρόβλημα; Εδώ τις τελευταίες μέρες βλέπουμε να τίθενται διλήμματα τύπου "εξοπλισμοί ή

κοινωνικές δαπάνες" και αντί να δίνουμε λύσεις σε ένα θέμα που δεν προκαλεί άλλωστε σοβαρή

μείωση εσόδων στο δημόσιο και θα απαλλάξουν πολλούς ανθρώπους από αγωνία, αβεβαιότητα

και απόγνωση, συνεχίζετε να εμμένετε στην ίδια πολιτική, στο να μη λύνετε το πρόβλημα.

Τέταρτον, συμφωνούμε ή όχι πως η Νέα Δημοκρατία κυριολεκτικά σας

έσυρε στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης και πως και πολλοί συνάδελφοι από το ΠΑΣΟΚ έχουν

και εκείνοι ενώσει τις δυνάμεις τους για να βρούμε επιτέλους μια λύση στο θέμα;

Θεωρείτε πως τα πρόστιμα που επιβάλλετε είναι αρκετά υψηλά, ώστε να αναγκαστούν οι

τράπεζες να παραδώσουν τις πληροφορίες και τους φακέλους; Εγώ θεωρώ πως αυτά τα χρήματα

που θα τους βάλετε, τις ποινές από πεντακόσιες χιλιάδες νομίζω έως τρία εκατομμύρια, είναι

ελάχιστες, διότι τα τελευταία χρόνια η ασάφεια έχει εξυπηρετήσει σαφώς τις τράπεζες.

Κλείνοντας, κύριε Υπουργέ, το θέμα αυτό έως ότου λυθεί οριστικά θα

έρχεται και θα επανέρχεται. 'Εχετε περάσει πάρα πολλές ώρες μέσα σε αυτή την Αίθουσα σήμερα

και είναι πολύ κοπιαστικό. Προτείνω, λοιπόν, να το λύσετε.

Υπενθυμίζω τα εξής: Εμείς οι Βουλευτές είμαστε εδώ να υπηρετούμε το

 

λαό, να λύνουμε προβλήματα και όχι να ακούμε να ανακοινώνετε πως δεν κλείνει ένα τέτοιο θέμα.

Περάσει δεν περάσει η τροπολογία αυτή για τα πανωτόκια, κάνετε αλλαγές δεν κάνετε, θα

είμαστε εδώ ξανά για να το συζητήσουμε. Γιατί το θέμα δεν θα κλείσει οριστικά. Δεν προσφέρεται,

λοιπόν, το θέμα των πανωτοκίων για λαϊκίστικη αντιμετώπιση, αλλά για νέα σοβαρή και συνολική

επίλυση του προβλήματος.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κύριε

Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.

 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Θα μιλήσετε εσείς τώρα, κύριε

Πρόεδρε, μετά ο κύριος Υπουργός και μετά ζήτησε το λόγο ο κ. Αλογοσκούφης.

Ορίστε, κύριε Πρόεδρε.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: 'Ισως χρειαστεί να πω και δύο λόγια μετά τον κύριο Υπουργό,

αλλά θα ήθελα αυτήν την ώρα, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να προσπαθήσω

να εξηγήσω καλύτερα το μεγάλο πρόβλημα των εξαιρέσεων.

Κύριε Πρόεδρε, είναι βέβαιο ότι κατά τη διάρκεια των ετών που

διέρρευσαν, όλες οι κυβερνήσεις έλαβαν ιδιαίτερη μέριμνα για ορισμένες ιδιαιτέρως συμπαθείς

περιπτώσεις με την έννοια ότι είχαν ανάγκη ειδικής προστασίας. Γι' αυτό εξεδόθησαν οι

συλλογικές αποφάσεις, γι' αυτό έγιναν οι ειδικοί νόμοι και γι' αυτό πρόκειται κατά κύριο λόγο περί

ακριτικών περιφερειών ή περί άλλων περιπτώσεων όπου συνέτρεχαν ειδικοί λόγοι ειδικής

μέριμνας.

Τώρα αυτές τις περιπτώσεις για τις οποίες έκρινε το ελληνικό κράτος

στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετηρίδων ότι πρέπει να έχουν ειδική ευνοϊκότερη μεταχείριση, τις

καταδικάζετε; Γιατί τις καταδικάζετε. Τις εξαιρείτε από μία ρύθμιση η οποία ισχύει για όλους τους

άλλους οι οποίοι δεν είχαν κανένα ειδικό λόγο να κάνουν ειδική ρύθμιση. 'Η ακόμη χειρότερο,

όπως το διατυπώνετε, για άλλους που υπήχθησαν στη γενική

ρύθμιση αλλά δεν θέλησαν να υπογράψουν σχετική σύμβαση διότι αδιαφόρησαν. Είναι λάθος,

είναι βαρύ λάθος διότι είναι πρώτον άδικο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, κύριε Πρόεδρε (κύριε

Σγουρίδη) με συγκεκριμένες

αποφάσεις. Το λέω και για σας. Εγώ προσυπογράφω αυτά που προτείνατε αλλά

 

σας ρωτώ, από εκεί και πέρα και τα νησιά του Αιγαίου τι θα γίνουν; Και τι θα γίνει η Εύβοια; Και τι

θα γίνει η υπόλοιπη Ελλάδα όπου χρειάστηκε το κράτος να λάβει μέριμνα; Μη διστάσετε, κύριε

Υπουργέ.

Και όσον αφορά την ανάμειξη του κράτους να καταλάβουν οι κυρίες και

κύριοι συνάδελφοι τι έγινε στην περίπτωση αυτή. Είναι τραγικό, κύριε Πρόεδρε. Το κράτος

βοήθησε με τη δική του εγγύηση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι σήμερα οι υποθέσεις αυτές έχουν

παραπεμφθεί στις αρμόδιες κρατικές αρχές, στις ΔΟΕ, οι οποίες από εκεί και πέρα προχωρούν

σε εκτέλεση. Το κράτος πληρώνει τις τράπεζες. Μου έφεραν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

στοιχεία από τη Θράκη όπου αποδεικνύουν ότι το κράτος έχει πληρώσει την τράπεζα δεκαπέντε

φορές με το ποσό το οποίο έδωσε και απομένει άλλες τριάντα ή σαράντα φορές να ζητεί ή

τράπεζα παραπάνω ποσό. Εν τω μεταξύ όμως το μεν κράτος μπορεί να θέλει να χρηματοδοτεί την

τράπεζα, να την επιδοτεί, δικαίωμά του, αλλά ποιος τα πληρώνει; Τα πληρώνει ο πολίτης, κύριοι

συνάδελφοι, διότι ο πολίτης έχασε τα πάντα, διότι αυτήν την ώρα τον τσαλαπατά και το κράτος

και η τράπεζα. Πώς είναι δυνατόν να ανέχεστε τέτοια πράγματα, κύριε Υπουργέ; Επιτέλους

στοιχειώδης ευαισθησία αν υπάρχει πρέπει αυτά τα θέματα να τα λύσετε.

Εγώ σταματώ εδώ αυτήν την ώρα και περιμένω μετά τον κύριο Υπουργό για τη δευτερολογία μου.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ορίστε, κύριε Γεωργακόπουλε, έχετε το λόγο. Δεν σας

διέγραψα γιατί ήσασταν εδώ και εν τω μεταξύ μίλησε η κυρία Καλαντζάκου...

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί να με διαγράψετε, κύριε Πρόεδρε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Δεν ήσασταν εδώ.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: 'Ηταν δώδεκα συνάδελφοι να μιλήσουν πριν

από εμένα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Τι να κάνουμε; Δεν ήταν εδώ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Αν έλειπαν και οι δώδεκα, εντάξει. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης):

Ορίστε, έχετε το λόγο.

 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, φοβάμαι ότι αν δεν

ρυθμιστεί -και πηγαίνω επί της ουσίας για να μη λέμε πάρα

πολλά λόγια- το θέμα των εξαιρέσεων μετά από έξι μήνες θα φέρουμε άλλη τροπολογία εδώ για

να ρυθμίσουμε αυτά τα οποία θα έχουν μείνει απέξω.

Τώρα το 50% επί του αρχικώς ληφθέντος κεφαλαίου μπορεί να μπει χωρίς

να αναφέρονται οι τόκοι. Γιατί εκεί οι τράπεζες μπορεί να βρουν και άλλα που έχουν βάλει επάνω

και να τα προσθέσουν μετά. Στο 150 να βάλουν και άλλα από πάνω, όπως έξοδα από εγγραφή

υποθηκών κ.ο.κ.

Δεύτερον, για τους αγρότες. Είπαμε για δάνεια δέκα εκατομμυρίων

(10.000.000) - δεκαπέντε εκατομμυρίων (15.000.000) ας μην έχουν προσαύξηση, ας μην έχουν το

50% της προσαύξησης και ας πάνε στο διπλάσιο, τριπλάσιο ή τετραπλάσιο και να καθαρίζει.

Επίσης, εγώ σας προτείνω, κύριε Υπουργέ, το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 8, του άρθρου 30,

της ν. 2789/2000 να αντικατασταθεί και να λέει ως εξής: "Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν

επηρεάζουν όσα είτε κρίθηκαν, οποτεδήποτε, τελεσίδικα, εκτός αν εκκρεμούν κατά την

ημερομηνία ψήφισης του παρόντος στον 'Αρειο Πάγο είτε ρυθμίστηκαν με διάταξη νόμου" -αυτό

είναι το περίφημο- "ή με συμβιβασμό μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων" -και όταν λέμε πιστωτικά

ιδρύματα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και το Ταμείο Παρακαταθηκών και το Ταχυδρομικό

Ταμιευτήριο και όχι μόνο οι τράπεζες- "και οφειλετών για συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων μέχρι τη

δημοσίευση του παρόντος και οι σχετικές συμφωνίες εξακολουθούν να δεσμεύουν τα μέρη. Σε

όσες όμως από τις παραπάνω περιπτώσεις υφίσταται ανεξόφλητο υπόλοιπο" -εδώ είναι το "ψητό"-

"μετά τις 31.12.2000 και τα ποσά που καταβλήθηκαν ή πρόκειται να καταβληθούν κατά τις

ισχύουσες συμφωνίες ή με βάση τις τελεσίδικες αποφάσεις, υπερβαίνουν το ποσό της συνολικής

οφειλής με βάση τον υπολογισμό της παραγράφου 1 από το ανεξόφλητο υπόλοιπο, αυτό το

υπόλοπο διαγράφεται ως υπερβάλλον". Αυτό πρέπει να μπει.

Εάν έχουν πληρώσει το εξαπλάσιο από αυτό που ρυθμίζουμε σήμερα, να

μην πληρώσουν κι άλλο και να καταργηθεί η παράγραφος 9 του άρθρου 30, έτσι ώστε να

συμπεριληφθούν. Διαφορετικά είναι μικρό το φάσμα αυτών που συμπεριλαμβάνονται και το

αποτέλεσμα θα είναι μικρό.

Επίσης οι τράπεζες πρέπει να έχουν ποινές όχι μόνο εάν δεν δίδουν τα παραστατικά, αλλά και

εάν δεν εφαρμόζουν το νόμο. Διότι υπάρχει το ενδεχόμενο να μην εφαρμόζουν το νόμο.

Και την ποινή δεν πρέπει να τη βάζει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. 'Εχουμε πει ότι

πρέπει να υπάρχει ένα ανεξάρτητο όργανο της Τράπεζας της Ελλάδος, που να κάνει έλεγχο στις

τράπεζες. Και αυτό είναι ο τραπεζικός διαμεσολαβητής. Αυτός πρέπει να είναι εκείνος ο οποίος θα

επιβάλλει τα πρόστιμα και όχι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Τι δουλειά έχουμε να

μπλέξουμε το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος με διοικητικές ποινές; Ο τραπεζικός

διαμεσολαβητής μπορεί να βάλει ποινές στις τράπεζες.

Εάν κάνετε αυτές τις διορθώσεις, μαζί με τις άλλες τις οποίες πιστεύω ότι θα κάνετε από μια κατ'

ιδίαν συζήτηση την οποία είχαμε, πιστεύω ότι τότε πραγματικά θα λυθεί το πρόβλημα και δεν θα

έχουμε μετά από έξι μήνες άλλη τροπολογία. Γιατί τότε ο εξευτελισμός του Κοινοβουλίου θα είναι

πλήρης, αφού θα είναι η τέταρτη φορά σε τρία χρόνια που ερχόμαστε να ρυθμίσουμε το ίδιο θέμα

και θα το αφήνουμε χωρίς ρύθμιση.

Και ο κ. Μητσοτάκης έχει δίκιο σ' αυτό που λέει. Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο να πληρώνει τις

τράπεζες και οι τράπεζες να το εκμεταλλεύονται με αυτόν τον αισχρό τρόπο. Το Γενικό Λογιστήριο

λέει και κάτι ακόμα: Θα τους επιστρέψουμε και φόρους! Δεν φτάνουν αυτά τα οποία έχουν πάρει!

Τώρα γι' αυτά που ρυθμίζουμε οι τράπεζες θα πούνε "ως αχρεωστήτως καταβληθέντα".

Γιατί εμείς τα είχαμε υπολογίσει ως κέρδη, ενώ οι τράπεζες όχι, γιατί

μετά από τον πρώτο χρόνο δεν κάνουν εκταμίευση τόκων. Τα βάζουν σε άλλους λογαριασμούς.

Σας τα εξήγησα κάποτε αυτά πώς γίνονται. 'Οταν τρεις δόσεις δεν έχουν πληρωθεί και είναι σε

υπερημερία πάει για ένα χρόνο. Μετά τον ένα χρόνο πηγαίνουν στις επισφαλείς απαιτήσεις. Οι δε

επισφαλείς απαιτήσεις αποσβέννυνται από το 1,5% επί του τζίρου τους που έχουν οι τράπεζες

στο αποθεματικό τους για να κάνουν τις αποσβέσεις. Επομένως δεν έχουν πληρώσει φόρους,

εμείς όμως θα τος επιστρέψουμε και φόρους. Θα πάμε δηλαδή για μαλλί και θα βγούμε

κουρεμένοι, μου φαίνεται.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε το

λόγο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχήν θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο γι' αυτήν τη συζήτηση και

να πω ότι είναι μια από τις πιο ουσιαστικές και ενδιαφέρουσες συζητήσεις που έχω

παρακολουθήσει στη σχετικά μακρά πλέον παρουσία μου στο Κοινοβούλιο.

Είχε ένα βασικό στοιχείο: 'Ηταν εποικοδομητική απ' όλες τις πλευρές, ήταν μια ήρεμη συζήτηση και

πιστεύω ότι αποδεχόταν τον κορμό της εισηγήσεως του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και της

Κυβέρνησης, και αποσκοπούσε στο να βελτιώσει την πρόταση αυτή. Δεν υπήρξαν κατεδαφιστικές

παρεμβάσεις, υπήρξε ένα συναινετικό κλίμα και θέλω πραγματικά να εξάρω το κλίμα αυτό, το

οποίον όλοι μας, πιστεύω, ελπίζουμε ότι θα πρέπει να πρυτανεύει στις περισσότερες, εάν όχι

όλες, τις συζητήσεις που διεξάγονται σ' αυτό το Κοινοβούλιο.

Σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη τροπολογία έχω να κάνω ορισμένες διευκρινιστικές παρατηρήσεις

και να προχωρήσω σε ορισμένες αλλαγές και προσαρμογές σύμφωνα με προτάσεις τις οποίες

κατέθεσαν και υπέδειξαν οι αγαπητοί συνάδελφοι.

'Ενα πρώτο και κύριο θέμα που θέλω να αναδείξω είναι ότι όλοι

συμφωνούμε ότι αυτή η τροπολογία προσφέρει μια ουσιαστική βελτίωση σε σχέση με την

προηγούμενη, διότι παρέχει μια ασφαλή βάση υπολογισμού της τελικής οφειλής. Το αρχικώς

ληφθέν κεφάλαιο, το οποίο προσαυξάνεται κατά μέγιστο όριο κατά 50%, πιστεύω ότι προσφέρει

απόλυτη ασφάλεια και βεβαιότητα.

Θα δεχθώ μία προσθήκη του κ. Γιαννακόπουλου, για να καταστήσω αυτήν

τη βεβαιότητα ακόμα περισσότερο ασφαλή, αλλά θα επανέλθω σε αυτό, όταν θα προχωρήσω

στην απαρίθμηση των προσαρμογών.

Το δεύτερο στοιχείο, το οποίο αποδεχόματε, πιστεύω, όλοι είναι ότι με την προτεινόμενη

τροπολογία υπάγονται σε αυτήν τη βεβαία και δεδομένη ρύθμιση όλες οι προηγούμενες

τραπεζικές ρυθμίσεις, οι οποίες είχαν εξαιρεθεί από την προηγούμενη νομοθέτηση, η οποία

κάλυπτε μόνο αρρύθμιστες υποθέσεις. Τώρα υπάγουμε στη ρύθμιση όλες τις τραπεζικές

ρυθμίσεις, όλες τις συμφωνίες, λεόντειες ή μη, μεταξύ δανειοληπτών και τραπεζών, και κλείνει εκεί

οριστικά το θέμα. Δηλαδή, όπου υπήρχε μία διμερής αντιπαράθεση μεταξύ δανειοληπτών και

τραπεζών, αυτή λήγει οριστικά και αμετάκλητα με την παρούσα τροπολογία. Εξοφλείται, σύμφωνα

με τα πολλαπλάσια που τίθενται στην τροπολογία αυτή, το δάνειο, και δεν υπάρχει καμία πλέον

συζήτηση μεταξύ δανειολήπτου και τραπέζης.

Σε ό,τι αφορά τα δύο κεντρικά θέματα, θα ήθελα να σημειώσω το εξής. Δεν θα ήθελα να βάλουμε

εξαιρέσεις ή διαφοροποιήσεις, στους κανόνες στο 50% της προσαυξήσεως ή σε άλλα θέματα.

Πιστεύω ότι είναι σωστό να έχουμε μια καθαρή γενική ρύθμιση. Γιατί αν βάλουμε εξαιρέσεις ή

διαφοροποιήσεις για κάποιες κατηγορίες, έχω την αίσθηση ότι θα αδικήσουμε κάποιους άλλους,

θα εγερθεί ένα νέο κύμα διεκδικήσεων για εξομοιώσεις, για προσαρμογές, το οποίο μόνο

προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει.

'Εχω την αίσθηση ότι αυτή η ρύθμιση, όπως έχει διατυπωθεί, είναι μια πολύ ευνοϊκή ρύθμιση,

γιατί, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει, αν είχαμε αφήσει τα πράγματα να

εξελιχθούν σύμφωνα με τα επιτόκια και τις προσαυξήσεις των τραπεζών, ένα δάνειο εικοσαετίας

θα οδηγούσε στο πολλαπλάσιο της τάξεως του 25 και του 45, ενώ τώρα περιορίζουμε το

πολλαπλάσιο, στο διπλάσιο, τριπλάσιο, τετραπλάσιο ή το πολύ εξαπλάσιο του αρχικού δανείου.

'Αρα η απόσταση μεταξύ της "φυσιολογικής" εξέλιξης του πολλαπλασιασμού επί είκοσι πέντε ή

σαράντα πέντε και του πολλαπλασιασμού, που εισάγεται και νομοθετείται σήμερα, είναι τεράστια.

'Αλλο πέντε φορές, άλλο είκοσι πέντε φορές, άλλο σαράντα πέντε φορές. 'Αρα, η βελτίωση είναι

πάρα πολύ σημαντική. 'Εχω την αίσθηση ότι αν προσπαθήσουμε να διαφοροποιήσουμε τη

βελτίωση αυτή ανά κατηγορία δανειοληπτών, μόνο προβλήματα θα δημιουργήσουμε, χωρίς να

προκαλούμε καμία ιδιαίτερη βελτίωση στη ρύθμιση που εισάγεται.

 

Μία τρίτη διευκρίνιση αφορά το περίφημο θέμα, το οποίο επανέφερε ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και

πολλοί συνάδελφοι, της μη υπαγωγής ρυθμίσεων που έχουν εισαχθεί με νόμο. Θέλω εδώ να είμαι

απόλυτα συγκεκριμένος και σαφής και να αναλάβω και σχετικές πολιτικές δεσμεύσεις.

Είναι σωστό αυτό που ελέχθη ότι η ελληνική πολιτεία, διάφορες κυβερνήσεις και της Νέας

Δημοκρατίας παλαιότερα από το 1974 έως το 1981 και μετά πάλι επί κυβερνήσεως κ. Μητσοτάκη

και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ,

 

και του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, έχουν προχωρήσει σε διάφορες ευνοϊκές

ρυθμίσεις για διάφορες κατηγορίες πολιτών σε διάφορες περιοχές της χώρας, ιδιαίτερα ακριτικές,

ακριβώς για να αντιμετωπίσουμε σε βάση ad hoc και όχι γενική, όπως κάνουμε τώρα, προβλήματα

που είχαν ανακύψει από τη σύμπτωση εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων, πανωτοκίων, αλλά και

ειδικών προβλημάτων που επιβάρυναν αυτές τις περιοχές ή αυτές τις κατηγορίες των πολιτών.

Ερώτημα: Αυτές οι ειδικές ρυθμίσεις, πώς συγκρίνονται με την παρούσα γενική ρύθμιση; Θέλω να

σας αναγνώσω, χωρίς να θέλω να είμαι πολύ κουραστικός, δύο-τρία παραδείγματα που αφορούν

τη Θράκη, τους Νομούς Φλώρινας και Κιλκίς, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τις επιχειρήσεις

της περιφέρειας Μακεδονίας λόγω Γιουγκοσλαβίας.

Για παράδειγμα, η ρύθμιση που έχουμε εισαγάγει με ειδική νομοθετική

παρέμβαση για τη Θράκη και τους Νομούς Φλώρινας και Κιλκίς προβλέπει ρύθμιση οφειλών μέσω

δεκαετών δανείων, με επιδότηση επιτοκίου κατά δέκα μονάδες, διαγραφή τόκων υπερημερίας,

επιδότηση νέων κεφαλαίων κίνησης και χορήγηση κεφαλαίων κίνησης με εγγύηση του ελληνικού

δημοσίου της τάξεως των εκατό εκατομμυρίων (100.000.000) δραχμών ανά επιχείρηση.

Μία άλλη ρύθμιση για το Αιγαίο. Δεκαετές δάνειο και σε περίπτωση που δυσκολέψουν τα

πράγματα εξελίσσεται σε δεκαπενταετές δάνειο, με ευνοϊκούς όρους που περιλαμβάνουν

διαγραφή εξωλογιστικών τόκων, διαγραφή τόκων υπερημερίας και επιδότηση επιτοκίου με τρεις

εκατοστιαίες μονάδες σε όλη τη διάρκεια του δανείου.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Ποιος το πήρε το δάνειο αυτό;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Τα δάνεια τα πήραν

οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και άλλες επιχειρήσεις, οι οποίες υπήχθησαν στις ρυθμίσεις αυτές.

'Αλλο παράδειγμα...

(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. ΓΙΑΝΝΟΣ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):...

δεκαπενταετές δάνειο, με βάση τις οφειλές κλπ., περίοδος χάριτος, επιδότηση κ.ο.κ.

'Αρα στο ερώτημα, κατά πόσο οι προηγούμενες αυτές ρυθμίσεις είναι δυσμενέστερες ή

ευνοϊκότερες από την παρούσα γενική ρύθμιση, δεν νομίζω ότι υπάρχει εύκολη απάντηση. Η δική

μου εκτίμηση είναι ότι οι ειδικές ρυθμίσεις στις οποίες έχουμε προχωρήσει, είναι κατά κανόνα

ευνοϊκότερες της παρούσης γενικής ρυθμίσεως, διότι το κράτος με εγγυήσεις, με επιδοτήσεις, με

περίοδο χάριτος, με μακράς διάρκειας δάνεια, κάλυψε το μεγαλύτερο ποσό της οφειλής.

'Αρα η δυνατότητα υπαγωγής των παλαιών ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων στην παρούσα γενική

ρύθμιση, σε ό,τι αφορά τους ιδιώτες δανειολήπτες ή τις επιχειρήσεις, αμφιβάλλω αν θα οδηγήσει

σε καλύτερα αποτελέσματα, από τα αποτελέσματα στα οποία θα οδηγήσει η παρούσα ρύθμιση.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δώστε τους την επιλογή, κύριε Υπουργέ.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα επανέλθω.

'Ερχομαι τώρα στο ερώτημα. Αποδέχομαι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις -δεν το γνωρίζω, αν

ανοίξουμε όμως το κουτί της Πανδώρας των παλαιών ρυθμίσεων, πολλά μπορούμε να

ανακαλύψουμε, διότι αναφερόμαστε σε ρυθμίσεις εικοσιπενταετίας και εγώ τουλάχιστον ως

Υπουργός Εθνικής Οικονομίας για εφτά χρόνια, πρέπει να σας πω ότι έχω υπογράψει τις

περισσότερες από αυτές τις νομοθετικές ρυθμίσεις και σωρεία υπουργικών αποφάσεων- η

παρούσα ρύθμιση είναι ευνοϊκότερη. Σε άλλες, όμως, είναι σίγουρα δυσμενέστερη.

Ερώτημα: Γιατί η Κυβέρνηση δεν δίνει το δικαίωμα επιλογής στις επιχειρήσεις αυτές, να υπαχθούν

στη γενική ρύθμιση ή όχι; Εδώ τίθεται το δεύτερο ζήτημα, το οποίο είναι μείζον για μένα και μην

ξεχνάτε ότι πέρα από Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, είμαι και Υπουργός Οικονομικών, άρα

εκπροσωπώ την εγγυοδοτική αρχή.

Το ελληνικό δημόσιο έχει παράσχει εγγυήσεις προς τις τράπεζες -δεν έχει σημασία- προς

κάποιους φορείς για τη ρύθμιση αυτή. Αν υπαχθούν οι ειδικές ρυθμίσεις στη γενική ρύθμιση, αυτό

σημαίνει ότι αυτές οι εγγυήσεις αθετούνται πλέον από το ελληνικό δημόσιο, διότι το ελληνικό

δημόσιο, δίνοντας την εγγύηση, υποσχέθηκε στο φορέα α' -μπορεί να είναι η Εθνική Τράπεζα ή

κάποιος φορέας- ότι θα εισπραχθούν κάποια χρήματα. Αυτά

τα χρήματα θα τα γλιτώσει το ελληνικό δημόσιο με την υπαγωγή στη νέα ρύθμιση και την

επανεκτίμηση της οφειλής, σύμφωνα με την παράγραφο 1. 'Αρα προφανώς θα ωφεληθεί το

δημόσιο. Θα ζημιωθεί, όμως, ο φορέας, ο οποίος έχει την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.

Ερωτώ: Αυτό δεν θα κλονίσει την πίστη στο ελληνικό δημόσιο; Θα είναι η πρώτη φορά,

τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια ή όσο τουλάχιστον εγώ είμαι Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και

Oικονομικών, που αθετείται εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Αυτό δεν είναι σωστό να γίνει, διότι

το ελληνικό δημόσιο παρέχει εγγυήσεις σε πλειάδα φορέων, για διάφορους λόγους, οπότε αν για

μία κατηγορία περιπτώσεων το ελληνικό δημόσιο, με μία γενική νομοθετική ρύθμιση, καταργήσει

τις εγγυήσεις ή την αξία των εγγυήσεων, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα γενικότερο πρόβλημα

αμφισβήτησης της πίστης του ελληνικού δημοσίου.

Κατά συνέπεια επειδή ακριβώς δεν γνωρίζουμε ούτως ή άλλως κατά πόσο η παρούσα γενική

ρύθμιση είναι ευνοϊκότερη ή δυσμενέστερη από την πλειάδα των ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων

και επειδή τίθεται ένα γενικότερο θέμα αρχής σε ό,τι αφορά την πίστη και την αξιοπιστία του

ελληνικού δημοσίου, κρίνω ότι δεν πρέπει να υπαγάγουμε τις ειδικές ρυθμίσεις στη γενική

ρύθμιση. Αλλά δεσμεύομαι ότι ειδικότερα σε ό,τι αφορά τις παραμεθόριες περιοχές -και αναφέρω

ιδιαίτερα τη Θράκη και το Αιγαίο- εφόσον προκύψουν στοιχεία, και μπορεί να προκύψουν, ότι η

υπαγωγή στη γενική ρύθμιση θα προκαλέσει ευνοϊκότερα αποτελέσματα σε σχέση με τις

ισχύουσες ειδικές ρυθμίσεις, τότε θα νομοθετήσουμε εκ νέου, για να εναρμονίσουμε τις

ειδικές, δυσμενέστερες νομοθετικές ρυθμίσεις στην παρούσα γενική ρύθμιση. Αυτό πιστεύω...

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: Γιατί δεν παίρνετε μία εξουσιοδότηση;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Πιστεύω ότι αυτό είναι η ορθή προσέγγιση.

Η γενικευμένη υπαγωγή στη νέα ρύθμιση θα προκαλέσει αμφίβολα αποτελέσματα, διότι νομίζω ότι

λίγοι θα υπαχθούν, διότι οι ρυθμίσεις

 

είναι ευνοϊκότερες, αλλά θα προκαλέσει ένα γενικότερο τραύμα στην πίστη και στην αξιοπιστία

του ελληνικού δημοσίου.

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: Πάρτε μια εξουσιοδότηση.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Yπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Επιπλέον, επειδή δεν

γνωρίζουμε ποιες είναι αυτές οι ρυθμίσεις, γιατί υπάρχουν και προβληματικές επιχειρήσεις και ο

Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων και πλειάδα περιπτώσεων, έχω την αίσθηση ότι

ακόμα και αν περιορίσουμε κάπως το θέμα στις παραμεθόριες περιοχές ή κάπως αλλιώς, θα

εγερθούν μείζονα νομικά θέματα εξομοιώσεως ή υπαγωγής που μόνο προβλήματα μπορούν να

προκαλέσουν.

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: Πάρτε μια εξουσιοδότηση να το δείτε.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Yπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα ήθελα να

προχωρήσω παρακάτω.

Κατ'αρχήν, αναθεωρώ την προθεσμία, αναφέρομαι στην πρώτη παράγραφο, για την οποία ισχύει

το διπλάσιο στους πολλαπλασιασμούς. Ως τώρα το διπλάσιο ίσχυε για δάνεια, τα οποία

εξετείνοντο μέχρι τις 15 Απριλίου 1998. Ανταποκρινόμενος σε αίτημα που έθεσαν πολλοί

συνάδελφοι, αναπροσαρμόζω την ημερομηνία στις 31.12.2000, δηλαδή μέχρι το Δεκέμβριο του

περασμένου χρόνου.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: 'Αρα το αλλάζετε και στην αρχή.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Yπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Οπότε το αλλάζω και στην αρχή, όπως πολύ σωστά επισημάνατε, κύριε Πρόεδρε.

Δεύτερον, αποδέχομαι τη διευκρινιστική προσθήκη του κ. Γιαννακόπουλου στο τέλος της πρώτης

παραγράφου, όπου προσδιορίζεται ότι προκειμένου για τον καθορισμό της οφειλής, μετά την

προσαύξηση των συμβατικών τόκων, τυχόν υπερβάλλον ποσό, πέραν του 50% του ληφθέντος

κεφαλαίου, δεν υπολογίζεται πριν πολλαπλασιαστεί κατά περίπτωση. 'Αρα διευκρινίζεται

απολύτως.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι "της βάσης υπολογισμού της οφειλής".

Και μετά τα λέτε σωστά.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Yπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Το αποδέχομαι, αυτό

εννοούσα. Θα γίνει "για τον καθορισμό της βάσης υπολογισμού της οφειλής". Αυτό, λοιπόν, το

υιοθέτησα και το επανέλαβα.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Πού πάει αυτό;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Yπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Στο τέλος της παραγράφου 1 και πριν το εδάφιο α'.

Επόμενη αλλαγή. Στο τέλος της παραγράφου 1, οι λέξεις "προαφαιρουμένων από αυτές των

εξόδων που έχουν πράγματι εκταμιευτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα" διαγράφονται. 'Αρα τυχόν

υπολογισμοί των τραπεζών για έξοδα ή δήθεν έξοδα, για έξοδα που έκαναν ή δεν έκαναν κλπ.,

δεν προσμετρώνται, έτσι ώστε να αφαιρείται το πλήρες ποσό των καταβληθεισών

δόσεων από το ποσό της τελικής οφειλής. Είναι μέτρο υπέρ του δανειολήπτη. Είναι προφανές ότι

αυτό περιορίζει την οφειλή.

Επόμενη αλλαγή. Προεκτείνω τις ημερομηνίες για τους πλειστηριασμούς

στην επόμενη παράγραφο και αντί για τις 30.9.2001 πάμε στις 31.12.2001

και ακολούθως η 1.10.2001 μετατρέπεται σε 1.1.2002, ανταποκρινόμενος και πάλι σε αίτημα που

υπέβαλαν πολλοί συνάδελφοι.

Επεκτείνω το χρόνο ασκήσεως δικαιώματος επιλογής στην παράγραφο 4 για

τους αγρότες μέχρι 30.9.2001 αντί για τις 31.7.2001 και πάλι ανταποκρινόμενος σε αίτημα που

υπέβαλαν πολλοί συνάδελφοι.

 

Στην παράγραφο 5 ανεβάζω το όριο στα εφτακόσια πενήντα εκατομμύρια

(750.00.000), διαγράφοντας τις τρεις τελευταίες γραμμές, δηλαδή διαγράφω τη φράση που ξεκινάει

με τις λέξεις "Στην περίπτωση δ' της ιδίας παραγράφου" μέχρι "πεντακοσίων εκατομμυρίων

(500.000.000) δραχμών".

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δεν λέει για το ποσό που....

 

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Τώρα απαντώ, κύριε Μητσοτάκη, σ' αυτό που είπατε. Είπατε να το ορίσουμε με αναγωγή στο

αρχικώς ληφθέν δάνειο. Προσέξτε ποιο είναι το πρόβλημα και θέλω σ'αυτό να συμφωνήσουμε.

Οφειλή ύψους επτακοσίων πενήντα εκατομμυρίων (750.000.000) δραχμών αυτή που θα ισχύσει το

1999, που είναι ο χρόνος αξιολόγησης των οφειλών αυτών για να δούμε αν υπάγονται ή όχι στη

ρύθμιση, αναγωγή σε αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο τα προηγούμενα χρόνια οδηγεί στα εξής

αποτελέσματα: Το 1995 το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο θα ήταν τετρακόσια τριάντα εκατομμύρια

(430.000.000) δραχμές, δηλαδή δάνειο τετρακοσίων τριάντα εκατομμυρίων (430.000.000) δραχμών.

Αν πάμε πέντε χρόνια παραπίσω, το 1990, πάμε στα εκατόν ογδόντα εκατομμύρια (180.000.000)

δραχμές. Τότε ο πληθωρισμός έτρεχε, όπως ξέρουμε, με 25%. Αν πάμε λίγο παραπίσω πέντε

χρόνια, πάμε στα εξήντα πέντε εκατομμύρια (65.000.000) δραχμές. 'Αρα δεν υπάρχει σταθερή

αναφορά στο αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο. Πρέπει να βάλουμε μια γκάμα αρχικών δανείων ανά έτος

λήψεως, το οποίο όμως δεν το θεωρώ σοβαρό για το νόμο.

Εγώ, λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να παραμείνουμε στα επτακόσια πενήντα εκατομμύρια

(750.000.000) -νομίζω ότι είναι η σωστότερη προσέγγιση- διότι αλλιώς θα οδηγηθούμε σε

στρεβλώσεις του συστήματος, αλλά και κυρίως σε μια παράθεση πολλών αριθμών, οι οποίοι

απλώς θα απεικονίζουν το ραγδαίο ρυθμό του πληθωρισμού στην ελληνική οικονομία.

Το επόμενο είναι ότι προσαυξάνω τα πρόστιμα της Τραπέζης Ελλάδος από πεντακόσιες χιλιάδες

(500.000) σε ένα εκατομμύριο (1.000.000) και από τρία εκατομμύρια (3.000.000) σε πέντε

εκατομμύρια (5.000.000).

Θέλω να κάνω επίσης ένα σχόλιο σ'αυτό το σημείο. Συμφωνώ απόλυτα

με αυτό το οποίο ελέχθη ότι είναι σωστό τα πρόστιμα αυτά να μην επιβάλλονται από την Τράπεζα

της Ελλάδος, αλλά από μια ανεξάρτητη εποπτική αρχή. Αλλά προσέξτε! Το Υπουργείο Εθνικής

Οικονομίας έχει ξεκινήσει μια διαδικασία αναθεώρησης του συνολικού συστήματος εποπτείας του

χρηματοπιστωτικού συστήματος, διότι υπάρχει θέμα με τις τράπεζες, με το Χρηματιστήριο, αλλά

και με τις ασφαλιστικές εταιρείες. Στο πλαίσιο αυτής της μεγάλης μεταρρύθμισης, σκοπεύω να

ιδρύσω ή να ενισχύσω, αν θέλετε, τις εξουσίες του τραπεζικού διαμεσολαβητή, ο οποίος θα

αναλάβει όλες αυτές τις εξουσίες που ασκεί σήμερα η Τράπεζα της Ελλάδος, οπότε στο πλαίσιο

αυτής της μεταρρύθμισης ό,τι λέμε εδώ θα μεταφερθεί στον ανεξάρτητο διατραπεζικό μεσολαβητή.

Τέλος, θέλω να κάνω και δύο προσθήκες στο νομοσχέδιο με τη μορφή νέας παραγράφου 8 και

νέας παραγράφου 9. 'Οσον αφορά την παράγραφο 8, προστίθεται το εξής και αφορά τη

διαδικασία της ειδικής εκκαθάρισης. Διαβάζω:

"8. Στην περίπτωση β της παραγράφου 4 του άρθρου 30 του ν. 2789/2000 προστίθεται εδάφιο ως

εξής: "Μέχρι την 31.12.2001 αναστέλλεται η υπαγωγή και η έναρξη της διαδικασίας των άρθρων

46, 46α και 46β του ν. 1892/90 επιχειρήσεων, των οποίων οι οφειλές προς τα πιστωτικά ιδρύματα

υπάγονται στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου".".

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

κ. Γιάννος Παπαντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα προσθήκη, η οποία έχει

ως εξής:

"ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Στο συζητούμενο άρθρο προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής:

"8. Στην περίπτωση β της παραγράφου 4 του άρθρου 30 του ν. 2789/2000 προστίθεται εδάφιο ως

εξής: "Μέχρι την 31.12.2001 αναστέλλεται η υπαγωγή και η έναρξη της διαδικασίας των άρθρων

46, 46α και 46β του ν. 1892/90 επιχειρήσεων, των οποίων οι οφειλές προς τα πιστωτικά ιδρύματα

υπάγονται στις ρυθμίσεις του υπαρόντος άρθρου".")

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Τι σημαίνει αυτό;

Υπάρχει η διαδικασία της ειδικής εκκαθάρισης. Ειδική εκκαθάριση ήταν ένας νόμος της Νέας

Δημοκρατίας, πολύ σωστός, ο οποίος υπήγαγε σε ένα ειδικό καθεστώς προβληματικές

επιχειρήσεις μέσα από το διορισμό εκκαθαριστή, ο οποίος είχε πλήρεις εξουσίες: Απολύσεις

εργαζομένων και, γενικότερα, άλλες παρεμβάσεις. Εκτιμώ ότι η υπαγωγή αυτών των επιχειρήσεων

πλήρως στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου δεν είναι εφικτή, διότι έχουν εισαχθεί πολλές

παρεμβάσεις, απολύσεις, πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων, και θα ανέτρεπε μια ολόκληρη

κατάσταση, που έχει δημιουργηθεί. Κρίνω όμως απαραίτητο να αναστείλω όχι μόνο την υπαγωγή,

αλλά και την έναρξη της διαδικασίας μέχρι 31.12.2001 αξιοποιώντας τις προθεσμίες που παρέχει η

παρούσα ρύθμιση.

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: 'Εναρξη της διαδικασίας; Δηλαδή όπου έχει υπαχθεί και δεν έχει

αρχίσει;

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Ναι, σταματάει.

Αυτή είναι η πρώτη προσθήκη. Η δεύτερη προσθήκη είναι η εξής.

Προστίθεται ως νέα παράγραφος 9 νέα παράγραφος ως εξής:

"Στην περίπτωση δ' της παραγράφου 9 του άρθρου 30 του ν. 2789/2000 προστίθεται εδάφιο ως

εξής: "Σε περίπτωση που οι απαιτήσεις προέρχονται από εγγυήσεις ιδιωτών ως βάση

υπολογισμού του παραπάνω ορίου λαμβάνεται το ποσό για το οποίο έχει δοθεί η εγγύηση"."

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιάννος Παπαντωνίου

καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα προσθήκη, η οποία έχει ως εξής:

"ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Στο συζητούμενο άρθρο προστίθεται νέα παράγραφος ως εξής:

 

"Στην περίπτωση δ της παραγράφου 9 του άρθρου 30 του ν. 2789/2000

προστίθεται εδάφιο ως εξής: "Σε περίπτωση που οι απαιτήσεις προέρχονται από εγγυήσεις

ιδιωτών ως βάση υπολογισμού του παραπάνω ορίου λαμβάνεται το ποσό για το οποίο έχει δοθεί

η εγγύηση".")

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): 'Αρα καλύπτει όχι

μόνο τους πρωτοφειλέτες, αλλά και τους εγγυητές των δανείων. Επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής

για να καλύψει και αυτές τις περιπτώσεις. Λίγες ενδεχομένως, αλλά πιστεύω ότι για λόγους

δικαιοσύνης είναι σωστό να υπαχθούν και αυτές οι περιπτώσεις.

Με αυτά τα σχόλια, κύριοι συνάδελφοι, και με μία φιλοσοφική παρατήρηση ότι το καλύτερο είναι ο

εχθρός το καλού, και ότι από τη συζήτηση αυτή νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να βγει απολύτως

ικανοποιημένος, ήθελα...

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, να κάνετε μία δήλωση.

Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο είναι πιστωτικά ιδρύματα,

αλλά με τον προηγούμενο νόμο εξαιρούνταν. Σας παρακαλώ να δηλώσετε τουλάχιστον ότι

υπάγονται στις ρυθμίσεις το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Επιφυλάσσομαι και πριν από το κλείσιμο, θα κάνω τη δήλωση.

 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, μία παράκληση ...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. ΓΙΑΝΝΟΣ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Θέλω, λοιπόν, να σας παρακαλέσω για το εξής ...

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, μία παράκληση ...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. ΣΤΑΥΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Από την άλλη πλευρά πώς δέχεσθε τη διακοπή,

κύριε Πρόεδρε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Σας παρακαλώ!

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

 

'Ηθελα, λοιπόν, να κάνω την παρατήρηση ότι από τη διαδικασία αυτή νομίζω ότι κανείς δεν

μπορεί να βγει απολύτως ικανοποιημένος. Είναι ένα πρόβλημα πολύ τραυματικό, τεράστιο για

ορισμένες κατηγορίες συμπολιτών μας, έχει όμως σημαντικές παρενέργειες σε άλλους χώρους,

όπως είπαμε -τραπεζικό σύστημα, δημόσιος τομέας- και νομίζω ότι αυτό που επιχειρούμε

προσεγγίζει τη σωστή τομή πολύ περισσότερο από τις προηγούμενες ανεπιτυχείς ρυθμίσεις.

Το καλύτερο είναι εχθρός του καλού. Πιστεύω ότι, αν επιτευχθεί μία συναινετική αποδοχή στο

κλίμα της συζήτησης που προηγήθηκε, θα είναι μία μεγάλη επιτυχία για το Εθνικό Κοινοβούλιο.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣOK)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, δάνεια των αγροτών που ήταν υπό την εγγύηση

του ελληνικού δημοσίου ...

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Αυτά εξαιρούνται.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Το ένα εκατομμύριο (1.000.000) το 1993 έγιναν

έξι εκατομμύρια (6.000.000) και τώρα είναι είκοσι τρία

εκατομμύρια (23.000.000) και δεν τα έχετε μέσα. Πώς οι αγρότες ... ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

(Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

Αυτά έχουν ρυθμιστεί από τις ρυθμίσεις τις οποίες έχουμε κάνει με ειδικό νόμο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Κύριοι συνάδελφοι, επειδή ακριβώς οι περισσότεροι που

έχουν μιλήσει βρίσκονται εδώ και θέλουν να δευτερολογήσουν, εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα

να ξεκινήσω τη διαδικασία των δευτερολογιών, αλλά έτσι δεν πρόκειται να τελειώσουμε ούτε στις

τρεις η ώρα ...

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: 'Οποτε τελειώσουμε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): 'Αρα για το καλύτερο της

διαδικασίας αυτής θα δώσω το λόγο στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και στον κ.

Μητσοτάκη, για να μπορέσουμε να κλείσουμε τη συζήτηση.

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: 'Οχι, να δώσετε ένα λεπτό στον καθένα.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: 'Ενα λεπτό σε όλους τους Βουλευτές.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική 'Εδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της

Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Αλογοσκούφης, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος

της Νέας Δημοκρατίας, έχει το λόγο.

Κύριε Αλογοσκούφη, για τους ειδικούς λόγους που γνωρίζετε μπορείτε να πείτε αυτά που θέλετε,

σε ένα λεπτό;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: 'Οχι, κύριε Πρόεδρε, γιατί δεν έχω πρωτολογήσει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Τότε δεν σας παραδέχομαι.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: Στα τρία λεπτά νομίζω ότι μπορώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ορίστε, έχετε δύο λεπτά. Πέστε τα

γρήγορα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, λίγο παραπάνω χρόνο γιατί πρέπει να σχολιάσουμε

αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Δύο λεπτά, κύριε Λαφαζάνη. Δεν είναι οι συνελεύσεις που

ήμασταν κάποτε και έμεναν στο τέλος πέντε και αποφασίζαμε.

Ορίστε, κύριε Αλογοσκούφη.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν έχω πρωτολογήσει, αλλά θα

προσπαθήσω να συνοψίσω σε δύο λεπτά.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι εμείς, παρά τις παλινωδίες του

Υπουργού, παρά το γεγονός ότι είναι η τρίτη ρύθμιση που φέρνει, θα θέλαμε με αυτήν τη ρύθμιση,

η οποία πραγματικά είναι καλύτερη από τις προηγούμενες, να συμφωνήσουμε. Θα το θέλαμε

ειλικρινώς, αλλά δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε για τέσσερις λόγους. Κατ' αρχάς να επισημάνω ότι για μας

βάση αναφοράς θα έπρεπε να ήταν το αρχικό κεφάλαιο χωρίς αυτές τις προσαυξήσεις. Θα

μπορούσαμε να αλλάξουμε τα πολλαπλάσια αν θέλετε, αλλά τέλος πάντων, αυτό να το

αντιπαρέλθω.

Υπάρχει το ζήτημα με τους αλληλόχρεους λογαριασμούς των τραπεζών. Με τους αλληλόχρεους

λογαριασμούς η ρύθμιση είναι ασαφής, είναι δυσμενής και θεωρούμε ότι θα έπρεπε και για αυτούς

τους λογαριασμούς να είναι η ίδια βάση της ρύθμισης, που είναι και για τα υπόλοιπα δάνεια.

Αυτό δεν ρυθμίστηκε από τον κύριο Υπουργό.

Δεύτερον, δεν περιλαμβάνονται τα δάνεια με εγγύηση του δημοσίου που έχουν περιέλθει στις

ΔΟΥ. Θα μπορούσε και εδώ να υπάρχει η ίδια βάση για την ρύθμιση. Δεν υπάρχει περίπτωση το

δημόσιο και οι ΔΟΥ να εισπράξουν αυτά τα χρήματα, με διαδικασίες οι οποίες είναι καλύτερες

από τις διαδικασίες που χρησιμοποιούν οι τράπεζες. Γιατί λοιπόν να μην παραδεχθούμε την

κατάσταση και να ρυθμίσουμε μία και καλή αυτά τα δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου;

Τρίτον, δεν καλύπτομαι από την δέσμευση του κυρίου Υπουργού για τις ρυθμίσεις που αφορούν

νόμους για τις ακριτικές περιοχές, γιατί θυμάμαι ότι και στις προηγούμενες περιπτώσεις, ο

Υπουργός ήρθε και μας έδωσε κάποιες προφορικές δεσμεύσεις, αλλά οι δεσμεύσεις αυτές δεν

υλοποιήθηκαν ποτέ από τις τράπεζες.

Δυστυχώς αυτό το θέμα είναι πραγματικά μείζον γιατί αφορά ακριτικές περιοχές, αφορά ειδικές

συνθήκες και εκεί υπάρχουν και ειδικοί λόγοι, για τους οποίους δεν πληρώθηκαν τα δάνεια. Θα

έπρεπε νομίζω να είχε προβλέψει ο Υπουργός να ενταχθούν και αυτά στη γενική ρύθμιση.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του

κυρίου Βουλευτή)

Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, κάντε μου την χάρη να μου δώσετε ακόμα ένα λεπτό. Δεν έχω

πρωτολογήσει και νομίζω ότι πρέπει να συνοψίσω αυτά που ελέχθησαν.

Υπάρχει ακόμα μια βασική αδυναμία ότι δεν προβλέπεται ρητά στο νόμο

το πώς θα εξοφληθούν τα υπόλοιπα.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: 'Ετσι μπράβο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: Πρέπει να εξοφληθούν τα υπόλοιπα με κάποιες δόσεις, που καλό

θα ήταν να μην το αφήσουμε στην διακριτική ευχέρεια των τραπεζών, αλλά να το ρυθμίσουμε εδώ

στο νόμο.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Αυτό δεν προβλέπεται. Δεν προβλέπονται επίσης και κυρώσεις για τις τράπεζες στην περίπτωση

που παρανομήσουν. Μπορεί όλοι να παραδεχόμαστε ότι οι τράπεζες δεν θα παρανομήσουν,

αλλά στην περίπτωση που παρανομήσουν, τι κυρώσεις θα έχουν, αν δεν εφαρμόσουν το νόμο;

Δεν προβλέπεται στο νόμο ποιες θα είναι οι κυρώσεις. Προβλέπεται μόνο το τι θα γίνει, αν δεν

δώσουν τον φάκελο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό που μας αφορά. Αν δεν υπαγάγουν στη ρύθμιση

κάποια δάνεια, τι θα γίνει;

Γι' αυτές, λοιπόν, τις αδυναμίες, πιστεύω ότι εμείς τουλάχιστον δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε

αυτήν τη ρύθμιση, παρ' ότι είναι πολύ καλύτερη από τις προηγούμενες, οι οποίες προηγούμενες

δεν αντιμετώπισαν το πρόβλημα σε καμία περίπτωση.

Είναι καλύτερη η ρύθμιση, αλλά πιστεύω ότι μπορεί ο Υπουργός να τη

βελτιώσει. 'Εχει χρόνο ακόμα και μέχρι αύριο, αν θέλετε, να την βελτιώσει, ώστε αυτά τα τέσσερα

ζητήματα τα οποία έθεσα να αντιμετωπισθούν, διότι αν δεν αντιμετωπισθουν, η ρύθμιση δεν είναι

γενική, άρα δεν καλύπτει όλες τις περιπτώσεις και τελικά δεν λύνεται το προβλημα.

Και όπως είπαν πολλοί συνάδελφοι και από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και από την πλειοψηφία θα

επανέλθετε αναγκαστικά, κύριε Υπουργέ, σε λίγο καιρό, ή εσείς ή ο διάδοχός σας και θα φέρετε

άλλη ρύθμιση. Αυτήν τη δουλειά θα κάνουμε τώρα;

(Χειροκροτήματα απο την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Σφυρίου έχει το λόγο.

ΚΟΣΜΑΣ ΣΦΥΡΙΟΥ: Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να τονίσω το εξής, με βάση

την επιχειρηματολογία που αναπτύξαμε στις πρωτολογίες και δεν χρειάζεται να την

επαναλάβουμε:

Αντί το Υπουργείο να κρίνει, ποιο από τα δύο είναι πιο ευνοϊκό, η

ρύθμιση που εισάγεται ή η προηγούμενη πλειάδα των προηγουμένων ρυθμίσεων, αντί να κάνει το

Υπουργείο αυτή τη σύγκριση, γιατί δεν αφήνουμε να την κάνει ο καθένας πολίτης και να κάνει

ελεύθερη επιλογή, αν θέλει να παραμείνει στην παλαιά ρύθμιση ή να προσχωρήσει στη νέα;

Επιμένουμε σ' αυτό και νομίζω ότι έχει μία λογική βάση.

Αν αυτό δεν το αποδεχθείτε -που εγώ θεωρώ ότι αυτό είναι το πιο σωστό- τουλάχιστον κάντε κάτι

άλλο. Γιατί να πάρετε νέα νομοθετική πρωτοβουλία, με νέο νέο αργότερα... Γιατί δεν παίρνετε μία

εξουσιοδότηση από τη Βουλή, ώστε όπου εντοπισθεί αυτή η ειδική περίπτωση να το κάνετε με

δική σας διοικητική πράξη, να το κάνετε με μια κοινή υπουργική

απόφαση; Θα πάρετε και άλλη νομοθετική πρωτοβουλία και θα ερχόμαστε πάλι, μετά από

κάποιους μήνες ή μετά απο μερικά χρόνια να κάνουμε νέα ρύθμιση; 'Οχι βέβαια.

Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, ή θα αφήσετε την ελεύθερη επιλογή ή πάρτε τουλάχιστον μια

εξουσιοδότηση να το ρυθμίσετε με την κοινή υπουργική απόφαση. Νομίζω ότι σε αυτήν τη βάση

μπορούμε να συνεννοηθούμε και να συμφωνήσουμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κύριος Υπουργός έχει το λόγο. ΓΙΑΝΝΟΣ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών):

'Ηθελα να αποδεχθώ την πρόταση του κ. Σφυρίου και θα ετοιμάσει η υπηρεσία μια διάταξη

εξουσιοδοτική για την εναρμόνιση, όπου χρειάζεται, των ρυθμίσεων.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Λαφαζάνης έχει το λόγο. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ:

Ο κύριος Υπουργός έπλεξε το εγκώμιο της

σημερινής συζήτησης και τη χαρακτήρισε ουσιαστική και ενδιαφέρουσα, μόνο που δεν ήταν τόσο

ενδιαφέρουσα η δευτερολογία σας, κύριε Yπουργέ, ώστε να αποδεχθείτε την καρδιά και την

ουσία των προτάσεων, οι οποίες υπεβλήθησαν σχεδόν από όλες τις πτέρυγες ή για να μην

αναλαμβάνω την ευθύνη όλων των πτερύγων, από τη δική μας πλευρά.

Οι βελτιώσεις τις οποίες επιχειρήσατε να κάνετε, είναι απολύτως

οριακές και δεν θίγουν τα κακώς κείμενα της τροπολογίας σας. Στην τριτολογία σας, αν είναι

ενδιαφέροντα αυτά, μπορείτε να τα πάρετε πραγματικά υπόψη σας.

Εμείς σας είπαμε, πρώτον, ως βάση υπολογισμού να πάρετε το αρχκό κεφάλαιο, το αρχικό

δάνειο. Να βγάλετε αυτό το 50% που μόνο επιπλοκές μπορεί να δημιουργήσει και κωλυσιεργίες

από την τράπεζα. Να απλοποιήσετε τη ρύθμιση και να την κάνετε πιο σαφή. Δεν το

αποδεχθήκατε. Κακώς δεν το αποδεχθήκατε και θα δείτε τι προβλήματα θα υπάρξουν.

Δεν θέλετε να το κάνετε γενικώς; Να πάρετε υπόψη σας το αρχικό

κεφάλαιο και στο αρχικό κεφάλαιο να βάλετε το τετραπλάσιο, το τριπλάσιο, το διπλάσιο για

όλους τους οφειλέτες; Κάντε το, έστω για τους μικροοφειλέτες. Μπορούμε να συμφωνήσουμε εδώ,

ποιο είναι αυτό το πλαφόν. Τουλάχιστον να μπορούν να λύσουν το πρόβλημά τους, διότι πολύ

φοβάμαι ότι δεν θα το λύσουν με αυτές τις διατάξεις. Πολύ σωστές είναι οι παρατηρήσεις που

έγιναν για τους αλληλόχρεους λογαριασμούς, όπου οι διατάξεις είναι άκρως ασαφείς.

Το δεύτερο. Σας ακούσαμε να επιμένετε στις εξαιρέσεις. Εξαιρείτε

έτσι, πολύ φοβάμαι, το μισό σχεδόν και παραπάνω ίσως από αυτούς που έχουν το πρόβλημα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί, αφού κάνετε ένα βήμα να αποδεχθείτε να μπουν οι παραμεθόριες

περιοχές Θράκη και Αιγαίο, το πάτε με διοικητική εξουσιοδότηση δική σας. Αφού το αποδέχεσθε,

τουλάχιστον αφήστε τους την επιλογή. Βάλτε μια διάταξη να έχουν την επιλογή οι άνθρωποι. Οι

εξαιρέσεις που έχετε, θα σας αναγκάσουν να φέρετε ξανά νόμο και δεν απαντούν στο πρόβλημα.

Τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής: Κύριε Υπουργέ όλη αυτή η τροπολογία σας, θα μείνει

μετέωρη, διότι ποιος θα αναγκάσει την τράπεζα να αποδεχθεί έστω και αυτές τις ρυθμίσεις ή

ποιος θα αναγκάσει την τράπεζα να δώσει αναλυτικό λογαριασμό; Τιμωρία μέχρι πέντε

εκατομμύρια (5.000.000), όταν βγάζουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια; Είναι δυνατόν να το λέτε

αυτό και να το ισχυρίζεσθε; Εάν δεν αυστηροποιήσετε τις ποινές και αν δεν έχετε και ποινικές

κυρώσεις, εάν δεν φθάνουν οι ποινές μέχρι το κλείσιμο των καταστημάτων, δεν πρόκειται να

εφαρμοσθεί ούτε και αυτή η ρύθμιση ούτε να δοθούν αναλυτικοί λογαριασμοί. Αυτή η τροπολογία

θα μείνει έωλη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Στριφτάρης έχει το λόγο. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΤΡΙΦΤΑΡΗΣ:

Κατ'αρχήν, κύριε Υπουργέ, συμφωνώ ότι έγινε μια

πολύ καλή κουβέντα, όμως νομίζω ότι ελάχιστα πήρατε υπόψη απ'αυτήν την κουβέντα και τις

προτάσεις που έγιναν. Και θα σας πω ένα παράδειγμα. Για τις προσαυξήσεις. Κατά καιρούς

έχουν γίνει ρυθμίσεις και κεφαλαιοποιήθηκαν τόκοι υπερημερίας και όλα αυτά. Πώς θα είναι στο

αρχικό κεφάλαιο και το 50% των συμβατικών τόκων; Ποιο θα είναι το αρχικό κεφάλαιο; Αυτό που

εξαρχής πήρε ή αυτό που κεφαλαιοποιήθηκε το 1995 λέω εγώ; 'Ενα ζήτημα είναι αυτό, που έχει

μέσα πανωτόκια, πανωπροίκια ό,τι θέλετε.

Δεύτερον, συνεχίζετε να εξαιρείτε ένα μεγάλο μέρος και είναι

μικροοφειλέτες και αδύνατοι να ανταποκριθούν σ'αυτές τις ρυθμίσεις. Είναι οι αγρότες που είναι

με την εγγύηση του δημοσίου και τώρα έχουν πάει στις

ΔΟΥ, είναι μικροεπαγγελματίες που και σ'αυτήν την περίπτωση το ίδιο ισχύει και αυτοί

εξαιρούνται. Και όταν εξαιρεθούν αυτοί, δεν ξέρω πραγματικά αν η πρόθεσή σας είναι να

βοηθήσετε πραγματικά αυτούς που θέλουν να πληρώσουν και δεν μπορούν.

Εμείς προτείνουμε μια άλλη ρύθμιση. Για όποιον δεν πάτησε ποτέ στην

τράπεζα να μην ισχύει καμία ρύθμιση και να πάει και φυλακή. Θα ήταν προτιμότερο, παρά να λέμε

ότι δεν μπορούμε να κάνουμε εξαιρέσεις. Σας καταθέσαμε συγκεκριμένη πρόταση για τους

αγρότες που από τη φορολογική τους δήλωση προκύπτει ότι έχουν εισόδημα κάτω από τρία

εκατομμύρια (3.000.000) και μέχρι δάνειο δεκαπέντε εκατομμυρίων (15.000.000) το πολύ να

διπλασιαστεί και τελειώσαμε. Το ίδιο και για τους μικρομεσαίους. Είτε αυτοί που έχουν ατομική

επιχείρηση είτε έχουν ένα έως τέσσερις απασχολούμενους. Θα μπορούσατε νομίζω να κάνετε

αυτές τις προσθήκες και εμείς να ψηφίσουμε την τροπολογία. 'Ετσι όπως διαμορφώνεται δεν

μπορούμε πραγματικά να την ψηφίσουμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Μαγκριώτης έχει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Είναι βέβαιο, κύριε Πρόεδρε, πως όπως τελικώς διαμορφώνεται η

τροπολογία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας πετυχαίνουμε τη χρυσή τομή, αυτό που ζητούσε η

Αίθουσα του Κοινοβουλίου, αυτό που ζητούν οι πολίτες. Απαντούμε στα βασικά και ουσιαστικά

προβλήματα. Δυστυχώς η τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας αποκαλύπτει πως η Αντιπολίτευσή

της πολλές φορές είναι προσχηματική. 'Οποιες και αν ήταν οι τελικές ρυθμίσεις είναι βέβαιο πως

θα έβρισκε τα σημεία εκείνα για τα οποία έπρεπε να διαφωνήσει. Αδιάψευστος μάρτυρας αυτού

του επιχειρήματός μου είναι η έκκληση όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης να ενταχθούν οι

παραμεθόριες περιοχές, οι οποίες έτυχαν πρόπερσι ευνοϊκότατων ρυθμίσεων στο καθεστώς της

σημερινής ρύθμισης της γενικής ρύθμισης. Εάν η γενική ρύθμιση δεν είναι ευνοϊκότερη της KYA

του 1999 για τις παραμεθόριες περιοχές, τότε γιατί ζητούν συνεχώς οι συνάδελφοι των κομμάτων

της Αντιπολίτευσης να ενταχθούν στη σημερινή γενική ρύθμιση. Εάν δεν την έχετε κρίνει και δεν

την έχετε αξιολογήσει, ως θετικότερη, τότε αντιπολιτεύεσθε επί αγνώστου αντικειμένου. Γι'αυτό,

λοιπόν, θα ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω ότι η Κυβέρνηση με αίσθημα ευθύνης

απέναντι στους δανειολήπτες, απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, απέναντι στην εθνική οικονομία,

απέναντι σ'αυτούς που κάποια κακή στιγμή στην επιχείρησή τους, στην επαγγελματική τους

δραστηριότητα, γονάτισαν από το κατάπτυστο καθεστώς των πανωτοκίων και τους οδήγησε σε

ληστρικές ρυθμίσεις, σήμερα όχι μόνο τους ανακουφίζει, αλλά τους δίνει πνοή για το αύριο.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Τώρα ποιους εκπροσωπείτε με αυτά που λέτε; Τους Βουλευτές σας;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κύριος Πρόεδρος έχει το λόγο. Παρακαλώ, κύριε

Παυλίδη. Ξέρετε πόσες φορές οι απόψεις σας έχουν

προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Γι'αυτό υπάρχω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Και αυτό είναι πάρα πολύ καλό. Φαντάζεσθε να μιλάτε

και να αδιαφορούν οι πάντες γι'αυτά που λέτε;

Λοιπόν, γιατί ενοχλείσθε;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Μα, είναι εκπρόσωπος. Ποιον εκπροσωπεί με αυτά που είπε;

(Θόρυβος στην Αίθουσα)

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Σας παρακαλώ!

Ο κ. Μητσοτάκης έχει το λόγο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, προσπάθησα να προλάβω τον κύριο Υπουργό

από το λάθος που έκανε, αλλά τελικά, κατά το ήμισυ δεν το απέφυγε.

Είναι βέβαιο, κύριε Πρόεδρε, ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν αξίζει τίποτα, εάν παραμείνουν οι

εξαιρέσεις όπως είναι, διότι ακριβώς οι πιο συμπαθείς κατηγορίες των ανθρώπων που πρέπει να

προστατευθούν εξαιρούνται.

Τι μας λέτε ότι οι ειδικές ρυθμίσεις είναι καλύτερες; Με συγχωρείτε, έχω καλή γνώμη για σας ως

Υπουργού, τουλάχιστον από πλευράς τεχνικής και ικανοτήτων, όχι για την πολιτική σας. Θα μου

πείτε ότι δεν καταλάβατε ακόμα ποιο συμφέρει τον ιδιώτη και θα ψάξετε να δείτε ποιο είναι

συμφερότερο; Μα, κύριε Υπουργέ, να σοβαρευόμαστε εδώ μέσα. Στο

τέλος-τέλος, κύριοι συνάδελφοι, δεν υποχρεώνει ο νόμος κανένα να υπαχθεί.

 

'Αμα θέλει υπάγεται, άμα δεν θέλει δεν υπάγεται. 'Αρα αυτά τα επιχειρήματα τα οποία μας φέρατε

δεν είναι σοβαρά, στερούνται στοιχειώδους σοβαρότητος.

Και έπειτα το άλλο επιχείρημα. Μάχεσθε υπέρ της εγγυήσεως την οποία

δίδει το κράτος, υπέρ της φερεγγυότητος του δημοσίου;

Κύριε Πρόεδρε, υπήρξα και εγώ Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και σε μακρές περιόδους και

δύσκολες και υπήρξα και Πρωθυπουργός. 'Εχω και εγώ αίσθημα ευθύνης. Και θα μου πείτε εμένα

ότι σας μάρανε εάν έχει πληρώσει ίσα με τώρα το κράτος δεκαπέντε φορές τις τράπεζες, να μην

τις πληρώσει άλλες τριάντα; Αυτό είναι που σας μάρανε; Εκεί επάνω κρέμεσθε;

Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά και λυπάμαι. Εγώ δεν θα ανέβαζα τον τόνο έτσι

όπως τον ανεβάζω, αν δεν ήξερα ότι θα ξαναέλθει το θέμα. Και ναι μεν δίδετε μία διέξοδο με την

εξουσιοδότηση την οποία ζητήσατε -την οποία και εγώ σας πρότεινα μαζί με άλλους

συναδέλφους- αλλά από εκεί και πέρα θα έχετε μία μόνιμη ενόχληση, διότι το ένα μετά το άλλο θα

έρχονται και θα τα δώσετε σε όλους χωρίς καμία εξαίρεση. Κάντε το, λοιπόν, μία και καλή από

την αρχή για να τελειώνετε. Επιτέλους αρχή σοφίας είναι για μια κυβέρνηση να μην μπλέκεται και

να μην αφήνει πολλές εκκρεμότητες.

'Ενα ακόμα τελευταίο, κύριε Πρόεδρε και τελειώνω, γιατί εγώ είμαι

επιγραμματικός. Σε ό,τι αφορά τις εξαιρέσεις, εδώ δεν θα έπρεπε να υπάρχει εξαίρεση. Εσείς

κύριε Υπουργέ, είσαστε Ευρωπαίος και ενδιαφέρεστε για την ανάπτυξη της Ελλάδος. Δηλαδή είναι

κακό να γίνονται μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα; Τι κάνουμε με το νόμο αυτό; Δίνουμε καμία

εύνοια ή απονέμουμε δικαιοσύνη; Αν απονέμετε δικαιοσύνη, γιατί απονέμετε δικαιοσύνη στους

μικρούς και όχι στους μεγάλους; Να το καταλάβω αυτό. Αυτά είναι σοσιαλιστικά κατάλοιπα της

κακής ώρας, τα οποία έχουν απομείνει. Και θα εξαιρέσετε το μεγάλο;

Η Ελλάς, κύριε Πρόεδρε, είναι η τελευταία στην προτίμηση των ξένων επενδυτών αυτή την ώρα.

Γιατί δηλαδή, όποιος κάνει μεγάλη επένδυση στην Ελλάδα, πρέπει να βρίσκεται σε μειονεκτική

θέση; Δεν το καταλαβαίνετε ότι και στις Βρυξέλλες και στην Ευρώπη αυτό το οποίο κάνετε είναι

επιστήμη;

Εν πάση περιπτώσει μπαίνω πλέον και στην ουσία. Αφού παίρνετε το

πράγματι καταβληθέν κεφάλαιο για το μείζον, αυτό το επιχείρημα που μου αναφέρατε πρωτύτερα

ότι αν ανατρέξετε πέντε χρόνια πριν θα είναι τόσο και δέκα χρόνια τόσο και δεκαπέντε χρόνια

τόσο, ισχύει για το μείζον, ισχύει για τον υπολογισμό του τι θα πληρώσουν. Για την εξαίρεση δεν

πρέπει να γνωρίζουμε ποιο επιτέλους εξαιρούμε; 'Οταν έχει κανείς την ατυχία να έχει υποστεί την

κατάρα των πανωτοκίων και τη λεηλασία της τράπεζας και έχει ανέβει τριάντα φορές, θα πρέπει το

επτακόσια πενήντα να γίνει είκοσι; Μα, δεν ντρεπόμαστε, κύριε Πρόεδρε; Να πει καθαρά και

ευθέως ότι το θεωρώ μεγάλο, που δεν έπρεπε να το πει. Και εγώ είμαι τελείως αντίθετος και με την

έννοια την ευρωπαϊκή και την ισότητα και τον ανταγωνισμό. Είναι τελείως αντίθετες έννοιες, αλλά

επιτέλους να ξέρουμε ποιον εξαιρείτε. Να μας πείτε ότι το δάνειο τόσο εξαιρείται.

Από εκεί και πέρα εγώ, κύριε Πρόεδρε, είπα και ελάλησα. Για την

ιστορία τα είπα, για να είμαι εντάξει.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Κατσαρός έχει το λόγο.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ Κύριε Πρόεδρε, ειλικρινά λυπούμαι, γιατί ένα πάρα πολύ βασικό θέμα το

οποίο έθεσα, δεν το αντιμετώπισε καθόλου ο κύριος Υπουργός.

Κύριε Υπουργέ, ξέρετε ότι η Αγροτική Τράπεζα όλα τα δάνεια των αγροτών, βραχυπρόθεσμα,

μεσοπρόθεσμα και όλες τις άλλες κατηγορίες τα θεωρεί ανοιχτούς αλληλόχρεους λογαριασμούς.

Το 80% περίπου των δανείων δηλαδή είναι αλληλόχρεοι λογαριασμοί.

Τι λέτε τώρα εσείς για το ποσό βάσης; Το ποσό βάσης θα αποτελείται

από το αρχικό κεφάλαιο συν οι τόκοι από την εκταμίευση της πρώτης δόσης μέχρι της τελευταίας

και ένα χρόνο μετά, που μπορεί καμιά φορά να έχουμε ένα χρονικό διάστημα δύο ή και τρία και

τέσσερα ίσως χρόνια. 'Αρα, λοιπόν, στο αρχικό κεφάλαιο προστίθενται και οι τόκοι αυτών των

δύο τριών, τεσσάρων ετών συν 50% επί δύο, τρία ή τέσσερα.

'Ακουσα ότι οι δυσκολίες σας είναι γιατί δεν μπορούμε να καθορίσουμε την αφετηρία. Μα, η

αφετηρία είναι η εκταμίευση κάθε δόσης. Επομένως αρχικό κεφάλαιο είναι αυτό το οποίο

εκταμιεύεται σε όλη τη διάρκεια που ισχύει αυτή η ιστορία του δανείου που χαρακτηρίζει ως

αλληλόχρεος

 

λογαριασμός.

'Ετσι, λοιπόν, αποκλείετε από τη ρύθμιση τους αλληλόχρεους λογαριασμούς, σχεδόν το 80% και

των αγροτικών δανείων, αλλά και των δανείων βιομηχανιών, βιοτεχνιών, ξενοδοχειακών

επιχειρήσεων κλπ. Σκεφθείτε ένα ξενοδοχείο διαρκεί για να ανεγερθεί τρία - τέσσερα χρόνια.

Σ'αυτά τα τρία, τέσσερα χρόνια προστίθενται οι τόκοι στο αρχικό κεφάλαιο συν ένας χρόνος

μετά. Δεν το αντιμετωπίζετε αυτό το θέμα και αφήνετε μια πάρα πολύ μεγάλη κατηγορία οφειλετών

χωρίς να τη ρυθμίζετε.

Και επειδή κάποιοι συνάδελφοι και ιδιαίτερα ο κ. Μαγκριώτης απ' όσα είπε φαίνεται ότι δεν

κατάλαβε τίποτε από τη συζήτηση που έγινε εδώ και έχει άγρια μεσάνυχτα ως προς την πρότασή

μας και τους ισχυρισμούς μας,

 

τον καλώ να ξανακούσει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Τι είπαμε; Δεν υπάρχει χρόνος

εξόφλησης. Ρυθμίζεται αύριο το χρέος και αξιώνει η τράπεζα, χολωμένη μάλιστα γιατί επενέβη το

κράτος, αξιώνει σε μία δόση μέσα σε ένα μήνα να πληρωθεί το υπόλοιπο. Ε, λοιπόν, δεν θα

μπορέσει να πληρωθεί, θα ακολουθήσουν κατασχέσεις. Να γιατί η Νέα Δημοκρατία ζητεί να

ορισθεί χρόνος και τρόπος εξόφλησης. Και μετά οι κυρώσεις, κύριε Υπουργέ: 'Εχουν κανένα

νόημα αν είναι ένα εκατομμύριο ή τρία ή πέντε για τη μη χορήγηση αντιγράφου του φακέλου;

Κυρώσεις πρέπει να υπάρχουν για μη συμμόρφωση των τραπεζών στις διατάξεις που ψηφίζουμε.

Γιατί αν δεν συμμορφωθεί η τράπεζα και αναγκαστεί ο οφειλέτης να πάει στο δικαστήριο, θα

επιτύχει τελεσίδικη απόφαση ύστερα από τρία, τέσσερα χρόνια. Και σ' αυτά τα τρία, τέσσερα

χρόνια θα του κατάσχουν και τη γυναίκα ακόμη οι τράπεζες!!! Επομένως τι νόημα έχει η αύξηση

των προστίμων;

Αυτά, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Παπαδόπουλος έχει το λόγο. ΣΤΑΥΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, θέλω να αναφερθώ μόνο στις

περιπτώσεις των αγροτών που δανείστηκαν με την εγγύηση του δημοσίου. Και θα φέρω

παράδειγμα, το οποίο είναι του αδελφού μου, που πέθανε πενήντα ενός ετών και το έχω καημό,

απ' αυτά τα δάνεια και τις στενοχώριες. Και αυτή είναι η αλήθεια. Εκτός από αυτό έχω και άλλους

φίλους που αυτήν τη στιγμή, ενώ ήταν θηρία, είναι παράλυτοι από στενοχώριες, από τα δάνεια

αυτά με τα πανωτόκια και άλλους φίλους που πέθαναν από επάρατες ασθένειες και από

εμφράγματα. Λυπούμαι πολύ, αυτή είναι η αλήθεια.

Και θέλω εδώ να επισημάνω και να παρατηρήσω ότι ενώ το δάνειο, το

οποίο ήταν υπό την εγγύηση του δημοσίου, του ενός εκατομμυρίου (1.000.000), για παράδειγμα,

το 1980 έγινε το 1993 έξι εκατομμύρια (6.000.000) και από το 1993 που βεβαιώθηκε μετά την

καταγγελία από την Αγροτική Τράπεζα ή το κλείσιμο του αλληλόχρεου λογαριασμού, αυτήν τη

στιγμή είναι είκοσι τρία εκατομμύρια (23.000.000). Και δεν μπορεί να πληρώσει. Και άλλα είκοσι

τρία εκατομμύρια είναι στην Αγροτική Τράπεζα, σύνολο σαράντα έξι εκατομμύρια (46.000.000). Και

το αρχικό δάνειο, ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες, επιδοτούμενο με το 60%. Πλήρωσε,

πλήρωσε, πλήρωσε και αυτήν τη στιγμή χρωστούν περίπου πενήντα εκατομμύρια (50.000.000).

Εδώ θέλω να πω το εξής: Εάν δεν ρυθμιστούν, κύριε Πρόεδρε, αυτά τα δάνεια που είναι υπό την

εγγύηση του δημοσίου και βεβαιώθηκαν στις διάφορες εφορίες, δεν μπορούν να ρυθμιστούν και

τα υπόλοιπα δάνεια που

είναι προς την Αγροτική Τράπεζα και έτσι αυτή η ρύθμιση μένει ανενεργός. Αυτό θέλω να

επισημάνω.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του

κυρίου Βουλευτή)

Λυπούμαι που ο κύριος Υπουργός δεν ακούει αυτήν τη στιγμή αυτό το

οποίο φωνάζω μέσα από την ψυχή μου ειλικρινά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κύριος Υπουργός σας ακούει όλους. ΣΤΑΥΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Δείτε το, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν θα ρυθμίσει

κανένας, μα, κανένας αγρότης τα δάνεια με την παρούσα ρύθμιση γιατί ακριβώς χρωστάει στις

εφορίες περισσότερα απ'ό,τι χρωστάει...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριε Παπαδόπουλε, σας παρακαλώ

ολοκληρώστε.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ:...και είναι όλα πανωτόκια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Παυλίδης έχει το λόγο. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, κατ'αρχήν, δεν είναι ακριβές αυτό που είπατε ότι η

ΚΥΑ κατά τη ρύθμιση που προέβλεψαν, προέβλεψαν επίσης χορήγηση δανείων νέων, όχι

δεκαετούς διαρκείας.

 

'Ελεγαν τότε οι κοινές υπουργικές αποφάσεις ότι μετά την αφαίρεση, το απομένον ποσό

θεωρείται ως νέο δάνειο. Δεν έγινε δηλαδή νέα εκταμίευση από τις τράπεζες. Να εξηγούμεθα.

Πάει, λοιπόν, η διόρθωση.

Πάμε τώρα στο πρακτέο. Ας υποθέσουμε ότι τελικώς κάτι αποφασίζεται να μπει στην τροπολογία

σας, εφόσον την ψηφίσει η Βουλή. Το βασικότερο στοιχείο είναι η εξόφληση. Στις ΚΥΑ που έχετε

βγάλει, καθορίζατε ότι θα γίνει εξόφληση σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, καταβολή κάθε εξάμηνο και

επιτόκιο επιδοτούμενο. Καθορίστε έναν τρόπο εξοφλήσεως ο οποίος θα είναι υποχρεωτικός για

τις τράπεζες. Αλλιώς, δώρον άδωρον.

Το τελευταίο επί του οποίου θέλω να διατυπώσω τη διαφωνία μου, είναι το εξής: Τι είναι αυτή τώρα

η τακτική της εξουσιοδοτήσεως που είπε ο κ. Σφυρίου; Μήπως τις προηγούμενες αποφάσεις δεν

τις βγάλατε κατ'εξουσιοδότηση νόμων; Βάσει της κειμένης νομοθεσίας μπορείτε να κάνετε ό,τι

θέλετε.

Αντί, λοιπόν, να μας πει η τράπεζα το οτιδήποτε, βάλτε το τώρα μέσα στην απόφασή σας. Οι ΚΥΑ

βγήκαν βάσει εξουσιοδοτήσεως των υφισταμένων νόμων. Δεν υπογράψατε στην τύχη αποφάσεις

που ρύθμιζαν δάνεια.

Επιπροσθέτως, αυτή η εξαίρεση των παραμεθορίων περιοχών, δεν μας

επιτρέπει να ψηφίσουμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Κεφαλογιάννης έχει το λόγο. ΙΩΑΝΝΗΣ

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, επιβεβαιώνεται ότι ο κύριος

Υπουργός νομοθετεί κατ'εντολή των τραπεζών. Αυτό δεν μπορεί να το δεχθεί η Βουλή των

Ελλήνων. Η Βουλή ζήτησε διαφορετική ρύθμιση απ'αυτή που προτείνει ο κύριος Υπουργός.

Και ειλικρινά μου κάνει εντύπωση, διότι οι τοποθετήσεις των Βουλευτών της Πλειοψηφίας είναι

εντελως διαφορετικές από τις ρυθμίσεις τις οποίες φέρνετε, κύριε Υπουργέ. Το σημαντικότερο;

Εξαιρείτε τις περιπτώσεις που έχουν ρυθμιστεί με προηγούμενο νόμο. Δεν δεχθήκατε τις

προτάσεις τις δικές μας, δεν δεχθήκατε τις προτάσεις που έχουν γίνει απ'όλες τις πτέρυγες της

Βουλής και το σημαντικότερο, από τους περισσότερους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Κατάληξη; Η ρύθμιση την οποία φέρνει σήμερα ο κύριος Υπουργός είναι

έξω από αυτό που ζητά η Πλειψηφία της Βουλής; Και θα αναγκαστεί να ξαναφέρει μια καινούρια

πρόταση μετά από ορισμένους μήνες, γιατί απλούστατα δεν ανταποκρίνεται στο καθολικό αίτημα

όπως διατυπώθηκε σήμερα.

Ως εκ τούτου, η συζήτηση, κύριε Πρόεδρε, απόψε πήγε στράφι. Η Νέα

Δημοκρατία έκανε συγκεκριμένες προτάσεις, έχει καταθέσει νόμο συγκεκριμένα που λύνει το

πρόβλημα. Δεν θέλει να το καταλάβει η Κυβέρνηση. Δικαίωμά της. Ελπίζω ότι ο ελληνικός λαός θα

μας δώσει γρήγορα την εντολή να ρυθμίσουμε οριστικά αυτό το πελώριο θέμα των πανωτοκίων,

σύμφωνα με ό,τι έχουμε προτείνει στη Βουλή.

( Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας )

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Γεωργακόπουλος έχει το λόγο. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, εγώ θα είμαι ακριβώς στο

λεπτό, εάν με παρακολουθήσετε.

Επιμένουμε για τους αγρότες που έχουν μέχρι δεκαπέντε εκατομμύρια

(15.000.000) να αφαιρέσετε το 50% που βάζετε ως προσαύξηση.

Δεύτερον, θα πρέπει οι ρυθμίσεις αυτές, οι οποίες γίνονται για τις τράπεζες, να ισχύσουν και για

το δημόσιο. Δηλαδή, δάνεια τα οποία έχουν πληρώσει την εγγύηση του δημοσίου και έχουν πάει

στις ΔΟΥ, δεν μπορεί εκεί να μείνουν χρεωμένοι -στις ΔΟΥ- αυτοί οι οποίοι ήταν χρεωμένοι στην

τράπεζα και το δάνειό τους πήγε στη ΔΟΥ με πολύ μεγαλύτερες αναλογίες και πανωτόκια, γιατί

εκεί τρέχουν με το 2% το μήνα πλέον οι προσαυξήσεις. Θα πρέπει τη ρύθμιση αυτή, η οποία

γίνεται για τις τράπεζες, να την αποδεχθεί και το δημόσιο για τον εαυτόν του.

Τρίτον, θα πρέπει οπωσδήποτε να μπει χρόνος εξόφλησης. Δεν μπορεί να είναι χωρίς χρόνο

εξόφλησης, γιατί αν οι τράπεζες ζητήσουν την άλλη μέρα τη ρύθμιση άμεσα απαιτητή, τη

μεθεπομένη αρχίζουν τόκοι υπερημερίας. Σας το τονίζουμε αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης):Ο κ. Γιαννακόπουλος έχει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, εγώ δεν θα πω ότι δεν δεχθήκατε τίποτα από τις

παρατηρήσεις μας. Δεχθήκατε αρκετά.

'Ομως, είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι το μεγάλο ποσοστό της

τροπολογίας που φέρατε είναι οι παράγραφοι 8 και 9 του άρθρου 30 του ν. 2789/2000. Αφού δεν

δεχθήκατε το 8, σας παρακαλώ να δεχθείτε -και θα

μείνω σε δύο σημεία- στην επαναδιατύπωση του 9. 'Οχι την κατάργησή του, αλλά την

επαναδιατύπωση η οποία λέει "οφειλές προς τα πιστωτικά ιδρύματα, οι οποίες έχουν υπαχθεί και

εξακολουθούν να διέπονται από τις διατάξεις των νόμων 2000/91, 1386/83, 1892/90, 1641/86 και

του νομοθετικού διατάγματος 1177/72 εφόσον ισχύουν". Αυτό τουλάχιστον θα σας παρακαλούσα

να το δεχθείτε.

Δεύτερον, όπως είπε και ο κ. Γεωργακόπουλος προηγουμένως και σας έχω δώσεις στις

προσθήκες, σας παρακαλώ να δεχθείτε για οφειλές των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών,

κτηνοτρόφων και αλιέων και μέχρι δεκαπέντε εκατομμύρια (15.000.000) -μιλάμε για τους

μικροοφειλέτες αγρότες, οι οποίοι αδυνατούν να καταβάλουν- να αφαιρέσετε μόνο την

προσαύξηση τουλάχιστον, κύριε Υπουργέ, και ας πάνε στο τετραπλάσιο, παρ'ότι εγώ σας ζήτησα

διπλάσιο και τριπλάσιο. Τουλάχιστον, να ευνοηθούν οι εισοδηματικά αδύνατοι αγρότες στους

οποίους συμπεριλαμβάνονται οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς. Τουλάχιστον, δεχθείτε αυτό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Λιάσκος έχει το λόγο. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΛΙΑΣΚΟΣ: Κύριε

Πρόεδρε, παρ' όλο που ετέθη το ζήτημα από

τον επίτιμο Πρόεδρο τον κ. Μητσοτάκη πάρα πολύ γλαφυρά, θα ήθελα να βάλω το ζήτημα στις

εξαιρέσεις, για άλλη μία φορά, των δανείων, όπως οι απαιτήσεις έχουν διαμορφωθεί μέχρι

31.12.99 στο ύψος των επτακοσίων πενήντα εκατομμυρίων (750.000.000).

Θα ήθελα να πω στον κύριο Υπουργό ότι δεν υπάρχει δάνειο το οποίο να συνόδεψε την πορεία

μιας επιχειρήσεως, μικρό δάνειο, που να μην έχει φθάσει σ' αυτό το ποσό. Θα σας πω ένα

παράδειγμα. Το 1977 στην πατρίδα μου την Εύβοια, ένα ξενοδοχείο πήρε ένα δάνειο είκοσι

εκατομμυρίων

(20.000.000) και τώρα του ζητούν δυόμισι δισεκατομμυρίων (2.500.000.000). Σίγουρο είναι ότι το

1999 θα ήταν ενάμισι δισεκατομμύριο (1.500.000.000).

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι. Είναι ένα

ζήτημα πάρα πολύ σοβαρό και όταν κάνουμε ρύθμιση με τέτοιες εξαιρέσεις

 

δεν μπορεί να τη θεωρήσουμε ρύθμιση.

Εν πάση περιπτώσει, δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο. Θα ήθελα απλώς

να πω ότι από το πώς τοποθετούνται οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας,

φαίνεται κατά πόσο απηχούσαν τις απόψεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Τίποτε άλλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Σπύρος Σπύρου έχει το λόγο.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα περίμενε κανείς μετά από αυτή τη

μαραθώνια συζήτηση και μετά από τις τοποθετήσεις των εξήντα και περισσοτέρων συναδέλφων

ότι ο κύριος Υπουργός θα αντιμετώπιζε πιο γενναία το πρόβλημα με τις προτάσεις οι οποίες

έγιναν.

Τουλάχιστον στα δεκαπέντε εκατομμύρια (15.000.000) να ξεκινάει και να

είναι ξεκάθαρο το αρχικό κεφάλαιο. Στους αλληλόχρονους λογαριασμούς που μπαίνουν, ιδιαίτερα

στην Αγροτική Τράπεζα, με τις εγγυήσεις του δημοσίου, έχουν πάει στα δημόσια ταμεία, τρέχει και

εκεί ανάλογα ο τόκος. 'Εχει

πάρει η τράπεζα τα χρήματα, έχουν υπόλοιπα από άλλους λογαριασμούς στην Αγροτική Τράπεζα

και τελικά, είναι πελαγωμένοι και δεν

συμπεριλαμβάνονται.

'Οσον αφορά το κεφάλαιο που αφορά τα επτακόσια πενήντα εκατομμύρια

(750.000.000), μπορεί να μην έχω τέτοια περίπτωση, αλλά το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει ο κάθε

δανειολήπτηςη από οποιαδήποτε τράπεζα.

 

Επομένως μία ρύθμιση δίκαιη και σωστή θα πρέπει να αφορά σε όλους τους δανειολήπτες για να

αντιμετωπισθεί το πρόβλημα καλύτερα.

Εγώ πιστεύω, όπως τονίστηκε, ότι δυστυχώς θα ξαναέρθει το θέμα στη Βουλή και θα μας

ξανααπασχολήσει. 'Ισως θα αυξηθεί μόνο ο αριθμός των ανθρώπων που, δυστυχώς, θα

αυτοκτονήσουν.

Κύριε Υπουργέ, έχουμε και στην Κέρκυρα ανάλογα περιστατικά. ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος

Κακλαμάνης): Ο κ. Στρατάκης έχει το λόγο. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ: Κύριε Υπουργέ, πράγματι

έγιναν ορισμένες

διορθώσεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά νομίζω ότι παραμένει ανοικτό

ένα θέμα, το θέμα των αγροτών. Σε συνέχεια των όσων ειπώθηκαν από τον κ. Γεωργακόπουλο

και τον κ. Γιαννακόπουλο νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαριστεί εάν όταν λέμε διά νόμου

συμπεριλαμβάνονται και οι κοινές υπουργικές αποφάσεις, διότι εφόσον συμπεριλαμβάνονται, η

μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών μένει απέξω και είναι οι περιπτώσεις εκείνες οι οποίες πράγματι

αξίζουν της ιδιαίτερης προσοχής.

Νομίζω, λοιπόν, ότι θα πρέπει σε αυτό το σημείο τουλάχιστον σε ό,τι

αφορά τα φυσικά πρόσωπα...

 

(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Παρακαλώ, η λίγκα του Βορρά να κάνει ησυχία.

Συνεχίστε, κύριε Στρατάκη.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ: ...να ξεκαθαριστεί αυτό το πράγμα, διότι η

μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών μένει έξω από τη ρύθμιση αυτή, που είναι προς θετική

κατεύθυνση.

Ευχαριστώ πολύ.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Κύριε Πρόεδρε, θα

ήθελα απλώς στη συνέχεια να αναγνώσω αυτά που έθιξε ο κ. Σφυρίου.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Εντάξει, κύριε Υπουργέ.

Ο κ. Δαμιανάκης έχει το λόγο.

ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ: Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι εν πολλοίς καλύφθηκα από τους

συναδέλφους. θέλω όμως να πω ότι δεν πρέπει να μηδενίζουμε τα πάντα σε αυτήν την Αίθουσα.

Αλίμονο! 'Ηταν μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία σίγουρα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Τώρα εάν η Νέα Δημοκρατία δεν την ψηφίζει επειδή θεωρεί ότι υπάρχουν κάποιες ατέλειες αυτό

είναι θέμα που αφορά στη Νέα Δημοκρατία.

Εμείς, όσοι τοποθετηθήκαμε από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, τοποθετηθήκαμε με υπευθυνότητα,

εντοπίσαμε επιμέρους θέματα, εμμένουμε σε αυτά που είπαμε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν

παραγνωρίζουμε ήταν μια γενναία πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Σε ό,τι αφορά, κύριε Υπουργέ, το θέμα των αγροτών, θέλω να σας διαβεβαιώσω για το εξής:

Στους περισσότερους αγρότες οι οποίοι έχουν πάρει μικρά δάνεια μέχρι δέκα εκατομμύρια

(10.000.000) ή και λιγότερα εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα. Είναι στο σύστημα Τηρεσίας οι

περισσότεροι απ' αυτούς. Κανείς δεν μπορεί να πάρει τώρα τα φθηνά δάνεια με το φθηνό

καλλιεργητικό επιτόκιο που ισχύει σήμερα και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Πιστέψτε με ότι

πρέπει να το δείτε με ιδιαίτερη ευαισθησία.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κύριος Υπουργός έχει το λόγο.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Θα ήθελα να

αναγνώσω την παράγραφο 10, ανταποκρινόμενος στο θέμα που έθεσε ο κ. Σφυρίου: "Με κοινή

απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, δύνανται να υπαχθούν στις

διατάξεις του παρόντος άρθρου περιπτώσεις δανείων που έχουν ρυθμιστεί με βάση το νόμο

128/75". Είναι ο νόμος, βάσει του οποίου έχουν εκδοθεί όλες οι κοινές υπουργικές αποφάσεις.

Ευχαριστώ πολύ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Υπάρχουν και ειδικοί νόμοι.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών): Οι ειδικοί νόμοι

παραπέμπουν στο νόμο 128. 'Ολες οι επιδοτήσεις και οι καλύψεις παρέχονται μέσω του νόμου

128.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Θα υπάρξει κενό.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Χωρίς την εξουσιοδότηση αυτή δεν μπορείτε να

κάνετε ό,τι λέτε;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της τροπολογίας

του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Επανερχόμαστε στην τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού.

Θέλει κανείς εκ των συναδέλφων που έχουν εγγραφεί να μιλήσει;

Ο κ. Τσιτουρίδης δεν είναι εδώ.

Ο κ. Παυλίδης είναι εδώ.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Υπουργός Πολιτισμού): Μίλησε ο κ. Παυλίδης και

του απάντησα κιόλας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Μάλιστα.

Ο κ. Μητσοτάκης είναι εδώ.

Κύριε Μητοστάκη, παραιτείσθε;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Εσείς και μετά την ώρα αυτή είσθε

ακμαίος και σας ευχόμαστε...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Μπορεί να είμαι ακμαίος. Αλλά...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της τροπολογίας

του Υπουργείου Πολιτισμού.

Κύριοι συνάδελφοι, έχουν υποβληθεί αιτήσεις ονομαστικής ψηφοφορίας

Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 442 και ειδικό 26 και επί

της τροπολογίας με γενικό αριθμό 436 και ειδικό 25 των οποίων τα κείμενα έχουν ως εξής:

"Κύριε Πρόεδρε,

Οι υπογράφοντες Βουλευτές ζητούμε να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία

στην τροπολογία των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Μεταφορών και Επικοινωνιών με Γεν.

Αριθμ. 442 και Ειδ. 26 της 3-4-2001.

Αθήνα 4-4-2001

Οι υπογράφοντες

Αρ. Τσιπλάκος

Γ. Αλογοσκούφης

Λ. Λυμπερακίδης

Κ. Κιλτίδης

Π. Μελάς

Γ. Καρασμάνης

Θ. Λεονταρίδης

Ν. Νικολόπουλος

Ν. Κορτσάρης

Α. Σπηλιωτόπουλος

Λ. Παπαγεωργόπουλος

Α. Κοντός

Γ. Βλάχος

Στ. Παπαδόπουλος

Γ. Κεφαλογιάννης

Ν. Κατσαρός

Γ. Παναγιωτόπουλος

Σ. Δαϊλάκης

Α. Δαβάκης

Α. Παυλίδης

Δ. Κωστόπουλος

Ε. Στυλιανίδης

Ε. Παπανικολάου

Γ. Δεικτάκης

Μ. Κόλλια - Τσαρουχά

Α. Παπαληγούρας

Ι. Λαμπρόπουλος

Κ. Παπακώστα

Α. Ρεγκούζας

Θ. Δημοσχάκης

Γ. Καλαντζής

Σ. Τσιτουρίδης

Α. Νάκος"

"Kύριε Πρόεδρε,

ζητούμε ονομαστική ψηφοφορία επί της υπό συζήτηση τροπολογίας της υπογραφούσης υπό των

Υπουργών Β. Παπανδρέου, Γ. Παπαντωνίου, Π. Ευθυμίου, Κ. Λαλιώτη, Ε. Βενιζέλου, Χ. Βερελή.

Α. Παπαληγούρας

Μ. Κόλλια

Μ. Κεφαλογιάννης

Ι. Χωματάς

Π. Μελάς

Η. Καλλιώρας

Α. Αγγελής

Θ. Λεονταρίδης

Α. Κοντός

Κ. Καραμπίνας

Κ. Κιλτίδης

Σ. Παπαδόπουλος

Α. Δαβάκης

Αικ. Παπακώστα

Ι. Λαμπρόπουλος

Σ. Τσιτουρίδης

Ν. Νικολόπουλος

Γ. Αλογοσκούφης

Α. Φλωρίνης

Α. Κατσιγιάννης

Απ' ό,τι βλέπω υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων τις αιτήσεις

ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών για την υποβολή τους.

Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10) λεπτά σύμφωνα με τον Κανονισμό.

(ΔΙΑΚΟΠΗ)

(ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κύριοι συνάδελφοι, το Προεδρείο εκτιμώντας τις ανάγκες

του νομοθετικού έργου, σύμφωνα με τον Κανονισμό (άρθρο 72 παράγραφος 3), θα λύσει τη

συνεδρίαση για αύριο ημέρα Πέμπτη 5 Απριλίου 2001 και ώρα 10.30' με αντικείμενο εργασιών του

Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία,

ονομαστική ψηφοφορία επί της τροπολογίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και επί της

τροπολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού και συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων και του

συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών: "Προσαρμογή στις

διατάξεις της Οδηγίας 94/56/Ε.Κ. του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τη θέσπιση βασικών αρχών που

διέπουν τις έρευνες ατυχημάτων και συμβάντων Πολιτικής Αεροπορίας Ενίσχυση της κρατικής

εποπτείας επί των Προτύπων Ασφάλειας Πτήσεων και ρυθμιση συναφών οργανωτικών θεμάτων

της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.)".

Λύεται η συνεδρίαση.

'Ωρα λήξης: 23.50.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ

 


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr