www.otsm.idx.gr - Οι Τράπεζες Στο Μικροσκόπιο



ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΨΕΥΔΟΤΡΑΠΕΖΑ !

ΚΡΑΤΗΘΗΚΕ ΜΥΣΤΙΚΗ - ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ

(Λέξεις 2,250)

Αποκαλύπτουμε σήμερα για πρώτη φορά μια άγνωστη και συγκλονιστική υπόθεση απάτης με μία «τράπεζα μαϊμού» που λειτούργησε στη Βόρεια Ελλάδα και έκλεισε με την επέμβαση της Τραπέζης Ελλάδος και των διωκτικών αρχών αφού δημιούργησε μεγάλο αριθμό θυμάτων που είναι αδύνατο να υπολογισθούν. Πρόκειται για την ανύπαρκτη στην πραγματικότητα «Αγγλική τράπεζα Oxford Credit (UK) PLC” που το 1997 άνοιξε υποκαταστήματα στην Κατερίνη και σε ένα .. ακριτικό χωριό της Φλώρινας. Οι παρενέργειες που είχε για τα θύματα αυτής της απίστευτης υπόθεσης είναι αισθητές ακόμα και σήμερα δεδομένου ότι υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες που έχουν στα χέρια τους ακάλυπτες επιταγές πελατών των που έχουν εκδοθεί από λογαριασμούς της ψευδοτράπεζας αυτής που έκλεισε. Ομως, το πιο απίστευτο σε όλη αυτή την ιστορία που μοιάζει σε σενάριο Ιταλο-χολλυγουντιανής ταινίας είναι το ότι καμία κρατική αρχή από όλες όσες είχαν ανάμειξη ή γνώση στην επιχείρηση αντιμετώπισης της απάτης, μεταξύ των οποίων η Τράπεζα Ελλάδος, η Αστυνομία και η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών, δεν έκαναν ποτέ καμία ανακοίνωση για την απάτη με αποτέλεσμα, λόγω της άγνοιας της μεγαλοκομπίνας, ίσως να συνεχίζουν και σήμερα να δημιουργούνται έμμεσα και νέα θύματα σε όλη τη Χώρα.

Οι «εντιμότατοι τραπεζίτες»

Το 1996, κάποιος Πέτρου από ένα χωριό της Φλώρινας μαζί με τρία άτομα με σλαβικά ονόματα ίδρυσαν μία εταιρία στην Αγγλία με επωνυμία Oxford Credit & Investment  και με κεφάλαιο 100 λιρών για εργασίες εκτός Αγγλίας. Αργότερα προστέθηκε στο «τραπεζικό» αυτό σχήμα και ο τραπεζικός Θωμάς Δασκαλόπουλος, που μόλις είχε αφήσει τη θέση του Διευθυντού του καταστήματος Κατερίνης της Τραπέζης Κρήτης και που ήταν πολύ γνωστός στην περιοχή. Στην πραγματικότητα όμως, σύμφωνα με τις πηγές μας, η Τράπεζα Κρήτης τον απέλυσε προφανώς για ατασθαλίες, ενώ εκείνος ενημέρωνε τους πάντες ότι παραιτήθηκε από την τράπεζα διότι ανέλαβε σαν αντιπρόσωπος Αγγλικής τραπέζης που θα άνοιγε κατάστημα στην Κατερίνη και που θα εξυπηρετούσε με πολύ καλύτερο τρόπο και όρους τόσο τον επιχειρηματικό κόσμο της Βορείου Ελλάδας. Το 1997, άνοιξαν πράγματι πολυτελή γραφεία της ψευδοτράπεζας στην Κατερίνη με διευθυντή τον Δασκαλόπουλο και Πρόεδρο τον Πέτρου που δραστηριοποιήθηκε στη Φλώρινα.. Προσλήφθηκε προσωπικό και εμφανίσθηκαν καλοτυπωμένα έντυπα όλων των συναλλαγών, βιβλιάρια καταθέσεων, έντυπα συναλλαγών, έντυπα εγγυητικών επιστολών, μπλοκ επιταγών, κ.ά. με το επιβλητικό έμβλημα της τράπεζας ένα …αετό και το απαραίτητο …στέμμα, την επωνυμία Oxford Credit (UK) PLC, χωρίς την λέξη «τράπεζα» ή «Bank» ενώ τα αρχικά PLC δηλούν ανώνυμη εταιρεία με μετοχές εισηγμένες στο Αγγλικό χρηματιστήριο. Κινητοποιήθηκε όλος ο εμπορικός κόσμος της περιοχής για να ανοίξει λογαριασμούς στη νέα αγγλική τράπεζα και να επωφεληθεί από τα ασυναγώνιστα επιτόκια δανείων και καταθέσεων. Οι συναλλαγές γίνονταν κανονικά με καθημερινές επισκέψεις των τυχερών πελατών στην τράπεζα με την σύγχρονη αντίληψη για τις τραπεζικές συναλλαγές. Ολοι ήταν πανευτυχείς και η διεύθυνση πολύ αισιόδοξη για την θετική απήχηση που είχε η νέα τράπεζα στην ευρύτερη περιοχή ενώ άρχισαν να προσελκύονται και πελάτες από άλλες πόλεις, ακόμη και από τη Θεσσαλονίκη.Φαίνεται να έγινε επίσης εκτεταμένη χρήση εγγυητικών ψευδοεπιστολών. Άρχισε σύντομα και η παράδοση των μπλοκ επιταγών σε όσους είχαν ανοίξει λογαριασμούς όψεως.

Η αποκάλυψη της απάτης

Ομως, οι επιταγές αυτές άρχισαν να αλλάζουν χέρια στην αγορά και έτσι πέρασαν τις πόρτες και των άλλων τραπεζών τα στελέχη των οποίων δεν χρειάσθηκε πολύ να καταλάβουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και ειδοποίησαν την Τράπεζα Ελλάδος που έχει την ευθύνη της καλής λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος στη Χώρα. Κινητοποιήθηκε η Γενική Επιθεώρηση Τραπεζών που, σε συνεργασία με τις Εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές έκαναν επιδρομή στην ψευδοτράπεζα και την έκλεισαν ενώ οι ιθύνοντες παραπέμφθηκαν σε δίκη. Τότε, όμως, κανείς δεν σκέφθηκε ότι για την προστασία του γενικού συμφέροντος, εκτός των όσων προβλέπει ο νόμος (δηλαδή το κλείσιμο και η άσκηση ποινικών διώξεων σε βάρος των υπευθύνων), επιβάλλεται να γίνει και ανοιχτή ανακοίνωση στον Τύπο και στα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης ώστε να πληροφορηθούν για την απάτη οι επιχειρηματίες και κάθε άλλος πολίτης και έτσι να προστατευθεί και να μην πέσει θύμα μετά το κλείσιμο. Και αυτό γιατί πολλοί πελάτες είχαν στην κατοχή τους μπλοκ επιταγών των οποίων συνεχιζόταν η κυκλοφορία ενώ οι υπαίτιοι και οι συνεργάτες τους εύκολα μπορούσαν να τυπώνουν και νέες ποσότητες εντύπων, επιταγών και εγγυητικών επιστολών και να τα διοχετεύουν συνέχεια στους πελάτες. Ετσι, χιλιάδες επιχειρηματίες βρέθηκαν με επιταγές πελατών τους της Oxford Credit που βέβαια δεν εισέπραξαν ποτέ. Η Βρετανική Πρεσβεία στην Αθήνα κατακλύσθηκε με τηλεφωνήματα δικηγόρων των άτυχων αυτών πελατών που είχαν πληρωθεί με τέτοιες επιταγές και αγωνιούσαν να μάθουν κάτι για την ψευδοτράπεζα αυτή και αυτό, βέβαια, γιατί οι Ελληνικές Αρχές δεν είχαν δημοσιοποιήσει την απάτη. Ρωτήσαμε τα στελέχη της Τράπεζας Ελλάδος γιατί δεν έγινε αυτή η δημόσια ανακοίνωση που θα προστάτευε τους συναλλασσόμενους. Η απάντηση ήταν ότι η υπηρεσιακή υποχρέωσή τους ήταν να κλείσουν την ψευδοτράπεζα και να παραπέμψουν τους δράστες στη δικαιοσύνη. Και ναι μεν έπραξαν σύμφωνα με τα ελάχιστα προβλεπόμενα αλλά κάποτε θα πρέπει να μάθουν, ιδιαίτερα οι ακριβοαμοιβόμενοι διευθυντές, ότι σε αυτή τη Χώρα «Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και τους Εθνους» (Σύνταγμα, αρθ.1, παρ.3) και δεν υπάρχουν για να υπηρετούν ούτε την γραφειοκρατία ούτε την υπηρεσιακή τους ευθυνοφοβία. Ολους αυτούς που έπεσαν θύματα της απάτης και έχασαν λεφτά ποιος θα τους προστατέψει, εάν δεν τον προστατέψουν οι αρμόδιοι δημόσιοι λειτουργοί; Η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών που επίσης δεν μίλησε καθόλου; Η Βρετανική Πρεσβεία, που βέβαια ήταν αναρμόδια για το πρόβλημα, ασχολήθηκε με την απάτη, ενημέρωσε τις Ελληνικές Αρχές για τους ιδρυτές και την κατάσταση της Εταιρείας στα μητρώα στο Λονδίνο από τα οποία είχε διαγραφεί γιατί δεν πλήρωσε ούτε το ετήσιο τέλος. Ακολούθησαν διάφορα δικαστήρια, ο Δασκαλόπουλος κυκλοφορούσε ελεύθερος γιατί είχε κάνει εφέσεις και, κατά πληροφορίες, σήμερα είναι στη Γερμανία. Αντίθετα ο Πέτρου φέρεται ότι αυτοκτόνησε έγκαιρα και έτσι έπαυσε η ποινική του δίωξη ενώ άλλες πληροφορίες που δεν είμαστε σε θέση να ελέγξουμε, τον φέρουν ότι σήμερα ζει στα Σκόπια.

Ο Γολγοθάς ενός θύματος

Ο «Μανόλης», ένας επιχειρηματίας της περιοχής (τα ακριβή του στοιχεία τα έχει η εφημερίδα) μας διηγήθηκε την απίστευτη περιπέτειά του με όλη αυτή την απάτη που τον οδήγησε σε τραγικά αδιέξοδα. Ιδιοτήτης μιάς υγιούς και μεγάλης εμπορικής επιχείρησης, ήταν πελάτης της Τραπέζης Κρήτης στην Κατερίνη όταν εκεί ήταν διευθυντής ο Δασκαλόπουλος. Είχε έναν ανοιχτό λογαριασμό για κεφάλαιο κίνησης αλλά δεν είχε ανάγκη και έτσι το χρέος του ήταν μηδέν. Ο δανειακός αυτός λογαριασμός είχε την εγγύηση του πατέρα του που είχε στην κατοχή του ενα μεγάλο κτήμα με σπίτι, αξίας κατά τον ίδιο άνω των 200 εκατομμυρίων. Μια μέρα, ο καλός του φίλος και διευθυντής Δασκαλόπουλος του εκμυστηρεύθηκε ότι χρειάζεται προσωπικά 8 εκατομμύρια για μερικούς μήνες αλλά δεν θέλει να πάρει δάνειο από την Τράπεζα «γιατί το ποσό είναι μικρό διάστημα και δεν αξίζει τον κόπο». Ρώτησε τον Μανόλη εάν θα είχε αντίρρηση να πάρει αυτός 8 εκ. από το δάνειό του και να τα δώσει στον διευθυντή που θα εξοφλούσε και το κεφάλαιο και τις δόσεις. Τότε ο Μανόλης του είπε ότι θα ήθελε και ο ίδιος 4 εκ. για λίγες εβδομάδες. Συμφώνησαν, ο Μανόλης υπέγραψε τα έντυπα της χορήγησης, εκταμιεύθηκαν 12 εκ. από τα οποία πήραν 8 εκ. ο Δασκαλόπουλος και 4 εκ. ο Μανόλης. Για την τάξη, ο Δασκαλόπουλος έδωσε στον Μανόλη και μία προσωπική τους επιταγή 8 εκ. χωρίς ημερομηνία. Μετά από λίγες εβδομάδες, ο τελευταίος πήγε στην Τράπεζα και έδωσε στον Δασκαλόπουλο ένα φάκελο με 4 εκ. για να πιστωθεί το δάνειο. Ο διευθυντής κράτησε τον φάκελο μαζί με τα χρήματα χωρίς να τα βάλει στο λογαριασμό, αντίθετα από ότι πίστεψε ο Μανόλης. Μετά λίγο καιρό, η Τράπεζα απέλυσε τον Δασκαλόπουλο ενώ ο Μανόλης ήταν ήσυχος ότι δεν χρωστάει. Ο Δασκαλόπουλος του είπε ότι παραιτήθηκε για να αναλάβει την Oxford Credit στην οποία περίμενε τον Μανόλη σαν εκλεκτό νέο πελάτη. Ανύποπτος ο Μανόλης άνοιξε ένα λογαριασμό ταμιευτηρίου στην Oxford και έβαζε όλα τα διαθέσιμα χρήματά του που σε λίγες εβδομάδες ξεπέρασαν τα 41 εκ. Οποτε ήθελε βέβαια να κάνει κάποια ανάληψη, η εξυπηρέτηση ήταν άψογη και αυτός συνέχισε να είναι ανυποψίαστος και ευτυχής πελάτης της Oxford που θα του έδινε και δάνεια όταν θα είχε ανάγκη. Αργότερα όμως, η Oxford έκλεισε και τότε κατάλαβε ότι δεν θα έπαιρνε ποτέ πίσω τα 41 εκ. που είχε καταθέσει. Με τα λεφτά αυτά σκόπευε να εξοφλήσει μεταχρονολογημένες επιταγές σε προμηθευτές του. Πήγε τότε στην Κρήτης και έμαθε το δεύτερο άσχημο νέο, δηλαδή ότι εκεί χρωστάει τα 12 εκ. που είχαν αυξηθεί με τόκους και ότι επειδή είναι καθυστερημένα δεν του δίνουν άλλα, κλείνουν τον λογαριασμό και στέλνουν τον φάκελο στους δικηγόρους. Ακολούθησε χιονοστιβάδα ακάλυπτων επιταγών, εμπορικού αποκλεισμού του από τους προμηθευτές και κατάρρευση των πάντων. Η επιχείρηση έκλεισε. Κάποτε βρήκε στον δρόμο τον Δασκαλόπουλο αλλά αυτό τον καθησύχασε ότι αδικαιολόγητα η Κρήτης ζητούσε τα λεφτά από τον Μανόλη. Για να αποφύγει τον ξυλοδαρμό, πήγαν σε ένα περίπτερο, πήραν μία υπεύθυνη δήλωση και ο Δασκαλόπουλος την συμπλήρωσε επιτόπου δηλώνοντας προς την τράπεζα ότι τα χρήματα του δανείου της τα χρησιμοποίησε και τα οφείλει ο ίδιος. Ομως η τράπεζα, παρόλο ότι ήξερε τι ακριβώς είχε συμβεί, είχε νόμιμη απαίτηση από τον Μανόλη και άρχισε του πλειστηριασμούς με αποτέλεσμα να πάρει τελικά η ίδια το ακίνητο του εγγυητή αξίας 200 εκ. για το χρέος που τελικά έφθασε 20 εκ. Πέντε μήνες πριν τον τελικό πλειστηριασμό, η Ενωση έκανε παρέμβαση στη Διοίκηση της Eurobank που έχει απορροφήσει την Τράπεζα Κρήτης, ζητώντας την αναστολή του πλειστηριασμού και την διενέργεια έρευνας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Μανόλης εξαπατήθηκε από τον εν ενεργεία διευθυντή της Τραπέζης. Η αναστολή δόθηκε αλλά η Τράπεζα δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την έρευνα που ζητήσαμε. Ενημερώσαμε γραπτά και προφορικά τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Eurobank κ. Ν. Νανόπουλο για το ασυνήθιστο αυτό πρόβλημα, αυτός αρνήθηκε να ασχοληθεί και έτσι προχώρησε ο πλειστηριασμός και η Τράπεζα πήρε το ακίνητο. Η οικογένεια του Μανόλη είναι σήμερα διαλυμένη, ο μεγάλης ηλικίας εγγυητής-πατέρας του είναι καταστενοχωρημένος και ο Μανόλης δουλεύει σποραδικά από πόλη σε πόλη κανένα μεροκάματο για τα προσωπικά του έξοδα ενώ έχει τεράστια χρέη. Κάποια στιγμή ίσως το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία τον βάλουν και φυλακή «για να προστατέψουν τα δικαιώματά τους». Τον πολίτη δεν ξέρουμε ποιος τον προστατεύει στην πράξη σε αυτή την απίθανη Χώρα. Η συνέχεια τώρα θα είναι μεταξύ της Eurobank που έχει απορροφήσει την Τράπεζα Κρήτης και της Ενωσης Καταναλωτών & Δανειοληπτών που θα παέι το θέμα στην Ελληνική Δικαιοσύνη, ποινικά και αστικά, και αισιοδοξεί ότι ο Μανόλης θα αποκατασταθεί κάποια μέρα και θα αποζημιωθεί αδρά.

 

Τραπεζική αχρωματοψία απέναντι στο δίκαιο

Αυτό είναι το μεγαλείο του τραπεζικού συστήματος. Πάρτα όλα. Ευτυχώς για τις τράπεζες, οι δανειολήπτες δεν έχουν από δύο πανεπιστημιακά πτυχία ο καθένας, ένα οικονομικών και ένα νομικής, για να συμπεριφέρονται σαν στυγνοί τεχνοκράτες στις συναλλαγές τους και να υπάρχει η σωστή αντίδραση. Καλώς ή κακώς (για μάς κάκιστα), οι Ελληνες πολίτες παραμένουν ακόμη παραδοσιακά (αλλά εντελώς αδικαιολόγητα) ανυποψίαστοι και εύπιστοι στο δόγμα ότι οι τράπεζες βρίσκονται ακόμη στην εποχή Ζολώτα όπου ο κυρίαρχος ρόλος των είναι να λειτουργήσουν σαν βασικός μοχλός στήριξης της προσπάθειας για οικονομική ανάπτυξη, για δημιουργία θέσεων εργασίας, για την πρόοδο και για τον σεβασμό του κόπου, του δικαίου και την αξιοπρέπειας του πολίτη. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι, κρατικές και ιδιωτικές τράπεζες σήμερα είναι σήμερα και ανεύθυνες και ασύδοτες, μή έχοντας αναστολή να λεηλατούν τους δανειολήπτες, και όχι μόνο, τους οποίους υποχρεώνουν να υπογράφουν τις μονομερείς και κυριολεκτικά άθλιες δανειακές συμβάσεις που πολύ γρήγορα και εύκολα τους μετατρέπουν σε θύματα.  Οι διοικήσεις έχουν πλήρη αχρωματοψία στο δίκαιο και στην ηθική των συναλλαγών. Ο μόνος τρόπος να ευχαριστήσουν τα αφεντικά είναι να έχουν όλο και περισσότερα κέρδη. Το πώς θα βγουν αυτά τα κέρδη είναι ένα τεχνικό θέμα. Αντίδραση καμία. Από πουθενά. Εδώ εξουδετερώθηκε νομοθετικά η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα πανωτόκια με μεθοδεύσεις Λατινικής Αμερικής. Ανάμεσα στο δίκαιο του Λαού και το δίκαιο του «μεγαλοεπενδυτή» (Λάτση ή των άλλων), η επιλογή και η πολιτική των Κυβερνώντων είναι δεδομένη.

Eurobank: και παραπλανητική διαφήμιση χωρίς τιμωρία

Και επειδή σήμερα μιλάμε για το φαινόμενο ήθους και ύφους Eurobank, θα σας αποκαλύψουμε και κάτι ακόμα. Πριν ένα χρόνο και σαν Ενωση Καταναλωτών, καταγγείλαμε μία νέα τηλεοπτική διαφήμιση της Eurobank σαν αντιδεοντολογική και παραπλανητική. Ηταν εκείνη που έλεγε ότι κάθε οικογένεια μπορεί να πάρει 1 εκ. για κάθε μέλος της από τον ανοιχτό λογαριασμό Eurobank για πάντα. Κρίθηκε διπλά παραπλανητική και απαγορεύθηκε η συνέχεια της προβολής της. Με έγγραφό μας προς το Υπουργείο Ανάπτυξης (Διεύθυνση Προστασίας Καταναλωτή), δώσαμε στη συνέχεια τις αποφάσεις και το υλικό προκειμένου να επιβάλλει ο τότε Υπουργός κ. Ευάγγελος Βενιζέλος το πρόστιμο 0.5-20 εκ. που προβλέπει ρητά ο νόμος για μία τέτοια περίπτωση παράβασης που είναι απόλυτα βεβαιωμένη. Το Υπουργείο έστειλε έγγραφο στη Eurobank ζητώντας τις απόψεις της επί του θέματος μέχρι 15 Αυγούστου 1999. Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος και το Υπουργείο ακόμη περιμένει την απάντηση της καλής αυτής Ελληνικής τράπεζας, της οποίας τρείς πελάτες που ήσαν μέλη μας δεν ζούν πλέον από εγκεφαλικά και καρδιακά λόγω των τραγικών καταστάσεων που τους προέκυψαν με την τράπεζα αυτή. Ο Υπουργός, απ’ ότι μπορέσαμε να μάθουμε, δίστασε να επιβάλλει το πρόστιμο που ήταν υποχρεωμένος, έγιναν οι εκλογές, άλλαξε ο Υπουργός, ενημερώσαμε την κ. Αποστολάκη αλλά απάντηση δεν λάβαμε. Θα την λάβουμε όμως σύντομα γιατί το θέμα θα πάει στη Βουλή με ερώτηση καθώς και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γιατί εμείς, επιμένουμε αθεράπευτα στην «περίεργη» άποψη του Συντάγματος που προαναφέραμε, δηλαδή ότι σε αυτόν τον τόπο «Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Εθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα» καθώς και στο γνωστό τελευταίο άρθρο που ορίζει ότι «Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων». Και εμείς, όπως και οι περισσότεροι Ελληνες που δεν είμαστε και Συνταγματολόγοι, τις υποχρεώσεις μας τις τηρούμε κ. Βενιζέλε. Εσείς γιατί φοβηθήκατε να εφαρμόσετε τον νόμο;

Λεζάντα για τα έγγραφα

1)     Εντυπο για καταθέσεις

2)     Εξώφυλλο βιβλιαρίου ταμιευτηρίου Καταστήματος Κατερίνης

3) Κίνηση λογαριασμού ταμιευτηρίου ενός θύματος με υπόλοιπο 41 εκ.

 


Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα        Δάνεια: Αρχική Σελίδα        Δάνεια: Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr