www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο



(Λέξεις 2,300)

Πανόραμα τραπεζικής πολυτοκογλυφίας

· Τοκογλυφία με πέντε μεθοδεύσεις

· Εισαγγελική έρευνα μετά τις μηνύσεις

· Αγωνία στις τάξεις των τραπεζών

 Η έρευνα των προβλημάτων νομιμότητας στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα απεκάλυψε είκοσι τέσσερες (24) διαφορετικές θεματικές ενότητες πρακτικών και μεθοδεύσεων των τραπεζών που φέρονται ότι παραβιάζουν την κείμενη νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου και του ποινικού κώδικα. Κάθε μία από αυτές τις ενότητες έχει την δική της βαρύτητα στη διαμόρφωση της συνολικής τραπεζικής αθλιότητας σε βάρος των συναλλασσομένων. Το κυρίαρχο όμως πρόβλημα, τόσο από πλευράς βαρύτητας των συνεπειών για τον πελάτη-θύμα αλλά και για την αυστηρότητα της ποινής που επισύρει είναι η τοκογλυφία. 

Το άρθρο 404 του Ποινικού Κώδικα περί τοκογλυφίας, όπως τροποποιήθηκε το 1999, ορίζει, παρ. 1, «Οποιος σε δικαιοπραξία για την παροχή οποιασδήποτε πίστωσης, ανανέωσή της ή παράταση της προθεσμίας πληρωμής εκμεταλλεύεται την ανάγκη, την πνευματική αδυναμία, την κουφότητα, την απειρία ή την ψυχική έξαψη εκείνου που παίρνει την πίστωση, συνομολογώντας ή παίρνοντας για τον εαυτό του ή για τρίτον περιουσιακά ωφελήματα, που ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις είναι προφανώς δυσανάλογα προς την παροχή του υπαιτίου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή» ενώ στην παρ. 2 ορίζεται ότι «όποιος κατά την παροχή ή την παράταση της προθεσμίας πληρωμής, κατά την ανανέωση ή την προεξόφληση δανείου, συνομολογεί ή παίρνει για τον εαυτό του ή για τρίτον περιουσιακά ωφελήματα που υπερβαίνουν το κατά το νόμο θεμιτό ποσοστό του τόκου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών». «Αν ο υπαίτιος, (παρ. 3) επιχειρεί κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια τοκογλυφικές πράξεις του είδους των παρ. 1 και 2 τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». Σύμφωνα με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου (404 ΠΚ), «αν οι πράξεις των πιο πάνω παραγράφων τελούνται από νομικά πρόσωπα ποινική ευθύνη υπέχουν οι διοικητές και οι διευθυντές τους».

Σύμφωνα με όσα έχουν ήδη επισημανθεί, υπάρχουν πολλές μεθοδεύσεις πολλών τραπεζών που, παρόλο ότι ενδέχεται καλύπτονται από αδιαφάνεια ή μία επίφαση νομιμότητας (ή και τα δύο μαζί), καταλήγουν συχνά στην ουσιαστική επιβάρυνση του δανειολήπτη με τόκο πέρα του νομίμου, παραβιάζοντας έτσι ευθέως όχι μόνο το πνεύμα αλλά και το γράμμα του νόμου. Τέτοιες διώξεις σε βάρος τραπεζών στην Ελλάδα δεν είχαν γίνει γιατί απαιτείται μήνυση από το θύμα που έχει κάθε λόγο να μη θέλει να εμπλακεί σε μία ποινική αντιδικία με τις τράπεζες που, πρώτον, είναι δύσκολο να αποδείξει και, δεύτερον, φοβάται ότι θα υποστεί βαρύτατες συνέπειες από τη τράπεζα που έχει υποθήκες επάνω στη περιουσία του και γενικά μπορεί να τον βλάψει με πολλούς τρόπους. Δυστυχώς, η δίωξη κατ’ έγκληση και όχι αυτεπάγγελτα όπως ισχύει σήμερα μετά την περσινή τροποποίηση του άρθρου 404 Π.Κ. είχε λειτουργήσει προστατευτικά για όλες τις πολυπληθείς τάξεις των τοκογλύφων και κάποιες τράπεζες, πράγμα που δεν ήταν βέβαια στις προθέσεις του νομοθέτη.

Από τις αποκαλύψεις και την αντίστοιχη τεκμηρίωση που έχει ήδη γίνει σε προηγούμενα άρθρα μας στην ΑΛΦΑΕΝΑ, προκύπτει ότι η παραβίαση από τις περισσότερες, εάν όχι όλες, τράπεζες του άρθρου αυτού του Ποινικού Κώδικα για τη τοκογλυφία είναι προφανής και εύκολο να αποδειχθεί άμεσα, κύρια στις παρακάτω περιπτώσεις, κάθε μία από τις οποίες συνοδεύεται από ένα πραγματικό παράδειγμα με πλήρες αποδεικτικό υλικό. Τέτοιο τεκμηριωμένο υλικό παρουσιάζεται για πρώτη φορά δημόσια στην Ελλάδα και, όπως είναι φυσικό, έχει δημιουργήσει αίσθηση. Ακολούθησε η υποβολή από την Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών των πρώτων μηνύσεων για τοκογλυφία και άλλες ποινικά κολάσιμες πράξεις σε βάρος Διοικητών και διευθυντών τραπεζών που ήδη βρίσκονται στο στάδιο της εισαγγελικής ανάκρισης. Αυτοί που δεν λένε απολύτως τίποτα αλλά θα προσποιούνται ότι αγνοούν το θέμα τελείως, είναι οι τραπεζίτες που, ενδεχομένως, έχουν και προσωπικές ευθύνες. Και αυτό γιατί, εάν πάρουν οποιαδήποτε θέση, αυτόματα αναγνωρίζουν την ύπαρξη προβλήματος το οποίο είναι, αναπόφευκτα, πολύ σοβαρό και επιβαρυντικό για τις τράπεζες. Βέβαια, όταν θα κληθούν από τους ανακριτές να απαντήσουν στα αμείλικτα ερωτήματα ένορκα, θα υποχρεωθούν να γίνουν όσο ομιλητικοί χρειάζεται προκειμένου να βγει η αλήθεια. Η τοκογλυφία εντοπίζεται κύρια στις παρακάτω τραπεζικές μεθοδεύσεις γενικής εφαρμογής: 

α) Πρώτο τοκοτέχνασμα του διπλού ημερολογιακού έτους

β) Δεύτερο τοκοτέχνασμα των ετεροχρονισμένων τοκοφόρων ημερομηνιών (valeur)

γ) Χρέωση τόκων με επιτόκιο μεγαλυτέρου του νομίμου

δ) Χρέωση τόκων με επιτόκιο υπερημερίας μεγαλύτερου του νομίμου

 ε) Τοκογλυφία λόγω ανατοκισμού τόκων μετά την καταγγελία

Εξάλλου, είναι δυνατό να υποστηριχθεί βάσιμα ότι διάφορες πρόσθετες αλλά άμεσα σχετικές και συνδεδεμένες με το δάνειο χρεώσεις με διάφορες ονομασίες και αιτιολογίες που θα μπορούσαν και να μην υπάρχουν καθόλου αλλά να είναι ενσωματωμένες στο επιτόκιο, παράγουν ισοδύναμο αποτέλεσμα, δηλαδή επιβάρυνση του δανειολήπτη με τόκους πέραν των νομίμων. Τέτοιες χρεώσεις είναι κυρίως διάφορες αμοιβές κατά τη χορήγηση του δανείου (flat, management, commitment fees, κλπ) ή κατά τη διάρκειά του (έξοδα φακέλου, service fees, charges, κλπ) ή κατά την πρόωρη εξόφληση (ποινή).

Τοκογλυφία με το πρώτο τοκοτέχνασμα

Οταν μία τράπεζα υπολογίζει τόκους για τους πελάτες της, πρέπει να χρησιμοποιήσει τον γνωστό τύπο του τόκου, ένα στοιχείο του οποίου είναι ο αριθμός των ημερών του ημερολογιακού έτους (δηλαδή 365). Οπως ήδη γνωρίζουν οι αναγνώστες της ΑΛΦΑΕΝΑ από προηγούμενα άρθρα μας, οι περισσότερες, εάν όχι όλες οι τράπεζες, χρησιμοποιούν το 365 μόνο για τον υπολογισμό των τόκων των καταθέσεων των πελατών τους, ενώ, για τα δάνεια χρησιμοποιούν αδικαιολόγητα 360 ημέρες (το λεγόμενο εμπορικό έτος) το οποίο, όμως, δίνει τόκους που είναι αυξημένοι κατά 1.388% από εκείνους που προέκυπταν από τη χρήση έτους 365 ημερών. Σχεδόν πάντα, καμία σύμβαση ή άλλο έντυπο τραπέζης δεν κάνει απολύτως καμία αναφορά στο ημερολογιακό έτος, αγνοώντας τελείως το θέμα, παρά την οφειλόμενη διαφάνεια.  Αυτό οδηγεί άμεσα στη διαπίστωση ότι, οι δανειολήπτες επιβαρύνονται με τόκους που είναι πέρα των νομίμων, στοιχειοθετώντας ευθέως το αδίκημα της τοκογλυφίας.

Σαν απόδειξη ότι οι τράπεζες χρησιμοποιούν έτος 360 και όχι 365 ημερών στον υπολογισμό των τόκων δανείων, στο βιβλίο μας "Οι Τράπεζες στο μικροσκόπιο" παραθέτουμε αναλυτικούς υπολογισμούς ελέγχου των τόκων που χρέωσε δανειολήπτη πελάτη η Τραπέζης Κρήτης που επιλέξαμε στη τύχη. Οι υπολογισμοί μας επαληθεύουν ότι οι τόκοι που χρέωσε η τράπεζα για ένα τυχαίο τρίμηνο (Δρχ 86.371) υπολογίσθηκαν με έτος 360 ημερών ενώ, εάν είχαν υπολογισθεί με 365 ημέρες, οι τόκοι θα ήταν Δρχ. 85.188, δηλαδή 1.388% λιγότερο. Το επιχείρημα αυτό έχει ήδη τεθεί από την υπεράσπιση πολλών δανειοληπτών στα Δικαστήρια και γίνεται δεκτό τόσο επειδή αποδεικνύεται από τις αναλύσεις των λογαριασμών όσο και από ότι οι τράπεζες δεν μπορούν να το αρνηθούν.

 

Τοκογλυφία με το δεύτερο τοκοτέχνασμα

Η μόνιμη και συμφωνημένη ή μη από τον δανειολήπτη αλλά και τον καταθέτη χρήση από τις τράπεζες του μηχανισμού των ετεροχρονισμένων τοκοφόρων ημερομηνιών (valeur) κατά τρόπο που στην υπόλοιπη Ευρώπη έχει κριθεί από Δικαστήρια καταχρηστικός και παράνομος, συνιστά επιβάρυνση των δανειοληπτών με τόκους πέραν των νομίμων. Αντίθετα, η πληρωμή στους καταθέτες τόκων που είναι μειωμένοι λόγω της εφαρμογής της ίδιας μεθόδευσης των τοκοφόρων ημερομηνιών, έστω και εάν είναι συμφωνημένο από τον καταθέτη, συνήθως με ρήτρα παθητικής αναγνώρισης (που είναι επίσης καταχρηστική), βάσιμα μπορεί να υποστηριχθεί ότι έχει τα στοιχεία και τις διαστάσεις της απάτης του άρθρου 386 του Ποινικού Κώδικα.

Τοκογλυφία με επιτόκια μεγαλύτερα των νομίμων

Εδώ είμαστε στον πυρήνα του προβλήματος και των μυστικών πολλών τραπεζών που, κατά ενιαία και επίμονη πρακτική, έχουν σκεπάσει με αδιαπέραστο πέπλο παράνομης αδιαφάνειας, αρνούμενες πεισματικά να δώσουν αναλυτικά τα συστατικά του συνολικού επιτοκίου, δηλαδή τα βασικά επιτόκια χορηγήσεων που ίσχυσαν κατά καιρούς, τη συμφωνημένη προμήθεια (spread) και τυχόν άλλες προσαυξήσεις του. Τα στοιχεία αυτά που οφείλουν να τα δίνουν, σύμφωνα με τη πράξη 1969/91 του Διοικητή της Τραπέζης Ελλάδος, την εγκύκλιο 21/95 καθώς και τον ίδιο τους τον Κώδικα Τραπεζικής Δεοντολογίας, δεν τα δίνουν.

Εάν κανείς επιχειρήσει να ελέγξει τους τόκους με τους οποίους χρεώθηκε ο αλληλόχρεος λογαριασμός ενός δανειολήπτη από τη τράπεζά του κατά τα τελευταία, ας πούμε,  πέντε χρόνια, ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι έχει στα χέρια του όλα τα αντίγραφα της κίνησης του λογαριασμού του για όλα τα τρίμηνα που δείχνουν ακόμη και τα επιτόκια, θα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να κάνει κανένα ουσιαστικό έλεγχο διότι:

·      Δεν του δίδεται η ανάλυση του συνολικού επιτοκίου που ίσχυσε κατά καιρούς στους συντελεστές του, δηλαδή στο βασικό επιτόκιο χορηγήσεων της συγκεκριμένης τραπέζης, την προμήθεια (spread) και τυχόν άλλες επιβαρύνσεις, κανένα από τα οποία δεν γνωρίζει ο δανειολήπτης. Τις εκάστοτε μεταβολές των βασικών επιτοκίων υποτίθεται ότι δημοσιεύουν οι τράπεζες, όταν γίνονται, σε δύο αθηναϊκές πολιτικές εφημερίδες αλλά ελάχιστες φαίνεται ότι τηρούν αυτή την υποχρέωση. Είναι, λοιπόν, αδύνατο σε κάθε δανειολήπτη να βρει αυτά τα βασικά επιτόκια χορηγήσεων της τελευταίας πενταετίας γιατί θα πρέπει πρώτα οι τράπεζες να έχουν κάνει τις δημοσιεύσεις των ανακοινώσεων (πράγμα που αμφισβητούμε) και, δεύτερον, να ψάξει όλα τα φύλλα όλων των εφημερίδων (συνολικά, περίπου 33.000 διαφορετικά φύλλα εφημερίδων). Είναι πολύ πιθανό, να υπάρχει μείωση του βασικού επιτοκίου και να γίνει παράλληλα αντίστοιχη αθέμιτη αύξηση της προμήθειας της τράπεζας, χωρίς αυτό να μπορεί να γίνει αντιληπτό.

·      Δεν του δίδεται η ακριβής ημερομηνία που έγιναν οι αλλαγές, έστω του συνολικού επιτοκίου ενώ, λίγες τράπεζες κάνουν σωστά τις μεταφορές σε καρτέλες καθυστερήσεων που εκτοκίζονται με επιτόκιο υπερημερίας.

·      Στις συμβάσεις πολλών τραπεζών υπάρχουν ρήτρες που καταλήγουν στην αλλοίωση του βασικού επιτοκίου χορηγήσεων

Υπάρχει ιδιωτική τράπεζα που, ενώ έχει καταργηθεί η προμήθεια 1% επιβάλλει στους πελάτες της να υπογράψουν πρόσθετη πράξη τροποποίησης της σύμβασης με την οποία δικαιούται να χρεώνει επί πλέον 1% πέραν του εκάστοτε βασικού επιτοκίου χορηγήσεων. Ετσι, έχει καταφέρει να δείχνει ανταγωνιστικά επιτόκια και μέγιστη προμήθεια 3,5 μονάδες ενώ στην πραγματικότητα χρεώνει παραπάνω. Σε μία περίπτωση, ιδιωτική τράπεζα δήλωσε γραπτά σε δανειολήπτη τον Νοέμβριο 1998 ότι από τον Φεβρουάριο 1996, το βασικό της επιτόκιο χορηγήσεων είχε παραμείνει ….αμετάβλητο στο 21.5%, ενώ είναι γνωστό ότι, στο διάστημα αυτό, τα επιτόκια είχαν έντονη πτωτική πορεία.

 

Είναι προφανές ότι, για τον συγκεκριμένο δανειολήπτη όπως και για εκατοντάδες χιλιάδες άλλους που οι τράπεζες έχουν φθάσει στη φάση των πλειστηριασμών ακινήτων, τίθεται πλέον θέμα αναψηλάφησης των τελεσίδικων εκτελεστών τίτλων και δικαστικών αποφάσεων που έβγαλαν και εκτέλεσαν οι τράπεζες λόγω της αποκάλυψης πλέον νέων στοιχείων που καταδεικνύουν ότι οι δανειολήπτες είχαν επιβαρυνθεί με τόκους μεγαλύτερους των νομίμων, ενδεχόμενο που ανοίγει πιθανώς τον δρόμο και για αναζήτηση ποινικών ευθυνών στην πλευρά των τραπεζών καθώς και αστικών αποζημιώσεων.

Τοκογλυφία με επιτόκια υπερημερίας μεγαλύτερα των νομίμων

Εχει ήδη αναφερθεί ότι, σε περιπτώσεις καθυστέρησης της εξόφλησης ληξιπρόθεσμων δόσεων δανείων, το επιτόκιο ενήμερου δανείου προσαυξάνεται με μερικές πρόσθετες μονάδες επιτοκίου που καθορίζει η Τράπεζα της Ελλάδος. Η προσαύξηση αυτή ήταν παλαιότερα 4% ενώ, από 1.8.1996 έγινε 2.5%. Το ποσοστό αυτό αποτελεί μέγιστο όριο και ισχύει για όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις, όμως, που τράπεζες παραβιάζουν το μέγιστο αυτό όριο και χρεώνουν μεγαλύτερη προσαύξηση στους δανειολήπτες. Προφανώς, και οι πρακτικές αυτές καταλήγουν ευθέως στην επιβάρυνση των δανειοληπτών με τόκους πέρα των νομίμων.

Από αντίγραφα λογαριασμών γνωστής κρατικής επενδυτικής τραπέζης που έχουμε στα χέρια μας, αναφέρεται η χρήση επιτοκίων υπερημερίας που περιλαμβάνουν προσαυξήσεις που υπερβαίνουν τις μέγιστες επιτρεπτές. Σε πολλές περιπτώσεις, η αθέμιτη αυτή υπέρβαση υπερβαίνει τις ..6 μονάδες! Εξάλλου, υπάρχει πίνακας που δημοσιεύει καθημερινά η έγκριτη οικονομική εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ όπου εμφανίζεται ότι πολλές τράπεζες χρεώνουν επιτόκια υπερημερίας που περιλαμβάνουν προσαυξήσεις πέραν του 2.5% που είναι σήμερα το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό.

Τοκογλυφία λόγω ανατοκισμού τόκων μετά την καταγγελία

Μετά την καταγγελία και το κλείσιμο ενός αλληλόχρεου λογαριασμού και σύμφωνα με τη διαταγή πληρωμής που βγάζουν, διεκδικούν το κατάλοιπο με νόμιμο τόκο και ΕΦΤΕ και ανατοκισμό αυτών μέχρι την πλήρη εξόφληση. Μετά το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού και την έκδοση διαταγής πληρωμής, όμως, παύει να υπάρχει η συμβατική σχέση πιστώσεως με αποτέλεσμα να επιτρέπεται μόνο η επιβολή απλών τόκων υπερημερίας και, όπως έχει ήδη κριθεί από την Δικαιοσύνη, δεν είναι νόμιμος ο ανατοκισμός των τόκων υπερημερίας. Αλλωστε, σύμφωνα με τη νομολογία (ΟλΑΠ 8 και 9/1998), οι καθυστερούμενοι τόκοι δεν γίνονται αυτοδικαίως τοκοφόροι από την πρώτη ημέρα καθυστέρησής τους και δεν μπορούν να εκτοκίζονται χωρίς να έχει τούτο συμφωνηθεί από τα μέρη, με μόνη την μονομερή χρέωσή τους από την τράπεζα ή με μονομερή δήλωση αυτής.

Τέτοια όμως συμφωνία περί ανατοκισμού των τόκων υπερημερίας μετά το κλείσιμο του λογαριασμού δεν αναφέρεται στις δανειακές συμβάσεις των περισσοτέρων τραπεζών ενώ σε αρκετές προβλέπεται ρητά ότι «εν περιπτώσει οριστικού κλεισίματος της πιστώσεως, το κατάλοιπον ταύτης καθίσταται απαιτητόν και ο Πιστούχος περιέρχεται αυτοδικαίως και άνευ ειδοποιήσεων τινός εις υπερημερίαν, οφείλων επί του καταλοίπου τον εκάστοτε τραπεζικόν τόκον υπερημερίας».

Τα παραπάνω συνηγορούν ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, υπάρχει θέμα ακυρότητας της διαταγής πληρωμής, ενώ, εάν έχει ολοκληρωθεί η αναγκαστική είσπραξη με διαδικασίες πλειστηριασμών, υπάρχει θέμα τοκογλυφίας. 

Σημειώνουμε ότι εδώ κάνουμε απλή επισήμανση των μεθοδεύσεων και ένα γενικό εντοπισμό του προβλήματος, ένα έργο που θεσμικά και καταστατικά μας ανήκει, σαν Ενωση Καταναλωτών & Δανειοληπτών. Σε καμία όμως περίπτωση, δεν υπάρχει πρόθεση ούτε να δημιουργήσουμε δυσμενείς εντυπώσεις σε βάρος των τραπεζών ούτε να απαγγείλουμε κατηγορίες και, βέβαια, ούτε να τις δικάσουμε. Αυτό το έργο ανήκει στη Δικαιοσύνη η οποία έχει ήδη παρέμβει και, ασφαλώς, θα κάνει το καθήκον της στο ακέραιο. Βέβαια, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ακόμα μια φορά την -για οποιαδήποτε σκοπιμότητα αλλά όχι τυχαία- ανεπάρκεια της Πολιτείας και στο θέμα αυτό που έχει τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές, ηθικές, ποινικές και βέβαια πολιτικές διαστάσεις. Ολοι οι πελάτες-θύματα των τραπεζών και βέβαια μαζί με όλους αυτούς και εμείς που έχουμε τεκμηριώσει την τραπεζική παρανομία και την οδηγήσαμε στη Δικαιοσύνη, πιστεύουμε ότι στην πορεία για το ξεκαθάρισμα των εκκρεμών λογαριασμών μας με τις τράπεζες, οι τελευταίες θα εισπράξουν και από τον Λαό την υπέρτατη ποινή που τους αξίζει, δηλαδή την περιφρόνηση και τον μόνιμο συναλλακτικό αποκλεισμό. Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι γεμάτες από τράπεζες που σέβονται τον πελάτη ενώ σε καμία χώρα δεν υπάρχει η νομοθεσία για τον δια νόμου υποχρεωτικό ανατοκισμό που απέκτησε η Ελλάδα μετά από 1.500 χρόνια από την τελευταία φορά που τον είχε καταργήσει ο Ιουστινιανός. Και αυτό βέβαια έγινε χάρις στο τραπεζοφιλικό ΠΑΣΟΚ των κ.κ. Σημίτη, Παπαντωνίου και λοιπών συντρόφων και συντρο(α)φισσών της αλλαγής, του σοσιαλιστ(ρ)ικού μεταβολισμού και της Ελλάδας των πλούσιων τραπεζών/τραπεζιτών αλλά και της υποτέλειας και του ευτελισμού της αξιοπρέπειας των πολιτών. Είχε απόλυτα δίκιο ο πρώην υπουργός κ. Θ. Πάγκαλος να διερωτάται -δίνοντας και την κορυφαία ατάκα της τετραετίας- "Ποιός θα επανεκλέξει το ΠΑΣΟΚ και τον Σημίτη πρωθυπουργό; Οι διευθυντές των τραπεζών; Ξέρετε πόσες ψήφους έχουν; Ούτε πέντε χιλιάδες...".

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ TV

Σε απάντηση ερωτήσεων από όλη την Ελλάδα,

ενημερώνουμε ότι οι τηλεοπτικες εκπομπές που φιλοξενούν συχνά θέματα και αναφορές στα προβλήματα των συναλλασσομένων με τις τράπεζες είναι οι εξής:

1.       EXTRA CHANNEL, "Αυτοψία"

 κάθε Σάββατο 8-9 μμ.

2.       ΤΗΛΕΑΣΤΥ, "Ενα βήμα εμπρός"

 καθημερινά 3:30-5:00 μμ

3.       ΤΗΛΕΑΣΤΥ, "90' Λεπτά με Ζων..Τάνια"

 καθημερινά 2:00-3.30' μμ

Ολες οι παραπάνω εκπομπές μεταδίδονται και σε επανάληψη.

 


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr