www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο





"Γ. Ανωμερίτης: Να γκρεμίσουμε

το νόθο καθεστώς στις τράπεζες "

 Σήμερα αναδημοσιεύουμε ολόκληρο ένα άρθρο ενός στελέχους του κινήματος και σημερινού Yπουργού Γεωργίας, του κ. Γ. Ανωμερίτη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ της 28.6.1998 με τον παραπάνω τίτλο και με κείμενο που επιβεβαιώνει την ορθότητα των θέσεων των θυμάτων των τραπεζών. Επιπλέον, ζητά απερίφραστα να μπει τέλος στο καθεστώς των διορισμών των διοικητών πολλών τραπεζών από την Κυβέρνηση, ένα ακόμα ζήτημα που έχει ξεχαστεί και πρέπει να ξαναγυρίσει στο προσκήνιο. Γράφει λοιπόν ο κ. Υπουργός (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας):

"Τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει από την παγκοσμιοποίηση του παραγωγικού κεφαλαίου και των κεφαλαιαγορών καθώς και οι εξελίξεις της ελληνικής οικονομίας στην πορεία ένταξής της στο ευρωπαϊκό υπερεθνικό σύνολο απαιτούν προσαρμογές στο επίπεδο του κράτους, των επιχειρήσεων, των υποδομών. Στην επικαιρότητα των τελευταίων ημερών βρέθηκαν οι αποφάσεις επαναπροσδιορισμού του πιστωτικού συστήματος, με αφορμή την απόφαση πώλησης πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Ιονικής από την Εμπορική. Απόφαση που ελήφθη από πολιτικό όργανο και επιδόθηκε για επικύρωση στο αρμόδιο επιχειρηματικό όργανο, ξαναθέτοντας έτσι το θέμα της στρατηγικής ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού του πιστωτικού συστήματος και των αιτιών των δυσλειτουργιών του.

Είναι γεγονός ότι στον χρηματοπιστωτικό τομέα της οικονομίας έχουν επέλθει τα τελευταία 15 χρόνια σημαντικές αποφάσεις που έχουν ριζικά μεταλλάξει τη λειτουργία του πιστωτικού μας συστήματος. Παρ' όλη όμως την απελευθέρωση της λειτουργίας του και την προσαρμογή του στα κοινοτικά δεδομένα, συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε πολιτικά μετασχηματίζοντας πολιτικές τακτικές κινήσεις σε οικονομικές αποφάσεις, παραγνωρίζοντας ότι η ανταγωνιστική λειτουργία του συστήματος αφορά την αγορά, τους μετόχους, τους πελάτες και όχι τους πολιτικούς.

Επειδή έχουν δημιουργηθεί συγχύσεις ακόμη και για τη χάραξη στρατηγικών επιλογών, οφείλουμε πριν από την πρότασή μας για την αποκατάσταση των όρων αγοράς να ξεκαθαρίσουμε τέσσερις βασικές θέσεις:

1. Η ελληνική οικονομία αποτελεί το 1,8% των οικονομιών της Ενωμένης Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλες ξένες τράπεζες ελάχιστα ενδιαφέρονται για τον ελληνικό τραπεζικό χώρο του retail banking, όπως και οι δικές μας για τον ευρωπαϊκό τραπεζικό χώρο των διεθνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Στρατηγικά ζωτικός μας χώρος είναι η χώρα μας και οι γειτονικές περιφερειακές αγορές μέσα στον οποίο μπορούμε ανταγωνιστικά να κυριαρχήσουμε.

2. Μέσα σε έναν τέτοιο χώρο σύγχρονη τράπεζα δεν είναι εκείνη που διαθέτει τεράστια ίδια κεφάλαια αλλά εκείνη που διαθέτει σύγχρονη τεχνολογία, εξειδικευμένο προσωπικό και ανταγωνιστικά προϊόντα. Δεν είναι θέμα μεγέθους αλλά δυναμικής. Ούτε είναι θέμα αριθμού τραπεζών. Ούτως ή άλλως ανταγωνισμός σημαίνει πολλοί και όχι λίγοι.

3. Τα αποτελέσματα των ελληνικών τραπεζών (κέρδη, αποδοτικότητα ιδίων κεφαλαίων, έξοδα και αμοιβές ανά απασχολούμενο, έσοδα κλπ.) είναι καλύτερα από εκείνα των λοιπών ευρωπαϊκών. Το πρόβλημά μας είναι στη δομή της τραπεζικής λογικής που είναι άκρως συντηρητική και δεν βοηθάει την επιχειρηματική δραστηριότητα και την οικονομική ανάπτυξη.

4. Στον τόπο μας έχει διαχρονικά δημιουργηθεί μια ιδιότυπη διαπλοκή: κράτος, επιχειρηματίες και διοικήσεις λειτουργούν αντιεπιχειρηματικά δημιουργώντας προβληματικές δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις μέσα από ένα πλέγμα νομοθετικών πολιτικών επιλογών. Ηδη οι εμπορικές, τουριστικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις έχουν σωρεύσει στις εμπορικές τράπεζες ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 8 τρισ. δρχ., που σημαίνει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε νέα γενιά προβληματικότητας, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα απεμπλοκής των διαπλεκομένων.

Με αυτά τα δεδομένα και την ανάγκη εκσυγχρονισμού του υπό δημόσιο έλεγχο πιστωτικού συστήματος, ποιες μπορεί να είναι οι τομές που μπορούν να οδηγήσουν σε ένα νέο καθεστώς ανταγωνισμού και αποτελεσματικότητας;

Κατά την άποψή μου, μόνο με έναν τρόπο, ο οποίος απαιτεί πολιτική τόλμη: με την κατάργηση του Ν. 2292/53, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 2076/92, που δίνει το δικαίωμα στον υπουργό Οικονομικών εκπροσωπώντας και τις μετοχές των ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών να διορίζει τις διοικήσεις των τραπεζών και να λαμβάνει με πολιτικούς όρους επιχειρηματικές αποφάσεις.

Στο ελληνικό πιστωτικό σύστημα δύο μόνο τράπεζες είναι κρατικές. Η ΑΤΕ και η ΕΤΒΑ, που από μόνες τους δημιουργούν τεράστια προβλήματα και για τις οποίες η κυβέρνηση δεν διαθέτει προτάσεις. Στις υπόλοιπες τράπεζες το Δημόσιο κατέχει ελάχιστες μετοχές. Επιβάλλει όμως τους όρους του μέσω της πιο πάνω ισχύουσας και σήμερα νομοθεσίας. Διορίζει τις διοικήσεις (κατά κανόνα δικηγόρους, καθηγητές, συνταξιούχους και κομματικούς πελάτες) και επιβάλλει αντιεπιχειρηματικές αποφάσεις, ανάλογα με τις ιδεοληψίες της εκάστοτε ηγετικής ομάδας.

Το θέμα για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος δεν είναι επομένως αν θα συγχωνεύσουμε ή θα πουλήσουμε κάποιες μεσαίες τράπεζες. Το θέμα είναι να μεταβάλουμε το αναχρονιστικό σήμερα καθεστώς που νοθεύει την αγορά και αποτρέπει δυναμικές επιχειρηματικές αποφάσεις. Δεν γνωρίζω αν αυτό που θα προκύψει θα ονομάζεται ιδιωτικοποίηση ή αποκρατικοποίηση. Σίγουρα θα ονομάζεται εκσυγχρονισμός, αφού θα δίνει στις δυνάμεις της αγοράς τη δυνατότητα να επιλέξουν εκείνες σύγχρονο μάνατζμεντ, να προσδιορίζουν τις στρατηγικές τους συμμαχίες με εξαγορές και συγχωνεύσεις, να γίνουν πολυμετοχικές και ανταγωνιστικές. Και το πιο σημαντικό, θα απεμπλακεί η πολιτική εξουσία από τις διαπλοκές εκείνες που στερούν από την ίδια και το πιστωτικό σύστημα ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτουν: την Πίστη".

 


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr